Author Archives: nikan

Η Ευρωπαϊκή επιτροπή για τη συμφωνία κυβέρνησης και Microsoft

Μας στάλθηκε από τον Ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ ενημέρωση ότι με καθυστέρηση ενός χρόνου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαίωσε την ύπαρξη επιστολής προς την  Ελληνική Κυβέρνηση για το θέμα της συμφωνία με τη Microsoft.
Ακολουθεί το κείμενο της ΕΕ όπως μας διαβιβάστηκε μεταφρασμένο.

Θέμα: Συμφωνία ελληνικής κυβέρνησης με τη Μicrosoft

1. Η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι οι υπηρεσίες της απέστειλαν επιστολή στις αρμόδιες ελληνικές αρχές κατόπιν της υποβολής καταγγελίας από τις ΜΚΟ1 που αναφέρουν τα Αξιότιμα Μέλη του Κοινοβουλίου στη ερώτησή τους.

2.Η εν λόγω καταγγελία περιείχε νέα στοιχεία και ισχυρισμούς σε σχέση με εκείνα που περιλαμβάνονταν στις γραπτές ερωτήσεις τις οποίες υπέβαλαν τα Αξιότιμα Μέλη. Η καταγγελία παρείχε συγκεκριμένες πληροφορίες για τη σχετική αγορά και προέβαλε τον ισχυρισμό ότι η εν λόγω συμφωνία ήταν πράγματι νομικώς δεσμευτική και παρήγαγε έννομες συνέπειες. Ως εκ τούτου και δεδομένου ότι η Επιτροπή παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τη συγκεκριμένη υπόθεση, όπως ανέφερε στις προηγούμενες απαντήσεις της, οι υπηρεσίες της απηύθυναν την εν λόγω επιστολή η οποία καλύπτει όλα τα σχετικά θέματα, ώστε να μπορεί να εξακριβωθεί εάν πράγματι υπάρχει ή όχι παραβίαση του κοινοτικού δικαίου περί δημοσίων συμβάσεων όσον αφορά τη συγκεκριμένη συμφωνία.

3 και 4.Αναμένεται ακόμη η απάντηση των ελληνικών αρχών. Εάν από την εν λόγω απάντηση – σε συνδυασμό με τις πληροφορίες που ελήφθησαν στην καταγγελία – προκύψουν στοιχεία που να μεταβάλλουν την αξιολόγηση της συγκεκριμένης συμφωνίας από την Επιτροπή, η τελευταία θα ενημερώσει τα Αξιότιμα Μέλη για τα μέτρα τα οποία προτίθεται να λάβει ώστε να εξασφαλίσει την ορθή εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου περί δημοσίων συμβάσεων

Radiocommons 5: για μουσική ο λόγος

Μιλάμε για το ccmixter, το jamendo και τη magnatune και παίζουμε ανάλογη μουσική:

Θέλεις περισσότερους visitors;

Πριν λίγες μέρες είχα ζητήσει συμμετοχή στο metablogging. Είχα κάποια ανταπόκριση από διάφορους μπλόγκερ.  Ήρθε λοιπόν η ώρα της πρώτης συμμετοχής και μάλιστα για ένα θέμα στο οποίο ελάχιστα έχουμε αναφερθεί: το πως να δημιουργήσει κανείς επισκεψιμότητα στο μπλογκ του. O Anonymous Marketer έχει μερικές καλές συμβουλές που δεν έχουν σχέση μ’ αυτά που βλέπουμε συνήθως: να σπαμάρεις δηλαδή τον κόσμο με email για τα νέα σου ποστ, ή να αφήνεις αυτοδιαφημιστικά σχόλια σε άσχετα μπλογκ/ποστ.

writing

Αυτό το άρθρο ίσως αλλάξει για πάντα το blog σου. Ίσως όχι. Πάντως, εγώ θα κοιμάμαι ήσυχος ξέροντας ότι προσπάθησα.

