Το “μυστήριο” με το σπαμ
Τελευταία όταν ανοίγω το εταιρικό μου mailbox, έρχομαι αντιμέτωπος με 50 τουλάχιστον μηνύματα που θέλουν να με πείσουν ότι το έχω μικρό και μόνο με Viagra μπορώ να ικανοποιήσω την ερωτική μου σύντροφο. Τίποτα καινούργιο στο περιεχόμενο αλλά μεγάλη διαφορά στο πλήθος. Γιατί και στο παρελθόν το ίδιο spam λάμβανα αλλά σε δόσεις που μπορούσα να κάνω πλάκα γι αυτό. Το να σβήνω κάθε τρεις και λίγο αυτά τα άθλια μηνύματα δεν είναι μόνο κουραστικό κι εξοργιστικό, κατατείνει τελικά να μη θέλω να χρησιμοποιώ το email καθόλου.
Πάντως, κι αυτό το λέω χωρίς ίχνος διαφημιστικής πρόθεσης, η εικόνα στα mailbox του Gmail, είναι τελείως διαφορετική. Σπάνια, βλέπω ανεπιθύμητα μηνύματα. Το antispam της Google κάνει πραγματικά καλή δουλειά, σε βαθμό που, αν γινόταν, θα μετέφέρα το εταιρικό μου email σε gmail (διατηρώντας βέβαια το domain μου).
Πηγή: Official Google Blog
Αλλά οι λύσεις που δίνει η Google στο θέμα είναι για μεγάλους παίκτες απ’ όσο ξέρω.
Ενα ακόμα ενδιαφέρον με το Gmail antispam σύστημα είναι ότι πια χρησιμοποιεί και OCR (Optical Character Recognition) τεχνολογίες για να αναγνωρίζει τα μηνύματα που στέλνονται με μορφή εικόνας. Κι άλλοι το κάνουν, αλλά αυτό που εντυπωσιάζει στη Google είναι οι εσωτερικές συνέργιες που έχει με τα άλλα προϊόντα της. Το OCR, για παράδειγμα, προέρχεται από την συσσωρευμένη εμπειρία ψηφιοποιήσεων για τα Google Books. Πόσο αποτελεσματικό είναι, μόνο από το αποτέλεσμα μπορεί να το κρίνει κάποιος που δεν έχει πρόσβαση στα άδυτα της Google. Και το αποτέλσμα είναι θετικό, αλλά δεν επέρχεται μόνο από μια ταχτική αντιμετώπισης του σπαμ (:OCR).
Εν κατακλείδι όμως το ερώτημα δεν είναι ποιές τεχνολογίες αντισπάμ είναι οι καλύτερες. Δεν είναι καν το γιατί στέλνονται αυτά τα μηνύματα ούτε το ποιοί τα στέλνουν. Το ερώτημα είναι γιατί δεν τους πιάνουν. Όταν ένα μήνυμα σε καλεί σε οικονομική δοσοληψία, κάπου πρέπει να υπάρχει ένα αποδέκτης. Δεν είναι προφανές ότι κυνηγώντας αυτόν που επωφελείται από το σπαμ, κυνηγάς τελικά το ίδιο το σπαμ; Δεν ξέρω αν υπάρχει νομικό κενό ή κενό βούλησης. Κι αν υπάρχει κενό βούλησης, γιατί υπάρχει; Προστατεύονται οι σπάμμερς από υψηλά ιστάμενους; (Δεν μιλάω ειδικά για Ελλάδα, για να μην παρεξηγηθώ). Ή προστατεύονται από την αδράνεια και την αμέλειά τους (και μας);
