ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ; (έλεγχος και παρακολούθηση μέσω των blogs)

(Το κάτωθι κείμενο δημοσιεύτηκε πριν αρκετούς μήνες στο blog μου.Είχε ακολουθήσει τότε μια πλούσια και ενδιαφέρουσα συζήτηση. Το επαναδημοσιεύω εδώ ως μια αφορμή προβληματισμού και σκέψης πάνω στα κρίσιμα ζητήματα που θίγονται.)

Mερικές φορές μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος εύλογα, για ποιο λόγο να προσπαθήσει ιδιαίτερα η εξουσία να παρεισφρύσει στα προσωπικά δεδομένα των υποψηφίων “παγκοσμιοποιημένων” πολιτών (μέσω εξωτικών τεχνολογημάτων κ.λπ.), τη στιγμή που οι τελευταίοι παρέχουν αυτά τα στοιχεία ιδία βουλήσει και με …υποδειγματική γενναιοδωρία…

Έξυπνο, πράγματι…Το αυτοφακέλλωμα σε όλη τη δόξα ανοησίας και παρομιλουμένου ναρκισσισμού ενώπιον μιας εξουσίας που πάντα έχει ως πρωτεύον αξίωμά της το “σε ελέγχω άρα έχω περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσω” (το θεμελιακό αξίωμα κάθε εξουσίας που εμφανίσθηκε έως σήμερα…). Ο πειρασμός της δημόσιας έκθεσης της ιδιωτικής ζωής εν είδει ψηφιακού ημερολογίου είναι μεγάλος για τα ..υποψήφια θύματα… Στο βαθμό που το διαδίκτυο δομείται από μια λειτουργική αντίφαση που συνίσταται ακριβώς στο ότι η ψυχολογική ασφάλεια που νοιώθει το άτομο καθώς πληκτρολογεί εν δωματίω συμπληρώνεται αντιθετικά με “δημιουργικό” τρόπο, με την διοχέτευση των πληκτρολογουμένων γραπτών σε ένα ιδανικό από φαντασιωτική άποψη πλήθος, τότε, όντως…ο δρόμος για την κόλαση έχει ήδη στρωθεί με άνθη (pixel-οειδή). Επομένως, και κατά λογική ακολουθία, το μυστήριο και η ανάγκη της εξομολόγησης τελείται εν διαδικτύω, φαινομενικά, με τον πλέον ιδανικό τρόπο. Ο ημερολογιογράφος-ιστογράφος (οι ακριβείς ελληνικές λέξεις που αποδίδουν ελεύθερα και κατά προσέγγιση την αγγλική λέξη “blogger”) εξομολογείται πίσω από ένα ηλεκτρονικό παραβάν που φαίνεται ότι του παρέχει ανωνυμία (και την ψυχολογική ασφάλεια της απομόνωσης που είναι αναγκαία για το …μυστήριο της εξομολόγησης) και περαιτέρω,ελπίζει σε μια σχετική αποδοχή και συμπάθεια από μερικούς (λίγους ή πολλούς δεν έχει σημασία διότι στην πραγματικότητα είναι : κανένας) σχολιαστές. Θα πρέπει πρώτα να υπερτονιστεί για τους αφελείς ότι η ανωνυμία στο διαδίκτυο …απλά δεν υπάρχει.
Ένα nick δεν σε αποκρύπτει με κανένα τρόπο από τα μάτια εκείνα που θα θελήσουν να μάθουν ποιος είσαι, και ακόμα, η χρήση ενός proxy server κάθε άλλο παρά μπορεί να επιφέρει την πολυπόθητη ανωνυμία.
Ακριβώς επειδή, δεν υπάρχει μόνο η IP address που έχει παραδοθεί στον χρήστη από τον παροχέα διαδικτύου αλλά επίσης (για όσους δεν το ξέρουν) και η MAC address (Media Access Control address).
Η τελευταία είναι -να το πούμε απλοϊκά- ένα είδος personal ID σε κάθε computer που πωλείται στο κόσμο.
Κατά συνέπεια, ο χρήστης που αποπλέει στο διαδίκτυο, όσες IP addresses και αν αλλάξει, δεν θα παύει ωστόσο γι’αυτό να είναι μόνιμα “δεμένος” με την MAC address του.
Αυτή η personal ID δεν “μασκαρεύεται εύκολα” όπως η IP address…
Συνήθως οι απόπειρες μεταμφίεσής της συνοδεύονται από διακοπή της παροχής διαδικτύου.
Κάποιες φορές, μερικοί πολύ έμπειροι χρήστες μπορούν να κάνουν enmasqued την MAC address τους με επιτυχία, αλλά ακόμα και αυτό είναι παρακινδυνευμένο, μιας και μια τέτοια ενέργεια θα επισύρει αμέσως την υποψία στα μάτια του παροχέα διαδικτύου (“για να κρύβει την MAC του, ετοιμάζεται για κάποια εγκληματική πράξη”).
Στην ηλεκτρονική εγκληματολογία όταν γίνεται λόγος για “ηλεκτρονικά ίχνη” συνήθως εννοείται αυτή ακριβώς η MAC address…ο αυστηρά προσωπικός αριθμός που συνοδεύει ένα έκαστο computer ανά τον κόσμο… Βλέπουμε λοιπόν, πως ο αυτοβιογραφούμενος-εξομολογούμενος ημερολογιογράφος (ιστογράφος), ΔΕΝ είναι (και δεν μπορεί να είναι) ανώνυμος στον ηλεκτρονικό κόσμο, και επομένως, προβαίνει σε κάτι που δεν θα το φανταζόταν ποτέ υπό φυσιολογικές συνθήκες.
Στην πραγματικότητα, μιλάει σε μια “πλατεία” δημοσίως περί ολόκληρης της καθημερινής ζωής του προσφέροντας σε κάθε ενδιαφερόμενο κάθε δυνατή πληροφορία για τον εαυτό του… Και ναι μεν, αν κάποιος το ξέρει αυτό και δεν τον νοιάζει , τότε κανένα πρόβλημα. Πρόκειται για συνειδητή μετά γνώσεως επιλογή του.
Οι περισσότεροι όμως δεν το γνωρίζουν…ή δεν το συνειδητοποιούν ακόμα…ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις, πιστεύουν ότι η καλή νεράιδα θα τους σώσει… Σε άλλες εποχές, η εξουσία ποτέ δεν θα φανταζόταν ότι δεκάδες εκατομμυρίων ανθρώπων θα ήταν πρόθυμοι να της επιδώσουν με ομολογουμένως …χαρακτηριστική άνεση και με καθόλου δισταγμό ολόκληρη την προσωπική ζωή τους στα χέρια της.
