Αμαλία: οι θιγόμενοι στην αντεπίθεση

Στο μπλογκ της Αμαλίας, σε πέντε διαφορετικά ποστ (1, 2, 3, 4, 5), ανώνυμος έγραψε σήμερα το πρωί, μακροσκελές σχόλιο που λίγο πολύ αμφισβητεί την εντιμότητα και την αλήθεια των καταγγελόμενων από τη θανούσα κι απειλεί και με μηνύσεις (:”προτεινω στους θιγομενους να κινησουν αμεσα αγωγες εναντιον δημοσιογραφων και μεσων αλλα και “επωνυμων” ή “ανωνυμων” bloggers και τις αποζημιωσεις να τις διαθεσουν υπερ της ανεγερσης του παιδιατρικου ογκολογικου νοσοκομειου“) με ένδυμα φιλανθρωπίας.

Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο συγκεκριμένος ανώνυμος κι ο όποιος ανώνυμος αντιρρησίας, είναι το γιατί η περίπτωση της Αμαλίας λειτούργησε τόσο καταλυτικά και συνέγειρε τόσο κόσμο.

Δεν είναι η αλήθεια των περιστάτικών που δύσκολα μπορεί κανείς να διασταυρώσει, όπως σωστά λέει, αυτή που έπαιξε το ρόλο. Αλλά το γεγονός ότι απ’ όλους εκλήφθηκε σαν αλήθεια γιατί όλοι μπορούν να συνδέσουν τα συγκεκριμένα περιστατικά με περιστατικά της δικής τους προσωπικής εμπειρίας, άμεσης ή έμμεσης. Κι αυτό γιατί υπάρχει ένα σύστημα υγείας τόσο βαθύτατα σάπιο που δεν χρειάζεται η παραμικρή προσπάθεια να πειστεί ο οποιοσδήποτε περί τούτου. Ας το συλλογιστεί ο ανώνυμος κι οι περί αυτόν, με τις δικολαβίστικες προσεγγίσεις του θέματος.

Ακολουθεί το κείμενο του σχολίου:

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕΝΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΤΗΣ ΘΑΝΟΥΣΑΣ ΑΜΑΛΙΑΣ ΚΑΛΥΒΙΝΟΥ

1)Ποσοι απο εσας γνωριζαν την θανουσα προσωπικα;Ελαχιστοι, ισως και κανεις.Οι περισσοτεροι την εμαθαν μετα το θανατο της απο τη δημοσιοποιηση που πηρε το θεμα απο εφημεριδες και καναλια.Ποσοι απο εσας, τους δημοσιογραφους και μη, διασταυρωσατε την εγκυροτητα των καταγγελιων;Ελαχιστοι,ισως και κανεις.Πως ειναι λοιπον δυνατον να δεχεστε αυτες τις καταγγελιες ως σοβαρες και οχι ως συκοφαντικες ή υπαγορευμενες αν πρωτα δεν τις διασταυρωσετε και δεν ζητησετε την αποψη των θιγομενων;Γιατι δεν δοθηκε βημα απο τα μεσα ενημερωσης σε κανενα θιγομενο να εκθεσει τη δικη του πλευρα;Αυτο λεγεται δημοκρατικη και αντικειμενικη ενημερωση;Δυο απο τους θιγομενους,αν οντως ειναι αυτοι που δηλωνουν πως ειναι, εγραψαν σε καποιο σημειο του fakellaki.blogspot.com και αναφερουν ενδιαφερουσες πτυχες της υποθεσης.Οι συγγενεις αληθεια υιοθετουν τις καταγγελιες της θανουσας εναντιον των συγκεκριμενων γιατρων και σε ποιο βαθμο;

