Το θρυμματισμένο παράθυρο

Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι απ’ αυτά που συνηθίζω στο metablogging. Δεν είναι καν ένα κείμενο που ταιριάζει σ’ αυτό το μπλογκ. Ας μου συγχωρεθεί αυτή η παρέκλιση.

broken_window

Περιστατικό  1ο: Στο γκαζόν έξω από την Εθνική Βιβλιοθήκη αναπαύονται πατέρας (?) κι η το πολύ τριών χρονών κορούλα του. Ο πατέρας είναι ξαπλωμένος με το κεφάλι πολύ κοντά σ’ ένα προβολέα, απ’ αυτούς που το βράδι φωτίζουν το νεοκλασσικό κτίριο. Το μικρό κορίτσι μοχθεί και τελικά καταφέρνει να σηκώσει την προστατευτική σχάρα πάνω από τον προβολέα κι ευθύς αμέσως παίρνει μια πέτρα κι αρχίζει να χτυπάει το τζάμι του προβολέα με σκοπό να το σπάσει. Ο πατέρας συνεχίζει να αναπαύεται ατάραχος.

Περιστατικό 2ο: Στο παρκάκι κοντά στη δουλειά μου, μέσα από κάποιους θάμνους πετάγεται μπροστά μου ένας πιτσιρικάς έως 12 χρονών. Κοιτάζει πίσω του σαν να τον κυνηγάει ή να θέλει να τον κυνηγήσει κάποιος αλλά στο πρόσωπό του χαράζεται ένα θριαμβικό χαμόγελο. Στα χέρια του κρατάει ένα μεγάλο μυτερό πάσσαλο απ’ αυτούς που χρησιμοποιούνται για να σχηματίζουν ξύλινα κάγκελα στα παρτέρια του πάρκου. Προφανώς είτε τον έβγαλε από κάπου είτε τον άρπαξε από κάποιο απόθεμα. Συνεχίζει να περιφέρεται με το τρόπαιό του, που μπορεί σ’ ένα άσκεπτο καυγά να αποδειχτεί φονικό όπλο. Στην καλύτερη περίπτωση ο οβολός κάποιου φορολογούμενου έχει πάει περίπατο.

Περιστατικό 3ο: Οι έφηβοι μαζεύονται στο προαύλιο του σχολείου απέναντι από το σπίτι μου. Δεν τους σταματάνε τα 2.5 μέτρα σιδερένια κάγκελα που το περιβάλουν. Ούτε η ώρα: 11 ή 12 μμ. Κάθονται και καπνίζουν, οι περισσότεροι, πίνουν μπύρες, φωνάζουν γελάνε και βρίζονται. Κάποιοι απ’ αυτούς παίζουν μπάλα. Συχνά πυκνά η μπάλα χτυπάει στις σιδεριές με πάταγο, αναποδογυρίζει σκουπιδοντενεκέδες και σπάει τζάμια του σχολείου. Σαν να μην αρκούν αυτά τα τζάμια, μπουκάλια άδεια τελειώνουν την ζωή τους με τον ίδιο τρόπο. Την επόμενη μέρα, στο ίδιο προαύλιο, παιδάκια από έξι εως δώδεκα θα κάνουν γυμναστική ή διάλλειμα.

Τρία φαινομενικά ασήμαντα περιστατικά που τα συνδέει ένα κοινό νήμα: ότι η καταστροφική συμπεριφορά συνήθως δεν τιμωρείται. Δεν επιπλήτεται καν. Και βέβαια μιλάω βασικά για τη χώρα μας.