Συνεπακόλουθα και κατ’αυτόν τον τρόπο οι άνθρωποι καθίστανται εν δυνάμει όμηροι της εξουσίας με ένα τρόπο μη αναστρέψιμο. Ακόμα δε περισσότερο συμβαίνει αυτό στο βαθμό που ό,τι πληκτρολογείται και παρέχεται στο διαδίκτυο απλά μένει…αθάνατο (εδώ μπορούν να χαίρονται οι ματαιόδοξοι – αν μη τι άλλο η πολυπόθητη αθανασία των κειμένων τους είναι ipso facto δεδομένη!).
Οι λειτουργίες των διαδικτυακών μηχανών χρόνου (όπως π.χ. το wayback machine) και κατά δεύτερο λόγο του cache του google (αυτό μετά από σχετική αίτηση του ενδιαφερομένου μπορεί να αποσυρθεί όταν ενα blog έχει καταπαύσει) καθιστούν ό,τι γράφεται να μην …ξεγράφεται πια.
Ενδιαφέρον; αναμφίβολα ναι… Εννοείται φυσικά ότι δεν υπάρχει περίπτωση κανένας παροχεύς ιδιωτικών ιστοτόπων (blogs) να αρνηθεί να παραδώσει τα προσωπικά ηλεκτρονικά στοιχεία των …εξομολογουμένων ημερολογιογράφων σε κάποια μυστική υπηρεσία του κόσμου (ας μην είναι κανείς τόσο εύπιστος – μπορούν να αρνηθούν μόνο σε τοπικές αρχές στο βαθμό που δεν υπάρχει εισαγγελική εντολή, και αυτό όχι σε όλες τις χώρες). Και εννοείται ακόμα, ότι δεν χρειάζεται η εξουσία μέσω των εντεταλμένων της γι’αυτό το σκοπό να διαβάσει ολόκληρα κατεβατά γραπτών από κάποιον blogger για να εξακριβώσει τόσο την δομή της προσωπικότητάς του όσο και τον τρόπο ζωής του…
Μια δυο σελίδες είναι αρκετές συνήθως για ανθρώπους που έχουν εκπαιδευθεί ιδίαιτερα στην ψυχοδιαγνωστική γνωμάτευση μέσω του γραπτού λόγου (βλέπετε, εκτός από τους ποιητές υπάρχουν και οι πράκτορες…).
Και μιλάμε εδώ για σοβαρές ψυχοδιαγνωστικές ικανότητες και όχι για τις φαντασιωτικές παλαβομάρες που συναντώνται στα σχετικά ξεκατινιάσματα του διαδικτύου… Βέβαια, θα πει κάποιος ότι πολλοί ηλεκτρονικώς “εξομολογούμενοι”, απλά λένε …ψέμματα. Και έτσι δυσχεραίνεται το έργο της εξουσίας.
Πράγματι, το πρόβλημα αυτό φαντάζει μεγάλο μιας και η μυθομανία αναμφίβολα οργιάζει στο διαδίκτυο (η φύση του μέσου είναι τέτοια που προκαλεί τους πιο αδύναμους χαρακτήρες να βιώσουν το δικαίωμα στο όνειρο εν τη ηλεκτρονική πραγματικότητι ..μέσω πλασματικών αφηγήσεων και συμπεριφορών…)
Ωστόσο, μια ακριβής ψυχοδιαγνωστική γνωμάτευση μπορεί να εγγυηθεί με σχετική (αλλά ικανή) ακρίβεια το πόρισμά της περί του τι είναι ψευδές και τι αληθές σε μια “αμφίβολη” εξομολόγηση… Οι ιδιωτικοί ιστότοποι (που κάθε άλλο παρά ιδιωτικοί είναι..) αυξάνονται εξ αριθμητικής απόψεως αλματωδώς μέρα με την μέρα σε πανυδρογειακή έκταση και κλίμακα. Οι εμπνευστές και οι πλέον πρωτοκλασάτοι λειτουργοί-αρχιερείς-“μηχανοδηγοί” του world blogging (και επομένως -κακά τα ψέμματα- : του blog control) δεν κρύβουν την αισιοδοξία τους ότι κάποια στιγμή η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού των ανεπτυγμένων και ημιανεπτυγμένων χωρών θα …μπλογκάρεται ασυστόλως, και ακόμη ότι και αυτά τα mails θα καταργηθούν κάποτε ως άχρηστα και old-fashioned ! Έτσι δεν θα γίνεται ανταλλαγή mail addresses μεταξύ των χρηστών που θέλουν να επικοινωνήσουν, όπως γινόταν έως σήμερα, αλλά ανταλλαγή …blog URL’s. Ο βουλόμενος να αφήσει ένα μήνυμα, το μόνο που θα έχει να κάνει είναι να ..περνάει μια βόλτα από το blog εκείνου με τον οποίο θελει να επικοινωνήσει και να του αφήνει ένα σχόλιο κάτω από το πιο πρόσφατο post του. Κατά πληρεστάτη λογική ακολουθία δεν (θα) είναι γνωστές στην εξουσία μόνον οι ιδιωτικές σκέψεις (αληθινές ή ψεύτικες-φαντασιωτικές) ενός ατόμου, αλλά ακόμη, και οι ιδιωτικές του σχέσεις και συναναστροφές… Με αυτά που γράφω δεν θέλω βέβαια να αποθαρρύνω επίδοξους εν δυνάμει ημερολογιογράφους ή υπαρκτούς ήδη εν ενεργεία. Άλλωστε, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως η ανάγκη της εξομολόγησης και της ημερολογιογραφίας εν διαδικτύω κατά κανόνα είναι πιο ισχυρή από την ανάγκη προστασίας του ατόμου από την εξουσία… Ωστόσο, γεννάται το ερώτημα: αν δεκάδες και εκατοντάδες εκατομμυρίων ανθρώπων είναι πρόθυμοι να αυτοφακελλωθούν με τον πιο ανόητο τρόπο, τότε, τι εμπόδιζει την εξουσία αύριο να τους διατάξει (με τρόπο που δεν θα καταλαβαίνουν) να πάνε “να κόψουν τον λαιμό τους” και μάλιστα …εθελοντικώς και με απίστευτη προθυμία; Εάν κάποιος κατέχει το μυστικό του να κάνει τον άλλο να γίνεται σκλάβος ιδία πρωτοβουλία και …χαρωπή διαθέσει… …τότε αυτός ο κάποιος δεν είναι μια απλή εξουσία… Είναι ένας master μιας εξουσίας τέτοιας που εγείρει πλέον για τον εαυτό της τις αξιώσεις μιας ολόκληρης αιωνιότητας…

19 thoughts on “ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ; (έλεγχος και παρακολούθηση μέσω των blogs)

  1. the_return

    Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Χαρτοπόντικα για την πρόσκληση συμμετοχής.