Όπως συνηθίζω να λέω, το marketing δεν είναι μόνο για προϊόντα. Είναι και για υπηρεσίες, προσωπικότητες, κράτη, ακόμη και blogs.

Βασική αρχή του marketing είναι ότι πρέπει να τηρείς τις υποσχέσεις σου. Αν πεις ότι το προϊόν σου έχει Χ χρόνια εγγύηση, πρέπει να φροντίσεις να παρέχεις αυτή την εγγύηση. Αν δεν το κάνεις, αργά ή γρήγορα δεν θα υπάρχει αγορά για εσένα διότι ο απογοητευμένος πελάτης συνήθως μοιράζεται με πολύ κόσμο την εμπειρία του.

Και ενώ σε προσωπικό επίπεδο τηρείς τις υποσχέσεις σου, παρατηρώ ότι, ως blogger δεν τις τηρείς. Δεν τις τηρείς διότι συχνά εξαφανίζεσαι για λίγο(ή πολύ) καιρό και επιστρέφεις με ένα post του τύπου “Συγνώμη που χάθηκα αλλά ήμουν busy/ μου έτυχε το Χ/ έπρεπε να κάνω το Υ. Τώρα όμως θα γράφω κανονικά”. Λίγα posts μετά και πάλι εξαφανίζεσαι. Και μαζί με εσένα εξαφανίζονται και οι visitors.

Ίσως σκεφθείς ότι δεν έδωσες καμία υπόσχεση να γράφεις συνέχεια. Κάνεις λάθος. Δεν έδωσες με τα λόγια, αλλά έδωσες με τα έργα, με τις πράξεις σου.

Κάθε τι που κάνουμε δημιουργεί προσδοκίες στους γύρω μας. Απόδειξη είναι το περίφημο πείραμα του Pavlov με το σκυλί που του έτρεχαν τα σάλια με το που άνοιγε η πόρτα. Του έτρεχαν τα σάλια διότι είχε σχηματίσει την προσδοκία ότι με το άνοιγμα της πόρτας θα ερχόταν το φαί του. Δεν είχε σχηματίσει την προσδοκία βάσει κάποιου λόγου, αλλά βάσει πράξεων.

Έτσι και οι αναγνώστες σου δημιουργούν μια προσδοκία για τη μελλοντική συχνότητα ανάρτησης άρθρων σου βάσει της τρέχουσας συχνότητας. Δηλαδή, αν γράφεις συχνά, περιμένουν ότι και στο μέλλον θα γράφεις συχνά. Εσύ, όμως, γράφεις συχνά σε κάποιες περιόδους(όπως η αρχή του blog) και μετά χάνεσαι. Με αυτόν τον τρόπο όμως δεν ανταποκρίνεσαι στην προσδοκία των αναγνωστών σου, δεν εκπληρώνεις την υπόσχεση.

Κάποιοι ίσως βιαστούν να πουν ότι ζούμε στην εποχή των RSS readers και άρα όλα αυτά που είπα δεν έχουν νόημα. Και όμως έχουν. Διότι όταν έρχεται η στιγμή να εξορθολογίσουμε λίγο τον αριθμό των subscriptions μας, τα πρώτα που διαγράφονται είναι αυτά που δεν είναι ενεργά, αυτά που δεν μας προσφέρουν άρθρα.

Ας αφήσουμε όμως τις θεωρίες και ας πάμε στην πράξη, στο τι πρέπει να κάνεις. Πρέπει να γράφεις σε τακτά χρονικά διαστήματα. Με αυτό τον τρόπο θα είσαι συνεπής με τις προσδοκίες των αναγνωστών σου. Εκτός αυτού, η συγκεκριμένη συχνότητα θα σε “αναγκάσει” να γράφεις. Και είμαι σίγουρος ότι έχεις πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να γράψεις.

