Nikos Anagnostou

20/09/2018

Σαν παιδί έχαιρα άκρας υγείας. Σ’ όλη μου την παιδική ηλικία άρρωστησα σοβαρά μόνο δυο φορές, τη μια με ιλαρά και την άλλη με ανεμοβλογιά. Η ανεμοβλογια με χτύπησε πολύ ελαφριά. Πέραν από τα εξανθήματα, δεν είχα τίποτα. Η ιλαρά όμως ήταν το κάτι άλλο: πυρετό 40 επι μέρες. Παραληρούσα. Είχα παραισθήσεις. Το δέρμα μου κατάστικτο. Κι έμεινα στο κρεββάτι βδομάδες. Το εμβόλιο για την ιλαρά δεν ήταν διαδεδομένο τότε. Κι οι γονείς μου ήταν απλοί άνθρωποι που πιθανώς να μη γνώριζαν.
Αν το είχα κάνει, θα είχα αποφύγει μια από τις πιο δυσάρεστες κι επώδυνες εμπειρίες της παιδικής μου ηλικίας.

Δεν ξέρω πως να χαρακτηρίσω τους γονείς που υποβάλλουν τα παιδιά τους σ’ αυτό το μαρτύριο. Γιατί ακόμα κι αν δεχτώ τον αστήριχτο κίνδυνο του εμβολίου για πρόκληση αυτισμού, ποιος είναι μεγαλύτερος κίνδυνος; Να αποκτήσεις αυτιστικό παιδί (που πάρα πολλά είναι αξιολογότατα και με ειδικες ικανότητες), ή να χάσεις το παιδί σου τελείως;

37 dead as measles cases spike in Europe

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *