30 μέρες αγωνίας
Αν είδες εφημερίδες (ή όποιο άλλο μέσο) τις τελευταίες 30 μέρες το θέμα που μονοπωλεί την ειδησεογραφία είναι η ελληνική κρίση, οι ευρωπαϊκές συνιστώσες της κι ο παγκόσμιος αντίκτυπος.
Αν όμως κοιτάξεις τι πραγματικά ψάχνει ο Έλληνας στο διαδίκτυο αυτές τις μέρες, επανέρχεσαι στην πραγματικότητα.
This entry was posted
on Wednesday, March 24th, 2010 at 7:26 PM and is filed under Διάφορα.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
Both comments and pings are currently closed.
κάτι τέτοιες αλήθειες μου ρίχνουν μια δυνατή γροθιά στο στομάχι.
όσοι επιδίωκαν τη μείωση του ψηφιακού spread ας χαρούν το αποτέλεσμα.
δωσε ρε τσοντα στον λαο …. τι θελετε ?
Μετά από ανταλλαγή μηνυμάτων και DMs με τον @nikan_gr, μου ζήτησε να κάνω μια σύνοψη των απόψεών μου σαν σχόλιο για να μη μείνει κρυμμένο το θέμα στο Twitter (his words:) Σχόλια ευπρόσδεκτα.
Παρόλο που δεν αμφισβητώ ούτε την ποιότητα ούτε την χρησιμότητα του Google Insight χρειάζεται λίγη προσοχή όταν επιχειρεί κανείς να βγάλει γενικότερα συμπεράσματα από τέτοιου είδους έρευνες. Η κύρια πληροφορία που μας δινει το γράφημα είναι η εξής “Οι χρήστες Internet στην Ελλάδα τις τελευταίες 30 μέρες ψάχνουν κυρίως για το Facebook και το βίντεο της Τζούλιας.”
Αυτό δεν συνεπάγεται αυτόματα ότι και ο μέσος Έλληνας έχει τις ίδιες “ανησυχίες”. Δε γνωρίζω αν κάτι τέτοιο ισχύει (αν και η προσωπική μου άποψη είναι ότι το μέσο Έλληνα τις τελευταίες 30+ μέρες τον απασχολεί πολύ περισσότερο το οικονομικό του μέλλον παρά το βίντεο της Τζούλιας), σίγουρα όμως κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από το γράφημα.
Δεν μπορεί δηλαδή να βγάλει κανείς στατιστικό συμπεράσμα για το μέσο Έλληνα με αποκλειστικό δείγμα χρήστες Internet, διότι το δείγμα αυτό δεν είναι τυχαίο (random/unbiased). Συγκεκριμένα ένα δείγμα που αποτελείται αποκλειστικά από χρήστες Internet δεν θεωρείται τυχαίο λόγω συγκεκριμένων περιορισμων που κάνουν την πρόσβαση σε αυτό δύσκολη (π.χ. οικονομικό και μορφωτικό επίπεδο, γεωγραφία κλπ). Έτσι έρευνες που αφορούν *σύνολο πληθυσμού* και πραγματοποιούνται αποκλειστικά στο Internet θεωρούνται μη αντιπροσωπευτικές.
Γενικές πληροφορίες σχετικά με τη μεθοδολογία και την επιλογή δείγματος για την πραγματοποίηση μιας έρευνας:
http://en.wikipedia.org/wiki/Sampling_(statistics)
http://people-press.org/methodology/collecting/#2
Το public thread (non-DMs) στο twitter: http://twitter.com/nikan_gr/status/10998493604
Ωραία Έλενα, νομίζω κάλυψες όλα τα σημεία της επιχειρηματολογίας σου. Να πω κι εγώ αυτά που με ζόριζε το twitter να εκφράσω:
α. Καταρχήν πριν πάμε στο αν είναι στατιστικά σωστό, πρέπει να δούμε κάτι άλλο: ότι οι αναζητήσεις αφορούν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού (internet 40% * search 90% = 36%). Οπότε και μόνο το γεγονός ότι πάνω από το 1/3 του πληθυσμού εκφράζεται μέσα απ' αυτούς τους αριθμούς είναι σημαντικό ακόμα κι αν δεν αντιπροσωπεύει τ' άλλα 2/3.
β. Ας δούμε τώρα (με λογική διερεύνηση μόνο, μιας και δεν έχουμε τα πρωτογενή δεδομένα) αν αυτό το δείγμα μπορεί ν' αντιπροσωπεύει το σύνολο του πληθυσμού. Λες, πολύ σωστά, ότι για να είναι ένα δείγμα αντιπροσωπευτικό πρέπει να είναι τυχαίο και unbiased και συγκεκριμένα αν παράγοντες όπως οικονομικό και μορφωτικό επίπεδο, γεωγραφία αλλοιώνουν την τυχαιότητα.
Για το οικονομικό σκέλος για να αποτελεί πρόβλημα, πρέπει να μιλάμε για κάποιον σε απόλυτη φτώχεια γιατί κατά τ' άλλα η πρόσβαση είναι σχετική φτηνή, και πολλές φορές δωρεάν σαν dialup, άρα υπάρχει μάλλον αδύναμο οικονομικό bias.
Η τελευταία μορφή σύνδεσης (dialup) είναι διαθέσιμη όπου υπάρχει τηλέφωνο. Πρακτικά στο σύνολο της επικράτειας. Συνεπώς γεωγραφικό bias δεν τίθεται.