2)Γιατι δοθηκε τοσο μεγαλο βαρος στη μαγνητικη τομογραφια του 1998 που υποτιθεται οτι απεικονιζε τον ογκο;Εχει δει καποιος απο εσας τη μαγνητικη τομογραφια;Σιγουρα οχι.Και να την εβλεπε θα μπορουσε να εχει αποψη;Παλι σιγουρα οχι.Γιατι λοιπον υιοθετειτε ακριτα την ωψιμη διαγνωση του νευρολογου Σαρμα;Mηπως ο γιατρος αυτος απλα “ειδε” στη μαγνητικη του 1998 τον ογκο που ολοφανερα φαινοταν το 2001;Mηπως η δικη του αντιδεοντολογικη συμπεριφορα να κατηγορησει και να εκθεσει αδικα τους συναδελφους του που ειχαν προηγηθει πυροδοτησε την αντιδραση της θανουσας;Κανεις δεν γνωριζει γιατι δεν ηταν μπροστα.Ουτε και οι αμεσοι συγγενεις που γνωριζουν περισσοτερα το εχουν αποσαφηνισει.

3)Πουθενα απο τα κειμενα της θανουσας δεν προκυπτει χρηματισμος δημοσιου λειτουργου.Οι γιατροι που κατηγορουνται αμειφθησαν απο τη θανουσα στα ιδιωτικα τους γιατρεια.Κανεις τους δεν τη χειρουργησε σε δημοσιο νοσοκομειο αρα δεν θα μπορουσε ακομα και αν ηθελε να της ζητησει φακελακι.Κατα συνεπεια η καταγγελια για χρηματισμο ειναι αβασιμη.

4)Τι κανει τη θανουσα τοσο ιδιατερη και ξεχωριστη απο τους χιλιαδες ελληνες καρκινοπαθεις;H ιδρυση ενος blog και η δημοσιοποιηση καταγγελιων μεσω του διαδικτυου.Τιποτα αλλο.Μην ξεχνατε οτι η πονικη διωξη για συκοφαντικη δυσφημιση μεσω του διαδικτυου εμφανιζει νομικα κωλυματα και ειναι δυσκολοτερη απο την ποινικη διωξη για δυσφημιση δια του τυπου.Και επι της ουσιας ομως, κανεις απο τους θιγομενους δεν θα εμπαινε στη διαδικασια να κινηθει ποινικα εναντιον καρκινοπαθους τελικου σταδιου και με μηδαμινο προσδοκιμο επιβιωσης.Κατα συνεπεια εχουμε να κανουμε με καταγγελιες εκ του ασφαλους και οχι με ηρωισμο.Γιατι η θανουσα ξεκινησε να καταγγελει το 2005 και οχι το 2001 οταν πρωτοδιαπιστωθηκε το “ιατρικο σφαλμα” και η υγεια της θα της επετρεπε περισσοτερες ενεργειες;Γιατι προτιμησε τη σχετικη ασφαλεια του διαδικτυου και οχι την ελληνικη δικαιοσυνη;H ιδια ισχυριστηκε οτι παρηλθε το χρονικο περιθωριο που δινει ο νομος για ποινικη διωξη.Το 2005 φυσικα και ναι,οχι ομως και το 2001.Μερικα ακομα σημεια που χρειαζονται αποσαφηνιση απο τους συγγενεις.O νεκρος δεδικαιωται ενιοτε, αλλα σπανια αγιοποιηται τοσο ευκολα και γρηγορα.

5)Για ολες τις κινησεις που εγιναν πριν και κατα την 1 Ιουνιου και για οσες επακολουθησουν υπαρχει η συγκαταθεση των συγγενων;Οσοι ηγουνται αυτης της κινησης εκφραζουν οντως τις επιθυμιες της θανουσας και σε ποιο βαθμο;Διαπιστωθηκε ρηξη στο κοινο μετωπο των bloggers με εμφανιση μιας ομαδας που αυτοαποκαλειται “Ελληνες bloggers” και διεκδικει την ηγεσια της κινητοποιησης.Ποια ομαδα τελικα εκφραζει τις επιθυμιες της θανουσας;H πρωτη,η δευτερη, και οι δυο ή καμια;Και εδω θα επρεπε να παρουν θεση οι συγγενεις.Πιθανοτατα ομως η ολη κινητοποιηση γινεται ερημην τους.