    Ίσως είναι ο ιδανικός για να ενορχηστρώσει μια προσπάθεια σαν αυτή του gr-metablogging, μιας και συνδυάζει δυο ιδιότητες:

    αυτή του λόγιου και εκείνη του κομπιουτερανθρώπου.

  2. Rodia

    the_return έσκισες!:-)
    Χαρτοπόντιξ = Homo Computerius!!!

    Εχω συζητήσει άπειρες φορές το θέμα, εκφράζοντας τους ίδιους περίπου φόβους.. περί παρακολούθησης, φακελώματος, κλπ κλπ.. και η απάντηση που παίρνω από πολύύύύ νέους κομπιουτερανθρώπους (κατοχυρώθηκε!!) είναι ότι «σιγά μη ψάχνουν μέσα στα τόσα εκατομμύρια χρηστών! όταν μάλιστα για τη πιστοποίηση της ταυτότητας απαιτείται έρευνα στοχοποιημένη..» δλδ έρευνα ξεχωριστά για καθε μοναδα απο τα εκατομμύρια χρηστών.

    Το ζουμί είναι ότι αν θέλει κάποιος να κρυφτεί, κρύβεται. Οι μπλόγγερς δεν νομίζω ότι έχουν μια τέτοια επιθυμία, να κρυφτούν δλδ. Ισα ίσα, θα έλεγα, το αντίθετο.. Να “ανακαλυφτούν” περισσότερο επιθυμούν, αλλά από άλλους “σαν κι αυτούς”.. να συνταιριάξουν με απόψεις, να συνταυτιστούν, να επικοινωνήσουν και να νιώσουν ότι μοιράζονται. Αυτό διαπιστώνω. Και εξιδίων κρίνοντας φυσικά.

    ..και.. το μέσο τείνει στην κατάργηση της εξουσίας ή/και στην αποδυνάμωσή της ή/και σε αλλαγή των κέντρων και της μορφής της εξουσίας..

    ..σε λίγα -υποθέτω- χρόνια, η εξουσία δεν θα είναι αυτό που ως σήμερα γνωρίζουμε.. για τούτο ίσως προβαίνει σε σπασμωδικές αντιδράσεις.. είναι οι σπασμοί του θηρίου που πεθαίνει..

    Το ερώτημα είναι: Ποιο θηρίο θα γεννηθεί..?..

    (σκέψεις σκόρπιες και στα πεταχτά)

  3. the_return

    Καλημέρα Ροδιά μου, και σ’ευχαριστώ.

    Βέβαια, εγώ δεν είμαι αστυνομικός (δηλαδή …προς το παρόν τουλάχιστον δεν είμαι!), όμως εκείνο που με απασχολεί είναι το εξής:

    ότι ένα stock με όλες τις πληροφορίες θα υπάρχουν στο διαδίκτυο, έτοιμο ανά πάσα στιγμή προς χρήση από κάθε ενδιαφερόμενο…

    Εννοείται βέβαια, ότι δεν υπάρχει ουδείς πρακτικός λόγος για ταξινόμηση προς έρευνα του ήδη υπάρχοντος υλικού, αν δεν έχει εγερθεί ήδη ζήτημα για κάποιο πρόσωπο…

    Από αυτή την άποψη η ερευνητική λαθροχειρία των πληροφοριών που διαχέονται στο διαδίκτυο είναι καθαρά δυνητική…(εκεί είναι και η αξία του όλου θέματος).

    Από την άλλη, το καινούργιο θηρίο που θα γεννηθεί είναι κάτι που με προβληματίζει και έχω γράψει περί αυτού.

    Έχω την εντύπωση ότι θα διαφέρει από κάθε μέθοδο καταστολής που χρησιμοποιήθηκε έως σήμερα, μιας και θα στηρίζεται πρωτίστως στην …εθελοντική συνεισφορά των υποψηφίων δούλων…!

  4. Rodia

    ~~the_return καλωσόρισες:-) Xμμ.. έχεις την εντύπωση δλδ ότι η σημερινή επίφαση ελευθερίας είναι ό,τι το καλύτερο; Μια δουλεία κακοπληρωμένη είναι! Ακόμα και σε μας, στον “ελεύθερο κόσμο δυτικού τύπου”…
    Και σήμερα ανήκουμε κάπου, εθελοντικά. Το ότι δεν το καταλαβαίνουμε ή αρνούμαστε να το αντιληφθούμε είναι μειονέκτημα.

  5. Rodia

    ..και.. τα θηρία μπορεί να είναι οι διάφοροι servers.. αλλά η γενική κατάσταση είναι υπο διαμόρφωση -ακόμα..

  6. the_return

    Είναι πολλά Ροδιά…

    Σίγουρα, το πρώτο είναι η φύση του διαδικτύου.

    Πολλοί άνθρωποι έχουν την παράξενη άποψη ότι το διαδίκτυο είναι ελεύθερο κ.λπ.

    Κάτι τέτοιο απέχει πολύ από τη πραγματικότητα, και είναι καλό να πέφτουν οι αυταπάτες…

    Πρώτον, ανωνυμία ΔΕΝ υπάρχει στο διαδίκτυο (εξηγήσαμε γιατί).

