Η δικαιοσύνη θα μπορούσε ν΄αποφέρει κέρδη

Με τρώει κάτι μέρες τώρα σαν σκέψη: αν η απονομή δικαιοσύνης θα μπορούσε να μειώσει το έλλειμα.  
Popular belief has it that it can. "Να δώσουν πίσω τα κλεμμένα" κτλ.
Δεν ξέρω πόσα είναι αυτά τα κλεμμένα, και προφανώς δεν είναι 300δις (εκτός αν όλοι οι έλληνες είναι κλέφτες).

Για να κάνουμε μερικά μαθηματικά να δούμε (τα νούμερα είναι προσεγγιστικά, ε; Greek statistics είπαμε):

Ας πούμε ότι ξεκινάμε με μέτρο Εθνικό Προϊόν = 250δις Ευρώ.
Έλλειμα στο 12% ήτοι = 30δις. 
Στόχος η μείωση κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες ήτοι κατά 10δις.

Το ερώτημα λοιπόν έχει ως εξής: Μπορεί η απονομή δικαιοσύνης να αποφέρει 10δις μέσα στο 2010 και πως;

Τα λεφτά που έχουν χαθεί σε υπερτιμολογήσεις δημοσίων έργων, απάτες κτλ έχουν κατά κύριο λόγο πάρει τρεις δρόμους:

α. Κάποια επενδύθηκαν στην Ελλάδα σε μια μορφή παραγωγικής επένδυσης (κοινώς ο 'επιχειρηματίας' τα έρριξε στη δουλειά). Αυτά τα λεφτά έχουν γίνει αγορές προϊόντων κι υπηρεσιών ή μισθοί, μπήκαν δηλαδή στον οικονομικό κύκλο κι απ' αυτή την άποψη δεν συνιστούν βλάβη για την οικονομία.

β. Κάποια πήγαν σε ζωή πολυτελείας: αγορές γης κι ακινήτων, κότερα, πολυτελή αμάξια κτλ. Προφανώς εδώ υπάρχει κάτι tangible το οποίο μπορεί να συστήσει αξία προς επιστροφήν σε περίπτωση βεβαίωσης απάτης ή άλλης μη νόμιμης πρόσκτησης. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει με μια γενική και οριζόντια ενέργεια του τύπου "να δημευτούν οι περιουσίες όλων των πλουσίων". Πέραν του ότι κάτι τέτοιο σημαίνει ουσιαστικά κουμουνιστική επανάσταση (εκτός κι αν αυτή είναι η κρυφή επιθυμία αυτών που θέτουν το αίτημα), προσκρούει σε κάθε έννοια νομιμότητας Συνταγματική, Ευρωπαϊκή ή άλλη.

Μια επιπλέον περιπλοκή είναι ότι συνήθως αυτά τα περιουσιακά στοιχεία έχουν περάσει σε κάποιες offshore, κι έτσι η δήμευση περιουσίας αυτών που τα καρπούνται, δεν τα αγγίζει.

γ. Κάποια άλλα είναι μετρητά ή χρεώγραφα που έχουν επενδυθεί στο εξωτερικό. Κι εδώ προφανώς υπάρχει θέμα να τα βρεις και να τα φέρεις μέσα. Και σίγουρα δεν μπορεί να γίνει μέσα σ' ένα χρόνο.

Που θα βρεθούν 10δις λοιπόν; Αν σαν υπόθεση εργασίας πούμε ότι υπάρχουν και τα έχουν καρπωθεί κάποιοι με μέσο όρο 50εκ έκαστος (που είναι ήδη μεγάλο νούμερο) τότε μιλάμε ότι πρέπει για να επιστραφούν, το ελληνικό κράτος να στραφεί εναντίον 200 περίπου ατόμων. Να το κάνουμε 500 για να είναι πιο ρεαλιστικό (αντιστοιχεί σε 20εκ. έκαστος).

Ας πούμε ότι τους μάζεψαν όλους: για να μπορέσει η Ελληνική δικαιοσύνη να φέρει εις πέρας τις υποθέσεις τους, θέλει καμιά δεκαετία. Η χρήση ασφαλιστικών δεν θα τους πιάσει, γιατί, είπαμε, τα περιουσιακά δεν είναι στ΄ όνομά τους. 

