Ο Αλέξης Τσίπρας σε live συνέντευξη προς bloggers

Ανδρουλάκης Τσίπρας

Τον Αλέξη Τσίπρα, υποψήφιο δήμαρχο Αθηνών στις τελευταίες δημοτικές και νυν υποψήφιο για την προεδρία του Συνασπισμού, τον έχω δει από κοντά μια και μοναδική φορά στην εκδήλωση Blogs και Πολιτική. Πέραν μίας σύντομης συνομιλίας τότε και της παρουσίασης του στο πάνελ, δεν έχω άλλη γνώση ή άποψη για το νεαρό πολιτικό, καθώς δεν ασχολούμαι ενεργά με τα πολιτικά. Έτσι, όταν ο Ματθαίος Τσιμιτάκης με πήρε τηλ. για να μου πει ότι σκέφτεται τη διοργάνωση μιας συνέντευξης του Τσίπρα αποκλειστικά προς bloggers και να ρωτήσει τη γνώμη μου για το πως θα ‘πρεπε να γίνει, δεν με απασχόλησε η πολιτική διάσταση του θέματος, αλλά αναρωτήθηκα πως θα μπορούσε να λάβει χώρα μια συνέντευξη ενός δημοσίου προσώπου που να μην έχει τα κλασσικά χαρακτηριστικά της οποιασδήποτε συνέντευξης προς ένα παραδοσιακό μέσο. Το πείραμα που είχε γίνει στις πρόσφατες εκλογές με ανάλογες συνεντεύξεις ήταν να διαμορφώνονται οι ερωτήσεις συλλογικά κι έπειτα κάποιος να τις απευθύνει στο συνεντευξιαζόμενο. Παρότι σαφώς καλύτερο από την κλασσική συνταγή, εξακολουθούσε να έχει την αίσθηση ‘κονσέρβας’ γιατί στο μεσοδιάστημα μεταξύ ερώτησης και προβολής της απάντησης, υπήρχε αρκετός χρόνος για να επεξεργαστεί ο συνεντευξιαζόμενος τις απαντήσεις του ή ακόμα να κοπούν κομμάτια στο video editing. Το ίδιο χρονικό διάστημα υπάρχει και στην περίπτωση που κάποιος πολιτικός διατηρεί blog και ο κόσμος του απευθύνει τις ερωτήσεις μέσα από τα σχόλια προς το blog. Άσε που σ’ αυτή την περίπτωση δεν γνωρίζεις αν απαντάει ο ίδιος ή κάποιος ‘μυστικοσύμβουλος’. Σκέφτηκα λοιπόν, ότι πιο ενδιαφέρον θα ήταν να μπορεί να του απευθύνει κανείς τις ερωτήσεις ζωντανά, ‘πιάνοντας’ τον, ει δυνατόν, απροετοίμαστο. Ο Ε. Βενιζέλος είχε καλέσει σε ζωντανή συζήτηση bloggers, κάτι για το οποίο πολύ κατηγορήθηκε και κάτι που δεν δούλεψε τελικά. Αυτή η ζωντανή συζήτηση έχει τα επιθυμητά χαρακτηριστικά (αμεσότητα, μη προετοιμασία απαντήσεων κτλ) αλλά περιορίζει γεωγραφικά τη συμμετοχή. Έτσι το εναλλακτικό ζωντανό που έμενε ήταν το live streaming που όμως έχει τεράστιες δυσκολίες και τεχνικής υφής και συντονισμού. Έτσι τελικά σκέφτηκα ότι πιό εφικτό και πιό ζωντανό θα ήταν ένα μοντέλο που θα συνδίαζε “the best of the two worlds”. Συμφωνήσαμε λοιπόν με τον Ματθαίο σε μια διαδικασία που δεν έχει ξαναγίνει και που έχει και πολλά ρίσκα: να συλλεχθούν καταρχήν ερωτήσεις από τα blogs τις οποίες θα κληθεί ο Τσίπρας να απαντήσει ζωντανά, με live streaming. Την ώρα που θα απαντά, όσοι παρακολοθούν θα μπορούν να απευθύνουν νέες ερωτήσεις ή διευκρινιστικές ερωτήσεις μέσα από chat εργαλείο. Οι ερωτήσεις αυτές θα συλλέγονται και ομαδοποιούνται και θα απευθύνονται ξανά ζωντανά προς τον Τσίπρα. Παράλληλα, η όλη διαδικασία θα βιντεοσκοπείται για να βγει ύστερα και επεξεργασμένη η συνέντευξη σε βίντεο που θα ανέβουν σε Youtube, blip.tv κτλ.

