Γράφοντας για τεχνολογία στην Ελλάδα: ένα πλαίσιο

Έγραψα χτες μερικές σκέψεις για το θέμα κι ο Νίκος τις διάβασε και έθεσε το αίτημα (ξανά, γιατί το είχε θέσει κι εδώ) για ένα Ελληνικό TechCrunch, δίνοντας μου ‘πάσα’ κι ευχή να το κάνω.

To TechCrunch, το μπλογκ του Μάικ Άρρινγκτον για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι ένα από τα πιο ψηλά στην παγκόσμια λίστα μπλογκ, κι ασχολείται κυρίως με startups στο χώρο του web 2.0. (νούμερο τρία στο Technorati που μόλις έλεγξα).

Ας κάνουμε μερικές υποθέσεις εργασίας.

  • Ας πούμε πως υπάρχουν κάποιες προσπάθειες στην Ελλάδα για τις οποίες αξίζει να γράψει κανείς.
  • Ας πούμε πως υπάρχουν χρηματοδότες κι αγορά γι αυτές.
  • Ας πούμε τέλος, ότι έχουμε αρκετή πληροφορία για να τις κρίνουμε.

Ποιο θα ήταν το πλαίσιο για να αξιολογήσει κανείς αυτές τις προσπάθειες; Και ποιο το προσδοκώμενο αποτέλεσμα από μια τέτοια αξιολόγηση;

Αναγκαστικά θα δώσω ‘δογματικά’ κάποιες απαντήσεις μιας και δεν υπάρχει χώρος για αιτιολόγηση στα πλαίσια ενός ποστ.

Η στρατηγική ενός εγχειρήματος που θα τύγχανε ευνοϊκής αξιολόγησης θα έπρεπε να περιλαμβάνει τα εξής στοιχεία.

α. Global και ταυτόχρονα niche

Η Ελλάδα σαν αγορά είναι πολύ μικρή για να στηρίξει νέα τεχνολογικά εγχειρήματα στα πρώτα τους βήματα. Είναι επίσης συντηρητική στο να τα υιοθετήσει και τέλος πολύ μικρή για να τα συντηρήσει οικονομικά.
Ταυτόχρονα, προσπάθειες για παραγωγή mainstream τεχνολογίας έχουν πολύ μικρή πιθανότητα επιτυχίας: δεν μπορούμε να φτιάξουμε νέο λειτουργικό για PC ή ένα βίντεο service που θα ανταγωνιστεί το youtube. Μόνο σε επιμέρους τομείς (niche markets) πρέπει να επιδιώκουμε να είμαστε επιτυχείς, αλλά σε παγκόσμια κλίμακα.

β. Συνέργειες, συνέργειες, συνέργειες

Με αφορμή κυρίως την ελληνική παραγωγή λογισμικού, έχω να πω ότι δεν μπορεί σύστημα ή εφαρμογή να έχει επιτυχία αν δεν είναι ανοιχτό. Κι αυτό όχι για ιδεολογικούς λόγους. Αλλά γιατί δεν είναι δυνατόν να βρεθούν οι πόροι μέσα στον ελληνικό χώρο και μόνο, που θα το μεγαλώσουν.
Δεν έχει νόημα να γράφεται κλειστός κώδικας, δεν έχει νόημα να δημιουργείται σύστημα χωρίς τουλάχιστον κάποιο δημόσιο API.
‘Εχει όμως νόημα οι επιχειρούντες να γνωρίζονται και να αλληλοβοηθούνται. Να εξαντλούν τις συμπληρωματικότητές τους.

γ. Να ενέχει καινοτομία

Το να αναπαράγουμε μια ιδέα που λειτούργησε ήδη αλλού, δεν θα μας πάει μακριά. Αν κάποιος το έχει κάνει, κι ακόμα χειρότερα, αν το έχει κάνει καλά, είναι ματαιοπονία να προσπαθούμε να το κάνουμε καλύτερα.

δ. Soft αντί hard
Έχουμε πιθανότητα επιτυχίας σε παραγωγή λογισμικού ή υπηρεσιών όχι σε παραγωγή αγαθών. Αυτό το παιχνίδι έχει χαθεί για την Ελλάδα και κοντεύει να χαθεί και για τη Δύση γενικώτερα.

Αυτά σκέφτομαι και τα θέτω σε δημόσια κριτική.