Το εύρος του διαστήματος εξαρτάται από εσένα. Αρχικά πρέπει να σκεφθείς πόσο συχνά οι πόροι σου(χρόνος, όρεξη, έμπνευση) σου επιτρέπουν να γράφεις. Έπειτα πρέπει να δώσεις μια υπόσχεση στον εαυτό σου να τηρήσεις αυτήν την συχνότητα. Καλό θα ήταν να θέσεις κάποιες ηλεκτρονικές υπενθυμίσεις(κινητό, calendar,κτλ) και κάποιες “ζωντανές” υπενθυμίσεις(κάποιον που να ενδιαφέρεται για την επιτυχία σου) ώστε να βοηθιέσαι στο να πειθαρχήσεις.

Θεωρώ ότι οι δύο καλύτερες συχνότητες είναι η “1 post/day”(αυτή χρησιμοποιώ για το blog μου) και “1 post/week”(ιδανικά συγκεκριμένη ημέρα πχ κάθε Παρασκευή). Ο λόγος είναι ότι και οι δύο αυτές συχνότητες είναι εύκολο να δημιουργήσουν μια συνήθεια στους αναγνώστες σου(πχ “κάθε Παρασκευή μπαίνω να διαβάσω τι έγραψε ο Υ”) και εύκολο να προσαρμοστούν στο προγραμμά σου.

Δεν είναι ανάγκη να γράφεις “1 post/day” ή “1 post/week”. Είναι ανάγκη, όμως, να γράφεις τον ίδιο αριθμό post κάθε εβδομάδα. Τουλάχιστον, αυτός να είναι ο στόχος.

Ξεκίνησες το blog σου έχοντας κάποια όνειρα. Ώρα να τα πραγματοποιήσεις.

 


O Anonymous Marketer δεν σταματάει να τονίζει ότι το marketing δεν είναι μόνο η διαφήμιση. Παρατηρεί συνεχώς γύρω του για patterns, διαβάζει ασταμάτητα και ενθουσιάζεται με τις νέες ιδέες. Έχει θέσει ως στόχο του να μας δείξει ότι το marketing είναι για όλους μέσα από το realmarketing.gr.

Η φωτό είναι από το flickr

Η ανωνυμία στα κοινωνικά δίκτυα

mask

Είχαμε ένα παραλίγο συναγερμό χτες με την πληροφορία και τη συνακόλουθη διάψευσή της ότι πρόκειται να επανέλθει η ρύθμιση για την δημοσιοποίηση των στοιχείων των διαχειριστών των μπλογκ.

Κι ενώ έχει παρέλθει ένας χρόνος ήδη, από την αντίστοιχη περσινή φημολογία, κινητοποίηση και διάψευση, το θέμα νομίζω πλέον έχει μετατεθεί. Όχι επί της ουσίας, αλλά καθαρά ποσοτικά.

Η μεγάλη μερίδα του social web είναι τα social networks, με το facebook να έχει την πρωτοκαθεδρία.

Πως αντιμετωπίζουμε το θέμα της ανωνυμίας ή καλύτερα της ψευδωνυμίας στα κοινωνικά δίκτυα;  Άποψη μου; Αρνητικά!

Κι αυτό γιατί ενώ η ανωνυμία στα  social media έχει σκοπό να περιφρουρήσει  την ελευθερία του λόγου, η συμμετοχή σε ένα κοινωνικό δίκτυο δεν γίνεται πρωτευόντως για λόγους έκφρασης αλλά για λόγους σύναψης νέων ή επιβεβαίωσης παλαιών σχέσεων.

Μια σχέση για να διέπεται από εμπιστοσύνη και για να είναι ισοβαρής όσο το δυνατό, δεν μπορεί να ενέχει ένα μέλος το οποίο αποκαλύπτεται πλήρως κι ένα άλλο το οποίο ‘φοράει μάσκα’.  Γιατί η σχέση πάντα είναι προσωπική. Και για να παίξουμε και λίγο με τις λέξεις, απαιτεί δηλαδή να φαίνεται ένα πρόσωπο. Να φαίνεται. Όχι να κρύβεται.