    Δεύτερον, θα ήταν πολύ αφελής κάποιος αν πίστευε ότι τα μεγαλύτερα κέντρα εξουσίας στο κόσμο θα άφηναν το διαδίκτυο να “επιπλέει” αν δεν μπορούσαν να το ελέγξουν…

    Αν μη τι άλλο η εξουσία ποτέ δεν είχε τάσεις αυτοχειρίας…

  7. penguin_witch

    Παραβολή μιας ηθελημένα μη αξιόλογης, ηθελημένα σκουπιδομπλόγκερ
    (εν ανάγκη χρησιμοποιούσας παράθυρα)

    F(ear) U(ncertainty) D(oubt) + Astroturfing

    Είναι η κλασσική στρατηγική πολέμου που ασκεί η Microsoft, πολλές εταιρείες και συγκροτήματα τύπου στην Αμερική. Δεν γνωρίζω αν η εν λόγω τακτική χρησιμοποιείται στην Ελλάδα – εγώ χαλιά πουλάω…

    Astroturfing: Βάζουμε δικούς μας να διεισδύσουν στην κοινότητα σαν “απλοί χρήστες” και να δημιουργήσουν “κινήσεις ενεργών/ανησυχούντων πολιτών”. Σίγουρα κάποιοι αφελείς θα τσιμπήσουν και θα θεωρήσουν τους φυτευτούς σαν δικά τους παιδιά. Στη συνέχεια, ο φυτευτός θα κάνει τη δουλειά του. Θα προωθήσει το προϊόν της εταιρείας του η/και θα χτυπήσει τους ανταγωνιστές του δια της μεθόδου Fear, Uncertainty and Doubt. Είναι η στρατηγική που χρησιμοποίησε η Microsoft ενάντια στην κοινοτική open-source προσπάθεια του Linux
    Οταν θέλουμε να αποτρέψουμε τη συμμετοχή χρηστών σε ένα σύστημα ή την χρήση ενός προϊόντος που δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε, σπέρνουμε φόβο, αβεβαιότητα και αμφιβολίες για την ποιότητα του. Π.Χ. “Καλό το Linux, αλλά δεν είναι ασφαλές”… “Και δύσκολο΄είναι, και προγράμματα δεν έχει, και θα σου κάψει τον υπολογιστη, ξέρω μια ιστορία εγω…” … “Πώς εμπιστεύεσαι ένα λειτουργικό που παίρνεις απο το δίκτυο και το οποίο δεν ελέγχεται απο ένα κέντρο ποιότητας;”… “Αφού ο κώδικας είναι ανοιχτός και δωρεάν είναι κακής ποιότητας ή στην καλύτερη περίπτωση ύποπτος.”… “Η ιδέα είναι κομμουνιστική.”… “Ποιος τους πληρώνει τους προγραμματιστές; Μήπως η διεθνής μασονία;”…

    Αποτέλεσμα: Ο υποψήφιος χρήστης θα αντιμετωπίσει με δυσπιστία την εναλλακτική πρόταση και θα στραφεί στην πρόταση που του προτείνει ο “φιλαράκος” του στην κοινότητα. “Ελα μωρε, βάλε Windows, καλύτερα να σκάσεις εβδομήντα ευρώ στη Microsoft παρά να παιδεύεσαι με τη μαλακία το Linux και να κινδυνεύεις…”

    Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω.

  8. the_return

    penguin witch

    ελπίζω να μην περιμένεις σοβαρή απάντηση γι’αυτά που γράφεις 🙂

    Βέβαια κάπου στο δρόμο σου έπεσαν πιθανά επιχειρήματα επί των γραφομένων

    αλλά αυτό είναι συνηθισμένο στην Ελλάδα, υποθέτω.

    Εν πάση περιπτώσει,
    για να φύγουμε από τις ιστορίες με αρκούδες,

    θα πω το απλό:

    ουδείς λόγος για υπέρμετρη ανησυχία υπάρχει, ειμή μόνον η χρεία της ενημέρωσης.

    Τόσο απλό.

    Κατά ταάλλα δεν έχω καμμιά διάθεση να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας ή πορτατίφ.

  9. Rodia

    Κυρία Πινγουΐνα μας! Δεν έχεις άδικο. Μια φορά, σε τόπο εντελώς άσχετο, γνώρισα ένα τύπο -καλό κύριο- που, απόφοιτος παν/μίου ών κα μη ευρίσκων εργασίαν, διορίστηκε στην αστυνομία ως ειδικός περί τα της πληροφορικής με απώτερο στόχο την παρακολούθηση του διαδικτύου. Διηγόταν λοιπόν σε μας, τους υποτιθέμενους άσχετους (σιγά μην έλεγα ότι “ξέρω απ’ αυτά”!) ότι μπαίνει ως χρήστης και παρακολουθεί τους άλλους, συζητά, του εκμυστηρεύονται, κλπ κλπ, με την κατακλείδα «εγώ ψάχνω για διακινητές πορνογραφίας και ναρκωτικών, αλλά να βγάζω και καμιά γκομενίτσα δε με χαλάει, αντρας είμαι..» κλπ κλπ

    Η “γαλαρία” ρώταγε «γράφετε και ποίηση;» κι εκείνος απαντούσε «μωρέ και ποίηση, και τραγουδάκια χαρίζω, και φιλοσοφία, και πολιτική, απ’ όλα! και τα χαζοχαρούμενα τσιμπάνε»

    Μάλιστα…..

    Είπα να ρωτήσω αν έπιασε κάνα κουκουλοφόρο, αλλά θα γινόμουν αντιληπτή..:-)))

  10. the_return

    Ροδιά, καλά όλα αυτά, αλλά έχω την εξής …αφελή απορία;

    τι σχέση έχουν με το κείμενο και με ..μένα;;;

    (μην τρελλαθούμε κιόλας)

  11. Rodia

    ~~the_return, με σένα..? ελπίζω καμία σχέση!!
    Με το κείμενο.. εχμ.. μπαίνουν ως μια γενικότερη θεώρηση του χώρου που λέγεται διαδίκτυο..