Δεν ξέρω αν έχετε ακούσει την θεωρία του σπασμένου παράθυρου; Η θεωρία αυτή λέει το εξής απλό: το να σπάσει κάποιος το τζάμι ενός παραθύρου δεν είναι κανένα φοβερό έγκλημα. Πρέπει όμως να ελεγχθεί, αν όχι να τιμωρηθεί. Και το παράθυρο πρέπει να επισκευαστεί γρήγορα.  Κι αυτό όχι στο όνομα μιας άτεγκτης δικαιοσύνης αλλά επειδή το σπασμένο παράθυρο που παραμένει σπασμένο και μπορεί να το δει ο καθένας είναι ένα σήμα, ένα σήμα προς την κατά βάση ασυνείδητη πλευρά των κινήτρων μας, που λέει ότι το να παραβαίνεις τους κανόνες που έχει θεσπίσει μια κοινωνία δεν αποτελεί πρόβλημα. Πέραν του ότι δεν φαίνεται να τιμωρείται, δεν φαίνεται να ενδιαφέρει και πολύ κόσμο. Κι αυτό το σήμα ανοίγει μια ασφαλιστική δικλείδα της συμπεριφοράς: οδηγεί σταδιακά σε όλο και περισσότερη παραβατικότητα κι ανομία.

Τα τρία περιστατικά που ανέφερα και που επίτηδες επέλεξα να είναι σε τρεις ηλικίες κατά τις οποίες διαπαιδαγωγείται κανείς, είναι τρία περιστατικά σπασμένου παράθυρου: το κοριτσάκι καταστρέφει ενώπιον του πατέρας της και των περαστικών, ο πιτσιρικάς παρά την υποτιθέμενη φύλαξη του χώρου και την ανοχή του περαστικού (:εμένα) κι οι έφηβοι από τη συλλογική ανοχή, δασκάλων, γονιών, γειτόνων και της αστυνομίας που κλήθηκε μερικές φορές, ήρθε τις μισές και καμία δεν έκανε τίποτα.

Η θεωρία του σπασμένου παράθυρου έχει στοιχειώσει το μυαλό μου από πέρσι το καλοκαίρι που διάβασα γι αυτήν. Κι όσο το γυροφέρνω σκέφτομαι ότι εξηγεί όλα αυτά τα στραβά που βλέπω γύρω μου: τη γενική ασυλία που απολαμβάνουν οι άρπαγες της δημόσιας περιουσίας όποιας μορφής, την διόγκωση του υποκόσμου, την συστηματική καταστροφή κάθε έννοιας πόλης κι πολεοδομικού σχεδιασμού με όπλο το ‘σπιτάκι’ ή τη βίλα μας, την καταστροφή των δασών που γίνονται οικόπεδα δεκαετίες τώρα, τη διαφθορά των δημόσιων λειτουργών σε κάθε βαθμίδα της δημόσιας διοίκησης κλπ κλπ κλπ

Ο κανόνας που έχει εσωτερικεύσει ο καθένας μας είναι ότι δεν υπάρχει κανόνας. Και το παράθυρο που κάποτε έσπασε, όχι μόνο δεν σπεύσαμε να το επισκευάσουμε για να μην δώσει το πράσινο φως στα περαιτέρω, αλλά το θρυμματίσαμε και κανείς πια δεν το θυμάται. Κι όταν υποκριτικά αναζητάμε τις αιτίες των κακώς κειμένων, υπάρχουν άφθονα δάχτυλα που δείχνουν: πάντα τον άλλο. Κι αφήνουμε να μας διαφεύγει ότι συνολικά όλα τα δάχτυλα μας δείχνουν όλους,  κι αυτή είναι η απλή αλήθεια…

Φωτογραφία από  Still Burning

81 thoughts on “Το θρυμματισμένο παράθυρο

  1. Pingback: το θρυμματισμένο παράθυρο « autoverse – a life automaton

  2. Σχολή Χορού

    Η καταστροφική συμπεριφορά συνήθως δεν τιμωρείται στη χώρα μας διότι δεν αποτελεί προϊόν της χώρας μας και εμείς ψηφίζουμε Σκοπιανούς και Τούρκους πράκτορες για να διοικούν και να αποφασίζουν για τη χώρα μας λες και θα γίνουμε ποτέ Πολιτεία των ΗΠΑ. Και που είστε ακόμα φίλοι φιλόσοφοι θα δούμε πολλά μέχρι να βάλουμε μυαλό. Κατά τα άλλα αν κάποιος μιλήσει για ορθοδοξία και θεία πρόνοια η για θαύματα ρίχνουμε πολύ γέλιο.

  3. Σχολή Χορού

    Η καταστροφική συμπεριφορά συνήθως δεν τιμωρείται στη χώρα μας διότι δεν αποτελεί προϊόν της χώρας μας και εμείς ψηφίζουμε Σκοπιανούς και Τούρκους πράκτορες για να διοικούν και να αποφασίζουν για τη χώρα μας λες και θα γίνουμε ποτέ Πολιτεία των ΗΠΑ. Και που είστε ακόμα φίλοι φιλόσοφοι θα δούμε πολλά μέχρι να βάλουμε μυαλό. Κατά τα άλλα αν κάποιος μιλήσει για ορθοδοξία και θεία πρόνοια η για θαύματα ρίχνουμε πολύ γέλιο.

  4. Σχολή Χορού

    Η καταστροφική συμπεριφορά συνήθως δεν τιμωρείται στη χώρα μας διότι δεν αποτελεί προϊόν της χώρας μας και εμείς ψηφίζουμε Σκοπιανούς και Τούρκους πράκτορες για να διοικούν και να αποφασίζουν για τη χώρα μας λες και θα γίνουμε ποτέ Πολιτεία των ΗΠΑ. Και που είστε ακόμα φίλοι φιλόσοφοι θα δούμε πολλά μέχρι να βάλουμε μυαλό. Κατά τα άλλα αν κάποιος μιλήσει για ορθοδοξία και θεία πρόνοια η για θαύματα ρίχνουμε πολύ γέλιο.

  5. Ο Ξυπολητος Πριγκηψ

    Το δεύτερο σχόλιο: μια (φαινομενικά) άστοχη σύγκριση μεταξύ Σουηδίας και Ελλάδας με αφορμή ένα κάποιο προηγούμενο σχόλιο. Θέμα σύγκρισης δεν τίθεται∙ μια απλή καταγραφή των διαφορών αυτών των δύο «σχολών» έκανα αποδυναμώνοντας τους όποιος θετικούς συνειρμούς προκάλεσε η είδηση της «αποτελεσματικότητας» των Σουηδών φίλων μας.

    Το πρώτο σχόλιο, ήταν και το σημαντικό, το ουσιώδες. Η θεωρία των “broken windows” είναι μια «εφεύρεση» δύο καλών μας φίλων εγκληματολόγων, πίσω στα 1982. Μη τα πολυλέμε, η επανάληψη της γνωστής ιστορίας που θέλει βολικές ακαδημαϊκές ασυναρτησίες να «πιάνουν τόπο». “Zero tolerance” σημαίνει στην εφαρμογή του (όπως ακριβώς και στην σύλληψη του) τούτο το μοντέλο του κατασκευαστή-«εντολοδόχου» κυρίου George Kelling. Σ’ αυτό το μοντέλο «πάτησε» το NYPD, το σκληρότερο Αστυνομικό Σώμα στας Η.Π.Α., και καθάρισε τους δρόμους της Νέας Υόρκης απ’ όλες τις βρωμιές (των «βρωμιάρηδων» συμπεριλαμβανομένων). Παράλληλα, κρίθηκε και ως super-πρακτικό policing protest model, και ξετίναξε και τους λογής λογής διαμαρτυρόμενους.

    Γι’ αυτό δεν μας αρέσει.

    Φιλικά

  6. Ο Ξυπολητος Πριγκηψ

    Το δεύτερο σχόλιο: μια (φαινομενικά) άστοχη σύγκριση μεταξύ Σουηδίας και Ελλάδας με αφορμή ένα κάποιο προηγούμενο σχόλιο. Θέμα σύγκρισης δεν τίθεται∙ μια απλή καταγραφή των διαφορών αυτών των δύο «σχολών» έκανα αποδυναμώνοντας τους όποιος θετικούς συνειρμούς προκάλεσε η είδηση της «αποτελεσματικότητας» των Σουηδών φίλων μας.