Τα παραπάνω έρχονται σαν επακόλουθο όχι τόσο μιας θεωτηρικής αναζήτησης, όσο μιας αύξουσας δυσαρέσκειας που νοιώθω από τις συναλλαγές μου στα κοινωνικά δίκτυα με ‘μασκοφορεμένους’. 

Στην περίπτωση οργανισμών κι εταιρειών που δημιουργούν αντίστοιχους  λογαριασμούς, δεν έχεις, βέβαια,  την ίδια στάση ή απαίτηση, αν και, όπως έγραφα τις προάλλες, διάκειμαι ευνοϊκώτερα προς τις εταιρείες και τους οργανισμούς των οποίων ξέρω, το υπεύθυνο για την λειτουργία τους χρήστη/ φυσικό πρόσωπο, παρά σ’ όσους συμπεριφέρονται σαν bots.

Αναμένω ένα αντίλογο του τύπου  ‘άμα δίνεις όλα τα πραγματικά σου στοιχεία, το δίκτυο σε φακελώνει’, αλλά μην ξεχνάμε ότι τα δίκτυα είναι opt in.  Αν φοβάσαι κάτι τέτοιο μην γίνεσαι μέλος. Δεν έχει νόημα όμως να είσαι με το μισό πόδι μέσα.

Δεν ξέρω. Δεν έχω τελείως αποσαφηνίσει τις σκέψεις μου στο θέμα. Είναι πιο πολύ μια συναισθηματική στάση/αντίδραση. Εσείς τι λέτε;

Η φωτό είναι του flyzipper από το flickr.

Reblog this post [with Zemanta]

Ο Google Reader στην έρευνα του Sync

Συνεχίζοντας την ανάγνωση της έρευνας του Sync έφτασα στο κομμάτι της datamine.it.
Διαβάζοντας το report της Datamine.it κι ανατρέχοντας στους διάφορους κανόνες συσχετίσεων (γιατί κανόνες αλήθεια;) , εντύπωση μου έκανε η συχνή αναφορά στον Google Reader.
Αντιγράφω παρακάτω τους σχετικούς κανόνες (4 από τους 19, ήτοι ποσοστό κάτι λίγο πάνω από 20%):

  • Rule 6: if the blogger uses only the social web service ‘twitter’ then he often uses the service ‘google reader’ with a certainty of 76%.
  • Rule 8 suggests that ‘google reader’ is also preferred by the 75% of the bloggers who don’t often use ‘facebook’ and ‘you-
    tube’ or another social web service
  • Rule 16 suggests, with a certainty of 70%, that bloggers who often use the web service ‘buzz’, are also expected to utilize
    the ‘google reader’ web service.
  • Rule 17 : Among the responders who consider the number of readers as an important success metric and also blog about technology, 70% of them also use ‘google reader’.

Ο πρώτος κανόνας μου φαίνεται κακοδιατυπωμένος γιατί αυτό το ‘only’ αποκλείει τη συσχέτιση για την οποία μιλάει ο κανόνας γι αυτό θεωρώ από δω και μπρος ότι απλά δεν υπάρχει.

Πόσους όμως αφορά ο Google Reader;

Από το γράφημα των απαντήσεων της έρευνας βλέπουμε ότι τον χρησιμοποιεί το 37% των μπλόγκερ που απάντησαν.

sync_greader

Αυτό το 37% της μπλογκόσφαιρας (το στρογγυλεύω στο 40) είναι ένα ιδιαίτερο κομμάτι της: είναι αυτό που καταναλώνει και διακινεί ενεργά την πληροφορία.

Από που βγαίνει αυτό το συμπέρασμα; Καταρχήν από την έντονη συσχέτιση twitter, που είναι ένα κατεξοχήν μέσο μοιράσματος πληροφορίας και του Google Reader, που είναι ένα μέσο συλλογής της (κανόνας 6).