    🙂

  12. the_return

    Ουφφφ ..πήγε η καρδιά μου στη θέση της :))

    Έπαθα τη πλάκα μου προς στιγμήν! 😉

  13. Rodia

    Ενα προς ένα κι όποιος αντέξει. Εγώ άντεξα!:-)

    Mερικές φορές μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος εύλογα, για ποιο λόγο να προσπαθήσει ιδιαίτερα η εξουσία να παρεισφρύσει στα προσωπικά δεδομένα των υποψηφίων “παγκοσμιοποιημένων” πολιτών (μέσω εξωτικών τεχνολογημάτων κ.λπ.), τη στιγμή που οι τελευταίοι παρέχουν αυτά τα στοιχεία ιδία βουλήσει και με …υποδειγματική γενναιοδωρία…

    ~~δεν αναρωτιέμαι καθόλου, η εξουσία έτσι κι αλλιώς είναι κατι το παράλογο.
    —————————-

    Έξυπνο, πράγματι…Το αυτοφακέλλωμα σε όλη τη δόξα ανοησίας και παρομιλουμένου ναρκισσισμού ενώπιον μιας εξουσίας που πάντα έχει ως πρωτεύον αξίωμά της το “σε ελέγχω άρα έχω περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσω” (το θεμελιακό αξίωμα κάθε εξουσίας που εμφανίσθηκε έως σήμερα…).

    ~~η εξουσία θα χάσει τ’ αυγά και τα πασχάλια αν αποφασίσει να ελέγχει ένα προς έναν τους εξουσιαζόμενους.
    —————————-

    Ο πειρασμός της δημόσιας έκθεσης της ιδιωτικής ζωής εν είδει ψηφιακού ημερολογίου είναι μεγάλος για τα ..υποψήφια θύματα… Στο βαθμό που το διαδίκτυο δομείται από μια λειτουργική αντίφαση που συνίσταται ακριβώς στο ότι η ψυχολογική ασφάλεια που νοιώθει το άτομο καθώς πληκτρολογεί εν δωματίω συμπληρώνεται αντιθετικά με “δημιουργικό” τρόπο, με την διοχέτευση των πληκτρολογουμένων γραπτών σε ένα ιδανικό από φαντασιωτική άποψη πλήθος, τότε, όντως…ο δρόμος για την κόλαση έχει ήδη στρωθεί με άνθη (pixel-οειδή).

    ~~δεν πρόκειται περί υποψηφίων θυμάτων, αλλά για ανθρώπους που επιθυμούν να μοιραστούν και να συνυπάρξουν, έστω και στον άϋλο χώρο. Νιώθουν τόσο ασφαλείς όσο και στο δρόμο, ή ίσως λίγο περισσότερο.
    —————————-

    Επομένως, και κατά λογική ακολουθία, το μυστήριο και η ανάγκη της εξομολόγησης τελείται εν διαδικτύω, φαινομενικά, με τον πλέον ιδανικό τρόπο.

    Ο ημερολογιογράφος-ιστογράφος (οι ακριβείς ελληνικές λέξεις που αποδίδουν ελεύθερα και κατά προσέγγιση την αγγλική λέξη “blogger”) εξομολογείται πίσω από ένα ηλεκτρονικό παραβάν που φαίνεται ότι του παρέχει ανωνυμία (και την ψυχολογική ασφάλεια της απομόνωσης που είναι αναγκαία για το …μυστήριο της εξομολόγησης) και περαιτέρω,ελπίζει σε μια σχετική αποδοχή και συμπάθεια από μερικούς (λίγους ή πολλούς δεν έχει σημασία διότι στην πραγματικότητα είναι : κανένας) σχολιαστές.

    ~~άλλο εξομολόγηση και άλλο μοίρασμα σκέψεων, ιδεών, κλπ. Μπορεί και χωρίς σχόλια να υπάρχει το νόημα του “μοιράζομαι”.
    —————————-

    Θα πρέπει πρώτα να υπερτονιστεί για τους αφελείς ότι η ανωνυμία στο διαδίκτυο …απλά δεν υπάρχει.
    Ένα nick δεν σε αποκρύπτει με κανένα τρόπο από τα μάτια εκείνα που θα θελήσουν να μάθουν ποιος είσαι, και ακόμα, η χρήση ενός proxy server κάθε άλλο παρά μπορεί να επιφέρει την πολυπόθητη ανωνυμία.
    Ακριβώς επειδή, δεν υπάρχει μόνο η IP address που έχει παραδοθεί στον χρήστη από τον παροχέα διαδικτύου αλλά επίσης (για όσους δεν το ξέρουν) και η MAC address (Media Access Control address).
    Η τελευταία είναι -να το πούμε απλοϊκά- ένα είδος personal ID σε κάθε computer που πωλείται στο κόσμο.
    Κατά συνέπεια, ο χρήστης που αποπλέει στο διαδίκτυο, όσες IP addresses και αν αλλάξει, δεν θα παύει ωστόσο γι’αυτό να είναι μόνιμα “δεμένος” με την MAC address του.
    Αυτή η personal ID δεν “μασκαρεύεται εύκολα” όπως η IP address…
    Συνήθως οι απόπειρες μεταμφίεσής της συνοδεύονται από διακοπή της παροχής διαδικτύου.
    Κάποιες φορές, μερικοί πολύ έμπειροι χρήστες μπορούν να κάνουν enmasqued την MAC address τους με επιτυχία, αλλά ακόμα και αυτό είναι παρακινδυνευμένο, μιας και μια τέτοια ενέργεια θα επισύρει αμέσως την υποψία στα μάτια του παροχέα διαδικτύου (“για να κρύβει την MAC του, ετοιμάζεται για κάποια εγκληματική πράξη”).
    Στην ηλεκτρονική εγκληματολογία όταν γίνεται λόγος για “ηλεκτρονικά ίχνη” συνήθως εννοείται αυτή ακριβώς η MAC address…ο αυστηρά προσωπικός αριθμός που συνοδεύει ένα έκαστο computer ανά τον κόσμο…

    ~~Σίγουρα δεν υπάρχει, αλλά, παραλλήλως, αν θέλει κάποιος να κρυφτεί το καταφέρνει και χωρίς πολύ κόπο. Τα ίχνη θολώνουν, όπως λέν οι ειδικοί. Κάθε νικνέημ αποτελεί έκφραση ενός ξεχωριστού κομματιού μιας προσωπικότητας, έτσι δεν με ξενίζει το να χρησιμοποιεί κάποιος περισσότερα από ένα ψευδώνυμα. Σε περίπτωση μεγάλου εγκλήματος (για την εξουσία π.χ. έγκλημα είναι η αφαίρεση τεράστιου χρηματικού ποσού) ναι, μπορούν να ψάξουν, αλλά θα βρίσκονται ένα βήμα πίσω κάθε φορά. Σε μια ταινία έχω δει ένα παραδειγμα -νομίζω “το λαγωνικό”.
    —————————-

