Μια ιστορία που θυμήθηκα

Είχαμε μια συζήτηση σήμερα νωρίτερα στο τουϊτερ για το κατά πόσο ο Μόντι νομιμοποιείται να φορολογεί την καθολική εκκλησία χωρίς να έχει επιλεγεί κατευθείαν από το λαό. Η συζήτηση μου έφερε στο νου μια παλιά ιστορία του Νασρεντίν Χότζα. Την διηγούμαι κι αφήνω τα συμπεράσματα σε σας.

 

Κάποτε ένας επιφανής θεολόγος που είχε αρρωστήσει βαρειά κι ένοιωθε πως πλησιάζει το τέλος του έστειλε και φώναξαν τον Νασρεντίν για να προσευχηθεί να έχει καλό πέρασμα στον άλλο κόσμο. Ο Νασρεντίν δέχτηκε κι έπιασε δουλειά επαναλαμβάνοντας μονότονα την εξής προσευχή:

 

Θεέ μου βοήθησε τον, Διάβολε βοήθησέ τον

 

Ο θεολόγος αναστατώθηκε και του ζήτησε να σταματήσει ρωτώντας τον συγχρόνως αγριεμένος τι νομίζει πως κάνει και πως τολμά κι επικαλείται το διάβολο ειδικά για ένα θεολόγο.

 

“Κοίτα να δεις φίλε μου”, του απάντησε ήρεμα ο Νασρεντίν, “στην κατάσταση σου δεν έχουμε περιθώρια να ρισκάρουμε”.