Ντετέκτιβ για τα κλεμμένα

Το σημερινό άρθρο των  New York Times Jules Kroll Tries His Hand at Credit Ratings έχει δύο ειδήσεις ειδικού ενδιαφέροντος για μας τους Έλληνες, παρότι είναι  φαινομενικά άσχετο.

Η πρώτη είδηση είναι ότι μια κίνηση (μικρή ακόμα είναι αλήθεια) βρίσκεται σε εξέλιξη: να σπάσει το μονοπώλιο των τριών μεγάλων εταιρειών αξιολόγησης (Moody’s, S&P και Fitch). Ήδη μια σειρά πολύ μικρών εταιρειών αξιολόγησης προσπαθεί ν’ αλλάξει μια βασική αδυναμία του συστήματος: αντί να πληρώνονται απ’ αυτόν που εκδίδει ένα στοιχείο χρέους (ένα ομόλογο πχ), να πληρώνονται από τον επενδυτή που ενδιαφέρεται για την ασφάλεια της επένδυσης του, πράγμα πολύ λογικότερο και χωρίς κινδύνους διαπλοκής. Η εταιρεία όμως για την οποία μιλάει το άρθρο (η Kroll Bond Rating) δεν επιχειρεί μια τέτοια αλλαγή αλλά φέρνει κάτι άλλο στο τραπέζι: ένα παρελθόν εμπειρίας τύπου ιδιωτικού ντετέκτιβ για εταιρικά θέματα, που μπορεί ν’ αξιοποιήσει στην διαδικασία της αξιολόγησης. Πράγμα που φέρνει στην δεύτερη είδηση που έχει και το ζουμί για μας.

Το παρελθόν ακριβώς αυτό του Jules Kroll είναι που μπορεί να μας φανεί χρήσιμο. Ή, καλύτερα, ο τύπος της δραστηριότητας στην οποία ενεπλέκετο (κι εμπλέκεται ακόμα μέσω μιας άλλης εταιρείας). Το παρακάτω απόσπασμα διαφωτίζει τι εννοώ:

This is the man the Haitian government hired to track down financial assets linked to Jean-Claude Duvalier. The man Kuwait hired to ferret out the oil wealth of Saddam Hussein.

Συνδιάστε τώρα αυτό με το πρόσφατο άρθρο του γερμανικού Spiegel για τις  καταθέσεις ελλήνων στην Ελβετία που φτάνουν τα 600 δις (το οποίο παρεπιπτόντως δεν πιστεύω, ούτε κατάφερα να εντοπίσω  online  στο πρωτότυπο, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα)  κι έχουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα προοπτική: η κυβέρνηση θα μπορούσε να προσλάβει μια τέτοια φίρμα για να ερευνήσει περιπτώσεις κραυγαλέας φυγής κεφαλαίων στο εξωτερικό. Γιατί, απ’ ότι φαίνεται, και κοινός τόπος είναι, και δουλεύει. Μπορεί λοιπόν. Και με μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να εκτονώσει το αίσθημα αδικίας και την αντίληψη περί ατιμωρησίας που πλανάται πάνω από την πλειοψηφία των Ελλήνων. Το θέμα είναι αν θέλει.

14 thoughts on “Ντετέκτιβ για τα κλεμμένα

  1. javapapo

    Είμαι πολύ περίεργος αν θα δημιουργηθεί ένας πιο αξιόπιστος μηχανισμός ελέγχου / αξιολόγησης για προϊόντα όπως τα ομόλογα κτλ.

    Έχει πλάκα όμως – η αξιολόγηση στις μετοχές ήρθε ουσιαστικά μετά από 1-2 κραχ – τώρα μετά το φιάσκο των subprime είπαν..ε ας γίνουμε λίγο σοβαροί και με τα ομόλογα, με τα option..

