Startegy, λίγες ώρες μετά

Το πράγμα έχει κάπως έτσι: μια ομάδα ανθρώπων από αυτούς που ασχολούνται (και πιθανώς ταλαιπωρούνται) με το internet, τα startups, την επιχειρηματικότητα κτλ σκέφτεται και λέει “Πως ξεκινάει κανείς να κάνει κάτι; Όχι μόνο στο  internet αλλά γενικά. Που βρίσκει ανθρώπους, πως μαθαίνει να δουλεύει; Πως το δρομολογεί;”

Από τα ερωτήματα αυτά διαγνώνει μια έλλειψη και αποφασίζει να την καλύψει. Με τον μόνο τρόπο που, τουλάχιστον για μένα, έχει δώσει ωραία κι ελπιδοφόρα δείγματα δουλειάς: από τα κάτω κι εκ των ενόντων!

Παρακολουθώ για κάποιο καιρό τώρα την προσπάθεια αλλά δεν πολυδίνω σημασία. Οκ, λέω, άλλο ένα startupοειδές μόρφωμα. Έχουμε αρκετά.

Παρόλαυτα, επειδή έχω καιρό να δω τη Βίκυ, σε μια ανταλλαγή μηνυμάτων στο  Facebook συμφωνούμε να βρεθούμε και να τα πούμε στο  event.

Έτσι, σήμερα το πρωϊ,  παίρνω των ομματιών μου και ανηφορίζω προς το Microsoft Innovation Center.

Πρώτη έκπληξη: βλέπω πολλά καινούργια πρόσωπα.

Δεύτερη έκπληξη: ο μισός πληθυσμός περίπου είναι γυναίκες!

“Καλά ξεκινάμε”, σκέφτομαι.

Πρέπει να μαζεύτηκαν συνολικά καμιά κατοσταριά κόσμος τελικά.

Το event  προχώρησε λίγο σαν startup weekend και λίγο σαν team building exercise: αρχικές γνωριμίες, pitching ιδεών,  ψήφος για τις ιδέες (: διαφοροποίηση από το  startup weekend),  χτίσιμο ομάδων γνωριμίας κι ad hoc ομάδων  για την εξέταση των ιδεών, και τέλος παρουσίαση των ιδεών στο σύνολο.

Σαν πρώτη προσπάθεια είχε αρκετά στοιχεία πειράματος αλλά οι διοργανωτές το είχαν ψάξει και δεν έκανε κοιλιά.  Αυτό που βρήκα πολύ θετικό κι ελπιδοφόρο ήταν η συγκέντρωση κόσμου που δεν είχε καμιά σχέση με την τεχνολογία αλλά ήθελε να ξεκινήσει κάτι, κι αυτό το κάτι δεν ήταν σουβλατζίδικο (προσφιλές παράδειγμα του event).

Δεν ξέρω αν αυτό ήταν μια λανθάνουσα κατάσταση, ή χειρότερα μια κατάσταση που δεν βλέπαμε μέχρι τώρα, ή ακόμα, αν είναι αποτέλεσμα της κρίσης που μας έχει κάνει όλους να ψαχνόμαστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, κατεύθυνση που είναι ανάλογη με την πρωτοβουλία των ιδρυτών: να κάνουμε κάτι, να δημιουργήσουμε χωρίς να περιμένουμε ν’ ανοίξει ο ουρανός και να βρέξει ευμάρεια ή ευκολία. Γιατί, ας το επαναλάβω για χιλιοστή φορά κι εδώ: δεν περιμένω τίποτα από το ελληνικό κράτος, την ελληνική πολιτεία κι ακόμα τον νεοελληνικό ‘πολιτισμό’. Περιμένω μόνο κάτι από τις στάχτες τους.  Και το μόνο που έχω να τους πω είναι αυτό που έλεγε το ’60 ο  Bob Dylan:

Your old road is
Rapidly agin’.
Please get out of the new one
If you can’t lend your hand
For the times they are a-changin

Ξανά στο event, μετά το μουσικό διάλειμμα.
Καταγράφω τα θετικά και τα σημεία της κριτικής μου, χωρίς ιδιαίτερη ιεράρχηση:

Θετικά

  • Ένα event 100% ελληνικής εμπνεύσεως κι οργάνωσης κι όχι μεταφορά κάποιου ξένου  (όπως Opencoffee, TED, GGD, MediaCamp, Startup Weekend κτλ). Θα χαιρόμουν ιδιαίτερα να έβλεπα το concept να πετυχαίνει και να το εξάγουμε έπειτα.
  • Χτύπησε τη φλέβα μιας ανάγκης που δεν ξέρω αν ικανοποίησε: την επιχειρηματικότητα πέρα από το internet και την τεχνολογία. Και την ανάγκη του pre-start, του πως να ξεκινήσω κάτι όταν ακόμα είναι μια θολή ιδέα στο μυαλό μου. Σε κάποιο επόμενο ποστ θέλω να βάλω σε μια σειρά τα μέσα (event)  που είναι διαθέσιμα κι έχουν αναπτυχθεί ήδη στην ‘άλλη’ Ελλάδα για να αποτελέσουν έτσι μια πρώτη προσέγγιση ενός γενικού roadmap όλης της πορείας που καλείται κανείς να διανύσει μέχρι την ολοκλήρωση.
  • Στρωτή ροή και coaching. Άκουσα ότι τα παιδιά της οργανωτικής ομάδας ‘πρόβαραν’ το event δυο τρεις φορές. Φάνηκε ότι είχαν μια διαμορφωμένη άποψη για τη ροή και την συνεπικούρησαν αναλόγως.