    Το πρώτο σχόλιο, ήταν και το σημαντικό, το ουσιώδες. Η θεωρία των “broken windows” είναι μια «εφεύρεση» δύο καλών μας φίλων εγκληματολόγων, πίσω στα 1982. Μη τα πολυλέμε, η επανάληψη της γνωστής ιστορίας που θέλει βολικές ακαδημαϊκές ασυναρτησίες να «πιάνουν τόπο». “Zero tolerance” σημαίνει στην εφαρμογή του (όπως ακριβώς και στην σύλληψη του) τούτο το μοντέλο του κατασκευαστή-«εντολοδόχου» κυρίου George Kelling. Σ’ αυτό το μοντέλο «πάτησε» το NYPD, το σκληρότερο Αστυνομικό Σώμα στας Η.Π.Α., και καθάρισε τους δρόμους της Νέας Υόρκης απ’ όλες τις βρωμιές (των «βρωμιάρηδων» συμπεριλαμβανομένων). Παράλληλα, κρίθηκε και ως super-πρακτικό policing protest model, και ξετίναξε και τους λογής λογής διαμαρτυρόμενους.

    Γι’ αυτό δεν μας αρέσει.

    Φιλικά

  7. Ο Ξυπολητος Πριγκηψ

    Το δεύτερο σχόλιο: μια (φαινομενικά) άστοχη σύγκριση μεταξύ Σουηδίας και Ελλάδας με αφορμή ένα κάποιο προηγούμενο σχόλιο. Θέμα σύγκρισης δεν τίθεται∙ μια απλή καταγραφή των διαφορών αυτών των δύο «σχολών» έκανα αποδυναμώνοντας τους όποιος θετικούς συνειρμούς προκάλεσε η είδηση της «αποτελεσματικότητας» των Σουηδών φίλων μας.

    Το πρώτο σχόλιο, ήταν και το σημαντικό, το ουσιώδες. Η θεωρία των “broken windows” είναι μια «εφεύρεση» δύο καλών μας φίλων εγκληματολόγων, πίσω στα 1982. Μη τα πολυλέμε, η επανάληψη της γνωστής ιστορίας που θέλει βολικές ακαδημαϊκές ασυναρτησίες να «πιάνουν τόπο». “Zero tolerance” σημαίνει στην εφαρμογή του (όπως ακριβώς και στην σύλληψη του) τούτο το μοντέλο του κατασκευαστή-«εντολοδόχου» κυρίου George Kelling. Σ’ αυτό το μοντέλο «πάτησε» το NYPD, το σκληρότερο Αστυνομικό Σώμα στας Η.Π.Α., και καθάρισε τους δρόμους της Νέας Υόρκης απ’ όλες τις βρωμιές (των «βρωμιάρηδων» συμπεριλαμβανομένων). Παράλληλα, κρίθηκε και ως super-πρακτικό policing protest model, και ξετίναξε και τους λογής λογής διαμαρτυρόμενους.

    Γι’ αυτό δεν μας αρέσει.