Τι γίνεται λοιπόν; Λύνεται το πρόβλημα;

Η ιδέα μου είναι ότι υπάρχει μια κατεύθυνση λύσης – και λέω κατεύθυνση γιατί τα παραπάνω είναι γεμάτα υποθέσεις. Αλλά ακόμα κι η κατεύθυνση αρκεί. Όχι οικονομικά, αλλά σε πολιτικό goodwill: αυτό που περιμένει ο ελληνικός λαός για να αποδεχτεί θυσίες είναι να δει άμεσα, απτά και τελεσίδικα να αποδίδεται δικαιοσύνη. )Αλλά κι οι ευρωπαίοι εταίροι μας αυτό περιμένουν γιατί το πρόβλημα τους βασικά δεν είναι ούτε το ύψος του χρέους μας, ούτε του ελλείματος μας, αλλά το γεγονός ότι έχουν να κάνουν με ένα ψεύτη κι απατεώνα εταίρο).

Η πρόταση μου για να παταχθεί αυτή η μαφία είναι να μεταχειριστούμε γνωστές μεθόδους που χρησιμοποίησε η ιταλική δικαιοσύνη κι αστυνομία για να κυνηγήσει την εκεί … μαφία.

Συγκεκριμένα: 

Ξεκινάμε από 4-5 βασικούς υπόπτους και παίζουμε το δίλημμα του φυλακισμένου μαζί τους: αν ομολογήσεις, επιστρέψεις τα κλοπιμαία και δώσεις τους συνεργούς μειώνεις την ποινή σου, αν τους δώσεις όλους παίρνεις απαλλαγή, νέο όνομα, σου αφήνουμε και κάτι για να ζήσεις και σε φυγαδεύουμε.
Αν όχι, κρίνεσαι προφυλακιστέος: για να βγεις με εγγύηση πρέπει να πληρώσεις το ανώτερο δυνατό ποσό  (δεν ξέρω ποιό είναι, αλλά ελπίζω να μπορεί νομοθετικά να είναι αρκετά υψηλό, τόσο, που η εμφανής περιουσία να μην το καλύπτει και να χρειαστεί να φέρει πισω λεφτά από τα τοποθετημένα σε offshore, ξένες τράπεζες κτλ)
Μπορείτε εύκολα να φανταστείτε τη γεωμετρική πρόοδο του παιχνιδιού και πως από τους 5 φτάνεις στους 500 σε 4-5 rounds.

Μπορεί να αποφέρει αυτή η ταχτική 10δις σ΄ ένα χρόνο;
 Απίθανο!

Αλλά δεν έχει σημασία: έχει ξεκινήσει ένα ενάρετο κύκλο που έχει και ένα tangible offsetting του χρέους (όσο μικρό κι αν θα είναι τελικά)  κι ένα τεράστιο κέρδος σε εικόνα εντός κι εκτός χώρας.

Και πριν με κατηγορήσετε για ρομαντικό αφελή. Δεν λέω πως αυτό είναι η λύση. Αλλά κατέυθυνση λύσης. Γιατί κάποια στιγμή πρέπει να αποκαθηλωθεί το εύκολο χρήμα από τη λίστα των αξιών μας.

Posted via email from Στο δίχτυ

7 thoughts on “Η δικαιοσύνη θα μπορούσε ν΄αποφέρει κέρδη

  1. Ιωσήφ Κανακάρης

    Βέβαια αυτό προϋποθέτει και αδιάφθορους πολιτικούς που έχουν την βούληση για εξυγίανση. Έχουμε τέτοιους στην Ελλάδα; Και βρίσκονται σε κόμματα εξουσίας;

  2. Παράφωνος

    Αγαπητέ Νίκο τα πράγματα είναι απλά αλλά κανείς δεν θέλει να το δηλώσει.
    Πάνω από δέκα δις έχουν φύγει στο εξωτερικό το τελευταίο εξάμηνο με τον φόβο ότι η κυβέρνηση είχε σκοπό να τα φορολογήσει και να ζητήσει πόθεν έσχες.
    Είναι προφανές ότι τα χρήματα “το σκάσανε” γιατί προέρχονται από παράνομες δραστηριότητες και βέβαια δεν χρειάζεται κομουνιστική επανάσταση για να κατασχεθούν “μαύρα” χρήματα. Επίσης είναι προφανές ότι πολύ εύκολα (αν κάποιος υπουργός οικονομικών πραγματικά θέλει) μπορεί να βρει τους δικαιούχους αυτών των χρημάτων.
    Άρα το πρόβλημα δεν είναι στην ανεύρεση των χρημάτων αλλά στην πραγματική μας διάθεση να αναζητήσουμε αυτούς που τα “κλέψανε”.
    Από την άλλη οι κλέφτες έχουν λάβει τα μέτρα τους.
    Αντί να ρισκάρουν τα 10 δις, προτιμούν να διαθέσουν ένα ποσοστό σε μίζες “φροντίζοντας” να κλείσουν τα στόματα των “διωκτών” κάνοντας τους συχνά συνενόχους.
    Είναι πολλά τα λεφτά και έστω ένα μικρό ποσοστό τους, κλείνει τα στόματα αυτών που σήμερα ζητούν από εμάς να πληρώσουμε την νύφη…

