Η ανωνυμία στα κοινωνικά δίκτυα

mask

Είχαμε ένα παραλίγο συναγερμό χτες με την πληροφορία και τη συνακόλουθη διάψευσή της ότι πρόκειται να επανέλθει η ρύθμιση για την δημοσιοποίηση των στοιχείων των διαχειριστών των μπλογκ.

Κι ενώ έχει παρέλθει ένας χρόνος ήδη, από την αντίστοιχη περσινή φημολογία, κινητοποίηση και διάψευση, το θέμα νομίζω πλέον έχει μετατεθεί. Όχι επί της ουσίας, αλλά καθαρά ποσοτικά.

Η μεγάλη μερίδα του social web είναι τα social networks, με το facebook να έχει την πρωτοκαθεδρία.

Πως αντιμετωπίζουμε το θέμα της ανωνυμίας ή καλύτερα της ψευδωνυμίας στα κοινωνικά δίκτυα;  Άποψη μου; Αρνητικά!

Κι αυτό γιατί ενώ η ανωνυμία στα  social media έχει σκοπό να περιφρουρήσει  την ελευθερία του λόγου, η συμμετοχή σε ένα κοινωνικό δίκτυο δεν γίνεται πρωτευόντως για λόγους έκφρασης αλλά για λόγους σύναψης νέων ή επιβεβαίωσης παλαιών σχέσεων.

Μια σχέση για να διέπεται από εμπιστοσύνη και για να είναι ισοβαρής όσο το δυνατό, δεν μπορεί να ενέχει ένα μέλος το οποίο αποκαλύπτεται πλήρως κι ένα άλλο το οποίο ‘φοράει μάσκα’.  Γιατί η σχέση πάντα είναι προσωπική. Και για να παίξουμε και λίγο με τις λέξεις, απαιτεί δηλαδή να φαίνεται ένα πρόσωπο. Να φαίνεται. Όχι να κρύβεται.

Τα παραπάνω έρχονται σαν επακόλουθο όχι τόσο μιας θεωτηρικής αναζήτησης, όσο μιας αύξουσας δυσαρέσκειας που νοιώθω από τις συναλλαγές μου στα κοινωνικά δίκτυα με ‘μασκοφορεμένους’. 

Στην περίπτωση οργανισμών κι εταιρειών που δημιουργούν αντίστοιχους  λογαριασμούς, δεν έχεις, βέβαια,  την ίδια στάση ή απαίτηση, αν και, όπως έγραφα τις προάλλες, διάκειμαι ευνοϊκώτερα προς τις εταιρείες και τους οργανισμούς των οποίων ξέρω, το υπεύθυνο για την λειτουργία τους χρήστη/ φυσικό πρόσωπο, παρά σ’ όσους συμπεριφέρονται σαν bots.

Αναμένω ένα αντίλογο του τύπου  ‘άμα δίνεις όλα τα πραγματικά σου στοιχεία, το δίκτυο σε φακελώνει’, αλλά μην ξεχνάμε ότι τα δίκτυα είναι opt in.  Αν φοβάσαι κάτι τέτοιο μην γίνεσαι μέλος. Δεν έχει νόημα όμως να είσαι με το μισό πόδι μέσα.

Δεν ξέρω. Δεν έχω τελείως αποσαφηνίσει τις σκέψεις μου στο θέμα. Είναι πιο πολύ μια συναισθηματική στάση/αντίδραση. Εσείς τι λέτε;

Η φωτό είναι του flyzipper από το flickr.