Έπειτα από την αρνητική συσχέτιση με το facebook ή το youtube που έχουν περισσότερο χαρακτήρα διασκέδασης παρά ενημέρωσης (κανόνας 8).

Για τον κανόνα 16 δεν υπάρχει μόνο απλή συσχέτιση: το buzz είναι καλωδιωμένο με τον google reader με την έννοια ότι τροφοδοτείται αυτόματα από τις επιλογές συγκεκριμένων αναγνωστών του Google Reader και τις αξιολογεί/βαθμολογεί δηλαδή τις φιλτράρει ως προς τη σημαντικότητα.

Τέλος, ο κανόνας 17 μας λέει ότι η αναγνωσιμότητα είναι μέτρο επιτυχίας κι άρα αξία για την παραπάνω μερίδα των blogger.

Ποιό είναι το πρακτικό συμπέρασμα; Αν θέλει κανείς να διασπείρει πληροφόρηση μέσα από τα ελληνικά social media, μάλλον πρέπει να προσεταιριστεί αυτήν την μερίδα της μπλογκόσφαιρας.

Θα είχε περαιτέρω αξία να μπορούσαν να εντοπιστούν συγκεκριμένες ομάδες μέσα σ’ αυτή τη μερίδα, και να προσδιοριστούν τα χαρακτηριστικά τους, γιατί έτσι θα διαφαινόταν κι ‘χρωματισμός’ της πληροφορίας απ’ αυτή τη διακίνηση.

Reblog this post [with Zemanta]

Blogger διεκδικεί το όνομα χώρου .gr που αντιστοιχεί στο url που χρησιμοποιεί στο blogger.com

Ο elawyer έχει αναρτήσει ένα πολύ ενδιαφέρο ποστ. Το αντιγράφω γιατί νομίζω ότι αφορά πολλούς. Αντιγράφω επίσης και τη διευκρίνιση που δίνει στα σχόλια σε ερώτημα μου.

Γνωστός blogger που διατηρεί το ιστολόγιό του στον blogger.com (***.blogspot.com) επιδιώκοντας να αναλάβει το αντίστοιχο όνομα χώρου με κατάληξη .gr (***.gr) διαπίστωσε ότι έχει καταληφθεί από άγνωστο φορέα, σε χρόνο μεταγενέστερο της έναρξης του blog του, χωρίς να έχει αναρτηθεί επ’ αυτού κανενός είδους περιεχόμενο.

Οι νομικές υπηρεσίες κοινωνίας της πληροφορίας Data & Protection υπέβαλλαν προσφυγή στην ΕΕΤΤ, διεκδικώντας την διαγραφή του ονόματος χώρου ***.gr από το σημερινό του φορέα και την μεταβίβαση του στον blogger, ο οποίος το χρησιμοποιεί ως ψευδώνυμο εδώ και πάνω από μία τριετία.

Ρωτάω εγώ:

Με βάση τι διεκδικεί το όνομα τη στιγμή που δεν υπάρχει προηγούμενη νομική κατοχύρωσή του. Μπορείς να το εξηγήσεις;

Κι η απάντηση:

Πρώτον, θα μπορούσε να είχε πράγματι κατοχυρώσει το nickname του ως εμπορικό σήμα, στην κατηγορία “τηλεπικοινωνίες”. Αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο, πολύ περισσότερο που το blogging δεν είναι παροχή υπηρεσίας από την πλευρά του χρήστη, αλλά από την πλευρά της εταιρίας που παρέχει την πλατφόρμα.