Θέλω όμως να κλείσω αυτό το ποστ μ’ ένα μικρό παράδειγμα του πως θα μπορούσε το ελληνικό web 2.0 να γίνει πιο δυναμικό:

Ο Γιώργος Μοσχοβίτης έχει φτιάξει ένα framework ανάπτυξης εφαρμογών web 2.0. Το λέει Nitro και είναι κάτι σαν το Ruby on Rails. Είναι open source αλλά η στρατιωτική του θητεία τον ανάγκασε να απομακρυνθεί για λίγο καιρό κι έτσι το project έχει μείνει πίσω. Για να πάρετε μια ιδέα τι μπορεί να κάνει, δείτε τα site του: το Joy.gr, το Joyerz.com, το phidz.com και το  γνωστό social bookmarking Cull.gr.

O Γιάννης (δεν ξέρω επώνυμο) έχει φτιάξει το baza.gr (επίσης social bookmarking) που η πρωτοτυπία του είναι ότι λειτουργεί με openid. Το έχτισε μόνος του (με λίγη βοήθεια) δεν ξέρω με τι εργαλεία. Aισθάνεται μια ‘μοναξιά’ γιατί θέλει να κάνει πράγματα αλλά δεν βρίσκει πως και τι, όπως μου έχει εξομολογηθεί.

Ο Γιώργος του buzz, πήρε το pligg κι έχτισε ένα πετυχημένο social bookmarking site όπου η εστίαση είναι κυρίως σε πολιτικοκοινωνικά θέματα. Βασίστηκε σε λογισμικό που δεν έχει παραχθεί στην Ελλάδα όμως.

Βλέπετε κανένα κοινό παρονομαστή; Μα κι οι τρεις ασχολήθηκαν με το social bookmarking εφευρίσκοντας, τον τροχό τρεις φορές.

Πως θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι διαφορετικά;
Ο Γιώργος Μοσχοβίτης να επικεντρωνόταν στο Νίτρο και να το εξέλισσε. Το Νίτρο να διαδιδόταν όσο και το Ruby on Rails.
Ο Γιάννης να  ‘παίρνε το Nitro και να ‘χτίζε ένα social bookmarking σύστημα ανοιχτού κώδικα, να επικεντρωνόταν εκεί και το εξέλισσε ώστα να γίνει κάτι σαν το pligg.
Kι ο Γιώργος του buzz να το υιοθετούσε και να ‘φτιάχνε ένα μεγάλης εμβάλειας ελ
ληνικό social bookmarking κάτι αντίστοιχο του ισπανικού Menéame.

Ξέρω ότι έχω κάνει χοντρές αυθαιρεσίες εδώ κι ίσως έχω πληγώσει και κάποιους εγωισμούς, αλλά σκοπός μου ήταν να δείξω πως μπορεί να δημιουργηθεί μια αλυσίδα αξίας μέσα από αυτά τα τρία γνωστά στους περισσότερους ελληνικά εγχειρήματα. Και να δείξω πως θα ταίριαζαν οι παραπάνω τέσσερεις προϋποθέσεις.
Θα δούμε άραγε κάτι ανάλογο;

Powered by ScribeFire.

14 thoughts on “Γράφοντας για τεχνολογία στην Ελλάδα: ένα πλαίσιο

  1. George Moschovitis

    Πολύ ενδιαφέρον και thought-provoking το άρθρο σου. Η αλήθεια είναι ότι έχω παραμελήσει λίγο το marketing του nitro σε έλληνες developers. Με την ευκαιρία της επικείμενης έκδοσης 0.50.0, που θα περιλαμβάνει πολλά νέα χαρακτηριστικά, θα κοιτάξω να κάνω και λίγη εγχώρια διαφήμιση.

    Πάντως όποιος Έλληνας developer ενδιαφέρεται να το χρησιμοποιήσει μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου για extra βοήθεια.

  2. nikan

    @Γιώργος Μοσχοβίτης Τι θα έλεγες αρχικά για ένα screen capture από δημιουργία μιας απλής εφαρμογής.
    Θα βοηθούσε πολύ να καταλάβουμε τι έχεις πετύχει.

  3. George Moschovitis

    Merika screencasts apo mia *poly palia* ekdosh 8a breis edw:

    http://oxywtf.de/tip/35

    ta 1-2 einai ligo basic alla kalo einai na ta deis mexri telous.

    to 3 einai pio entypwsiako, an einai na deis mono ena, des ayto.