6)Το καινουργιο κειμενο που προκειται να αναρτηθει στο διαδικτυο ειναι οντως της θανουσας;Ποιος μπορει να εγγυηθει την αυθεντικοτητα του;Κανεις μαλλον, παρα μονο οι συγγενεις.Υπαρχει λοιπον συγκαταθεση τους σε κατι τετοιο;

7)Καποιοι ψυχραιμοτεροι της αρχικης κινησης ανηρτησαν στο blog που επιγραφεται “giatinamalia” ενα κειμενο οπου προειδοποιουν για τις ποινικες ευθυνες που προκυπτουν απο ανυποστατες,ανωνυμες καταγγελιες εναντιον γιατρων δια του διαδικτυου.Σωστη η κινηση τους αλλα αργησαν υπερβολικα.Οι δεκα της αποκαλουμενης λιστας της “ντροπης” εχουν ηδη κατασυκοφαντηθει, λιδωρηθει και εξυβρισθει χωρις στοιχεια και αποδειξεις,παρα μονο με οσα εκθετει η θανουσα, η εγκυροτητα των οποιων ευκολα μπορει να αμφισβητηθει νομικα και ιατρικα.Τα μεσα ενημερωσης που προβαλαν το θεμα μονοδιαστατα μπορει να μην δημοσιοποιησαν τα ονοματα,αλλα υιοθετοντας ουσιαστικα τις καταγγελιες και παραπεμποντας για περισσοτερες λεπτομερειες στο fakellaki.blogspot.com,ειναι ηθικοι αυτουργοι για συκοφαντικη δυσφημιση.Προτεινω στους θιγομενους να κινησουν αμεσα αγωγες εναντιον δημοσιογραφων και μεσων αλλα και “επωνυμων” ή “ανωνυμων” bloggers και τις αποζημιωσεις να τις διαθεσουν υπερ της ανεγερσης του παιδιατρικου ογκολογικου νοσοκομειου.Φανταστειτε στο μελλον τι θα συμβει αν ο καθενας ανωνυμα δημοσιοποιει καταγγελιες στο διαδικτυο και προσπαθει με αυτο τον τροπο να εκβιασει τον οποιοδηποτε.Μια λυση υπαρχει,ποινικη διωξη κατα παντος υπευθυνου τωρα πριν ειναι αργα.

Δεν υπογραφω με κανενα ονομα αληθινο η φανταστικο,καθως ουτε εγω ουτε κανεις αλλος μπορει να ελεγξει αν αυτος που δηλωνει οποιοδηποτε ονομα στο διαδικτυο ειναι οντως αυτος που ισχυριζεται πως ειναι.

4 thoughts on “Αμαλία: οι θιγόμενοι στην αντεπίθεση

  1. Rodia

    τελικά, κερδίζει στα σίγουρα η ανεγερση του παιδιατρικου ογκολογικου νοσοκομειου

  2. mpampakis

    ” Αλλά το γεγονός ότι απ’ όλους εκλήφθηκε σαν αλήθεια γιατί όλοι μπορούν να συνδέσουν τα συγκεκριμένα περιστατικά με περιστατικά της δικής τους προσωπικής εμπειρίας, άμεσης ή έμμεσης.”

    Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που συμμετείχα και στην καμπάνια. Δεν είναι μόνο η Αμαλία και η ιστορία της. Είναι η κοινή αίσθηση ότι τέτοια γεγονότα συμβαίνουν διαρκώς γύρω μας.

  3. Τασος

    Φίλοι μου για σας. Παρακαλώ βοηθήστε με να διαδώσουμε την παρακάτω ιστορία σε όσους περισσότερους μπορούμε. Το θέμα είναι αρκετά σοβαρό και νομίζω ότι αφορά πολλούς από εσάς ή φίλους σας. Τίτλος της ιστορίας «Όλα μπορεί να συμβούν». Σιγουρα θα βρεθεί και εδώ κάποιος “θιγμένος” να απαντήσει.