Κριτική

  • Χρειάζεται σαφής διαχωρισμός, ακόμα και χωροταξικός των συμμετεχόντων αναλόγως του αν έχουν ιδέα σχετική με τεχνολογία ή όχι. Να το διασαφηνίσω αυτό: κάποιος που θέλει να πουλάει μέλι από το χωριό του σ’ όλο τον κόσμο και θέλει να το κάνει με κάποιο e-shop και να το προωθήσει με ιντερνετικά μέσα, ΔΕΝ θεωρώ ότι εμπίπτει στο χώρο της τεχνολογίας. Αυτά που ζητάει μπορεί να τα βρει στην αγορά, κι αν δεν έχει χρήματα, μπορεί να βρει κόσμο να τον βοηθήσει να τα στήσει, αλλά η βασική ανάγκη του είναι αλλού: η παραγωγική του διαδικασία, η ποιότητα του προϊόντος του, το πως θα βρει ανθρώπινους πόρους, πως θα κάνει πλάνα ανάπτυξης κτλ. Αυτή η κατηγορία συμμετεχόντων χρειάζεται coaching που μπορεί να λάβει από management versed ανθρώπους. Αντίθετα, όσοι έχουν ιδέες που έχουν καθαρά τεχνολογικό αντικείμενο χρειάζονται εντελώς διαφορετικά πράγματα για να ξεκινήσουν: χρειάζονται να μαζέψουν την ομάδα πυρήνα που θα γράψει αρκετό κώδικα για να πει κάποια στιγμή ότι διαθέτει ένα πρωτότυπο (: prototype) ή ακόμα καλύτερα μια alpha version.
  • Η επιλογή των ιδεών πάνω στις οποίες θα δουλέψουν οι ομάδες δεν πρέπει να υπόκειται σε ψήφο. Δεν είναι η πλειοψηφία αυτό που καθορίζει την αξία μιας ιδέας.  Νομίζω δεν υπάρχει καλύτερη εξήγηση γι αυτό από τη φράση που αποδίδεται στον  Henry Ford:
  • If I’d asked my customers what they wanted, they’d have said a faster horse.

    Η φαντασία κι η δημιουργικότητα δεν υπόκεινται σε δημοκρατικές διαδικασίες και, βέβαια, η πρωτοτυπία κι η καινοτομία δεν αναγνωρίζονται ως τέτοιες αν δεν ‘περπατήσουν’ για καιρό πρώτα

  • Τέλος, μια κριτική για το θέμα της γλώσσας του  event, κατά πόσο πρέπει να είναι ελληνικά αγγλικά και τα δύο, με μετάφραση ή μ’ επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. Ακούστηκε ότι κάποιοι αποφάσισαν να μην παρακολουθήσουν το event αν και τους ενδιέφερε επειδή φοβήθηκαν το θέμα των Αγγλικών. Και κάποιοι άλλοι εξέφρασαν τη δυσκολία τους να παρακολουθήσουν τα pitches που ήταν στ’ Αγγλικά. Μάλιστα στο τέλος η κατάσταση ξέφυγε λίγο σε γκρίνια γύρω από το θέμα αυτό. Η άποψη μου είναι σκληρή και ξεκάθαρη: όσοι δεν ξέρουν αγγλικά ας  μάθουν πρώτα αλλιώς να μην μπαίνουν στον κόπο. Οι ιδέες τους δεν θα πάνε πολύ μακρυά. Κι αυτό που χρειαζόμαστε όσο τίποτα είναι ιδέες που να μπορούν να ταξιδέψουν.  Μου φαίνεται δε αδιανόητο σε μια χώρα που ο τουρισμός παράγει το 18% του εθνικού προϊόντος πως οι περιπτεράδες, οι ταξιτζήδες, οι οδηγοί λεωφορείων, τα γκαρσόνια, οι μαγαζάτορες, ακόμα κι οι μικροπωλητές δεν μιλάνε αγγλικά. Οι μόνοι που δεν χρειάζονται αγγλικά στο παρόν status quo για να κάνουν (;)  τη δουλειά τους είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι.

Αυτά. Κι εις ανώτερα, κι αυτό δεν είναι σχήμα λόγου.

25 thoughts on “Startegy, λίγες ώρες μετά

  1. Alex

    Η ψηφοφορία είναι χρήσιμη σαν instant feedback, για να δει ο ομιλητής αν κατάφερε να πείσει το κοινό μέσα σε 2 λεπτά.

    Αλλά στο next stage θα μπορούσαν όλοι όσοι μίλησαν (άσχετα με πόσους ψήφους πήρανε) να έχουν ένα coaching workshop για 20-30 λεπτά.

    Στο Coaching workshop όμως θα ήταν ιδανικό να δημιουργούνται ισορροπημένες ομάδες από διαφορετικά background πχ 1 με 2 άτομα από information technology, 1 με 2 άτομα από communications/marketing κτλ ώστε ο “pitcher” να λάβει χρήσιμο feedback.

    Γενικά για πρώτο event ήταν πολύ οργανωμένο και πιστεύω ότι τα επόμενα events θα είναι πολύ καλύτερα.