    Φιλικά

  8. nikan

    Οι θεωρίες δεν κρίνονται με βάσει το 'μ' αρ'εσει – δεν μ' αρέσει' ούτε με τα πολιτικά αντανακλαστικά τύπου 'Τζιουλιάνι – Μπους – Αμερική = κακό τζιζ' κτλ. Οι θεωρίες κρίνονται από την αντιπαραβολή τους με την πραγματικότητα: εφαρμόζονται κι αποτυγχάνουν ή επιτυγχάνουν αναλόγως της 'αλήθειας' που εμπεριέχουν. Το περιβόητο παράδειγμα της Νέας Υόρκης που έχει κατά κόρον χρησιμοποιηθεί σαν υποστηρικτικό αυτής της άποψης είναι αμφισβητούμενο. Συγκεκριμένα στο βιβλίο Freakonomincs οι συγγραφείς διατείνονται ότι η πτώση της εγκληματικότητας στη Νέα Υόρκη έχει σχέση με τις αμβλώσεις. Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, πριν χρόνια μια δικαστική ιστορία έδωσε το πράσινο φως για τις αμβλώσεις σε γυναίκες που δεν είχαν προϋποθέσεις οικογενειακής σταθερότητας κι αυτό οδήγησε στην μείωση τέτοιων παιδιών που έχουν ισχυρή συσχέτιση με την εγκληματικότητα. Όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, απλά δεν υπήρχαν αρκετοί 'υποψήφιοι' εγκληματίες. Κι αυτό συνέπεσε με την 'βασιλεία' Τζουλιάνι η οποία το καρπώθηκε.
    Οι συνειρμοί μας είναι το χειρότερο σε μια απόπειρα συνεννόησης, γιατί βλέπω κι από το σχόλιο σου κι από άλλα εδώ κι αλλού, ότι αυτό που λέω ερμηνεύεται σαν μια πρόταση αστυνόμευσης, λέξη κόκκινο πανί για τους έλληνες.
    Εγώ δεν λέω αυτό όμως. Λέω ότι η κοινωνία είναι υπερβολικά υποχωρητική κι η κοινωνία έχει πληθώρα μηχανισμών ελέγχου. Κανένας μηχανισμός ελέγχου όμως δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί αν στο αξιακό μας σύστημα υπάρχουν αντανακλαστικά που κάθε φορά που ακούγεται μια πρόταση για κάποια τάξη αρχίζει πάντα η ίδια ιστορία: κινδυνεύουμε, φασισμός κτλ κτλ. Αυτός είναι ο ιεχωβαδισμός της ελληνικής κοινωνίας: στο όνομα μιας 'θρησκείας' αρνείται την μετάγγιση αίματος σαν μιαρή. Και πεθαίνει…

  9. nikan

    Οι θεωρίες δεν κρίνονται με βάσει το 'μ' αρ'εσει – δεν μ' αρέσει' ούτε με τα πολιτικά αντανακλαστικά τύπου 'Τζιουλιάνι – Μπους – Αμερική = κακό τζιζ' κτλ. Οι θεωρίες κρίνονται από την αντιπαραβολή τους με την πραγματικότητα: εφαρμόζονται κι αποτυγχάνουν ή επιτυγχάνουν αναλόγως της 'αλήθειας' που εμπεριέχουν. Το περιβόητο παράδειγμα της Νέας Υόρκης που έχει κατά κόρον χρησιμοποιηθεί σαν υποστηρικτικό αυτής της άποψης είναι αμφισβητούμενο. Συγκεκριμένα στο βιβλίο Freakonomics οι συγγραφείς διατείνονται ότι η πτώση της εγκληματικότητας στη Νέα Υόρκη έχει σχέση με τις αμβλώσεις. Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, πριν χρόνια μια δικαστική ιστορία έδωσε το πράσινο φως για τις αμβλώσεις σε γυναίκες που δεν είχαν προϋποθέσεις οικογενειακής σταθερότητας κι αυτό οδήγησε στην μείωση της παιδιών με εντονα προβληματικές οικογρανειακές συνθήκες που στατιστικά έχει βρεθεί ότι έχουν ισχυρή συσχέτιση με την εγκληματικότητα. Όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, απλά δεν υπήρχαν αρκετοί 'υποψήφιοι' εγκληματίες. Κι αυτό συνέπεσε με την 'βασιλεία' Τζουλιάνι η οποία το καρπώθηκε.
    Οι συνειρμοί μας είναι το χειρότερο σε μια απόπειρα συνεννόησης, γιατί βλέπω κι από το σχόλιο σου κι από άλλα εδώ κι αλλού, ότι αυτό που λέω ερμηνεύεται σαν μια πρόταση αστυνόμευσης, λέξη κόκκινο πανί για τους Έλληνες.
    Εγώ δεν λέω αυτό όμως. Λέω ότι η κοινωνία είναι υπερβολικά υποχωρητική κι η κοινωνία έχει πληθώρα μηχανισμών ελέγχου. Κανένας μηχανισμός ελέγχου όμως δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί αν στο αξιακό μας σύστημα υπάρχουν αντανακλαστικά που κάθε φορά που ακούγεται μια πρόταση για κάποια τάξη αρχίζει πάντα η ίδια ιστορία: κινδυνεύουμε, φασισμός κτλ κτλ. Αυτός είναι ο ιεχωβαδισμός της ελληνικής κοινωνίας: στο όνομα μιας 'θρησκείας' αρνείται την μετάγγιση αίματος σαν μιαρή. Και πεθαίνει…