  3. nikan

    Πάνο, η υπόθεση εργασίας ήταν πως θα μαζέψουμε λεφτά φέτος. Είναι αφελές να πιστεύεις ότι αποδίδοντας απλώς κατηγορίες θα επαναπατριστούν τα κεφάλαια. Πρέπει να τελεσιδικήσει η υπόθεση (ζήσε Μάη μου) και τα ασφαλιστικά μέτρα μάλλον δεν πιάνουν γιατί τα assets έχουν περάσει σε εταιρείες ή λογαριασμούς με άλλα ονόματα. Αυτό που λέω είναι να χρησιμοποιηθεί η προφυλάκιση κι η εγγύηση σαν μοχλός πίεσης για είσπραξη. Την Τσέκου ξέραμε να την κρατάμε 1.5 χρόνο στη φυλακή. Δεν μπορούσε να κάνει κι αλλιώς. Αυτούς γιατί όχι; Κι αν θες να βγεις γρηγορότερα σκάστα και δώσε άλλους.

  4. coolplatanos

    Αντί να ρισκάρουν τα 10 δις, προτιμούν να διαθέσουν ένα ποσοστό σε μίζες “φροντίζοντας” να κλείσουν τα στόματα των “διωκτών” κάνοντας τους συχνά συνενόχους.

    Συμφωνώ με τον Παράφωνο και κάπως έτσι καθίσταται μεγάλο μέρος της κοινωνίας συνένοχο (απάντηση στο αν όλοι οι Ελληνες είναι κλέφτες…). Διότι αυτή η λογική του “κλείνω στόματα” ισχύει σε πολλαπλά κοινωνικά επίπεδα και φτάνουν να διαπλέκονται σχεδόν οι πάντες.

    Αντιγράφω τώρα και όλα τα δικά σου άρθρα για να τα έχω όλα σε ένα έγγραφο και να σημειώσω τα σημεία που θα επιχειρηματολογήσω ώστε να χαλαρώσεις λίγο :-) Αλλά επειδή προβλέπεται να συγκεντρώσω υλικό πάνω από 100 σελίδες θα μου πάρει μάλλον παραπάνω από μία ημέρα για να απαντήσω με δεδομένο ότι δεν είμαι και ειδική, γνωρίζω μόνο κάποια βασικά πράγματα.

  5. Παράφωνος

    Αν θέλαμε να μαζέψουμε τα 10 δις, μπορούμε απλά να τα κατασχέσουμε σαν προιόν εγκλήματος, μέχρι οι ιδιοκτήτες να αποδείξουν την προέλευσή τους :)
    Άμεσα λοιπόν θα είχαμε ρευστό για να αποφύγουμε τους κερδοσκόπους…

    Όλα αυτά βέβαια σε ένα κόσμο χωρίς διεφθαρμένο κράτος.

  6. nikan

    Δεν μπορείς να κάνεις δήμευση με βάση μια υποψία, χωρίς απόδειξη κατηγορίας. Νομικά, δεν γίνεται. Μπορείς να κάνεις ασφαλιστικά. Αλλά τα ασφαλιστικά δεν μπορούν να αφορούν τρίτο πρόσωπο κι οι πονηροί έχουν μεταβιβάσει τα πάντα σε τρίτους (εταιρείες, πρόσωπα, whatever).
    Κι εδώ είναι το χρονικό πρόβλημα: Αν πάνε δικαστικά, θέλει καμιά δεκαετία. Αλλιώς, ο μόνος άλλος τρόπος να δημεύσεις περιουσίες είναι μια Οκτωβριανή επανάσταση. Κατάλαβες που είναι το τρικ με τις εγγυήσεις;

Comments are closed.