    1. Nikos Anagnostou Post author

      Alex είναι πολύ σχετικό το feed back αυτό. Πάρε παράδειγμα την ιδέα για το utility που μεταφέρει συστήματα από inhouse σε cloud. Ήταν κακή ιδέα; Όχι. Ο περισσότερος κόσμος δεν έχει σχέση με το θέμα όμως, δεν την κατάλαβε και γι αυτό δεν την ψήφισε. Τι είδους feedback πήρε αυτός που την πρότεινε; Ότι δεν ήταν καλή η ιδέα του; Ότι δεν την παρουσίασε καλά; Τίποτα απ’ αυτά δε συνέβη. Ότι και να έκανε αυτός ο κόσμος πάλι θα την καταψήφιζε.

      1. marinic

        Νίκο συμφωνώ στο σχολιασμό σου. Οι παρατηρήσεις μου είναι οι εξής:
        1. Oργάνωση: πολύ καλή και στα σημεία που παρουσιαζόταν «πρόβλημα» οι διοργανωτές είχαν την ετοιμότητα παρέμβασης.
        2. Ανταπόκριση: Η εκδήλωση είχε ανταπόκριση διότι καλύπτει ένα πραγματικό κενό που δεν καλύπτεται σήμερα με άλλο τρόπο. Δεν υπάρχει οργάνωση ή φορέας που να υποστηρίζει “nascent entrepreneurship” (το είπα το αγγλικό μου!) νέων, δηλ. ακριβώς την υποστήριξη μιας ιδέας πρίν τη πλήρη διαμόρφωση της σε Eπιχειρηματικό Σχέδιο.
        Το Παρατήριο Νεανικής Επιχειρηματικότητας (http://www.paratiritirio.gr/Default.aspx), συνέχεια παλαιοτέρων προσπαθειών, να μπεί η επιχειρηματικότητα στο πανεπιστήμιο και τα σχολεία, θα μπορούσε να συμβάλλει αποτελεσματικά στο τομέα αυτό. Αν όμως κρίνω από τό ότι η ιστοσελίδα του έχει να ενημερωθεί από το 2008 και μάλλον δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του σχετικού προγράμματος χρηματοδότησής του, είναι άγνωστο σ’αυτούς που το έχουν ανάγκη. Αραγε σήμερα λειτουργεί, έχει γίνει κάποια αξιολόγηση της συμβολής του στη νεανική επιχειρηματικότητα (16-25ετών) ?
        3. Τech έναντι non tech: δεν διαχωρίζω επιχειρηματικές ιδέες ανάλογα με τό άν είναι tech ή brick and mortar, εφόσον καλύπτουν ανάγκες ή προσφέρουν υπηρεσίες που δεν υπάρχουν. Σήμερα τα πάντα περιλαμβάνουν τεχνολογικό μέρος, οπότε η συνύπαρξη tech και non tech ιδεών θα προσφέρει μια χρήσιμη ανταλλαγή απόψεων ή ξεπέταγμα νέων ιδεών. Βρίσκω χρήσιμο, ακόμη και το να αναρωτηθεί κάποιος, γιατί δεν έχει ακούσει μέχρι σήμερα για κάποιο θέμα, διότι μπορεί να τον οδηγήσει σε νέες αναζητήσεις.
        H ιδέα για εύκολη μεταφορά δεδομένων σε cloud computing μου φάνηκε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, διότι παρόλο που δεν έχω σχέση με προγραμματισμό, κλπ. αφορά ένα πραγματικό πρόβλημα στις επιχειρήσεις. Θα συμφωνήσω ότι μπορεί πολλοί να μη κατάλαβαν αμέσως περί τίνος πρόκειται αλλά αυτό έχει να κάνει με την παρουσίαση της πρότασης (που ναι μεν ήθελε βελτίωση, αλλά δεν ήταν κακή).
        4. Συμμετοχή σε ομάδες: Η τυχαία συμμετοχή σε ομάδες έχει το λόγο ύπαρξης της, η ιδέα θα πρέπει να αντέχει την ανταπόκριση, την κριτική του γενικού κοινού, ακόμη και άν είναι εξειδικευμένη, όπως π.χ . η μεταφορά δεδομένων σε cloud computing ή η εμπορία γεωργικών νωπών προϊόντων. Συμφωνώ για το ότι δεν είναι η πλειοψηφία αυτό που καθορίζει την αξία μιας ιδέας, γι αυτό η πρότασή μου σε επόμενες εκδηλώσεις είναι η ομάδα που θα συζητά/αξιολογεί μια ιδέα να περιλαμβάνει οπωσδήποτε ένα-δύο άτομα που έχουν σχέση με την υπό συζήτηση ιδέα/αντικείμενο.
        5. Προετοιμασία παρουσίασης (pitching) ή όχι: Για όσους έχουν ήδη μια ιδέα θα ήταν χρήσιμη άσκηση και για τους ίδιους να έχουν προετοιμαστεί για προφορική παρουσίαση (pitching) 1-2λεπτών. H προετοιμασία δεν αποκλείει την συμμετοχή ατόμων χωρίς κάποια συγκεκριμένη ιδέα, πού έρχονται απλά για να παρακολουθήσουν, να μάθουν και ίσως μέσα από την συμμετοχή τους προκύψει μια ιδέα.
        Εδώ βέβαια κάποιες ιδέες, καλίτερα προετοιμασμένες, ίσως κλέψουν τις εντυπώσεις από ιδέες της στιγμής. Ομως είδαμε ότι η ιδέα του instant mobile translation που ήταν μια ιδέα της στιγμής βρήκε πολλούς θιασώτες.
        6. Γλώσσα: είμαι από αυτούς που από τήν αρχή πρότειναν να είναι η εκδήλωσε σε Ελληνική γλώσσα δεδομένου ότι αφορά κάθε μορφής επιχ/κή ιδέα. Δεν είναι δεδομένο ότι όλοι έχουν επάρκεια Αγγλικής σε επίπεδο μητρικής, συμφωνώ όμως ότι οι νέοι σήμερα θα όφειλαν να γνωρίζουν άριστα τουλάχιστον μια ξένη γλώσσα. Συμβαίνει όμως αυτό?
        Βρήκα σωστή άσκηση την παρουσίαση (pitching) σε δύο γλώσσες. Η εξωστρέφεια οφείλει σήμερα να είναι βασικό συστατικό κάθε νέας ιδέας. Αν υπάρχουν ελλείψεις σε γλωσσική επάρκεια είναι εκ των ουκ άνευ η εξάλειψή τους
        7. Συμπέρασμα: Αξιόλογη προσπάθεια που θα συμπληρώσει όποιες αδυναμίες παρουσιάσθηκαν σ’αυτή την πρώτη εκδήλωση, διότι προέρχεται από εθελοντές που πιστεύουν σ’αυτό που κάνουν, γνωρίζουν τα προβλήματα (έχουν περάσει από κεί).
        Το Startegy φιλοδοξεί να προσφέρει μια πρώτη «στέγη» σε ιδέες που μπορεί να εξελιχθούν σε επιχειρηματικά σχέδια και το πρώτο δείγμα είναι πολύ ενθαρρυντικό.
        Καλή συνέχεια!