Προφανώς πρόκειται για ένα πείραμα που η επιτυχία του θα εξαρτηθεί από πολλά πράγματα:

  • Ενδιαφέρει τον κόσμο να συμμετάσχει;
  • Πόσο καλά κάνουν scale οι ελεύθερες υπηρεσίες streaming σαν κι αυτές που σκεφτόμαστε να χρησιμοποιήσουμε (ustream, mogulus); Έχουμε δει 10-20 να παρακολουθούν live. Τι θα συμβεί αν είναι 100-200; Το ζήτημα έχει ενδιαφέρον σαν απάντηση για την περίπτωση του live streaming γενικά. Θα μπορέσουμε έτσι να τεστάρουμε αν αυτές οι υπηρεσίες μπορούν αν χρησιμοποιηθούν για mass broadcasting.
  • Πόσο καλά κάνει scale η διαδικασία του ζωντανού σχολιασμού; Θα υπάρξουν σοβαρές ερωτήσεις ή θα μας πνίξουν τα τρολ; Αν υπάρξουν, πόσες θα είναι; Θα προλάβουμε να τις ομαδοποιήσουμε κτλ;
  • Ποιά είναι η σωστή ώρα για το broadcasting δεδομένου ότι θα λάβει χώρα σε μέρες εργάσιμες κι η επιλογή του χρόνου είναι καθοριστική για την επιτυχία.

Επειδή ο Τσίπρας προέρχεται από ένα συγκεκριμένο κόμμα, το πιθανότερο είναι να σνομπαριστεί η διαδικασία από τους οπαδούς των άλλων κομμάτων. Εγώ όμως λέω προς εσάς που διαβάζετε αυτό το ποστ να σκεφτείτε το ζήτημα πέρα από τη συγκεκριμένη πολιτική διάσταση, σαν ένα πείραμα που αν πετύχει, μπορεί να διαμορφώσει ένα νέο βήμα διαλόγου με δημόσια πρόσωπα. Προφανώς σαν πείραμα θα εμφανίσει πολλά κενά. Γι αυτό ακούω προκαταβολικά κι εκ των υστέρων τα σχόλιά σας. Αλλά παρακαλώ μη με ζαλίσετε με το ποιός είναι ο Τσίπρας και τι κάνει ή τι θάπρεπε να κάνει. Δεν μ’ ενδιαφέρει, δεν είναι αντικείμενο του blog και κατά πάσα πιθανότητα δεν ενδιαφέρει και τους αναγνώστες του. Η διαδικασία ενδιαφέρει.

ΥΓ. Η συλλογή ερωτήσεων έχει ξεκινήσει ήδη στο Πολιτικό blog.