    Την Πέμπτη 15/11/2007 η σύζυγός μου γέννησε το δεύτερο παιδί μας σε γνωστό μαιευτήριο των Αθηνών, γνωστό και ως «ξενοδοχείο πολυτελείας» (θα σας πω παρακάτω γιατί δεν αναφέρω το όνομα του). Δυστυχώς μας έκατσε το λαχείο να γνωρίσουμε την «άλλη πλευρά» του εν λόγω ιδρύματος που διαφέρει δραματικά από το ιλουστρασιόν περιτύλιγμα με το οποίο πλασάρεται στον κόσμο.
    Επιλέξαμε μονόκλινο δωμάτιο και όλα πήγαιναν καλά μέχρι και την Κυριακή το απόγευμα. Βγήκαμε από το δωμάτιο για να περπατήσει η λεχώνα, όπως της είχε συστήσει ο ιατρός της και λείψαμε περίπου 15 λεπτά. Όταν επιστρέψαμε διαπιστώσαμε ότι είχαν κάνει «φτερά» το laptop μου, η φωτογραφική μηχανή, πορτοφόλια και πιστωτικές κάρτες.
    19:30 της Κυριακής! Με τρομακτική άνεση! Μέσα από το δωμάτιο! Με φουλ βάρδια!
    Ενημερώσαμε αμέσως το προσωπικό του ορόφου και αυτό με τη σειρά του ενημέρωσε την ασφάλεια του κτηρίου. Η αντίδραση ήταν άμεση (sic). Ο πρώτος σεκιουριτάς εμφανίστηκε μετά από 20 λεπτά (!), άνετος, κυριλέ, και όταν τον ενημέρωσα για το γεγονός αντί να σημάνει συναγερμό, προσπαθούσε να πείσει ότι δεν έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο στο μαιευτήριο, ότι πρέπει να θυμηθούμε μήπως τα είχαμε βάλει κάπου και το είχαμε ξεχάσει και γενικά έδωσε πολύτιμο χρόνο σε όποιον τα είχε πάρει να μπορέσει να τα απομακρύνει. Εμφανίζεται ο υπεύθυνος της ασφάλειας του μαιευτηρίου ο οποίος δίνει εντολή σε υφιστάμενο του να με πάει «μια βόλτα» σε όλους τους ορόφους μήπως και δούμε κάτι! Λες και ο κλέφτης θα κυκλοφορούσε με το laptop ανα χείρας διαλαλώντας το κατόρθωμά του!. Όταν του είπα ότι μάλλον πρέπει να βάλουν ανθρώπους τους στις εξόδους του κτηρίου, με έγραψε κανονικά και όπως θα δείτε παρακάτω αυτό ήταν σαφής εντολή της διοίκησης να « μην διαταραχτεί το κλίμα του νοσοκομείου»!
    Πήγαμε τελικά να δούμε τις κάμερες στο φυλάκιο της εταιρίας σεκιούριτι όπου διαπίστωσα ότι καμία από τις εξόδους του μαιευτηρίου δεν καλύπτεται από κάμερα και η μόνη που μπορούσε κάτι να δείξει ήταν μία που έδειχνε το πάρκινγκ! Και μάλιστα με τέτοιο τρόπο που να μην μπορείς να δεις αριθμό αυτοκινήτου!
    Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα ότι είχα παρατηρήσει ότι σε κάθε όροφο υπάρχει κάμερα που καλύπτει την είσοδο προς τα δωμάτια και θα σας πω πως το θυμόμουνα. Το Σάββατο το βράδυ, όταν πήγα στο μαιευτήριο γύρω στις 00:30, διαπίστωσα έκπληκτος ότι έφτασα στο δωμάτιο της γυναίκας μου ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΩ ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ διασχίζοντας σχεδόν όλο το κτήριο. Προβληματίστηκα από το γεγονός και τότε ψάχνοντας τον όροφο διαπίστωσα ότι υπάρχει κάμερα που κάλυπτε την είσοδο του ορόφου και ηρέμησα