Υπάρχει κόπωση στην μπλογκόσφαιρα διεθνώς; (the sequel post)
Σ’ ένα παρορμητικό ποστ (tweet καλύτερα), ρώταγα τις προάλλες αν υπάρχει κόπωση στη μπλογκόσφαιρα. Το ερώτημα έλαβε ασυνήθιστο, για τα δεδομένα του μπλογκ, αριθμό σχολίων και pingbacks. Σήμερα είδα πως το ερώτημα δεν περιορίζεται στα ελληνικά σύνορα: ο Alex Iskold από το Read/Write Web κάνει μια ενδιαφέρουσα ανάλυση για το ίδιο θέμα σε παγκόσμια κλίμακα. Αξίζει να την διαβάσετε.
Εμένα μου έδωσε την ιδέα να ψάξω στο Google trends, όπως κι ο Alex Iskold, για τους όρους blog κι εφημερίδα, αλλά για το region Ελλάδα μόνο. Το αποτέλεσμα ήταν αποκαλυπτικό.
Η αναζήτηση στη λέξη εφημερίδα δείχνει τάση πρακτικά σταθερή κι υπολείπεται σε όγκο της λέξης blog. Η λέξη blog εμφανίζει μια κάμψη από τον Οκτώβρη και μετά, τόσο στις αναζητήσεις, όσο και στις αναφορές στις ειδήσεις (στην δεύτερη περίπτωση μεγαλύτερη). Η χρονική σύμπτωση της κάμψης με την ολοκλήρωση της εκλογικής διαδικασίας είναι προφανής.
Το ενδιαφέρον είναι ότι στις αναζητήσεις η κάμψη στη λέξη blog, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, σημειοδοτεί απλώς επάνοδο στους ρυθμούς αύξησης πριν τις εκλογές, ή καλύτερα, πριν το Ιούνιο που έγινε η μεγάλη ‘φασαρία΄ με Αμαλία και Πάρνηθα. Το ενδιαφέρον του κόσμου δεν παρακολουθείται σε ρυθμούς αντίστοιχους στις αναφορές των ειδήσεων κι εμφανίζει μια δυσανάλογα μεγάλη πτώση στο τέλος του Οκτωβρίου.
Υπάρχει λοιπόν μια μικρή τεκμηρίωση γι αυτό το feeling του πρώτου ποστ.
Αρα έχεις καλό ένστικτο και “πιάνεις” στον αέρα τις διαθέσεις… και ότι πήγαινα να σου πω μπας και είναι δική σου μόνο αίσθηση
Ο νόμος της βαρύτητας ισχύει σε κάθε trend τεχνολογικό ή μη.
Όπως η φούσκα των dotcom εταιρίων έσκασε έτσι και ίσως σκάσει και αυτή.
Γιατί τελευταία πρόκειτε περί φούσκας. Κάποτε είχαμε τα forums. Δεν είχαν τόση δύναμη όση τα blogs σήμερα αλλά ήταν δυνατές κοινότητες και σε ένα σημείο φτάσαμε ο κάθε ένας να προσπαθεί να φτιάξει μια κοινότητα με οδυνηρά -τις περισσότερες φορές- αποτελέσματα. Εξού και έχουν επιβιώσει στην Ελλάδα 2-3 fora γενικού ενδιαφέροντος και 1 άντε 2 για κάθε θέμα [π.χ. myphone @ mobile phones]
Για μένα έχει χαθεί το νόημα του pure blogging με την έννοια ημερολογίου. Πλέον κυριαρχούν τα θεματικά blogs και ανταγωνισμός μεταξύ τους.
Στην πλειονότητα τους ασχολούνται όχι με το αντικείμενο τους [μοναδικό περιεχόμενο με την πένα του blogger] αλλά με το να δημιουργήσουν buzz για κάτι, να “ξεσηκώσουν” κόσμο με μία κίνηση, να ανέβουν στο Technorati, στο Feedburner κ.α.
Όταν η “σκόνη” κατακαθίσει τότε θα δούμε πόσα blogs πραγματικά υπάρχουν.
Καθέ ένας έχει δικαίωμα να κάνει ένα blog. Νεκρά blog υπάρχουν ήδη πολλά…
Συνυπογράφω τα όσα γράφει ο HitMan εκτός ίσως από την λίγο υπέρμετρη απαισιοδοξία του περί φούσκας. Το ζήτημα δεν είναι το τρέντυ αλλά οι δυνατότητες του χρήστη για τη συντήρηση ενός μέσου επικοινωνίας και δημιουργίας σαν το blog. Όλοι μπορούν να ξεκινήσουν με τις καλύτερες προθέσεις, αλλά η πορεία τους θα δείξει κατά πόσο είναι ικανοί να ανταπεξέλθουν σε ένα, είναι η αλήθεια, πολύ απαιτητικό μέσο.