    pantws h ekdosh pou einai sto repository ayth th stigmh einai eth fwtos mprosta. 8a etoimasw kapoia stigmh ena screencast. Alla mporeis na thn katebaseis me

    darcs get http://repo.nitroproject.org

    kai na deis to blog example:

    examples/blog

  4. nikan

    @Γιώργος Μοσχοβίτης Μου έβαλες πολύ homework!
    Αλλά θα … μελετήσω 😉

  5. yorgos

    Νίκο, ωραίο ποστ και γενικά πολύ καλή δουλειά. Νομίζω ότι είναι πολύ νωρίς να μιλάμε για ελληνικό TechCrunch. Μπορούμε πάντως να ξεκινήσουμε μια κουβέντα για τις κατευθύνσεις που θα μπορούσε να ακολουθήσει η ελληνική web apps σκηνή. Ίσως αξίζει περισσότερο να δούμε τι γίνεται σε χώρες όπως η Γερμανία και το Ισραήλ (που παραδόξως άργησε να πάρει μπροστά με το Web 2.0) ή οι γειτονικές μας Ρουμανία και Σερβία, και λιγότερο στο πολύ ιδιαίτερο – και μη αναπαράξιμο – Σίλικον Βάλει. Χρειάζεται μεγαλύτερη βάση ευρυζωνικών συνδέσεων, ένα-δυο πετυχημένα πρότζεκτ, καποιες πηγές seed funding κι ένα νομικό πλαίσιο που θα προστατεύει τα blogme τούτου του κόσμου. Αργότερα, κάποιας μορφής υποκατάστατο του venture capital (που απ’ ό,τι καταλαβαίνω στην Ελλάδα είναι μακρινό όνειρο, εκτός κι αν είσαι έτοιμος να μπεις στο χρηματιστήριο!)

    Περί συνεργειών, κλπ: ωραίες σκέψεις, αν και το παράδειγμα του social bookmarking μπάζει λίγο. Αν ο τελικός στόχος είναι μια αντιγραφή του digg, το from scratch development μπορεί να έχει μόνο εκπαιδευτική αξία. Εκτός κι αν ο τελικός στόχος είναι κάτι διαφορετικό (το meneame δεν είναι – είναι προϊόν reverse engineering του digg και αποτελεί τη βάση του κώδικα του pligg).

    Επίσης δεν είμαι και τόσο βέβαιος ότι η καινοτομία είναι απαραίτητη σ’ αυτή τη φάση. Είναι ασφαλώς ευπρόσδεκτη, αλλά η εισαγωγή μοντέλων που έχουν δουλέψει αλλού και έχει νόημα να ‘μεταφραστούν’ (π.χ. aggregators της ελληνικής μπλογκόσφαιρας, social bookmarking για ελληνικό περιεχόμενο, location-based social networking κλπ) είναι ένας ασφαλής τρόπος για να ξεκινήσει κάτι σε μια κουλτούρα που είναι γενικώς εχθρική προς το ρίσκο.

    Γιώργο: kudos για το nitro. Έχω αρχίσει κι εγώ τη μελέτη =)

  6. nikan

    @yorgos Ευχαριστώ. Μη νομίζεις ότι είμαι αιθεροβάμων. Η αναφορά στο TechCrunch ήταν μόνο εξ αφορμής της προτροπής του Ν.Δραντάκη.
    Για τις ευρυζωνικές πάντως μη νομίζεις ότι η Αμερική είναι πολυ μπροστά. Κοίτα για παράδειγμα την γκρίνια του Πωλ Σταματίου. Κι οσο για VCs υπάρχουν, αλλά αν βλέπουν ένα δυο ιδέες το χρόνο, δεν πρόκειται να ασχοληθούν σοβαρά με την τεχνολογία εδώ. Συμφωνώ ότι πρέπει να δούμε γειτονικές χώρες. Υπάρχει όμως το πρόβλημα της γλώσσας. Πολύ θα ήθελα να ξέρω τι γίνεται στο Ισραήλ πχ αλλά δεν μπορώ να διαβάσω Εβραϊκα ούτε να ψάχνω να εντοπίσω τα αγγλόφωνα κείμενά τους.

    Προφανώς κι ο τελικός στόχος δεν είναι η αντιγραφή του Digg. Άλλωστε αντιβαίνει στο όρο της καινοτομίας που έθεσα. Το παράδειγμα είχε σκοπό να δείξει πως κάτι που έχει συμβεί ούτως ή άλλως, θα μπορούσε να είχε συμβεί με μεγαλύτερη ελληνική προστιθέμενη αξία.
    Για μένα το ζητούμενο είναι ανάπτυξη τεχνολογίας. Χωρίς καινοτομία, κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί. Παρακολουθώ τις ελληνικές επιχειρήσεις πληροφορικής από τα μέσα του ’80: τις προσπάθειες για κατασκευή ελληνικού PC, τα ελληνικά λογιστικά πακέτα, το τηλ. υλικό από την Intracom κτλ. Όλες αργά ή γρήγορα αποτυγχάνουν για τον ίδιο λόγο: Προσπαθούν να στηριχτούν στην ελληνική αγορά.

