Από που έρχονται οι καλές ιδέες

Μόλις έχω τελειώσει να γράφω για το  TEDxAcademy και για το θέμα των ιδεών και πέφτω πάνω σ’ αυτό το βιντεάκι που παρουσιάζει την περιβαλλοντική προσέγγιση της γέννεσης των ιδεών από τον Steven Johnson

που με οδηγεί στην ομιλία του στο TED

Τυχαίο; Τι νομίζεις;

9 thoughts on “Από που έρχονται οι καλές ιδέες

    1. Nikos Anagnostou Post author

      Χαχαχα. Ξέρεις τι; Έχω flash block και δεν τα βλέπω τα βίντεο αν δεν πάω επι τούτου να τα δω. Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν ήταν με το βίντεο η διαφωνία :)

  1. Nikos Drandakis

    Αυτό το κατάλαβα Νίκο, αλλά το video σε μεγάλο βαθμό στοιχειοθετεί την άποψη μου. Δεν υποστήριξα (φυσικά, όπως σου διευκρίνησα) την επιδότηση των startups, αλλά τη δημιουργία των συνθηκών που περιγράφει ο Johnson, οι οποίες συνθήκες δεν δημιουργούνται μέσα σε οποιοδήποτε περιβάλλον, ανεξάρτητα από τους κανόνες που διέπουν μια κοινωνία, μόνο και μόνο τη θέληση των πολιτών.

    Chance favors the connected mind λέει στο τέλος ο Johnson, και για να γίνουν connected αυτά τα minds στο φυσικό κόσμο, θέλει υποδομές, κανόνες, έλλειψη εμποδίων, ύπαρξη κινήτρων, και άλλα πολλά. Μακάρι να ήταν τόσο απλό όσο μια επίκληση.

    1. Nikos Anagnostou Post author

      α. Επαναλαμβάνω κι εδώ: δεν πίστεψα ποτέ ότι μια επίκληση φέρνει οποιαδήποτε λύση. Απορώ γιατί επιμένεις σ΄αυτή την ανάγνωση.
      β. Επί της ουσίας: δεν είναι πιο απλό να περιμένεις το chance μέσα από το connectiveness που λαμβάνει χώρα έτσι κι αλλιώς στο internet όπως λέει κι ο Johnson παρά από το το κράτος που δεν βλέπω να το κάνει;

  2. Nikos Drandakis

    Νίκο, για το 1: μου γράφεις ότι

    Δεν αλλάζουν τα πράγματα επειδή γράψαμε ένα, δύο, χίλια δύο ποστ. Αν ήταν καμιά εκατοστή χιλιάδες κάτι θα μπορούσε να γίνει, τουλάχιστον σε επίπεδο αλλαγής νοοτροπίας, όχι όμως με τα νούμερα και τις φωνές που μιλάμε.

    Εγώ καταλαβαίνω ότι μιλάς για επίκληση με την προϋπόθεση να είναι πολλές χιλιάδες. Δεν θα τα χαλάσουμε στα νούμερα.

    Το 2: όπως έχουν αποδείξει κι οι περιπτώσεις της Silicon Valley, του Χόλυγουντ, της Βαρκελώνης, κλπ κλπ, το connectiveness αν δεν παίρνει σάρκα και οστά ΚΑΙ εκ του φυσικού, δεν φέρνει αποτελέσματα.

    Ήδη στην Ελλάδα είμαστε αρκετά virtually connected, δεν νομίζω ότι εκεί υστερούμε πλέον. Παρόλα αυτά, δεν βλέπω ακόμα προκοπή.

    Τα παιδιά του BlindType δημιούργησαν στο iSteam στο Λονδίνο και το BlindType στο Frisco. Γιατί πήγαν εκεί? Ήταν το BlindType μια ιδεά της στιγμής ή ήταν αυτό που περιγράφει ο Johnson?

    Και πως προέκυψε ως τέτοιο? Οι υποδομές, οι κοινωνικοί και πολιτικοί κανόνες και συμβάσεις, οι ευκολίες στην επιχειρηματικότητα και οι έλλειψη γραφειοκρατίας και διαφθοράς, έπαιξαν κάποιο ρόλο? Ή μήπως ήταν απλώς τα σωστά μυαλά των ανθρώπων που έτυχε να μαζευτούν σε αυτά τα μέρη?

  3. Nikos Anagnostou Post author

    Νικ, η επίκληση είναι μια λέξη φορτισμένη με μεταφυσικές σημασίες: επικαλούμαι το Θεό, το Βούδα, το Μεγάλο Μανιτού, τη δικαιοσύνη, το φιλότιμο, ότι ναναι. Δεν έχει θέση μέσα στη συζήτηση μας. Το απόσπασμα που παραθέτεις προφανώς δεν σημαίνει ότι αν αρχίσουν τις επικλήσεις 100χιλ. κόσμος τότε όλα θ’ αλλάξουν. Αλλά άμα έχεις 100χιλ. κόσμο που συμφωνούν στα βασικά και το λένε, τότε, αυτό είναι ήδη μια άλλη κοινωνική κατάσταση.
    Επιπλέον, η διαφωνία μας δεν είναι αν αυτό που προτείνεις είναι σωστό. Αλλά αν γίνεται. Η Silicon Valley δεν είναι αποτέλεσμα κυβερνητικού σχεδιασμού. Είναι αποτέλεσμα μοναδικών ιστορικών συμπτώσεων (Β. Παγκόσμιος, Ατομική Βόμβα κτλ) που δεν επαναλαμβάνονται εύκολα πουθενά αλλού. Αλλά και το Λονδίνο έχει μια κουλτούρα επιχειρηματική πολλών αιώνων. Δεν πιάνουμε τέτοια επίπεδα απλά φτιάχνοντας υποδομές και συνθήκες αλλά και να γινόταν, το ελληνικό κράτος είναι ανίκανο να τις δημιουργήσει.

  4. Nikos Drandakis

    Η αποδοχή των ιστορικών διαφορών μας οδηγεί κατευθείαν στο κακό μας ριζικό που περιέγραψε ο Ράμφος: γεμάτοι συναίσθημα, χωρίς καθόλου λογική.

    Είναι καλό να επιδιώκουμε αυτό που θεωρούμε σωστό, ακόμη και αν δεν έχουμε την ιστορία με το μέρος μας.

    1. Nikos Anagnostou Post author

      Ανάθεμα κι αν καταλαβαίνω πως γίνεται αυτό, αλλά μ’ αρέσει γιατί έχει κάτι από τον ηρωικό πεσσιμισμό του Καζατζάκη μέσα του :)

  5. Nikos Drandakis

    “Με 10 Τσιρόπουλους και 10 Τσουκαλάδες θα πρέπει να παίζει η ομάδα για να πάρει το Πανευρωπαικό και το Παγκόσμιο.”

    Αυτό το quote που είδα στο Facebook για το Tedxacademy τα λέει όλα. Χρειαζόμαστε Τσιρόπουλους για να δημιουργούν, και Τσουκαλάδες για να φτιάχνουν τις προϋποθέσεις να δουλεύουν οι Τσιρόπουλοι.

    Θυμήσου πως νιώθαμε όλοι για την Ανάβρα μετά την ομιλία του Τσουκαλά, και θα καταλάβεις τι εννοώ. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε μόνο με τη μία πλευρά της εξίσωσης.

    Δεν θα κάτσι η κέντα…

Comments are closed.