    Σκέφτομαι ότι θα είναι πολύ πιο δύσκολο να τα αξιολογήσεις σωστά μιας και οι παράμετροι που τα επηρεάζουν είναι πιο πολύ και μερικές φορές δεν εξαρτόνται από την ίδια την εταιρία σωστά;

    1. Nikos Anagnostou Post author

      Τα subprime based ομόλογα έχουν μια εγγενή δυσκολία: στοιβάζουν μαζί πολύ μεγάλο αριθμό από μικρά στεγαστικά δάνεια. Στην ουσία για ν’ αξιολογήσεις το ομόλογο, έπρεπε ν’ αξιολογήσεις τα δάνεια. Αν θυμάμαι καλά, οι εκδότες subprime bonds δεν έκαναν οι ίδιοι την αξιολόγηση, αλλά βασίζονταν σε ειδικές εταιρείες αξιολόγησης (όχι τις 3 μεγάλες).
      Εν κατακλείδι, ναι, είναι πολύ πιο δύσκολο αλλά όχι αδύνατο.

  2. javapapo

    Μια λύση θεωρητικά θα ήταν να μπουν κανόνες στην δόμηση ομολόγων! Για γίνει πιο διαφανής η διαδικασία και με πιο απλούς όρους / μηχανισμούς. Το παραδέχονται και οι ιδιοι ότι το κατασκεύασμα τους είναι περίτεχνα λουσμένο απο όρους, τεχνικές και κόλπα για να το κάνουν δυσνόητο!

    1. Nikos Anagnostou Post author

      Αυτή είναι μια μάχη που δυστυχώς έχασε ο Ομπάμα. Το 2009 ήταν η χρυσή ευκαιρία να δημιουργηθεί ένα ρυθμιστικό πλαίσιο για όλα αυτά τα κρυπτικά κι εξωτικά χρηματοοικονομικά προϊόντα. Κάτι πήγαν να περάσουν αλλά η χρηματοοικονομική βιομηχανία αντέδρασε λυσσαλέα. Κι έχει πολλούς δικούς της στην Ουάσιγκτον. Το αποτέλεσμα; Μια νερόβραστη νομοθεσία που εν πολλοίς τους αφήνει ελεύθερους. Πάμε για νέα φούσκα sooner or later.

  3. javapapo

    και για να παίξω λίγο και εγώ με τις πιθανότητες να short-άρω…στην ενέργεια που θα μας απασχολήσει γενικά τις επόμενες δεκαετίες!

    χεχε

  4. Παναγιώτης Ατματζίδης

    Τα είχε πει κι ο Krugman από καιρό… Πιστεύω πως ο Obama θεωρείται αποτυχημένος από τους Αμερικανούς λόγο της αποτυχίας του να θέσει όρια στην Wall Street (who gives a shit about medicare?) και γιατί ο χειρισμός του, στις δύσκολες υποθέσεις που είχε στο εξωτερικό, κυρίως το Wikileaks revelations, έκανε το Νόμπελ ειρήνης που πήρε να μοιάζει με το μεγαλύτερο ψέμα μετά το “φάε το μύλο, δεν πειράζει”.

    That said … Πιστεύω πως όταν ένα σύστημα δεν λειτουργεί (π.χ. Ελληνική οικονομία) πρέπει να ψάξεις στην βάση του, και στην βάση δεν είναι η οικονομία… Ούτε η δημιουργεία καινούριων κανόνων, κι αυτό ισχύει και για τις εταιρίες που αναφέρονται στο άρθρο: Η ουσία είναι η γαμημένη η αξιοπιστία!