    2. Jill Douka

      Συμφωνώ ότι θα μπορούσαν οι ομάδες να είναι πιο ισορροπημένες για να υπάρχει μια πιο συνολική υποστήριξη της ιδέας.
      Όσο αφορά το coaching workshop που αναφέρεις, όρος coaching, (δες τον ακριβή ορισμό εδώ http://www.coachfederation.org) χρησιμοποιείται όταν γίνεται από εκπαιδευμένο και πιστοποιημένο coach.
      Αυτό που γινόταν χθες θα ονομαζόταν πιο επιτυχημένα feedback session ή group brainstorming.

      Πολύ επιτυχημένο event, θα τα πούμε στο επόμενο :)

  2. Athanasia

    Συμφωνώ σ’ όλα εκτός από τον διαχωρισμό ειδικοτήτων και για να γίνω πιο σαφής θα χρησιμοποιήσω το παράδειγμα με τον παραγωγό μελιού. Μπορεί ο παραγωγός να μην ενδιαφέρεται για e-shop αλλά θεωρώ ότι θα τον ενδιέφερε να μάθει πιθανόν ποιες πλατφόρμες μπορεί να χρησιμοποιήσει για να βρει αγοραστές/συνεργάτες κτλ ( αγοραστές μέσω online διαφήμισης)
    και επίσης δεν παύει να είναι ένα άτομο που ενδεχομένως να αγοράσει το μέλι, οπότε θα ήταν χρήσιμο ένα feedback από “πελάτες” .
    Ίσως μετά την παρουσίαση, σαν δεύτερο βήμα να περιοριστούν οι ειδικότητες ανάλογα με την θεματική άλλα υπάρχει το ενδεχόμενο του αποκλεισμού ιδεών/συνεργασιών ειδικοτήτων που δεν είναι αναμενόμενες. Σκέψου ότι αρκετά άτομα ασχολούνται με πολλαπλές δραστηριότητες επαγγελματικές ή μη που μπορούν να χρησιμέψουν…

    1. Nikos Anagnostou Post author

      Αθανασία, δεν προτείνω κάποιο αποκλεισμό. Ο καθένας μπορεί να παρακολουθήσει και να συμμετάσχει ανεξαρτήτως βιογραφικού. Αυτό που λέω είναι ότι υπάρχουν διαφορετικές ανάγκες. Κι όπως δε θα πήγαινες σε σχολή ορειβασίας για να μάθεις κολύμπι, έτσι δεν πας σε tech startup track για να μάθεις να στήνεις traditional business

      1. ehealthgr

        Νίκο θέλω να καταγράψω μια σκέψη μου. Με την ανεργία και την γενικότερη κατάσταση που παίζει, πιθανόν είναι κάποιοι να πάνε σε ένα start up track, ακόμα και αν θέλουν να στήσουν traditional business, γιατί δεν υπάρχουν ευκαιρίες ούτε από το εκπαιδευτικό μας σύστημα ούτε από την κοινωνία για να μάθει κάποιος 5 βασικά πράγματα. Δηλώνω παντελώς άσχετος στο συγκεκριμένο. Για να υπάρχει αυτή η διαδικασία της συνεύρεσης και της “βιωματικής” μάθησης στο εξωτερικό, πέρα από την χρήση του networking και του recruting, φαντάζομαι πως ο παραδοσιακός by the book τρόπος είναι the hard or failed way?