    Βλέπουμε λοιπόν, πως ο αυτοβιογραφούμενος-εξομολογούμενος ημερολογιογράφος (ιστογράφος), ΔΕΝ είναι (και δεν μπορεί να είναι) ανώνυμος στον ηλεκτρονικό κόσμο, και επομένως, προβα
    ίνει σε κάτι που δεν θα το φανταζόταν ποτέ υπό φυσιολογικές συνθήκες.
    Στην πραγματικότητα, μιλάει σε μια “πλατεία” δημοσίως περί ολόκληρης της καθημερινής ζωής του προσφέροντας σε κάθε ενδιαφερόμενο κάθε δυνατή πληροφορία για τον εαυτό του…

    ~~ναι, εκθέτει δικά του πράγματα και ανακαλύπτει ότι δεν είναι κάτι τι καινούργιο, και άλλοι έχουν να αποκαλύψουν παρόμοια. Σε ένα καζάνι βράζουμε, που λένε.
    —————————-

    Και ναι μεν, αν κάποιος το ξέρει αυτό και δεν τον νοιάζει , τότε κανένα πρόβλημα. Πρόκειται για συνειδητή μετά γνώσεως επιλογή του.
    Οι περισσότεροι όμως δεν το γνωρίζουν…ή δεν το συνειδητοποιούν ακόμα…ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις, πιστεύουν ότι η καλή νεράιδα θα τους σώσει…

    ~~νομίζω ότι όλοι το γνωρίζουν, ιδιαίτερα οι νέοι σε ηλικία. Οπότε, αν πρόκειται για προστασία των νέων, δεν τη χρειάζονται.
    —————————-

    Σε άλλες εποχές, η εξουσία ποτέ δεν θα φανταζόταν ότι δεκάδες εκατομμυρίων ανθρώπων θα ήταν πρόθυμοι να της επιδώσουν με ομολογουμένως …χαρακτηριστική άνεση και με καθόλου δισταγμό ολόκληρη την προσωπική ζωή τους στα χέρια της.
    Συνεπακόλουθα και κατ’αυτόν τον τρόπο οι άνθρωποι καθίστανται εν δυνάμει όμηροι της εξουσίας με ένα τρόπο μη αναστρέψιμο.

    ~~η εξουσία “τά’χει παίξει” κατά το κοινώς λεγόμενο με το πλήθος των πληροφοριών! τι ξεσκαρτάρισμα να κάνει πια.. τη λυπάμαι..
    —————————-

    Ακόμα δε περισσότερο συμβαίνει αυτό στο βαθμό που ό,τι πληκτρολογείται και παρέχεται στο διαδίκτυο απλά μένει…αθάνατο (εδώ μπορούν να χαίρονται οι ματαιόδοξοι – αν μη τι άλλο η πολυπόθητη αθανασία των κειμένων τους είναι ipso facto δεδομένη!).
    Οι λειτουργίες των διαδικτυακών μηχανών χρόνου (όπως π.χ. το wayback machine) και κατά δεύτερο λόγο του cache του google (αυτό μετά από σχετική αίτηση του ενδιαφερομένου μπορεί να αποσυρθεί όταν ενα blog έχει καταπαύσει) καθιστούν ό,τι γράφεται να μην …ξεγράφεται πια.
    Ενδιαφέρον; αναμφίβολα ναι…

    ~~αυτό είναι ένα δέλεαρ! η αθανασία μέσω του… αέρα! πολύ μου αρέσει:-)
    —————————-

    Εννοείται φυσικά ότι δεν υπάρχει περίπτωση κανένας παροχεύς ιδιωτικών ιστοτόπων (blogs) να αρνηθεί να παραδώσει τα προσωπικά ηλεκτρονικά στοιχεία των …εξομολογουμένων ημερολογιογράφων σε κάποια μυστική υπηρεσία του κόσμου (ας μην είναι κανείς τόσο εύπιστος – μπορούν να αρνηθούν μόνο σε τοπικές αρχές στο βαθμό που δεν υπάρχει εισαγγελική εντολή, και αυτό όχι σε όλες τις χώρες).

    ~~και να μη θέλει, τα παίρνουν. Το ζουμί είναι ΤΙ παίρνουν. Τίποτε το σημαντικό -γνώμη μου.
    —————————-

    Και εννοείται ακόμα, ότι δεν χρειάζεται η εξουσία μέσω των εντεταλμένων της γι’αυτό το σκοπό να διαβάσει ολόκληρα κατεβατά γραπτών από κάποιον blogger για να εξακριβώσει τόσο την δομή της προσωπικότητάς του όσο και τον τρόπο ζωής του…
    Μια δυο σελίδες είναι αρκετές συνήθως για ανθρώπους που έχουν εκπαιδευθεί ιδίαιτερα στην ψυχοδιαγνωστική γνωμάτευση μέσω του γραπτού λόγου (βλέπετε, εκτός από τους ποιητές υπάρχουν και οι πράκτορες…).
    Και μιλάμε εδώ για σοβαρές ψυχοδιαγνωστικές ικανότητες και όχι για τις φαντασιωτικές παλαβομάρες που συναντώνται στα σχετικά ξεκατινιάσματα του διαδικτύου…

    ~~εδώ, διαφωνώ. Δεν εμπιστεύομαι καθόλου τη κρίση των ψυχοτάδε.
    —————————-

    Βέβαια, θα πει κάποιος ότι πολλοί ηλεκτρονικώς “εξομολογούμενοι”, απλά λένε …ψέμματα. Και έτσι δυσχεραίνεται το έργο της εξουσίας.
    Πράγματι, το πρόβλημα αυτό φαντάζει μεγάλο μιας και η μυθομανία αναμφίβολα οργιάζει στο διαδίκτυο (η φύση του μέσου είναι τέτοια που προκαλεί τους πιο αδύναμους χαρακτήρες να βιώσουν το δικαίωμα στο όνειρο εν τη ηλεκτρονική πραγματικότητι ..μέσω πλασματικών αφηγήσεων και συμπεριφορών…)
    Ωστόσο, μια ακριβής ψυχοδιαγνωστική γνωμάτευση μπορεί να εγγυηθεί με σχετική (αλλά ικανή) ακρίβεια το πόρισμά της περί του τι είναι ψευδές και τι αληθές σε μια “αμφίβολη” εξομολόγηση…

    ~~για να πετύχει η παρακολούθηση, θα πρέπει να έχει καθένας μπλογγερ από ένα τουλάχιστον “παρακολουθητή”. Αντέχει η εξουσία στο κόστος; Εκτος και αν είναι μανιακή κλειδαροτρυπολόγος. Οσο περισσότεροι, τόσο πιο δύσκολα ελεγχόμενοι.
    —————————-

    Οι ιδιωτικοί ιστότοποι (που κάθε άλλο παρά ιδιωτικοί είναι..) αυξάνονται εξ αριθμητικής απόψεως αλματωδώς μέρα με την μέρα σε πανυδρογειακή έκταση και κλίμακα.

