Ποιός χάθηκε στη μετάφραση;

Βιάστηκε η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία να (κατα)κρίνει κάποιους μπλόγκερς επειδή, όπως λέει το ρεπορτάζ:

Κόντρες, ανταγωνισμοί, πικρίες, καπελώματα, προβληματισμοί. Και πάνω που πολλοί αναφώνησαν «κάτι καινούριο γεννιέται», να σου και ξαναγυρνάμε στην πατροπαράδοτη ελληνική συνταγή «εγώ θα παίζω τον αρχηγό».

Ενόχλησε το κάλεσμα

Την περασμένη Τρίτη τρεις νέοι άνθρωποι πέρασαν τις πύλες του Προεδρικού Μεγάρου, καλεσμένοι στην ετήσια δεξίωση του Κάρολου Παπούλια για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Ο Πέτρος Πετράκης, ο Ιάσονας Φρυδάκης και ο Γιάννης Λιβανός εκλήθησαν εκεί ως εμπνευστές και αρχικοί διακινητές του μηνύματος sms το οποίο καλούσε τον κόσμο στο Σύνταγμα και στην συνέχεια πέρασε από τα κινητά στο Διαδίκτυο, για να αναπαραχθεί τελικά και από τα μέσα ενημέρωσης. Με αυτή την ιδιότητα τούς παρουσίασε η περιβαλλοντική οργάνωση WWF και την υιοθέτησαν τα μέσα ενημέρωσης που τους πήραν συνεντεύξεις.

Αυτό, ωστόσο, ενόχλησε κάποιους bloggers, κυρίως αυτούς που εμπλέκονται σε επιμέρους περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες με στόχο να συνεχιστεί ο αγώνας για την Πάρνηθα.

Μάλλον οι δημοσιογράφοι δεν κατάλαβαν τι έγινε. Καταγγέλθηκε επισήμως από μπλόγκερς ότι οι καλεσμένοι του Προέδρου κλήθησαν ως αντιπρόσωποι των blogs, κάτι που πολλοί το διέψευσαν επίμονα. Δεν διαβάσανε καλά τι καταγγέλει ακριβώς η Ροδιά. Και συνεχίζουν οι δημοσιογράφοι:

Διαπιστώνοντας ότι υπάρχουν τέτοιες αντιδράσεις και τόση καχυποψία, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί απέτυχαν ουσιαστικά οι απόπειρες συνεργασίας μεταξύ διαφορετικών ομάδων bloggers που δημιουργήθηκαν με αφορμή την Πάρνηθα και φιλοδοξούν να αναπτύξουν δίκτυα ενημέρωσης και δράσεων για το περιβάλλον.

Όμως αυτές οι ομάδες συνεχίζουν ακόμη το έργο τους, απλά η καθεμία έχει θέσει διαφορετικές προσεγγίσεις στο ζήτημα και είναι προφανές ότι δεν μπορούν να συμφωνήσουν όλοι σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Δεν γνωρίζω αν έχουν προχωρήσει σε σημαντικό βαθμό οι ζυμώσεις για συνεργασίες μεταξύ των bloggers αλλά σίγουρα θα πρέπει να συζητηθεί ένα πλαίσιο αναφοράς. Και σαφώς, δεν πιστεύω πως συμφωνεί στα σοβαρά κάποιος με την, λογοτεχνική αδεία μεν αλλά αδόκιμη δε, φράση “το χάος συσπειρώνει” έτσι όπως τονίστηκε στο τέλος του άρθρου.

Η διαδικτυακή κοινωνία των πολιτών είναι ακόμη στα σπάργανα για να αρχίζουμε να την κατακρίνουμε. Κριτική χρειάζεται εδώ, όχι αφοριστικές εκφράσεις και διανοητικές ακροβασίες σαν συνθήματα. Και κυρίως, να μην χάνουμε το (καμμένο) δάσος κοιτάζοντας το (επίσης καμμένο) δέντρο.

3 thoughts on “Ποιός χάθηκε στη μετάφραση;

  1. Rodia

    Επαναλαμβάνω και εδώ την κατακλείδα των σχολίων μου στο ποστ όπου αναφέρεσαι:
    «…θα το ξαναγράψω άλλη μια φορά με διαφορετικές λέξεις: Η ένστασή μου είναι στην ενημέρωση από τα ΜΜΕ -έντυπα ή/και ηλεκτρονικά. Η αντικειμενική εημέρωση δεν είναι αυτή που χρησιμοποιεί παραπειστικούς τίτλους, έτσι δεν είναι;

    Πρώτο φάουλ: η δημιουργία του όρου “κίνημα των bloggers” από δημοσιογράφους, και η συνέχεια της προβολής του όρου αυτού από τα ΜΜΕ.

    Δεύτερο φάουλ: η παραπειστική αναφορά σε “bloggers της αναδάσωσης”, όπου δεν άναφέρονται οι ανώνυμοι χρήστες του διαδικτύου, που ξεκίνησαν την σχετική κινητοποίηση.

    Σίγουρα το ενδιαφέρον του Προέδρου είναι σημαντικό και αλλίμονο αν δεν ενδιαφερόταν ο Πρόεδρος της χώρας που καίγεται. Μια αναφορά στον ανώνυμο πολίτη, θα ήταν ένα βήμα παραπέρα, έστω και αν η ανάγκη να εμφανιστούν κάποιοι επώνυμοι πολίτες είναι κατανοητή.»

  2. Rodia

    Και το σχόλιό μου στο buzz:
    «…απλώς, τα ΜΜΕ εκφράζονται με ορολογία παλαιού τύπου, και ακολουθούν την πεπατημένη οδό της δημιουργίας εντυπώσεων με το να βάζουν κάποιους να τσακωνονται με κάποιους άλλους για να τσιμπήσει ο αναγνώστης… Σιγά σιγά, νομίζω ότι θα εγκλιματιστούν και οι δημοσιογράφοι -αρκεί να… ανοίξουν ένα μπλογκ! 😉

    –>> άραγε, είμαι πολύύύύ αισιόδοξη..?…»

Comments are closed.