        Συμφωνώ σχετικά με τα Αγγλικά και όλα τα άλλα. Παρεμβαίνω μόνο για να καταγράψω τον συγκεκριμένο προβληματισμό μου. Όταν δεν υπάρχουν σχολές, κάποιος που θέλει να αθληθεί πάνω στην απόγνωση του μήπως πηγαίνει ακόμα και σε αυτές που δεν τον ενδιαφέρουν άμεσα? Υπάρχει κάποιο κέρδος για αυτόν σε αυτήν την περίπτωση? Μπορούν αυτές οι εκδηλώσεις να έχουν ένα άλλο έμμεσο κέρδος (τηρώντας σαφέστατα τη διαδικασία όπως “πρέπει”)?

        Καλημέρα σε όλους. :)

      2. Athanasia

        απλά θεωρώ ότι σήμερα οι νέοι στην Ελλάδα σπουδάζουν άλλο, προσλαμβάνονται ή εργάζονται σε άλλο τομέα, και εν τέλη κάνουν κάτι άλλο. Θεωρώ πιο σπάνιο πλέον να ασχολείται κάποιος μόνο με την ειδικότητα του. Πέρα όμως από δραστηριότητες ή ικανότητες που έχει αναπτύξει και μπορούν να φανούν χρήσιμες, υπάρχει και κάτι άλλο που είναι κοντά σε αυτό που είπε ο ehealth: πάντα υπάρχει η πιθανότητα να βοηθήσουν άλλες περιπτώσεις ατόμων που αντιμετώπισαν παρόμοια προβλήματα (case studies).
        Βέβαια τώρα και οι δύο μιλάμε γενικά, που αναλόγως την περίπτωση μπορεί να βοηθήσει η μία ή άλλη εκδοχή (Συγκεκρίμενες ειδικότητες ανα ομάδα ή ποικίλες ειδικότητες ανά ομάδα)

  3. Pingback: Εξομολογήσεις καθημερινότητας (και όχι μόνο)

  4. Achillopoulos

    Άντε πάλι… ακόμα ένας εν’ δυνάμει αιρετικός προβληματισμός…

    Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας,

    Ας πούμε πως τα παιδιά του Blindtype είχαν έρθει σε αυτό το event, και πράγματι περιέγραφαν την ιδέα τους και κάποιοι ενδιαφέρονταν… μεταξύ άλλων έτσι για chat και μπύρα… επί της ουσίας, τίποτα το σοβαρό… που να τους δώσει χρήματα, να υλοποιήσουν…

    Όλοι χαρούμενοι, φεύγουν… και περνούν οι μήνες… χωρίς τίποτα το σημαντικό να συμβαίνει στην ζωή τους…

    Έτσι, φαινομενικά εντελώς τυχαία, μια μέρα μετά από έξι μήνες, η Microsoft ανακοινώνει στο καινούργιο λογισμικό για κινητά τηλεφωνά που πρόκειται να βγάλει, ένα εξαιρετικά καινοτόμο σύστημα πληκτρολόγησης… που κατά διαβολική σύμπτωση μοιάζει εξαιρετικά με αυτό των παιδιών της Blindtype…

    Όλοι θα πιστέψουν πως ήταν απλός μια σύμπτωση… πως, τι να κάνουμε είναι πιο λαμπροί εφευρέτες στην Microsoft από ότι είμαστε στην Ελλάδα εμείς οι υπόλοιποι ιθαγενείς…

    Στην πραγματικότητα, στο παραπάνω event, υπήρχε ένας άνθρωπος με διαφορετική ατζέντα από τους υπολοίπους… ένας άγνωστος μεταξύ, αγνώστων… βλέπετε αρκεί ένας… η δουλειά του ήταν να κλέβει ιδέες, όχι μικρές, αλλά μεγάλες… αυτές που αλλάζουν τον κόσμο…

    Ευτυχώς τα παραπάνω είναι απλός μια υποθετική σκέψη… τα παιδιά του Βlindtype δεν ήρθαν και αντ’ αυτού κατοχύρωσαν με διεθνή διπλώματα ευρεσιτεχνίας την ιδέα τους, πριν καν ανοίξουν το στόμα τους και μιλήσουν στον οποιοδήποτε…

    Έτσι γονάτισε ο γίγαντας που λέγετε Google, βλέπετε, αναγκάστηκε να το κάνει, γιατί δεν θα ήθελε να καταλήξει και αυτή η ΕΦΕΥΡΕΣΗ στα χέρια του Steve Jobs λ.χ…. Και πλήρωσε… αδρά… και έτσι όλοι εμείς ασχολούμαστε μαζί τους…

    Ναι, μπορεί να μην σας αρέσει η λέξη, αλλά το Βlindtype είναι εφεύρεση και τα παιδιά είναι φυσικά ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ και μάλιστα λαμπροί, από το είδος που αλλάζει τον κόσμο…

    Διπλά ευτυχώς λοιπόν, γιατί αν συνέβαινε το παραπάνω υποθετικό σενάριο, σήμερα δεν θα τους ήξερε ούτε η μάνα τους και απλός θα ήταν οι τρελοί του χωριού, που θα προσπαθούσαν να μας πείσουν πως αυτή η επανάσταση, που όλοι παραμιλούν, είναι δικιά τους ιδέα…

    Να θυμάστε, πάντα, «το έξυπνο πουλί από την μύτη πιάνεται…»

    Όταν φτιάχνουμε πράγματα που προϋπάρχουν χρόνια, τότε το Open Source και άλλα τέτοια τρυφερά, ομαδικά και αγαπησιάρικα είναι καλά… όταν μιλάμε για cutting edge technology, τότε τα στόματα πρέπει να είναι ερμητικά κλειστά και μακριά από τέτοιου είδους events, που μοιάζουν φαινομενικά αγνά, αγαθά και άσπιλα…

    Στην πραγματικότητα όλοι οι συμμετέχοντες καθόσασταν μέσα στο στόμα του λύκου… και συζητάγατε αν είστε λίγο ανάλατη και αν θα πονέσει η κοιλίτσα του… αν θα σας καταπιεί έτσι αμάσητους…

    Μιας και μιλάμε για στρατηγική… εσείς όταν τρέχετε σε έναν αγώνα στρατηγικής π.χ. ιστιοπλοΐας, λέτε στους συναγωνιστές σας τις τεχνικές που χρησιμοποιείται για να τους κερδίζεται, στις ρεγκάτες?