θεωρώντας ότι τουλάχιστον κάποιος παρακολουθεί ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει. Τζίφος όμως. Όταν ζήτησα από τους υπεύθυνους ασφαλείας να δούμε την καταγραφή της κάμερας του ορόφου μας πήρα τις εξής απαντήσεις: ο ένας μου είπε ότι οι κάμερες δεν δουλεύουν γιατί τους «έχουν απαγορέψει νομοθετικά (sic) να έχουν κάμερες! , ο άλλος μου είπε ότι δουλεύουν αλλά δεν αποθηκεύουν τις καταγραφές(!!). Ακόμα και η κάμερα που δείχνει την είσοδο στο θάλαμο που φυλάσσονται τα βρέφη ΔΕΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ μου είπαν! Δηλαδή μπαίνω, διαλέγω μωρό όπως ακριβώς το θέλω, φεύγω και αν δεν με πιάσουν ΓΙΑ ΣΑΣ!
    Αποφασίσαμε να φωνάξουμε την αστυνομία. Προσοχή. Εμείς, όχι το μαιευτήριο. Ήρθαν όντως δυο αστυφύλακες, κατέγραψαν το συμβάν και από εκείνη τη στιγμή άρχισε το πανηγύρι. Ξαφνικά λες και είχαμε λέπρα. Δεν τόλμαγε κανένας από το (εξαιρετικό μέχρι εκείνη την ώρα) προσωπικό. Για να φέρουν φαγητό στη λεχώνα έπρεπε να τους ενημερώσουμε εμείς και μας δικαιολογούνταν ότι «δεν ήθελαν να μας ενοχλήσουν»!
    Φυσικά από την διοίκηση ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Ενώ όλοι στο νοσοκομείο «έπεφταν από τα σύννεφα» και μας διαβεβαίωναν ότι πρώτη φορά συμβαίνει τέτοιο γεγονός σε όλα τα χρόνια λειτουργίας του και που λογικά θα έπρεπε να κινητοποιήσει άπαντες, δεν μας πήραν ούτε ένα τηλέφωνο να ηρεμήσουν τουλάχιστον την λεχώνα που όπως καταλαβαίνετε είχε φρικάρει με όλα αυτά. Να δείξουν τουλάχιστον ότι κάνουν κάτι. Ότι υπάρχουν και έχουν ενοχληθεί από το γεγονός. Ή για να ακριβολογούμε, έκαναν αισθητή τη παρουσία τους περνώντας γραμμή στο προσωπικό να μας αντιμετωπίζει σαν να φταίγαμε εμείς για ότι συνέβη!
    Την άλλη μέρα το πρωί και αφού περιμέναμε οι αφελείς ότι κάποιος θα έρθει από την διοίκηση να μας μιλήσει, έφτασε μεσημέρι και έπρεπε να αδειάσουμε το δωμάτιο, να πληρώσουμε και να φύγουμε. Αποφασίζω να ζητήσω να δω τον γενικό διευθυντή. Μετά από 5 φορές που το ζήτησα στην προϊσταμένη του ορόφου, ήρθαν δύο κυρίες και μου είπαν ότι ο κος ταδε θα μας δεχτεί (sic) στο γραφείο του. Πήγαμε μαζί με την γυναίκα μου στον κύριο τάδε ο οποίος όμως δεν ήταν γενικός διευθυντής αλλά νομικός σύμβουλος. Διαπίστωσα ότι φυσικά ήταν πλήρως ενημερωμένος για το γεγονός, είχε φέρει μάλιστα και κάτι εκπαιδευόμενους βοηθούς που ψάχνανε νόμους και συμβόλαια και μας είπε ότι «η μόνη ευθύνη που φέρει το μαιευτήριο είναι για απώλειες μέχρι 88 ευρώ!» Γιούπι! Αναγνώρισε δηλαδή ότι κάτι μπορεί να κλάπηκε αλλά «ας προσέχατε να μην φέρνατε αντικείμενα αξίας στο θάλαμο». Όταν του επισήμανα ότι δεν είναι το θέμα τα υλικά που κλάπηκαν αλλά η παντελής έλλειψη ασφάλειας στην εταιρία του, η άθλια αντιμετώπιση μας από το προσωπικό μετά το συμβάν και η ταλαιπωρία που περάσαμε έφτασε στο σημείο να μας βάλει τις φωνές, να πιάσουν την γυναίκα μου τα κλάματα και να γίνει χαμός.