    Δες το επόμενο ποστ για το feeds2.0. Αυτή είναι μια ελληνική προσπάθεια με τις προδιαγραφές και τα πλαίσια που έθεσα.

    Τώρα που το σκέφτομαι, χρειάζεται άλλη μια. Ξεκάθαρο business model.

  7. Pingback: Γνωρίστε το Nitro : Ημουν παντα εδω

  8. Nikos

    Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί είμαστε “μακρυά” από το TechCrunch. Κατ’ αρχήν είπαμε για το ΕΛΛΗΝΙΚΟ techcrunch και τη λέξη Ελληνικό ας μην τη βγαζουμε από το σκεπτικό.

    Και στο τέλος, τι ακριβώς κάνει (βασικά) το TechCrunch? Ένα blog είναι που καταγράφει ό,τι συμβαίνει στο χώρο του Web 2.0 με αξιοπιστία και έγκαιρα.

    Δε βλέπω τη δυσκολία να το κάνει κάποιος εδώ. Μόνο απόφαση θέλει, και να αρχίσει. Μετά από τα 3-4 πρώτα ποστ, (που θα έχει δώσει δείγμα σοβαρότητας) μπορούμε να λέμε ότι “έχουμε το Ελληνικό TechCrunch”. Δε χρειάζεται και να οργανώσει το TechCrunch 20 για να είναι έτσι.

    Απλά πράγματα.

    Εγώ το βλέπω ήδη…

  9. nikan

    @Nikos Νίκο, αν το βλέπεις έτσι, όντως είναι απλό. Αλλά νομίζω το TechCrunch είναι κάτι παραπάνω: είναι το κομβικό σημείο ενός οικοσυστήματος για το web 2.0
    Φέρνει σε επαφή επενδυτές με υποψήφιους επιχειρηματίες. Το να αποκτήσει ένα κοινό VC ένα ελληνικό μπλογκ, μου φαίνεται λιγο science fiction ακόμα.
    @Ολους Πάντως, επειδή ακούγονται ενδιαφέροντα πράγματα σ’αυτή τη συζήτηση, αν μπορείτε, engage κι αλλους που μπορούν να έχουν κάτι να συνεισφέρουν στο διάλογο.

  10. yorgos

    Όλες αργά ή γρήγορα αποτυγχάνουν για τον ίδιο λόγο: Προσπαθούν να στηριχτούν στην ελληνική αγορά.

    Αυτό είναι μια κουβέντα από μόνο του. Διαισθητικά κλωτσάω – αλλά μόνο διαισθητικά =)

    Η υστέρηση του αμερικανικού broadband αφορά καινοτομία και bandwidth, όχι penetration. Ας χτυπήσουμε κι εμείς 50%+ DSL βάση κι ας είναι και 768άρες.

    Με τα υπόλοιπα συμφωνώ. Κι εγώ όταν διάβαζω TechCrunch σκέφτομαι πρώτα broker και μετά blogger.

    (Στέλνω το link σε δυο φίλους που μπορεί να το βρουν ενδιαφέρον)

  11. nikan

    yorgos Ευχαριστώ για την πάσα σε φίλους.
    Γιατί λέω ότι κάτι δεν μπορεί να στηριχτεί στην Ελλάδα; Καθαρά ποσοτικό θέμα.
    Από οικονομική άποψη, οι αριθμοί αγοραστών/πελατών/χρηστών της ελληνικής αγοράς είναι τέτοιοι που δεν μπορούν να δώσουν τις απαραίτητες οικονομίες κλίμακος στην παραγωγή ενός αγαθού ή μιας υπηρεσίας για να είναι ανταγωνιστικό διεθνώς (δε μιλάμε για γιαούρτια βέβαια, αλλά για τεχνολογία).
    Κατά δεύτερο, η αγορά κατευθύνει την τεχνολογία. Σε ένα περιβάλλον ανεκτικό, με διάθεση για καινοτομία και πειραματισμό, μια καινοτόμα προσπάθεια μπορεί να βρει περιβάλλον να αναπτυχθεί, αλλά και να πάρει ανάδραση για να γίνει καλύτερη. Ο ελληνικός περίγυρος είναι συντηρητικός και θα φρενάρει την καινοτομία που απευθύνεται αποκλειστικά σ’ αυτόν. Περιμένουμε πάντα να δούμε τι θα επικρατήσει διεθνώς, για να ακολουθήσουμε.

  12. Pingback: Πρωινή Πορτοκαλάδα #4

  13. Pingback: metablogging.gr » Blog Archive » Έρευνα του Παρατηρητήριου της ΚΤΠ για το Web 2.0

Comments are closed.