    Τελικά έχουμε κατανόηση την έννοια των λέξεων? Ας πούμε του τι σημαίνει η λέξη «ανταγωνιστικότητα»…

    Στο event, βλέπω πως ήταν και ένας μελισσοκόμος, που έψαχνε πως θα φτιάξει το web shop του, για να πουλά το μέλι του… λέτε πως ήταν άσχετος με το πνεύμα του event…

    Από την απελπισία μας, έχουμε χάσει τα αυγά και τα πασχάλια…

    Όσο και να μην σας αρέσει, ο μόνος που τελικά έκανε πραγματικά την δουλειά του εκεί μέσα, ήταν ο μελισσοκόμος…

    1. Athanasia

      Δεν γνωρίζω αν ισχύουν ή όχι, αλλά το μόνο που μπορώ να σου πω με σιγουριά, στην δικιά μου ομάδα είναι ότι ειπώθηκε η νομική κατοχύρωση των δικαιωμάτων της ιδέας 2, και που μάλιστα ήταν στο τεχνολογικό τομέα. Δεν ξέρω βέβαια αν θα το ψάξουν περαιτέρω. Σίγουρα θα μάθουμε!

  5. Vicki Kolovou

    Ευχαριστούμε όλους για τους προβληματισμούς σας, αν και ακόμα αναρωτιέμαι που ήταν ο …μελισσοκόμος και δεν τον πήρα είδηση!

    Το θέμα της ψηφοφορίας ήταν καθαρά διαδικαστικό. 6 ομάδες μπορούσαμε να χειριστούμε και να βοηθήσουμε βάση των πόσοι είμαστε στην ομάδα του Startegy. ΔΕΝ αφορούσε τις ιδέες. Θα πρέπει να αλλάξει προς την κατεύθυνση που θα δείχνει ότι στόχος μας είναι η επιλογή 6 (ή ανάλογα στο μέλλον) ιδεών που βρίσκουν έρισμα στο κοινό, που είναι παρόν εκείνη την στιγμή. Φυσικά η ιδέα για το cloud computing ήταν πολύ καλή αλλά το κοινό δεν κατάλαβε τίποτα, γιατί ήταν άσχετο (τόσο που ούτε εγώ στην μετάφραση δεν μπόρεσα να το αποδώσω ‘απλοϊκά’ σε λίγα δευτερόλεπτα). Εμείς ως διοργανωτές ΔΕΝ είμαστε coachers. Είμαστε facilitators. Άνθρωποι που θέλουμε να τσιγκλίσουμε, να ενεργοποιήσουμε άλλους ανθρώπους να ‘την δουν αλλιώς’.

    Στόχος μας είναι να δημιουργούμε συνέργειες, τυχαίες αλλά και εσκεμμένες (κάτι για το οποίο εμείς θα φροντίσουμε, παρέα με τα παιδιά που κάνανε παρουσιάσεις).

    Για τον διαχωρισμό που αναφέρεις Νίκο, αντιλαμβάνομαι το σκεπτικό σου. Δεν ξέρω πως θα μπορούσε να γίνει αλλά σίγουρα θα το ψάξουμε.

    Τώρα αναφορικά με τον χώρο κλπ. κλπ. μήπως ήμουν και εγώ πράκτορας της Microsoft επειδή τυχαίνει να συμμετέχουμε στο incubation που έχει στηθεί εκεί, για τις Startup??? Μήπως γινόμαστε υπερβολικοί? Η εμπειρία μου ως startup είναι ότι υπάρχουν πολλές ευκαιρίες στην πορεία υλοποίησης μιας ιδέας προς εκμετάλλευση! Και όταν μιλώ για εμπειρία το εννοώ. Κακή εμπειρία. Όμως δεν αλλάζω άποψη ότι το να κρυβόμαστε μονίμως δεν οδηγεί πουθενά.

    Ευχαριστώ και πάλι τον Νίκο για το ομολογουμένως ταχύ άρθρο του, λίγες ώρες μετά το 1o Startegy.
    Τελειώνοντας θα πω το εξής. Στόχος μας δεν είναι να κάνουμε άλλη μια ίδια σειρά από event. Θα προσπαθήσουμε κάθε Startegy να είναι διαφορετικό και να μοιάζει σαν καινούργιο. Βάζω στοίχημα με την καλή μου ομάδα να το πετύχουμε…έστω και με κάποια λάθη στην πορεία!