Reblog this post [with Zemanta]

7 thoughts on “Η ανωνυμία στα κοινωνικά δίκτυα

  1. coolplatanos

    Η προσωπική μου άποψη είναι ότι αν θέλουν κάποιοι να με φακελώσουν υπάρχουν και άλλοι τρόποι πάντα. Παλιά δεν υπήρχε διαδίκτυο, αλλά φακέλωμα υπήρχε φουλ. Κάποιοι θα πούν ότι τώρα είναι πιο εύκολο. Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει αν με φακελώσουν γιατί αν δεν θέλω να μου πουλήσουν κάτι δεν θα μου το πουλήσουν και αν υποστηρίζω κάτι δημόσια έχω πάρει και τα ανάλογα ρίσκα. Ωστόσο κατανοώ την ανωνυμία σε καθεστώτα που κάποιος μπορεί να κινδυνεύει όταν εκφράζει την άποψη του. Από την άλλη αν δεν ξεφοβηθούμε και δεν πάρουμε θέση επώνυμα δεν ξέρω αν αλλάζει κάτι. Ούτε κι εγώ το έχω απόλυτα ξεκάθαρο, αλλά όχι τόσο συναισθηματικά όπως το θέτεις εσύ. Από την άλλη αν κάποιος έχει ήδη καθιερωθεί με ένα ψευδώνυμο αλλά γνωρίζεις ποιος είναι στην ουσία δεν πρόκειται για ανωνυμία. Υποθέτω όμως ότι μιλάς για όσους δεν ξέρεις ποιος κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο. Ο Πορτογάλος (νομίζω…) συγγραφέας Φερνάντο Πεσσόα έγραφε με κάμποσα ψευδώνυμα. Θα σου κακοφαινόταν αν επικοινωνούσε μαζί σου με κάποιο από αυτά; Εμένα και ναι και όχι. Οταν πρόκειται για ανθρώπινες σχέσεις που γίνονται πολύ κοντινές σίγουρα δεν θα ήθελα ο άλλος να μου “κρύβεται”, αλλά για σκέψου πόσοι εμφανίζονται με το πραγματικό τους πρόσωπο κάποιες φορές, αλλά παρόλα αυτά φοράνε κοινωνική μάσκα… Νομίζω ότι έχει συν και πλην αυτή η ιστορία και προτιμώ να αποφασίζω κατά περίπτωση και περιστάσεις παρά γενικά και συνολικά

  2. coolplatanos

    Αναφέρομαι γενικά στο θέμα και όχι στα κοινωνικά δίκτυα όπως το θέτεις, διότι εκ των πραγμάτων αφού παντού κινούνται οι ίδιοι άνθρωποι πάνω – κάτω αν κάποιος τηρεί ανωνυμία στο blog του λογικό να μην την αναιρεί και αλλού

  3. Pingback: Η ανωνυμία στα κοινωνικά δίκτυα — ροη σταχυολόγων

  4. coolplatanos

    Η προσωπική μου άποψη είναι ότι αν θέλουν κάποιοι να με φακελώσουν υπάρχουν και άλλοι τρόποι πάντα. Παλιά δεν υπήρχε διαδίκτυο, αλλά φακέλωμα υπήρχε φουλ. Κάποιοι θα πούν ότι τώρα είναι πιο εύκολο. Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει αν με φακελώσουν γιατί αν δεν θέλω να μου πουλήσουν κάτι δεν θα μου το πουλήσουν και αν υποστηρίζω κάτι δημόσια έχω πάρει και τα ανάλογα ρίσκα. Ωστόσο κατανοώ την ανωνυμία σε καθεστώτα που κάποιος μπορεί να κινδυνεύει όταν εκφράζει την άποψη του. Από την άλλη αν δεν ξεφοβηθούμε και δεν πάρουμε θέση επώνυμα δεν ξέρω αν αλλάζει κάτι. Ούτε κι εγώ το έχω απόλυτα ξεκάθαρο, αλλά όχι τόσο συναισθηματικά όπως το θέτεις εσύ. Από την άλλη αν κάποιος έχει ήδη καθιερωθεί με ένα ψευδώνυμο αλλά γνωρίζεις ποιος είναι στην ουσία δεν πρόκειται για ανωνυμία. Υποθέτω όμως ότι μιλάς για όσους δεν ξέρεις ποιος κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο. Ο Πορτογάλος (νομίζω…) συγγραφέας Φερνάντο Πεσσόα έγραφε με κάμποσα ψευδώνυμα. Θα σου κακοφαινόταν αν επικοινωνούσε μαζί σου με κάποιο από αυτά; Εμένα και ναι και όχι. Οταν πρόκειται για ανθρώπινες σχέσεις που γίνονται πολύ κοντινές σίγουρα δεν θα ήθελα ο άλλος να μου “κρύβεται”, αλλά για σκέψου πόσοι εμφανίζονται με το πραγματικό τους πρόσωπο κάποιες φορές, αλλά παρόλα αυτά φοράνε κοινωνική μάσκα… Νομίζω ότι έχει συν και πλην αυτή η ιστορία και προτιμώ να αποφασίζω κατά περίπτωση και περιστάσεις παρά γενικά και συνολικά

