Μεγάλοι εκδοτικοί οργανισμοί αγοράζουν social bookmarking sites

Update: Δείτε κι εδώ όπου η Google ανακοινώνει ότι ξεκινάει πειραματικά την αποδοχή σχολίων στις συναρθροισμένες ειδήσεις που παρουσιάζει, προς το παρόν από τους εμπλεκόμενους στις ειδήσεις. Το πλάνο είναι να ανοίξει προς όλο τον κόσμο αργότερα.
——————————–

Σήμερα έχει πέσει μια μικρή επιδημία:

 Το Kaboodle, μια υπηρεσία social bookmarking, αγοράστηκε από την Hearst Magazines, σύμφωνα με την WSJ.

Λίγο νωρίτερα υπήρξαν αναφορές ότι το περιοδικό Forbes αγόρασε ή συμφώνησε να αγοράσει ένα άλλο παρόμοιο site, το Clipmarks.

Πέραν των διαφορετικών τεχνολογιών των αγοραζομένων και των διαφορετικών προθέσεων των αγοραστών, υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να διαφύγει της προσοχής: Τα παραδοσιακά μέσα στρέφονται στον κοινωνικό ιστό (Social Web) για να βρουν στήριξη για την φυλλορροούσα αναγνωσιμότητά τους ή την απώλεια διαφημιστικών εσόδων.
Επίσης στρέφονται στα μαθήματα του κοινωνικού ιστού για να αξιοποιήσουν και αξιολογήσουν καλύτερα αυτό που ήδη διαθέτουν.  Λέει το Venturebeat:

Forbes finds the service useful for helping their reporters collect and share information about articles they are reading — and you may soon be seeing Clipmarks used in their stories and blogposts. They’ll clip something, and then blog something quickly around it.

Σας θυμίζει τίποτα; Μήπως αυτός δεν είναι ο τρόπος που ενστικτωδώς λειτουργεί η μπλογκόσφαιρα;

Σκέφτομαι πως τα παραδοσιακά μέσα, αν θέλουν να γίνουν πιο αξιόπιστα,και να κερδίσουν αναγνώστες συνεπώς, πρέπει να εκμεταλλευτούν τον κοινωνικό ιστό στο έπακρο. Φαντάζεστε, ας πούμε μια ελληνική εφημερίδα που θα επέτρεπε να σχολιάσεις ελεύθερα κάθε άρθρο της ιστοσελίδας της, να το βαθμολογήσεις, να το προτείνεις σε ένα εσωτερικό social bookmarking σύστημα που θα προσδιορίζει ας πούμε το επόμενο πρωτοσέλιδο, με βάση την απήχηση στον κόσμο κτλ.
Σ’ ένα τέτοιο μοντέλο δεν θα είχαμε αγοραστές και πωλητές ειδήσεων, αλλά πόλους (τα media) γύρω από τους οποίους συσπειρώνονται κοινότητες που παράγουν κι αξιολογούν ειδήσεις δίνοντας μια πραγματικά δημοκρατική διάσταση στο τι είναι σημαντικό να προβληθεί.
Όνειρα; Μπορεί. Αλλά κι ο Μάρτιν Λούθερ Κίνκ σ’ εκείνη την περιβόητη ομιλία του κάπως έτσι ξεκινούσε: “I have a dream”.
Τα όνειρα μπορούν να καθορίσουν το αύριο.