    Ζητάω επιτακτικά να δω τον γενικό διευθυντή. Συναντάμε τελικά τον κύριο γενικό στο γραφείο του. Θα σας πω μόνο μια ατάκα του για να δείτε σε τι επίπεδα κυμάνθηκε η κουβέντα.
    Κος Γενικός: Όλα μπορούν να συμβούν κύριε μου. Ακόμα και οι δίδυμοι πύργοι έπεσαν οπότε όλα μπορούν να συμβούν. Τι να κάνουμε.
    Σοκ.
    Αφού μας ενημέρωσε ότι ΘΑ κάνει έρευνα για το θέμα (μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφω δεν μας έχει ενοχλήσει κανείς για πληροφορίες κλπ) και αφού εκθείασε τα (ανύπαρκτα) μέτρα ασφαλείας της εταιρίας που διοικεί ( έχουμε πλήρες σύστημα παρακολούθησης (!), 35 σεκιουριτάδες (αν πάτε και δείτε έστω και 2 εκτός από αυτούς που φυλάνε το πάρκινγκ να μου τρυπήσετε την μύτη) και ότι δεν έχει ξαναγίνει ότι η επιχείρησή του είναι «τόπος χαράς» και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να διαταραχτεί το καλό κλίμα και η ηρεμία και ότι (κύριε ελέησον) δεν έχει χαθεί ποτέ παιδί από εδώ(!) κλπ κλπ με απείλησε ότι αν βγει κάτι παραέξω θα «σας κυνηγήσω»! Παραδέχτηκε δε ότι είναι αδύνατον να μπορέσουν να ελέγξουν τις χιλιάδες των εισερχόμενων στο μαιευτήριο δηλαδή με λίγα λόγια «ENTER AT YOUR OWN RISK!». Με ευχαρίστησε δε για την ενημέρωση που του κάναμε και που θα τους βοηθήσει να βελτιώσουν το (κατά τα άλλα άψογο) σύστημα ασφαλείας τους!
    Όταν πολύ ευγενικά του είπα ότι ούτε οι κάμερες δουλεύουν ούτε σεκιουριτάδες υπάρχουν, μας έβαλε και αυτός τις φωνές κατηγορώντας μας ότι τον προσβάλουμε και ότι δυσφημούμε την εταιρία του. Κι όλα αυτά χωρίς ούτε ένα συγγνώμη. Τελικά του επισήμανα ότι αδυνατούμε να πληρώσουμε γιατί μας έκλεψαν τις πιστωτικές, μας είπε ότι θα βοηθήσει να εκδοθεί άμεσα νέα πιστωτική (!).
    Γυρίζοντας στο δωμάτιο διαπιστώνουμε ότι έχουν αρχίσει και μοιράζουν κλειδιά στα μονόκλινα και να εμφανίζονται από το πουθενά σεκιουριτάδες. ΟΛΕ! Το σύστημα λειτούργησε!
    Πήρα το παιδί και έφυγα. Φυσικά και δεν πλήρωσα. Και δεν με εμπόδισε κανένας!

    Το χειρότερο από όλα είναι ότι διαπιστώνεις πόσο ανίσχυρος είναι κανείς απέναντι στις εταιρίες – τέρατα.
    Τα συμπεράσματα δικά σας.

    Με τιμή

    Τάσος

  4. nikan

    @Τάσος σε γνωστό μαιευτήριο των Αθηνών, γνωστό και ως «ξενοδοχείο πολυτελείας» (θα σας πω παρακάτω γιατί δεν αναφέρω το όνομα του)

    Τάσο, χωρίς να αναφέρεις το όνομα του μαιευτηρίου, τι νόημα έχει η ιστορία σου σαν καταγγελία; Μπορεί να σε συμπονέσει ο κόσμος, μπορεί να αισθανθεί αποτροπιασμό για την κατάσταση στα νοσοκομεία, αλλά πέραν αυτού τι; Τι περιμένεις να βγει έτσι;

Comments are closed.