Τώρα, το σοβαρώτερο, το μορφωτικό bias. Καταρχήν το συμπέρασμα που θα έτεινε να βγάλει κανείς βλέποντας τα παραπάνω είναι ακριβώς το αντίθετο απ' αυτό που λέγεται γενικώς: ότι με το internet ασχολούνται οι περισσότερο μορφωμένοι. Γιατί αν οι περισσότερο μορφωμένοι αντιδρούν σ' ένα 'φθηνό' ερέθισμα σαν το DVD με τέτοια λύσσα, τότε τι πρέπει να περιμένουμε από τους μη μορφωμένους;
Νομίζω όμως ότι απλά δεν υπάρχει τέτοια διαφοροποίηση. Όλο και περισσότερα μορφωτικά επίπεδα αντιπροσωπεύονται στο internet, γι αυτό κι αυτή η εικόνα.
Προφανώς δεν έχω στατιστικά γι αυτό εκτός από τη διαπίστωση του Παρατηρητηρίου της ΚΤΠ (http://www.observatory.gr/page/default.asp?id=4 ) ότι ο ψηφιακός αναλφαβητισμός έχει αμβλυνθεί.
Συμπερασματικά, ναι το Google Insights δεν είναι επιστημονικό εργαλείο αλλά είναι ένας καλός δείκτης. Κι αυτό που μας λέει στην προκειμένη περίπτωση, φαίνεται πως αφορά τον ελλ. πληθυσμό γενικά κι όχι κάποια ειδική ομάδα.
Σε μερικές μέρες δεν θα υπάρχει εκεί και αν κοιτάξεις το 7ήμερο έχει ήδη χαθεί εδώ και 2 εβδομάδες. Το πιο ανησυχητικό είναι τα άλλα γραφικά (αριστερά όπως τα εμφανίζει το Google) που παραμένουν σταθερά μήνες τώρα.
Καταλαβαίνω το συλλογισμό σου και δέχομαι ότι το Google Insights είναι ένας δείκτης, όχι όμως και ότι αφορά τον Ελληνικό πληθυσμό σα σύνολο. Να γιατί:
α. To πρόβλημα δεν έγκειται στο μέγεθος του δείγματος (σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις και αναλόγα με το sampling που χρησιμοποιείς όσο μεγαλύτερος ο συνολικός πληθυσμός τόσο μικρότερο το τυχαίο δείγμα που χρειάζεσαι), το πρόβλημα έγκειται στην τυχαιότητα. Είναι όντως τυχαίο αυτό το δείγμα? Aναλύοντας π.χ. ορισμένα ποιοτικά/δημογραφικά χαρακτηριστικά του ποσοστού χρηστών Internet στην Ελλάδα (το οποίο ανέρχεται σε 32.3 για την ακρίβεια http://datafinder.worldbank.org/internet-users/…) όπως ηλικιακή ομάδα, τρόπος χρήσης (ψυχαγωγία, ενημέρωση, κλπ) κ.ο.κ. το ξανασκεφτέται κανείς ποιό ποσοστό εκφράζεται μέσα από το Google Search.
Β. Η λογική διερεύνηση είναι υποκειμενική. Δεν είναι μόνο το ποσοστό που ζει σε απόλυτη φτώχεια χωρίς πρόσβαση στο Internet. Το σύνηθες στατιστικό μέτρο όταν μιλάμε για φτώχεια σε ανεπτυγμένες χώρες είναι το ποστοστό σχετικής φτώχειας, το οποίο στην Ελλάδα αγγίζει το 20% – συγκλονιστικό νούμερο αν το σκεφτείς. Επιπλέον μπορεί να έχεις τηλέφωνο χρειάζεσαι όμως και laptop/pc, καθώς και να ξέρεις να τα χρησιμοποιείς (και το dialup και το laptop). Όσον αφορά στο μορφωτικό επίπεδο σαφώς και υπάρχει bias (σκέψου κατά πόσον ο 60+ αγρότης σε ένα νησί μπορεί να χρησιμοποιήσει το Internet). Το πως το χρησιμοποιεί από κει και πέρα είναι άλλο θέμα που έχει να κάνει και με το πολιτισμικο επίπεδο και κοινωνιολογικά χαρακτηριστικά (δε σημαίνει δηλαδή ότι επειδή είναι κάποιος μορφωμένος θα ψάχνει στο Internet μόνο επιστημονικά άρθρα).
Γενικά είναι εύκολο όταν δουλεύεις στον τεχνολογικό τομέα και συναναναστρέφεσαι άτομα που δουλεύουν στον ίδιο χώρο ή είναι εξοικοιωμένα με την τεχνολογία να αρχίσεις να πιστευεις ότι αυτό είναι και η νόρμα. Οι αριθμοί αποδυκνείουν ότι ναι μεν υπάρχει σύγκλιση, δεν έχουμε όμως φτάσει στο σημείο που το Internet να θεωρείται αντιπροσωπευτικό δείγμα πληθυσμού.
Μπορείς να βγάλεις ενδιαφέροντα συμπεράσματα για τη συμπεριφορά των χρηστών στο Internet, αλλά δεν μπορείς – επιστημονικά τουλάχιστον – να στηρίξεις κάποιο συμπέρασμα για το σύνολο του πληθυσμού.