  10. nikan

    Οι θεωρίες δεν κρίνονται με βάσει το 'μ' αρ'εσει – δεν μ' αρέσει' ούτε με τα πολιτικά αντανακλαστικά τύπου 'Τζιουλιάνι – Μπους – Αμερική = κακό τζιζ' κτλ. Οι θεωρίες κρίνονται από την αντιπαραβολή τους με την πραγματικότητα: εφαρμόζονται κι αποτυγχάνουν ή επιτυγχάνουν αναλόγως της 'αλήθειας' που εμπεριέχουν. Το περιβόητο παράδειγμα της Νέας Υόρκης που έχει κατά κόρον χρησιμοποιηθεί σαν υποστηρικτικό αυτής της άποψης είναι αμφισβητούμενο. Συγκεκριμένα στο βιβλίο Freakonomics οι συγγραφείς διατείνονται ότι η πτώση της εγκληματικότητας στη Νέα Υόρκη έχει σχέση με τις αμβλώσεις. Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, πριν χρόνια μια δικαστική ιστορία έδωσε το πράσινο φως για τις αμβλώσεις σε γυναίκες που δεν είχαν προϋποθέσεις οικογενειακής σταθερότητας κι αυτό οδήγησε στην μείωση της παιδιών με εντονα προβληματικές οικογρανειακές συνθήκες που στατιστικά έχει βρεθεί ότι έχουν ισχυρή συσχέτιση με την εγκληματικότητα. Όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, απλά δεν υπήρχαν αρκετοί 'υποψήφιοι' εγκληματίες. Κι αυτό συνέπεσε με την 'βασιλεία' Τζουλιάνι η οποία το καρπώθηκε.
    Οι συνειρμοί μας είναι το χειρότερο σε μια απόπειρα συνεννόησης, γιατί βλέπω κι από το σχόλιο σου κι από άλλα εδώ κι αλλού, ότι αυτό που λέω ερμηνεύεται σαν μια πρόταση αστυνόμευσης, λέξη κόκκινο πανί για τους Έλληνες.
    Εγώ δεν λέω αυτό όμως. Λέω ότι η κοινωνία είναι υπερβολικά υποχωρητική κι η κοινωνία έχει πληθώρα μηχανισμών ελέγχου. Κανένας μηχανισμός ελέγχου όμως δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί αν στο αξιακό μας σύστημα υπάρχουν αντανακλαστικά που κάθε φορά που ακούγεται μια πρόταση για κάποια τάξη αρχίζει πάντα η ίδια ιστορία: κινδυνεύουμε, φασισμός κτλ κτλ. Αυτός είναι ο ιεχωβαδισμός της ελληνικής κοινωνίας: στο όνομα μιας 'θρησκείας' αρνείται την μετάγγιση αίματος σαν μιαρή. Και πεθαίνει…

  11. nikan

    Αν νομίζεις ότι η καταστροφική συμπεριφορά στη χώρα μας είναι αποτέλεσμα της διοίκησης της από Σκοπιανούς και Τούρκους, έχεις σοβαρό θέμα επαφής με την πραγματικότητα.

  12. nikan

    Αν νομίζεις ότι η καταστροφική συμπεριφορά στη χώρα μας είναι αποτέλεσμα της διοίκησης της από Σκοπιανούς και Τούρκους, έχεις σοβαρό θέμα επαφής με την πραγματικότητα.