  6. Achillopoulos

    @athanasia,

    Να ξέρεις πως αν σας έχει αποκαλύψει την ιδέα του και ειδικά σε ένα δημόσιο event μόλις έχασε το δικαίωμα της κατοχύρωσης ολοσχερώς… έτσι είναι η νομοθεσία στην Ευρώπη και στην Ελλάδα… επόμενος για πια νομική κάλυψη μιλάτε…

    @Vicky

    Αν πρέπει να κρυβόμαστε… δες την απάντηση μου στην Αθανασία… μόλις ένα νέο παιδί δεν μπορεί να κατοχυρώσει την ιδέα του… όταν παίζεις με την φωτιά πρέπει τουλάχιστον να ξέρεις τους κανόνες… Καλό θα ήταν να προσέχουμε λίγο παραπάνω…

    Τέλος δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε αλλά πρώτα να κατοχυρώνουμε και μετά να μιλάμε… εκτός και αν θέλετε να αλλάξετε το νομικό καθεστώς των πατεντών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη…

  7. Achillopoulos

    @everyone… +@ John Pagonis

    Νόμος 1733/87…

    http://www.obi.gr/obi/?tabid=184

    Άρθρο 5, παράγραφος 3…

    Επίσης στην Ευρώπη ισχύει το “first to file” οπότε ακόμα και στον φύλο σου να το αποκαλύψεις ιδιωτικά και εκείνος να πάει να το κατοχυρώσει, πάλι την έχασες την πατέντα… Μόνο αν σου έχει υπογράψει NDA μπορείς να την κερδίσεις την δίκη…

    Ακούς εκεί FUD… δεν παίζεσαι Johny… η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας…

  8. Vicki Kolovou

    Νομίζω ότι στην Ελλάδα έχουμε μεγαλύτερο πρόβλημα υλοποίησης και αληθινής δουλειάς ευρύτερα, παρά…ιδεών και κλεψίματος! Ας μας απασχολεί αυτό πρώτα.
    Δεν έχω ακούσει πολλές ιδέες που έχασαν γιατί κλάπηκαν(βασικά καμιά). Έχω ακούσει για πολλές που δεν υλοποιήθηκαν γιατί βαρέθηκαν να δουλέψουν…

  9. John Pagonis

    FUD =>

    “… Στην πραγματικότητα, στο παραπάνω event, υπήρχε ένας άνθρωπος με διαφορετική ατζέντα από τους υπολοίπους… ένας άγνωστος μεταξύ, αγνώστων… βλέπετε αρκεί ένας… η δουλειά του ήταν να κλέβει ιδέες, όχι μικρές, αλλά μεγάλες… αυτές που αλλάζουν τον κόσμο…”

    “…Όταν φτιάχνουμε πράγματα που προϋπάρχουν χρόνια, τότε το Open Source και άλλα τέτοια τρυφερά, ομαδικά και αγαπησιάρικα είναι καλά… όταν μιλάμε για cutting edge technology, τότε τα στόματα πρέπει να είναι ερμητικά κλειστά και μακριά από τέτοιου είδους events, που μοιάζουν φαινομενικά αγνά, αγαθά και άσπιλα…”

    “.. Στην πραγματικότητα όλοι οι συμμετέχοντες καθόσασταν μέσα στο στόμα του λύκου… και συζητάγατε αν είστε λίγο ανάλατη και αν θα πονέσει η κοιλίτσα του… αν θα σας καταπιεί έτσι αμάσητους…”

    …brrrrr

  10. Achillopoulos

    @everyone

    Δεν περιμένω να συμφωνήσουμε, γιατί αυτό είναι θέμα εσωτερικό του καθένα… αλλά τουλάχιστον κάτι μάθατε σήμερα… την επόμενη φορά αν έχετε κάτι σοβαρό στα χέρια σας θα ξέρετε πως θα το χειριστείτε…

    Όσο για το FUD έκανα μια τραβηγμένη ΥΠΟΘΕΣΗ για να καταδείξω κάτι αν δεν το καταλαβαίνεται δεν πειράζει…

    Δεν θα πω παραπάνω γιατί βαριέμαι να γράφω νυχτιάτικα… καληνύχτα…

  11. greek rider

    Δε νομίζω ότι η επιχειρηματικότητα χρειάζεται admission κριτήρια.

    Με λίγα λόγια μην αρχίζουμε να ρυθμίζουμε πριν καν ξεκινήσουμε, γιατί αυτό που μας πήγε πίσω στην Ελλάδα ήταν ακριβώς αυτό, δηλαδή αυτές οι ρυθμίσεις που είναι ασύμβατες με την καινοτομική σκέψη.

    Ασφαλώς βέβαια συμφωνώ ότι τα Αγγλικά είναι το ν.1 εργαλείο και εννοείται πλέον ότι όλοι τα ξέρουν (ή θα έπρεπε να τα ξέρουν) σχεδόν σαν μητρική τους γλώσσα.

    Δεν ήμουν στη συνάντηση απλά σχολιάζω με αφορμή την αναφορά.