6 thoughts on “Ο Αλέξης Τσίπρας σε live συνέντευξη προς bloggers

  1. Ekdotakos

    Nikan, διάβασα πως θα υποβάλουν 1 comment από κάθε συνεργαζόμενο blog, άρα δεν με συμφέρει ιδιαίτερα που έκανα τις ερωτήσεις μου στο Blog του Karpidis!!! 😛

    Συνεπώς, τις κάνω copy paste κι εδώ, για να υποβληθούν στα σίγουρα! 🙂 (και είναι και διαθέσιμες για επεξεργασία από τους επόμενους σχολιαστές, για να βγουν ακόμη πιο “σκληρές”… Άρα είναι ερωτήσεις CC licenced! 😛 Αστειεύομαι…)

    [i] Και 4 ερωτήσεις από ένα φοιτητή:

    α) Είναι ικανοποιημένος από την αρχηγεία Αλαβάνου;
    Συμφωνεί με τις απόψεις του στα θέματα των κουκουλοφόρων;
    Θα είναι πιο μετριοπαθής ή ακόμη πιο ακραίος;

    β) Πόσο απίθανη ή πιθανή βλέπει, μία ενδεχόμενη συνεργασία με το ΠΑ.ΣΟ.Κ., τη Νέα Δημοκρατία, το ΛΑ.Ο.Σ. ή το Κ.Κ.Ε. στις επόμενες εκλογές για να εξαλειφθεί η περίοδος ακυβερνησίας της χώρας;

    γ) Ποια είναι η άποψή του για τον Αντρέα Παπανδρέου;
    Ποιον θεωρεί “δάσκαλό” του στην πολιτική; Σε ποιον θα ήθελε να μοιάσει;
    Ποιες πολιτικές φυσιογνωμίες της Μεταπολίτευσης θαυμάζει;

    δ) Είναι υπέρ ή κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
    Ποια η θέση του για την παιδεία; (είναι γεγονός πως ΠΑΣΟΚ – ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, ήταν τα κόμματα που είχαν ψηφίσει το Μάαστριχτ…)
    Συμφωνεί πως οι συνεχείς καταλήψεις και οι απεργίες διώνχνουν φοιτητές από τη Δημόσια Εκπαίδευση; Πόσο “υποκινούμενες” από πολιτικούς φορείς είναι οι καταλήψεις; Ποια η γνώμη σου για τις φοιτητικές παρατάξεις; [/i]

  2. karpidis

    @nikan: Τους ίδιους προβληματισμούς είχα και γω με τον Ματθιό :). Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα. Αντέχει το ustream ? Ρώτησα και το vrypan. Δεν λέει πως δεν αντέχει… Αλλά μπορεί;
    @Εκδοτάκος: Ελπίζω πως θα μου κάνει τη χάρη ο Τσιμιτάκης να έχω καμιά ερώτηση παραπάνω αφού έτσι και αλλιώς είναι το θέμα μου και ΥΠΟΘΕΤΩ πως θα πρέπει να μαζέψω περισσότερες ερωτήσεις…

  3. nikan

    @Nikos Thank you, Χρόνια Πολλά και σε σένα 🙂

    @ekdotakos Η διατύπωση είναι “τουλάχιστον 1 comment” από τα συνεργαζόμενα μπλογκ. Σ’ ευχαριστώ για τις ερωτήσεις. Ισοδυναμούν με ερωτήσεις πολλών προσώπων.

    @karpidis Αν δεν δοκιμάσουμε, δεν θα μάθουμε. Γι αυτό λέω στον κόσμο να μη το δει στενά σαν μια συνέντευξη ενός πολιτικού, αλλά σαν πείραμα που θα οδηγήσει σε συμπεράσματα πέραν της συγκεκριμένης συνέντευξης.

  4. Pingback: metablogging.gr » Blog Archive » Η ‘ουρά’ μιας συνέντευξης

  5. tlhmvn

    Η ζωή μας θέλει και λίγο γέλιο. Γελάστε λοιπόν,ή καλλίτερα χαμογελάστε,ή απλά διασκεδάστε,η μόνο θαυμάστε- γιατί κάτι απ’ όλα θα κάνετε.

    Γιώργη Χολιαστού
    ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΤΕΡΜΑ

    Ο προπάππος μας Αδάμ
    και η προγιαγιά μας Εύα
    τζάμπα νάνι τζάμπα μαμ
    και καθόλου δε δουλεύαν.