Η βασική όμως διαφορά με το forum είναι ότι αυτό δεν απαιτεί καμία τεχνογνωσία από την πλευρά του χρήστη, μία έτοιμη κοινότητα συνήθως με προκάτ αντιλήψεις και ιδεολογίες που τελικά καταρρέει από την κοινοτοπία και την προβλεψιμότητα των συμπεριφορών τους. Χώρια που δεν υπάρχουν εκείνα τα κριτήρια αξιοπιστίας τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν πηγές πληροφόρησης. Ούτε ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε ένα φόρουμ ως ένα αληθινά διαδραστικό εργαλείο γιατί η φύση του αντιβαίνει τελικά το ίντερνετ: παραείναι ένας κλειστός χώρος με ασφυκτικούς κανόνες, όποιοι κι αν είναι αυτοί και περιορισμένη ελευθερία κινήσεων και ανταλλαγής πληροφοριών.
Το blog κάνει ακριβώς το αντίθετο κι αυτή είναι η κατάρα του. Η υπέρμετρη ελευθερία στη χρήση του φέρνει όχι ακριβώς τον κορεσμό, αλλά παρανοεί βασικές αρχές που εδράζουν στα όρια του. Εννοώ ότι πολλοί παρερμηνεύουν τις δυνατότητές τους με αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές να παρατηρείται αρνητική χρήση του blogging.
Το παράδειγμα των πρόσφατων εκλογών καταδεικνύει αυτό ακριβώς: υπερβολή, παραπληροφόρηση, συκοφαντίες, κατευθυνόμενες απόψεις και ουσιαστικά, μηδενισμός της δημιουργικότητας που προσφέρει το web 2.0. Φυσικό επακόλουθο είναι να χλωμιάσει πλέον η αρχική αίγλη του blog και να ξεπέσει σε ένα όργανο κακού γούστου και υστεροβουλίας. Αλλά πιστεύω πως αυτό είναι προσωρινό και σωστά παρατηρεί ο HitMan για το πόσα blogs θα υπάρξουν μετά όταν κατακαθίσει η σκόνη. Κι αυτό δεν είναι το απαισιόδοξο σενάριο, αλλά το καλό.
Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω και με τους δύο προηγούμενους.
Κατ’ αρχήν τα περί φούσκας δεν μπορούν να ισχύουν. Κάτι που αποτελεί ένατονη προσωπική ανάγκη και κοινωνικό φαινόμενο ποτέ δεν είναι φούσκα. Επιπλέον, η έννοια της φούσκας συνδέεται με την έννοια της οικονομικής αποτίμησης κινητών ή ακίνητων αξιών. Εδώ δεν έχουμε τίποτα τέτοιο, άρα δεν μπορώ να φανταστώ πως θα “ξεφουσκώσει” το blogging.
Με το να μειωθεί ο αριθμός των μπλογκς? Και πόσα είναι τα μπλογκς που “θα μείνουν” μετά το σκάσιμο της φούσκας? Με ποιά κριτήρια? Με κριτήρια “σοβαρότητας” ή “αξιοπιστίς” που τίθενται παραπάνω?
Τα μπλογκς ικανοποιούν τη βασική, θεμελιώδη ανάγκη προσωπικής έκφρασης που κουβαλάμε όλοι μας. Ολοι κάτι έχουμε να πούμε δημόσια. Και με τα μπλογκς για πρώτη φορά μπορούμε να το κάνουμε ελεύθερα.
Ποιός κατέχει την απόλυτη αλήθεια για το πως πρέπει να εκφράζονται τα μπλογκς? Ουδείς. Ο καθένας λέει ό,τι θέλει με τον τρόπο που θέλει. Και κερδίζει και τον αντίστοιχο κοινό που τον παρακολουθεί. Μεγάλο ή μικρό, έξυπνο ή ηλίθιο.
Μοναδική εξαίρεση, αν εμπίπτει στην παράβαση νόμων του ποινικού ή αστικού δικαίου.
Αυτό σημαίνει ότι τα περίπου 25.000 μπλογκς που υπάρχουν σήμερα καταγεγραμένα θα αυξηθούν κατά πολλές δεκάδες χιλιάδες τους επόμενους μήνες. Γιατί ικανοποιούν μια βασική ανθρώπινη ανάγκη, που δεν έχουν ανακαλύψει ακόμα πολλοί συνάνθρωποί μας.
Επαναλαμβάνω ότι τα μπλογκς δεν έχουν ποιοτικές προδιαγραφές, δεν έχουν “κώδικα δεοντολογίας” δεν έχουν πρότυπα συμπεριφοράς. Μόνο τους περιορισμούς του νόμου.
Πάντως έχω την αίσθηση, πως τα μπλογκς *.gr είναι πολλά και όσο πάει και πληθαίνουν!
Πολύ καλή περίοδος για τις εταιρείες hosting!
[...] εκεί, μέσα μας, συνεχώς. Διάβασα τις σκέψεις του nikan στο metablogging και προβληματίστηκα [...]