    Ρε δεν πα να περάσεις 120 νόμους; Όσο βλέπω τον Τσουκάτο που βγάζει τα 5πλάσια να κάνει διακοπές στην Jamaica την ώρα που εμένα μου κάνει έκτακτες εισφορές η εφορία, επειδή “ξέρει μερικά ονόματα” … Όσο υπάρχει η βουλευτική ασυλία, που καλύπτει ότι μαλακία κάνουν οι 300 ξευτίλες + τους άλλους 2.500 παρασιτικούς οργανισμούς που συντηρούν εις βάρος μας στην βουλή, εγώ θα εντάσσομαι σε κινήματα τύπου “δεν πληρώνω”, και δεν πληρώνω και οδηγάω Lotus! Κι αυτό γιατί ακόμη κι όταν πλήρωσα πάλι σκατά έφαγα… Εμένα ξύρισαν, όχι τον Χατζηνικολάου, ούτε τον Λάτση… Και πάλι “εμένα” τον “κλασικό Έλληνα” θα ξυρίσουν, όταν κι άμα χρειαστεί…

    Sorry για το “γραφικό” σχόλιο :-) αλλά … εν κατακλείδι αν δεν υπάρξει “δικαιοσύνη”, κοντός ψαλμός αλληλούια, τόσο στην Ελλαδίτσα όσο και στην Wall Street. (βλ. Goldman Sachs).

    Ας αρχίσουν τις “θυσίες” μια φορά αντίστροφα, αλλά Μέγας Αλέξανδρος (πρώτος στην Μάχη, ο “Αυτοκράτορας”) και μετά το ξανασυζητάμε…

  5. Nikos Anagnostou Post author

    Για τα περί Ομπάμα δεν έχω να σου πω κάτι. Συμφωνούμε. Τώρα για το “Δεν πληρώνω” δεν συμφωνούμε. Στην πραγματικότητα αυτό το ‘κίνημα’ δεν είναι νέο. Ισχύει από την πρώτη μέρα της ίδρυσης του Ελληνικού κράτους. Ναι υπάρχει ανισότητα. Ναι, κι εγώ έχω έρθει στο αμήν πολλές φορές με την αδικία που βρέχει από πάνω αλλά τελικά εδώ διακυβεύεται κάτι πολύ σημαντικώτερο: η τελευταία ικμάδα εμπιστοσύνης σ’ αυτό που λέμε έννομη τάξη. Αν επαναστατήσουμε όλοι ενάντια στην εφαρμογή του νόμου (που έτσι κι αλλιώς είναι ΠΑΡΑ πολύ χαλαρή), τι μένει; Μια κοινωνία νομάδων. Τότε θα πρέπει να βγάλουμε τα κουμπούρια για να υπερασπιστούμε την εκάστοτε ‘φυλή’ μας. Δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερη οπισθοδρόμηση. Κάτι σα να γυρνάμε πίσω στη φεουδαρχία και το μεσαίωνα.
    Τι πρέπει να κάνουμε; Δεν ξέρω. Κι αν προσπαθώ να πω κάτι μ’ ότι κάνω και γράφω τόσο καιρό είναι ακριβώς αυτό: ότι οι περισσότεροι δεν ξέρουμε. Και λύσεις δεν βρίσκονται αν δε σκύψεις στο πρόβλημα για να το στοχαστείς. Αλλά πως να σκύψεις στο πρόβλημα όταν σκύβεις για να μη σε βρει καμιά αδέσποτη υλικής ή μεταφορικής μορφής;

  6. Παναγιώτης Ατματζίδης

    Έγραψα 3 φορές το σχόλιο-απάντηση. Επειδή ήταν και τα 3 ΤΟΣΟ τετριμμένα που σε έναν προβληματισμένο άνθρωπο που ασχολείται με τα κοινά, δεν χρειάζεται να τα αναφέρω… Πάω για ύπνο γιατί αύριο έχουμε snowboard :-)

    ps. Εντάξει, θα πληρώσω (και πάλι) τα διόδια γιατί έχω την οικονομική άνεση. Παρόλα αυτά, δεν κατακρίνω αυτούς που δεν πληρώνουν, μάλλον τους συμπαθώ… Ας ασχοληθούμε με την Siemens και την Βουλευτική ασυλία πρώτα και μετά με τα υπόλοιπα (imho πάντα).

