“Τα πρώτα μου λεφτά σαν μπλόγκερ”

MakingMoneyΔιάβασα χτες ένα πολύ αστείο ποστάκι στον Ίνδικτο με τον ίδιο τίτλο όπως το παρόν. Παρότι το βρήκα διασκεδαστικό, ήταν και μια αφορμή για μερικές πιο σοβαρές σκέψεις.

Υπάρχει μια διάχυτη (και δικαιολογημένη) καχυποψία στη μπλογκόσφαιρα σε ότι έχει να κάνει με λεφτά.

Το θέμα είναι αν αυτή η καχυποψία οφείλεται στο πολύ βάσιμο ερώτημα “τι σχέσεις διαπλοκής μπορεί να δημιουργήσει η οικονομική εκμετάλλευση ενός μπλογκ”, ή απλώς σε μια νεφελώδη και ρομαντική άποψη αφιλοκέρδιας.

Για τη δεύτερη περίπτωση δεν έχω να πω πολλά. Καθένας μπορεί να θέλει ότι θέλει και το να είσαι ερασιτέχνης κι όχι επαγγελματίας σίγουρα έχει πιο πολύ απόλαυση και σου επιτρέπει να βάζεις πιο πολύ αγάπη σ’ αυτό που κάνεις.

Η πρώτη περίπτωση όμως χρήζει μιας έρευνας.

Τι δυνατότητες οικονομικής αξιοποίησης του μπλογκ του έχει ένας έλληνας μπλογκερ σήμερα; Την εξής μια: να μπει στο χορό της διαφήμισης.

Και για τι διαφημίσεις μιλάμε;

  • Έχουμε διαφημίσεις τύπου Adsense, της Google.
  • Έχουμε διαφημιστικά μπάνερ που μπορεί να προέρχονται κατευθείαν από τους διαφημιζόμενους ή μέσω ενός δικτύου που κάνει αυτή τη δουλειά.
  • Ένταξη σε κάποιο affiliate σχήμα.
  • Συγκεκριμένες χορηγίες.
  • Και τέλος, το χειρότερο, έχουμε ανταλλάγματα για να γράψει κανείς κάτι ευνοϊκό για πρόσωπο, εταιρεία ή άλλο.

Για την περίπτωση του Adsense δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί σοβαρά ότι μπορούν να δημιουργηθούν σχέσεις διαπλοκής. Οι διαφημίσεις που προβάλονται δεν είναι εκ των προτέρων σε γνώση ούτε του διαφημιζόμενου (δεν ξέρει που προβάλλονται) ούτε του μπλόγκερ (δεν ξέρει τι θα προβληθεί). Τα έσοδα όμως είναι ψίχουλα κι εξαρτώνται κι από τη θεματολογία ενός μπλογκ. Όσοι πιο εστιασμένο είναι ένα μπλογκ, τόσο πιο σχετικές διαφημίσεις μπορούν να προβληθούν κι άρα τόσο μεγαλύτερα προσδοκώμενα έσοδα. Αρκεί να υπάρχουν αρκετοί σχετικοί διαφημιζόμενοι, πράγμα που είναι ακόμα ζητούμενο στην Ελλάδα. Γενικά χρειάζεται πολύ μεγάλη επισκεψιμότητα για να πετύχει. Στο metablogging.gr, μετά από τεσσερεις μήνες τα ‘έσοδα’ είναι 10 δολάρια, τρίχες δηλαδή.

Στην περίπτωση διαφημιστικού μπάνερ που δεν προέρχεται από κάποιο δίκτυο, έχουμε πιθανή διαπλοκή. Ο διαφημιζόμενος θα ‘απαιτήσει’ ευνοϊκή ή τουλάχιστον όχι εχθρική αντιμετώπιση από τον μπλογκερ. Κάτι τέτοιο μάλλον δεν ισχύει στη περίπτωση τύπου δικτύου αλα doubleclick, που είναι πια της Google κι αυτό, κι έτσι μάλλον θα περιμένουμε όπου νάναι να φανεί κι εδώ. Σε κάθε περίπτωση όμως αυτά τα δίκτυα αναζητούν ιστοσελίδες με μεγάλη επισκεψιμότητα κι έτσι μάλλον τα περισσότερα ελληνικά μπλογκ δεν θα είχαν τύχη.

