“Να βρω τι σκέφτεται…”

Κοιτώντας αυτή τη φωτογραφία του εκλιπόντος Steve Jobs, που η Apple διάλεξε, πολύ λιτά, πολύ ‘ασπρόμαυρα’, πολύ Jobs-like, ν΄ αναρτήσει εις ένδειξιν πένθους στην πρώτη σελίδα της σήμερα, δεν μπορεί κανείς ν’ αποφύγει το διαπεραστικό βλέμμα του.

Δεν είναι ένα βλέμμα εξεταστικό, ή επικριτικό. Αλλά διακρίνει κανείς ένα πονηρό χαμόγελο στο βάθος του. Το χαμόγελο κάποιου που ξέρει κάτι για σένα που δεν το ξέρεις ακόμα ο ίδιος. Που έχει φανταστεί κάτι που δεν έχεις τα στοιχεία να το χτίσεις ακόμα στη φαντασία σου. Που περιμένει να σε εκπλήξει.

Ποτέ δε θα μάθουμε ποιό θα ήταν αυτό το κάτι. Το επόμενο κάτι από τα τόσα που μας επεφύλαξε η μόλις πενηνταεξάχρονη ζωή του Steve.

Αλλά, ξέρετε κάτι; Το να προσπαθήσουμε να το μαντέψουμε ίσως σταθεί μια σταθερή πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Κι ίσως αυτό να είναι η μεγαλύτερη προσφορά του, κι η συνεχής.

5 thoughts on ““Να βρω τι σκέφτεται…”

    1. Nikos Anagnostou Post author

      Χα! Καλή αναλογία. Δεν το σκέφτηκα.

  1. Πότμος

    Και βέβαια όλη αυτή η φούσκα εξιδανίκευσης διαλύεται μόλις σκεφτείς ότι αυτή δεν είναι παρά μία από καμμιά εικοσαριά πόζες που πήρε για να φωτογραφηθεί. Έχοντας γύρω του στυλίστες, μακιγέρ, image-makers κι έναν ολόκληρο εσμό από άλλα παράσιτα.

    Σόρι, δεν άντεξα να μη το σχολιάσω.

Comments are closed.