  7. Spyros

    ανοιξατε πολλα μετωπα στο σχολια. λοιπον:

    1) οι εταιρίες που κάνανε τις αξιολογήσεις των subprime δεν είναι οντως οι big three ουτε καν καποιες άλλες εταιριες αξιολογησεις αλλα αντασφαλιστικες γνωστες και ως monoliners. η εν λογω εταιρίες είχαν rating aaa διναν εγγυηση στις εκδοσεις cdo που με τη σειρα τους πέρνανε πολυ υψηλά rating λόγω του μεγαλου rating των εγγυητων τους. μεχρι το 2007 καμια αντασφαλιστικη δεν ειχε χρεωκοπήσει οπότε όλα λειτουργούσαν αψογα. οπότε ναι μεν οι big three δεν αξιολογουσαν απευθειας τα cdo’s αλλα ήταν έμμεσα υπευθυνες για το μεγάλο τους rating

    2) ως πιο ρομαντικος είχα (κακο-) γραψει ένα κείμενο για open source αντεπίθεση της κυβερνησης εδω http://epipantos.com/finblog/?p=1108

    3) το κινημα δεν πληρωνω δεν πληρωνω είναι εκτος νομιμοτητας και δεν πρεπει να αντιμετωπίζεται με συμπαθεια. υπάρχουν εννομοι τροποι διαμαρτυριας. btw φοβαμαι οτι το κινημα δεν ψηφιζω δεν ψηφιζω έχει πολλα κοινα μέλη.

    4) o obama θα κριθει κυρίως απο την επιτυχια του health reform. οπως σου ειχα πει και σε παλιοτερο σχολιο η Αμερικη είναι ηδη σε πορεια ανοδου (jobless βεβαια) οποτε εκει δεν εχει αποτυχει παταγωδως. η καταργηση των prop desk και το minimum που μπορει να επενδυει καθε τραπεζα είναι προς την σωστη κατευθυνση όπως και η επερχομενη basel iii. βεβαια πολλα ακομα πρεπει να γινουν και ο barack δεν εχει δειξει την αποφασιστικότητα του.

    1. Nikos Anagnostou Post author

      Διαφωνώ με το 4. Όλα δείχνουν ότι παρά τη λύσσα των tea party μανιακών, το health reform ο μέσος Αμερικάνος δεν το αντιλαμβάνεται καν στην καθημερινότητά του.

  8. Spyros

    οι τσαγιερες ανηκουν στους ρεπουμπλικανους οποτε εξ ορισμου ειναι εναντια του reform

    δεν ειπα οτι το reform εχει πετυχει αλλα οτι θα ειναι το μεγαλο στοιχημα

    ακομα και το tax cut του bush έχουν μεγαλυτερη επιρροη απο το bank reform

    με τι διαφωνεις?

    1. Nikos Anagnostou Post author

      Ότι είναι πλέον στοίχημα. It is slipping into oblivion

  9. ΑΚΧ

    Δηλαδη νομιζεις οτι αν βρουνε 10-20 επιχειρηματιες εφοπλιστές που βγαλανε τα λεφτά τους στην Ελβετία θα ενδιαφερθεί για αυτο ο λαός; Αντιθέτως θα ειναι σαν να ξύνει πληγες. Αισθημα δικαιοσύνης θα έρθει μονο οταν ενας πρωτοκλασατος πολιτικος μπει φυλακη -πισω απο καγκελα- για ενα απο τα δεκαδες σκανδαλα που εχουν συμβει τα τελευταια χρονια.

    1. Nikos Anagnostou Post author

      Τι σε κάνει να νομίζεις ότι μιλάω για επιχειρηματίες κι εφοπλιστές. Η κίνηση κεφαλαίων είναι ελεύθερη και μπορούν να τα βγάλουν ότι ώρα θέλουν. Η προέλευση είναι το θέμα. Και σ’ αυτό δεν είναι οι επιχειρηματίες που έχουν το μεγάλο πρόβλημα

Comments are closed.