Η περίπτωση των affiliates συναρτάται με το ηλεκτρονικό εμπόριο: μιλάω π.χ. για βιβλία στο μπλογκ μου, γίνομαι affiliate του amazon, προβάλω κάποια βιβλία από το amazon, κι αν κάποιος μπει στον πειρασμό να αγοράσει, παίρνω μια προμήθεια. Το σχήμα αυτό δουλεύει αρκετά καθαρά, δεν δημιουργεί διαπλοκή αλλά στην Ελλάδα, επειδή οι ντόπιοι ηλεκτρονικοί έμποροι δεν έχουν αναπτύξει ευρέως τέτοια προγράμματα, δεν έχει μεγάλο πεδίο εφαρμογής. Κι είναι κρίμα γιατί θα βοηθούσε συνολικά το ελληνικό ίντερνετ.

Οι συγκεκριμένες χορηγίες είναι σαφώς κάτι που ενέχει πιθανή διαπλοκή γιατί μια εταιρεία δεν ξοδεύει τα λεφτά της για να προωθήσει … την ελευθερία στο διαδίκτυο, ας πουμε. Υπάρχουν όμως και κάποιες ευκαιρίες που προκύπτουν από το γεγονός ότι πολλές εταιρείες θέλουν να προβάλουν ένα προφίλ: αν κάποιος γράφει για οικολογικά θέματα, πιθανώς μια εταιρεία να θελήσει να τον υποστηρίξει για να κερδίσει λίγο από το ‘καθαρό’ image που ο μπλογκερ έχει καταφέρει να κτίσει με τα γραπτά του. Αθέμιτο σα σκοπός, αλλά δεν επηρεάζει τον μπλογκερ, εκτός ίσως από το να του χαλάει την εικόνα.

Για την τελευταία περίπτωση δεν χρειάζεται να σχολιάσω. Είναι σαφές ότι όποιος ενδίδει, έχει μπει σε άλλα χωράφια και δεν έχει σχέση με το ρόλο που ευαγγελίζεται η μπλογκόσφαιρα σαν εναλλακτικό μέσο πληροφόρησης και βήμα κριτικής και διαλόγου. Το ζήτημα είναι ότι η περίπτωση υφίσταται και σίγουρα κάποιοι θα κληθούν να αποφασίσουν με .. ποιον θα πανε και ποιον θ’ αφήσουν.

Εν κατακλείδι, η ελληνική πραγματικότητα δε μου φαίνεται ώριμη να υποστηρίξει το με κάποιο ήθος ‘επαγγελματικό’ μπλογκιν ακόμα. Υπάρχουν ευκαιρίες για αρπαχτές, όχι όμως για μια σταθερή ροή εσόδων ικανή να στηρίξει την ανεξαρτησία και την βιωσιμότητα ενός νέου τύπου media.

2 thoughts on ““Τα πρώτα μου λεφτά σαν μπλόγκερ”

  1. apostolos

    ωραίο κείμενο.

    μια μοναδική ένσταση έχω, σε αυτό : το να είσαι ερασιτέχνης κι όχι επαγγελματίας σίγουρα έχει πιο πολύ απόλαυση και σου επιτρέπει να βάζεις πιο πολύ αγάπη σ’ αυτό που κάνεις.

    αν μπορούσες (και δεν βαριέσαι) να αναλύσεις λίγο περισσότερο για το που βασίζεται το συγκεκριμένο.

  2. nikan

    @apostolos Α, μη το παίρνεις σαν αξιολογική κρίση. Ένα feeling είναι που στηρίζεται στο γεγονός πως ότι έχει να κάνει με βιοπορισμό κουβαλάει ένα άγχος που χαλάει την απόλαυση και γι αυτό σε λίγο αρχίζεις να το μισείς.

Comments are closed.