    Οι εμπνευστές και οι πλέον πρωτοκλασάτοι λειτουργοί-αρχιερείς-“μηχανοδηγοί” του world blogging (και επομένως -κακά τα ψέμματα- : του blog control) δεν κρύβουν την αισιοδοξία τους ότι κάποια στιγμή η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού των ανεπτυγμένων και ημιανεπτυγμένων χωρών θα …μπλο
    κάρεται ασυστόλως, και ακόμη ότι και αυτά τα mails θα καταργηθούν κάποτε ως άχρηστα και old-fashioned !

    Έτσι δεν θα γίνεται ανταλλαγή mail addresses μεταξύ των χρηστών που θέλουν να επικοινωνήσουν, όπως γινόταν έως σήμερα, αλλά ανταλλαγή …blog URL’s. Ο βουλόμενος να αφήσει ένα μήνυμα, το μόνο που θα έχει να κάνει είναι να ..περνάει μια βόλτα από το blog εκείνου με τον οποίο θελει να επικοινωνήσει και να του αφήνει ένα σχόλιο κάτω από το πιο πρόσφατο post του.

    Κατά πληρεστάτη λογική ακολουθία δεν (θα) είναι γνωστές στην εξουσία μόνον οι ιδιωτικές σκέψεις (αληθινές ή ψεύτικες-φαντασιωτικές) ενός ατόμου, αλλά ακόμη, και οι ιδιωτικές του σχέσεις και συναναστροφές…

    ~~μπα, δεν το πιστεύω…
    —————————-

    Με αυτά που γράφω δεν θέλω βέβαια να αποθαρρύνω επίδοξους εν δυνάμει ημερολογιογράφους ή υπαρκτούς ήδη εν ενεργεία. Άλλωστε, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως η ανάγκη της εξομολόγησης και της ημερολογιογραφίας εν διαδικτύω κατά κανόνα είναι πιο ισχυρή από την ανάγκη προστασίας του ατόμου από την εξουσία…

    Ωστόσο, γεννάται το ερώτημα: αν δεκάδες και εκατοντάδες εκατομμυρίων ανθρώπων είναι πρόθυμοι να αυτοφακελλωθούν με τον πιο ανόητο τρόπο, τότε, τι εμπόδιζει την εξουσία αύριο να τους διατάξει (με τρόπο που δεν θα καταλαβαίνουν) να πάνε “να κόψουν τον λαιμό τους” και μάλιστα …εθελοντικώς και με απίστευτη προθυμία;

    Εάν κάποιος κατέχει το μυστικό του να κάνει τον άλλο να γίνεται σκλάβος ιδία πρωτοβουλία και …χαρωπή διαθέσει…

    …τότε αυτός ο κάποιος δεν είναι μια απλή εξουσία…

    Είναι ένας master μιας εξουσίας τέτοιας που εγείρει πλέον για τον εαυτό της τις αξιώσεις μιας ολόκληρης αιωνιότητας…

    ~~το παιχνίδι θα παιχτεί χοντρά στο χώρο της διαφήμισης, θα υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ των μπλογγερς ή/και άλλων χρηστών, ιστοσελίδες θα “περνούν” κρυφά μηνύματα για προϊόντα ή/και υπηρεσίες, για τάχα εμπειρίες από διάφορες “παροχές” κλπ κλπ. Το τι μπουρδίτσα γράφει καθένας μας, ουδόλως ενδιαφέρει. Αυτό που είναι σημαντικό είναι πως θα γίνει εκμετάλλευση στο προσωπείο που προβάλλεται προς τους “άλλους”. Πάνω σε αυτό θα ποντάρουν οι εταιρείες, που θα έχουν μεγαλύτερο κομμάτι εξουσίας στο μέλλον. Ακόμα και πόλεμο μεταξύ τους βλέπω, με διάφορους τρόπους. Το YouTube πουλήθηκε στη Google. Αν δεν είχε πουληθεί, θα κατέβαζε το βιντεάκι με τον Ατατούρκ; Θα πέφταν οι μετοχές του αν το έκανε. Πρόλαβε και πουλήθηκε πριν προκύψει το θέμα και η μεγάλη Google το κατέβασε, βάζοντας ένα σημάδι ΟΚ στην αποδοχή του ρόλου των κυβερνήσεων στο παιχνίδι. Οι τούρκοι ξαναμπαίνουν στο βιντεάδικο και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αυτό, είναι ένα πραγματικό πρόβλημα, η ελεύθερη πρόσβαση στη πληροφορία και η απουσία λογοκρισίας, και όχι αν παρακολουθείται ο Α ή ο Β. Από τη στιγμή που αναδύονται περιορισμοί, χρειάζεται να αντιδρούμε. ΑΝ το μισό δυναμικό σε βιντεάκια της YouTube παρουσιάζαν τον Κεμάλ, δεν νομίζω ότι η Google θα τα κατέβαζε. Τότε τι..? θα είχαμε πόλεμο Τουρκίας vs Google..? Απλώς, η Τουρκια θα έπαιρνε μερικά μύρια και θα έκανε τουμπεκί.

  14. the_return

    ευχαριστώ Ροδιά για τις σκέψεις.
    επίτρεψέ μου να ανταπαντήσω:

    “~δεν αναρωτιέμαι καθόλου, η εξουσία έτσι κι αλλιώς είναι κατι το παράλογο.”

    Όμως το παράλογο στη προκέιμενη περίπτωση δεν εντοπίζεται στην εξουσία (που είναι μεν κάτι το παράλογο, αλλά δομημένο σε λογική βάση, αλλά σε κάτι άλλο:

    στην εθελούσια διευκόλυνσή της

    Αυτό το απλό λέει το κείμενο.