    Ξάπλα βράδυ και πρωί
    ζούσαν όμορφη ζωή.
    Δίχως κόπους και ιδρώτα
    πέρναγαν ζωή και κόττα.

    Και δεν πλήρωναν ΟTΕ
    δεν πληρώναν εφορία
    κι ούτε είχανε ποτέ
    με δοσάδες φασαρία-

    με αγγέλους συντροφιά
    και με το θεό παρέα
    όλαα ήτανε καλά
    κι όλα ήτανε ωραία.

    Ώσπου η Εύα βιαστική
    στον Αδάμ πάει μια μέρα
    που τον φρέσκο του εκεί
    κάπου έπαιρνε αέρα

    και κραδαίνοντας σφιχτά
    μες στο χέρι ένα ξύλο
    στο κεφάλι τον χτυπά
    και του λέει: «θέλω μήλο!»

    «Βρε καλή μου-βρε χρυσή
    τι κουβέντα ειν’ αυτή
    κι έτσι άξαφνα πώς σου ‘ρθε;
    κι από ποιόνε; κι από πούθε;

    ξέρεις τι ο κραταιός
    μας εδιάταξε ο θεός:
    τ’ άλλα δέντρα να τρυγάμε
    αλλά μήλο να μη φάμε».

    «Ξέρω τι μας έχει πει
    μα εγώ έμαθ’ ακόμα
    το γιατί τέτια εντολή
    του ‘χει βγει από το στόμα-

    είναι γιατί αν γευτούμε
    από κείνο τον καρπό
    σαν και κείνον θα γινούμε-
    δηλαδή θεοί: γι αυτό!’».

    «Τι ιδέα μα το ναι..
    ποιος σου το ‘πε αυτό μωρέ;
    ζώο θα ‘λεγα πως θα ‘ναι’
    μα τα ζώα δε μιλάνε…»

    «Να που έγινε κι αυτό
    και μου μίλησ’ ένα ήδη-
    το μεγάλο μυστικό
    μου το σφύριξε το φίδι».

    «Τι απρόσμενο κακό
    είναι τούτο που ακώ!
    ένα φίδι να τολμάει
    στους ανθρώπους να μιλάει…

    και γιατί παρακαλώ;
    για να βάλει στο μυαλό
    μιας κουτής ‘όπως εσένα
    λόγια ψεύτικα ένα ένα…

    τι θα γίνω εγώ με σε;
    ρε Ευάκι άκου και ’μέ-
    ο θεός όταν το μάθει
    θα μας δώσει χίλια πάθη..»

    «Συ θα πεις εμέ κουτή;
    άρπα’ τη λοιπόν κι αυτή!»
    και το ξύλο που κρατάει
    στο κεφάλι του το σπάει.

    «Και να ξέρεις-μήλο εγώ
    θες δε θέλεις θα γευτώ:
    στο μυαλό μου ό,τι βάνω
    δε ‘συχάζω αν δεν το κάνω’

    όμως συ ’σαι ο κουτός’
    γιατί ακόμα κι αν ο θεός
    θέλει να μας τιμωρήσει
    γι αυτό που ‘χουμε τολμήσει

    δε θα το μπορεί αφού
    θα ‘μαστε θεοί βρε ζώο!..»
    «Τι ξερό κεφάλι! φτου!
    Φάει συ-εγώ δεν τρώω!»

    Έτσι είπε ο φτωχός.
    Όμως έφαγε κι αυτός.
    Κι ο θεός απ’ το πανώριο
    τους κυνήγησε φυτώριο.

    Η συνέχεια είναι γνωστή:
    μια ζωή μόχθου μεστή
    και ταλαιπωριών περνουνε
    έκτοτε όσοι ανθρώποι ζούνε.

    Κι από τότε όλες κρατάνε
    οι γυναίκες ένα ξύλο
    και τους άντρες τους χτυπάνε’
    κι αντίς φίδι, έχουν φίλο.

    George Holiastos

Comments are closed.