  5. coolplatanos

    Η προσωπική μου άποψη είναι ότι αν θέλουν κάποιοι να με φακελώσουν υπάρχουν και άλλοι τρόποι πάντα. Παλιά δεν υπήρχε διαδίκτυο, αλλά φακέλωμα υπήρχε φουλ. Κάποιοι θα πούν ότι τώρα είναι πιο εύκολο. Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει αν με φακελώσουν γιατί αν δεν θέλω να μου πουλήσουν κάτι δεν θα μου το πουλήσουν και αν υποστηρίζω κάτι δημόσια έχω πάρει και τα ανάλογα ρίσκα. Ωστόσο κατανοώ την ανωνυμία σε καθεστώτα που κάποιος μπορεί να κινδυνεύει όταν εκφράζει την άποψη του. Από την άλλη αν δεν ξεφοβηθούμε και δεν πάρουμε θέση επώνυμα δεν ξέρω αν αλλάζει κάτι. Ούτε κι εγώ το έχω απόλυτα ξεκάθαρο, αλλά όχι τόσο συναισθηματικά όπως το θέτεις εσύ. Από την άλλη αν κάποιος έχει ήδη καθιερωθεί με ένα ψευδώνυμο αλλά γνωρίζεις ποιος είναι στην ουσία δεν πρόκειται για ανωνυμία. Υποθέτω όμως ότι μιλάς για όσους δεν ξέρεις ποιος κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο. Ο Πορτογάλος (νομίζω…) συγγραφέας Φερνάντο Πεσσόα έγραφε με κάμποσα ψευδώνυμα. Θα σου κακοφαινόταν αν επικοινωνούσε μαζί σου με κάποιο από αυτά; Εμένα και ναι και όχι. Οταν πρόκειται για ανθρώπινες σχέσεις που γίνονται πολύ κοντινές σίγουρα δεν θα ήθελα ο άλλος να μου “κρύβεται”, αλλά για σκέψου πόσοι εμφανίζονται με το πραγματικό τους πρόσωπο κάποιες φορές, αλλά παρόλα αυτά φοράνε κοινωνική μάσκα… Νομίζω ότι έχει συν και πλην αυτή η ιστορία και προτιμώ να αποφασίζω κατά περίπτωση και περιστάσεις παρά γενικά και συνολικά

  6. coolplatanos

    Αναφέρομαι γενικά στο θέμα και όχι στα κοινωνικά δίκτυα όπως το θέτεις, διότι εκ των πραγμάτων αφού παντού κινούνται οι ίδιοι άνθρωποι πάνω – κάτω αν κάποιος τηρεί ανωνυμία στο blog του λογικό να μην την αναιρεί και αλλού

  7. coolplatanos

    Αναφέρομαι γενικά στο θέμα και όχι στα κοινωνικά δίκτυα όπως το θέτεις, διότι εκ των πραγμάτων αφού παντού κινούνται οι ίδιοι άνθρωποι πάνω – κάτω αν κάποιος τηρεί ανωνυμία στο blog του λογικό να μην την αναιρεί και αλλού

Comments are closed.