    “~~η εξουσία θα χάσει τ’ αυγά και τα πασχάλια αν αποφασίσει να ελέγχει ένα προς έναν τους εξουσιαζόμενους.”

    Για δέυτερη φορά θα πρέπει να πω ότι δεν ισχυρίζομαι κάτι τέτοιο. Αυτό έτσι κι αλλιώς συμβαίνει με ποικίλους τρόπους…

    Απλά οι ιδιωτικές πληροφορίες που υπάρχουν στο διαδίκτυο, αληθινές ή ψέυτικες, θα μπορέσουν να χρησιμοποιούνται με μεγάλη ευκολία, εάν εγερθεί ζήτημα περί προσώπου.

    Θα επαναλάβω επομένως ότι το θέμα έχει δυνητική αξία για την εξουσία.

    “~~δεν πρόκειται περί υποψηφίων θυμάτων, αλλά για ανθρώπους που επιθυμούν να μοιραστούν και να συνυπάρξουν, έστω και στον άϋλο χώρο. Νιώθουν τόσο ασφαλείς όσο και στο δρόμο, ή ίσως λίγο περισσότερο.”

    Σκοπός μου είναι να τους κάνω περισσότερο υποψιασμένους (όσοι καταλαβαίνουν τους κινδύνους)έτσι ώστε να μην νοιώθουν τόσο “ασφαλείς”, αλλά να παίρνουν κάποιες προφυλάξεις, αν και εφ’όσον το επιθυμούν οι ίδιοι.

    “~~άλλο εξομολόγηση και άλλο μοίρασμα σκέψεων, ιδεών, κλπ. Μπορεί και χωρίς σχόλια να υπάρχει το νόημα του “μοιράζομαι”.”

    Πάντως σε μεγάλο βαθμό το blogging είναι εξομολογητικής ουσίας και υφής…
    Έτσι άλλωστε ξεκίνησε και σε μεγάλο (αλλά όχι αποκλειστικό βαθμό) παραμένει έτσι.

    “~~Σίγουρα δεν υπάρχει, αλλά, παραλλήλως, αν θέλει κάποιος να κρυφτεί το καταφέρνει και χωρίς πολύ κόπο. “

    Πώς;

    Η αλήθεια είναι ότι ΔΕΝ μπορεί να κρυφτεί κάποιος, εκτός αν προστρέχει συνεχώς σε ίντερνετ καφέ ή χρησιμοποιήσει πολύ ακραίες εξεζητημένες μεθόδους που θέλουν κόπο και χρήμα.

    “~~νομίζω ότι όλοι το γνωρίζουν, ιδιαίτερα οι νέοι σε ηλικία. Οπότε, αν πρόκειται για προστασία των νέων, δεν τη χρειάζονται”

    Δεν είμαι τόσο σίγουρος…παρατηρείται ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΗ άγνοια, και δη σε χώρες όπως η Ελλάδα…

    ~~η εξουσία “τά’χει παίξει” κατά το κοινώς λεγόμενο με το πλήθος των πληροφοριών! τι ξεσκαρτάρισμα να κάνει πια.. τη λυπάμαι..”

    Αυτό μπορεί να το πει μόνο η ίδια. Στη πραγματικότητα οι νέες τεχνολογίες ελέγχου σχεδόν μηδενίζουν τον ανθρώπινο παράγοντα και η διαδικασία ελέγχου προβλέπεται να είναιπαιγνιδάκι σε λίγα χρόνια…

    “~~για να πετύχει η παρακολούθηση, θα πρέπει να έχει καθένας μπλογγερ από ένα τουλάχιστον “παρακολουθητή”. Αντέχει η εξουσία στο κόστος; Εκτος και αν είναι μανιακή κλειδαροτρυπολόγος. Οσο περισσότεροι, τόσο πιο δύσκολα ελεγχόμενοι.”

    Εξήγησα για ποιο λόγο αυτό δεν είναι απαραίτητο. Μιλάμε για δυνητική αξία.
    Εάν εγερθεί θέμα περί προσώπου, τότε το υλικό θα είναι ΕΚΕΙ και οι …ενδιαφερόμενοι θα το ..κοιταξουν.

    Τόσο απλό.

  15. the_return

    Α! μην το ξεχάσω!

    Όποιος θέλει να δει τη προσωπική MAC address του, ας κάνει το εξής:

    start (έναρξη)>run (εκτέλεση,
    και στο παραθυράλι διαλόγου που θα εμφανιστεί ας πληκτρολογήσει:

    cmd

    κατόπιν εμφανίζεται ένα DOS παραθυράκι (το command prompt).

    Εκεί πληκτρολογεί

    ipconfig /all

    και enter.

    Η MAC address του θα είναι ένας δωδεκαψήφιος αριθμός χωρισμένος ανά δυάδες.

    Στα ελληνικά ο όρος αποδίδεται συνήθως ως “φυσική διεύθυνση”

  16. Χαρτοπόντικας

    Αααχ, είχα γράψει ένα μεγάλο σχόλιο το οποίο δυστυχώς δεν καταχωρήθηκε για άγνωστους λόγους και τώρα δεν έχω το κουράγιο να το πιάσω από την αρχή.
    🙁

  17. Χαρτοπόντικας

    Τελικά για να συνοψίσω τι προσπαθουσα να πω στο χαμένο σχόλιο, συμφωνώ ότι η έκθεση προσωπικών στοιχείων είναι δυνάμει κίνδυνος. Αλλά τα μπλογκ μετασχηματίζονται ήδη σε κάτι άλλο. Αποκτώντας θεματικότητα μοιάζουν όλο και περισσότερο με το υπόλοιπο ιντερνετ. Σ’ αυτά τα μπλογκ η όποια εξουσία έχει να κάνει περισσότερη δουλειά για να καταλήξει σε συμπεράσματα. Γιατί δεν είναι η ανωνυμία που την εμποδίζει (που δεν υπάρχει άλλωστε) αλλά η μη έκθεση των προσωπικών στοιχείων μέσα από τη θεματικότητα

  18. the_return

    @χαρτοπόντικας:

    ασφαλώς και θα συμφωνήσω, Χαρτοπόντικα,
    ότι η πρόσληψη θεματικότητας πέρα από το ότι είναι ευχής έργον (περισσότερες πιθανότητες ποιότητας στα blogs),
    μειώνει και τους κινδύνους…

Comments are closed.