  12. Κατερίνα Βίγκου

    Δεν είμαι ειδική στο θέμα και ούτε μπορώ να σας απαντήσω με νόμους και περίεργους όρους. Χα!Χα! Αυτό όμως που θέλω να πω – και θα το πω όσο ρομαντικό κι αν ακούγεται – στη ζωή μας πρέπει να μοιραζόμαστε…μόνο έτσι αποκτούν νόημα αυτά που σκεφτόμαστε! Άλλωστε και εμείς τα σκεφτήκαμε, επειδή κάποιος άλλος μοιράστηκε τις δικές του σκέψεις μαζί μας! Τι αξία έχει αν κάποιος “σου πάρει” μια ιδέα, που ποτέ δεν ήταν δική του; Η δημιουργικότητα μένει σε εσένα και μπορείς να συνεχίσεις να την χρησιμοποιείς, ικανοποιημένος που άρεσε τόσο πολύ η ιδέα σου!!!
    Για τα αγγλικά δεν θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο μαζί σας κύριε Αναγνώστου! Εδώ θα ξεκινήσουμε ολόκληρη επιχείρηση, το πρόβλημά μας είναι να μάθουμε αγγλικά;
    Κάτι τελευταίο που ήθελα να το πω στη συνάντηση, αλλά υπήρχε ήδη πολύ γκρίνια για να μιλήσω: Η κριτική σίγουρη είναι πάντα απαραίτητη, αλλά όταν κάτι γίνεται με τόσο μεράκι και μάλιστα εθελοντικά, δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται να υπάρχει επιθετική κριτική! Η αχαριστία είναι το χειρότερο πράγμα! Σας ευχαριστώ για την εμπειρία που μου προσφέρατε!

  13. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΙΖΟΓΛΟΥ

    Όπως και να έχει αξίζει ένα μπράβο στα παιδιά της διοργάνωσης. Πρέπει να γίνονται πράγματα και να βγαίνουν οι νέες ιδέες. Νομίζω πως η αγορά θέλει και νέα πράγματα και νέους ανθρώπους να τα στηρίζουν. Εκεί που το κράτος απλά απουσιάζει θεωρώ οτι τέτοια events πρέπει να γίνονται για να δίνουν κίνητρο. Η γκρίνια και η κακόβουλη κριτική είναι γιαυτούς που απλά δεν δημιουργούν αλλά παρατηρούν.

  14. Achillopoulos

    Ειλικρινά δεν θέλω να σας πικάρω ούτε είμαι μηδενιστής… το εντελώς αντίθετο. Όμως πρέπει να σας τονίσω κάποια πράγματα, σας παρακαλώ μην με παρεξηγείται απλός είμαι 43 και έχω κουραστεί από διάφορα… τα μέτρησα και είναι 26 χρόνια ιδεών και καινοτομίας από τα 17 μου… τρεις επιχειρηματικούς κύκλους κτλ…

    Δεν αντέχω να βλέπω νέα παιδιά να κάνουν τα λάθη που έκανα και εγώ… ναι ξέρω έχετε δικαίωμα στο λάθος…

    Διαβάστε αυτό http://www.motionfx.gr/files/Research_Entrepreneurship.pdf

    Είναι γραμμένο πριν 14 χρόνια… εμείς πάμε ξεβράκωτοι στα αγγούρια και αυτοί χρησιμοποιούν πύραυλους Tomakoh…

    Η επιχειρηματικότητα δεν είναι ομαδική ψυχοθεραπεία επιβεβαίωσης του εγώ (α… είχα καλή ιδέα… πάμε για άλλα)… ο επιχειρηματίας που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό πρέπει να κρατάει κάποια πράγματα για την κατάλληλη στιγμή… το timing είναι τα πάντα… ένα από αυτά είναι οι ιδέες… Ξέρω αιρετικός, αλλά προσοχή δεν είναι παιχνίδι η επιχειρηματικότητα, όταν βγείτε εκεί έξω με ένα προϊόν, οι ανταγωνιστές σας βλέπουν ένα πράγμα… ο θάνατος σου η ζωή μου… ξέρετε μια χαζομάρα και να το ΙΚΑ να σε κυνηγά, ένα δεν πειράζει μωρέ φίλοι είμαστε τι να τα κάνω τα συμβόλαια και σε σούβλισαν πριν το πάρεις χαμπάρι… μακάρι να μην σας τύχη…

    Για την ιστορία αυτός είμαι…

    http://gr.linkedin.com/pub/evangelos-achillopoulos/17/823/165

  15. coolplatanos

    Πολύ φοβάμαι ότι ο κ. Achillopoulos θα μπορούσε να δικαιωθεί εάν κάποιος προσέξει στο προηγούμενο ποστ το σχόλιο του κ. Yannis Tolias με τίτλο: (Απάντηση στο ερώτημα “πώς έτυχε κι ασχολείσαι με την καινοτομία” του Νίκου: Μιά πραγματική ιστορία) και το τελευταίο σχόλιο του κ. Πέτρου Σαραντόπουλου για τα IPRs.

  16. Βιντεοκλιπάκιας

    @ Achillopoulos

    Θα συμφωνήσω ότι για να βγει κανείς αυτήν την περίοδο και να στήσει μια επιχείρηση χρειάζεται η ιδέα, το timing και όλα τα υπόλοιπα. Όπως δηλαδή ίσχυε και σε άλλες εποχές. Αυτό όμως που κάνει τη διαφορά στο σήμερα είναι ότι ο Έλληνας θα μετρήσει και το παραμικρό ευρώ που θα βγει από την τσέπη του. Αυτό λοιπόν που θα πρέπει ο κάθε νέος επιχειρηματίας να κάνει, είναι να προσφέρει κάτι χρήσιμο, οικονομικό και αναγκαίο. Παλιότερα χρειάζονταν μόνο τα δύο πρώτα χαρακτηριστικά.

  17. Pingback: Σχολικά κυλικεία και… νεανική επιχειρηματικότητα | oraelladas.gr

Comments are closed.