Συνέντευξη στο Knowhow

Το Knowhow, για όσους δεν το έχουν αντιληφθεί, δημοσιεύει τις τελευταίες μέρες τις απόψεις διαφόρων blogger σε μια σειρά από κοινά ερωτήματα. Πέμπτος στη σειρά είμαι εγώ. Στο βαθμό  που σας ενδιαφέρει το πως βλέπουν οι bloggers τα social media και την μπλογκόσφαιρα,  μπορεί να βρείτε αυτές τις συνεντεύξεις  χρήσιμες.

Δεν ξέρω ούτε πως επιλέχτηκα, ούτε πόσοι, ούτε ποιοί άλλοι έχουν επιλεγεί.  Επειδή είχα δει όμως να δημοσιεύουν άλλοι ήδη τις απόψεις τους, απάντησα αρκετά πιο ελεύθερα, έως εκτός θέματος σε κάποια σημεία για να μην επαναλαμβάνουμε όλοι τα ίδια και τα ίδια. Το κείμενο της συνέντευξης ακολουθεί παρακάτω.

1. Ποια είναι η εικόνα που έχετε εσείς για τα ελληνικά social media σήμερα;

Η ίδια που έχω για τα περισσότερα πράγματα στην Ελλάδα: ακολουθούν τις διεθνείς τάσεις με καθυστέρηση και με στρεβλώσεις. Ενώ τα social media παγκοσμίως έπαιξαν το ρόλο ενός «αντάρτικου» απέναντι στην κατευθυνόμενη από πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα ενημέρωση που πρόσφεραν τα παραδοσιακά media, πράγμα που, κάπως ρομαντικά, συνέβη αρχικά  κι εδώ, σταδιακά, τα πιο πετυχημένα  μετεξελίχθηκαν σε μορφώματα που έχουν αρκετές ομοιότητες με τα παραδοσιακά media. Αποτέλεσμα;  Ήδη να έχει ξεκινήσει έξω η συζήτηση για το μέλλον τους και την αξία τους, με πολλές υπερβολές μεν αλλά και με αρκετές σωστές κριτικές θεωρήσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε μια διόρθωση.

Κι εδώ μπαίνει η ελληνική στρέβλωση: παρατηρούμε τον τελευταίο χρόνο στη χώρα μας, μια προσπάθεια συγκαλυμμένου αποικισμού των νέων μέσων κι ειδικά της μπλογκόσφαιρας, από κέντρα και φορείς των παραδοσιακών μέσων, που βασικά επιδίδονται σε ασκήσεις επιρροής και πολιτικής δύναμης. Το κακό είναι ότι ο πολύς κόσμος, και κυρίως ο εκτός διαδικτύου κόσμος, έμαθε τα blogs μέσα από αυτούς τους «εκπροσώπους» τους και ο κίνδυνος είναι να απορρίψει τα πάντα εν ονόματι της αντίθεσής του μ’ αυτά, ή, χειρότερα, να ενστερνιστεί ως social media μόνο αυτές τις μορφές των κρυπτοδημοσιογραφικών πολιτικών μπλογκ. Για μένα το να φοράει λύκος την στολή προβάτου είναι απλά προοίμιο κάποιου φασισμού.

Δίπλα σ’ αυτά υπάρχουν δύο ομάδες ανθρώπων που εμπλέκονται στα νέα μέσα, διακριτές και ξεχωριστές: οι μοναχικοί καβαλάρηδες που συνεχίζουν τον δρόμο και τον τρόπο των πρωτοπόρων, κι οι νέοι επιχειρηματίες που προσπαθούν να καινοτομήσουν στον χώρο που λέγεται web 2.0. Προς το παρόν οι πρώτοι τα καταφέρνουν καλύτερα.

2. Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι ιδιαιτερότητες της ελληνικής μπλογκόσφαιρας, αλλά και γενικότερα των social media στην Ελλάδα;

Οι στρεβλώσεις που ανέφερα παραπάνω είναι η κυρίαρχη ιδιαιτερότητα. Από κει και πέρα, έχουμε αναμενόμενες ιδιαιτερότητες: μια χώρα μικρή, ‘ανάδελφη’ γλωσσικά, που αναγκαστικά είναι ρηχή σε περιεχόμενο, και που δεν μπορεί να ανταγωνιστεί επί ίσοις όροις τα διεθνή μεγαθήρια. Το φαινόμενο facebook ας πούμε, είναι κάτι πρωτόγνωρο. Γιατί και στο παρελθόν υπήρχαν site με μεγάλη επισκεψιμότητα (in.gr) αλλά μικρή συμμετοχή. Στο facebook παρατηρείται για πρώτη φορά μια τόσο μαζική συμμετοχή Ελλήνων σε κάποιο φαινόμενο του διαδικτύου. Και δεν είναι κάτι που μένει στο διαδίκτυο: είναι θέμα συζήτησης στις παρέες, σημείο συλλογής πληροφοριών για εταιρείες, μάρκετινγκ, κτλ. Δεν πιστεύω ότι κάτι ανάλογο μπορεί να επιτευχθεί από τα στενά ελληνικά social networks. Αν πρόκειται να δούμε κάτι να γεννάται εδώ που να έχει βάρος και σημασία, θα πρέπει να είναι κάτι που θα έχει πρώτα στοχεύσει και καταξιωθεί στην διεθνή σκηνή.

3. Πώς βλέπετε να ανταποκρίνεται το κοινό στις προσπάθειες των Ελλήνων bloggers;

Νομίζω ότι υπάρχει μια μεγάλη μερίδα κόσμου που διαβάζει blogs πια. Είτε για προσωπική ευχαρίστηση, είτε για ενημέρωση. Δεν διαφέρουμε πολύ από άλλες χώρες ως προς αυτό και μάλλον πρέπει να θεωρηθεί σαν φυσικό επακόλουθο της εξάπλωσης της ευρυζωνικότητας. Όμως το σημαντικό δεν είναι αυτό. Το σημαντικό είναι ότι σταδιακά τα social media ωθούν τον κόσμο σε συμμετοχή. Το είδαμε πέρσι στις κινητοποιήσεις για τις πυρκαγιές, αλλά κυρίως, το βλέπουμε σε μικρότερες κλίμακες συνέχεια. Το παράδειγμα της επιτυχίας του OpenCoffee είναι μια απ’ αυτές τις κινητοποιήσεις που νομίζω θα έχουν επιπτώσεις.

Έχουμε λοιπόν μια αφύπνιση τους ενδιαφέροντος για τα κοινά μέσα από τα social media, και μια νέα κοινωνικότητα. Σας μιλάω εκ πείρας: η απόφαση να συναντήσεις για καφέ κάποιους δικτυακούς, ως τότε, φίλους, είναι ένα  πρώτο βήμα για μεγαλύτερη συμμετοχικότητα.

Για μένα επιτυχία της μπλογκόσφαιρας είναι ακριβώς αυτό: όχι να γεννήσει μερικούς νέους bloggers ροκ σταρ, αλλά να προσελκύσει όλο τον κόσμο. Να έχει ο καθένας το blog του όπως έχει το τηλέφωνό του, και μέσα απ’ αυτό να μιλάει, να λέει τη γνώμη του, να μοιράζεται και να επικοινωνεί.

4. Ποια προβλέπετε ότι θα είναι η εικόνα των ελληνικών social media μέσα στην επόμενη διετία;

Δύσκολο να πω. Νομίζω ότι σταδιακά θα δούμε μια υστέρηση της μπλογκόσφαιρας σε σχέση με τα άλλα social media. Ήδη παρατηρούμε τις πρώτες προσπάθειες στον χώρο του βίντεο και της τηλεόρασης και τελευταία βλέπω κι ένα αναζωπυρούμενο ενδιαφέρον για τα podcast. Αλλά ακόμα δεν έχουμε κάτι που θα μας δώσει μια ένδειξη αν αυτό το τεράστιο κοινωνικό φαινόμενο – πείραμα θα οδηγήσει κάπου και θα έχει επιτυχία. Το σίγουρο είναι πως δεν θα γυρίσουμε πίσω. Απλά, δεν ξέρω αν το μέλλον είναι αυτό ή δεν έχει εφευρεθεί ακόμα.

Reblog this post [with Zemanta]

One thought on “Συνέντευξη στο Knowhow

  1. Pingback: Ενάντια στη μελαγχολία « Μετά την εφημερίδα

Comments are closed.