LeWeb 10: τέλος πρώτης μέρας

Με πολλά προβλήματα (χαλασμένο τροφοδοτικό του λαπτοπ, χαλασμένο φερμουάρ του μπουφάν κι ένα τρελό χιόνι να πέφτει και να έχει παγώσει τους δρόμους και να κάνει τη μετακίνηση πολύ δύσκολη), μισοέβγαλα την πρώτη μέρα του leweb.

Απ’ όσα είδα, τα πράγματα που μου έμειναν στο μυαλό είναι δύο, και μάλιστα δύο διαμετρικά αντίθετα:

Η πρώτη ομιλία (του  Carlos Ghosn της Renault Nissan) κι η συζήτηση του Loic le Meur με τον ιδρυτή του Foursquare  Denis Crowley.

Γιατί; Ο πρώτος ήταν το παράδειγμα ενός ηγέτη παραδοσικού κλάδου με ανοιχτό μυαλό, που προσπαθεί ν’ προλάβει το μέλλον (το ηλεκτρικό αυτόκίνητο και το αυτοκίνητο ως πλατφόρμα, όπως το τοποθέτησε) αλλά που τον ‘δενουν’ χιλιάδες προβλήματα.

Κι ο άλλος, ένας πιτσιρικάς 24 χρονών, που έχει ήδη πουλήσει μια εταιρεία στη Google και ξεκίνησε μια δεύτερη, κυριολεκτικά για πλάκα. Κι αυτή ακριβώς η ‘πλάκα’ είναι που έχει το ενδιαφέρον: η διάθεση για περιπέτεια, παιχνίδι κι ανακάλυψη και τα απρόοπτα που φέρνει στη διαδρομή της.

Σε δυο χρόνια, το Foursquare  έφτασε τα 5εκ. χρήστες, απέρριψε μια πρόταση εξαγοράς από το Facebook και βαδίζει με -όχι σιγουριά- αλλά άνεση, προς το μέλλον. Μιλάμε για μια εταιρεία που μόλις πρόσφατα έγινε 40 ατόμων και που έχει πάρει δυό γύρους χρηματοδότησης (1 και 10 εκατομύρια δολάρια) και που, κι εδώ είναι το καταπληκτικό, δεν είχε καν στην πρόθεση της να γίνει  μια πλατφόρμα για μάρκετιν, αλλά αυτό προέκυψε από τους χρήστες εμπόρους/καταστηματάρχες που είδαν την ευκαριία και της το  πρότειναν.

Όπως και στη διαμόρφωση του twitter  από τους χρήστες, βλέπουμε κι εδώ κάτι ανάλογο: οι νέου τύπου εταιρείες είναι ανοιχτές κι υπό διαμόρφωση κι ο περίγυρός τους έχει ένα ρόλο σ’ αυτό. Open source company; Οpen source business model; Πείτε το όπως θέλετε αλλά το σίγουρο είναι ότι η λέξη που λείπει από αυτούς τους όρους είναι κι η πιο σημαντική: μέλλον.

2 thoughts on “LeWeb 10: τέλος πρώτης μέρας

Comments are closed.