  13. nikan

    Αν νομίζεις ότι η καταστροφική συμπεριφορά στη χώρα μας είναι αποτέλεσμα της διοίκησης της από Σκοπιανούς και Τούρκους, έχεις σοβαρό θέμα επαφής με την πραγματικότητα.

  14. Σχολή Χορού

    Εγώ απλά έγραψα ότι η καταστροφική συμπεριφορά είναι προϊόν μετανάστευσης και δεν είπα Σκοπιανούς και Τούρκους αλλά πολιτικοί (πράκτορες – υπάλληλοι) των Αμερικάνων που υποστηρίζουν τους Σκοπιανούς και τους Τούρκους.

  15. Σχολή Χορού

    Εγώ απλά έγραψα ότι η καταστροφική συμπεριφορά είναι προϊόν μετανάστευσης και δεν είπα Σκοπιανούς και Τούρκους αλλά πολιτικοί (πράκτορες – υπάλληλοι) των Αμερικάνων που υποστηρίζουν τους Σκοπιανούς και τους Τούρκους.

  16. Σχολή Χορού

    Εγώ απλά έγραψα ότι η καταστροφική συμπεριφορά είναι προϊόν μετανάστευσης και δεν είπα Σκοπιανούς και Τούρκους αλλά πολιτικοί (πράκτορες – υπάλληλοι) των Αμερικάνων που υποστηρίζουν τους Σκοπιανούς και τους Τούρκους.

  17. Σχολή Χορού

    Όχι για να είμαι ειλικρινής, δεν τον έχω ακούσει και δεν ξέρω τι θέλει να πεί. Αν θέλεις μου το γράφεις περιφραστικά.

  18. Σχολή Χορού

    Όχι για να είμαι ειλικρινής, δεν τον έχω ακούσει και δεν ξέρω τι θέλει να πεί. Αν θέλεις μου το γράφεις περιφραστικά.

  19. Σχολή Χορού

    Όχι για να είμαι ειλικρινής, δεν τον έχω ακούσει και δεν ξέρω τι θέλει να πεί. Αν θέλεις μου το γράφεις περιφραστικά.

  20. Haris Hararis

    Εγώ νομίζω ότι το πρόβλημα με την καταστροφική συμπεριφορά των νέων στην χώρα μας ξεκινάει από το γεγονός οτι κάποιοι πράκτορες της Λατινικής και Βόρειας Αμερικής διδάσκουν στους νέους μας Tango, Latin και Hip Hop αντί να τους διδάσκουν καλαματιανό!

  21. Haris Hararis

    Εγώ νομίζω ότι το πρόβλημα με την καταστροφική συμπεριφορά των νέων στην χώρα μας ξεκινάει από το γεγονός οτι κάποιοι πράκτορες της Λατινικής και Βόρειας Αμερικής διδάσκουν στους νέους μας Tango, Latin και Hip Hop αντί να τους διδάσκουν καλαματιανό!

  22. Haris Hararis

    Εγώ νομίζω ότι το πρόβλημα με την καταστροφική συμπεριφορά των νέων στην χώρα μας ξεκινάει από το γεγονός οτι κάποιοι πράκτορες της Λατινικής και Βόρειας Αμερικής διδάσκουν στους νέους μας Tango, Latin και Hip Hop αντί να τους διδάσκουν καλαματιανό!

  23. Σχολή Χορού

    Καλόοοο! Αυτό δεν το είχα σκεφτεί. Μονό ένα καλό λαγωνικό τις αντικατασκοπίας όπως ο Μάτις Χάρις θα το έβρισκε. :) Άσε που με το Αμερικανόφερτο Hip Hop θρυμματίζεται και το παράθυρο όταν παίζεται σε μεγάλη ένταση.

  24. elenamy

    Εξαιρετικό Νίκο το κείμενό σου,απόλυτα ξεκάθαρο για μένα και τρυφερό.
    Πήξαμε στα σπασμένα παράθυρα, τόσο, που δεν τα διακρίνουμε και ψάχνουμε να βρούμε από που μπάζει.
    ευχαριστώ

Comments are closed.