Εκτός όμως από την κατοχύρωση ως εμπορικό σήμα, υπάροχουν και τα “σήματα φήμης” που επίσης προστατεύει ο νόμος, αρκεί να αποδείξεις ότι τα χρησιμοποιείς ανενόχλητος για να ταυτοποιήσεις τις δραστηριότητές σου.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, υπάρχει ήδη η “νομολογία” της υπόθεσης liantinis.gr. Φίλοι και αναγνώστες των έργων του αποθανόντος καθηγητή δημιούργησαν μια ιστοσελίδα στο liantinis.gr. Σημειωτέον, ότι το πραγματικό όνομα του καθηγητή δεν ήταν “Λιαντίνης”, επρόκειτο για ένα ψευδώνυμο. Ακριβώς όπως αποτελεί ψευδώνυμο και η χρήση της επωνυμίας του blog, για ορισμένους bloggers.

Η ΕΕΤΤ αναγνώρισε ότι η προστασία του ονόματος, κατά το Αστικό Δίκαιο (ότι κανείς δεν επιτρέπεται δηλ. να χρησιμοποιεί το όνομά σου και αν το κάνει έχεις αξίωση να του επιβληθεί να απέχει από τέτοιες ενέργειες), επεκτείνεται και στο ψευδώνυμο. Σύμφωνα με το άρθρο 58 του Αστικού Κώδικα : “Αν σ’ αυτόν που δικαιούται να φέρει ένα όνομα αμφισβητείται από άλλον το δικαίωμα αυτό, ή αν κάποιος χρησιμοποιεί παράνομα ορισμένο όνομα, ο δικαιούχος ή εκείνος που βλάπτεται μπορεί να ζητήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Αξίωση αποζημίωσης, σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται”.

Αυτή η διάταξη καλύπτει λοιπόν και τα ψευδώνυμα (όπως συμβαίνει άλλωστε παραδοσιακά και σε γνωστούς καλλιτέχνες, οι οποίοι βέβαια δεν “κατοχύρωσαν” πουθενά τα ψευδώνυμά τους, αλλά έχουν βέβαια κάθε δικαίωμα να μην χρησιμοποιούνται από τρίτους και ταυτόχρονα να αναγνωρίζονται αυτά ως στοιχεία που τους ταυτοποιούν, χωρίς να επιτρέπεται να το αμφισβητούν τρίτοι).

Η ΕΕΤΤ με βάση αυτό το σκεπτικό διέγραψε το liantinis.gr από τους φίλους του καθηγητή, προκειμένου να μεταβιβαστεί στην οικογένειά του. Βέβαια αυτή η υπόθεση εκκρεμεί στη δικαιοσύνη και θα μπορούσαν να αναπτυχθούν σοβαρές ενστάσεις για τη σκοπιμότητα της μεταβίβασης στην οικογένεια και όχι στους φίλους-αναγνώστες του συγγραφέα, αλλά αυτό είναι μια υπόθεση διαφορετική σε σχέση με το δικαίωμα του blogger να του εκχωρηθεί το όνομα χώρου .gr που χρησιμοποιεί ως url.

Φαντάζομαι συνεπώς ότι το ‘nikan’ θα μπορούσα κι εγώ να το κατοχυρώσω, αν θεωρηθεί ότι είμαι αρκετά γνωστός μ’ αυτό. Που είναι το όριο όμως; Πόσο γνωστός πρέπει να είσαι για να είσαι αρκετά γνωστός; Ας περιμένουμε την έκβαση της υπόθεσης να δούμε. Φαντάζομαι ότι αν η προσφυγή είναι θετική ανοίγει ένας δρόμος για κατοχύρωση κάποιων microbrands που διαμορφώνονται σταδιακά στο ελληνικό νετ.

2 εισητήρια για το Plugg δωρεάν! – Ποιοί τα κερδίζουν

Δεν ξέρω τι είδους τύχη ή εύνοια είναι αυτή αλλά είναι πραγματική: πρώτα με δέχονται δωρεάν στο Plugg σαν blogger (το έκλεισα ήδη). Κι έπειτα μου δίνουν 2 κωδικούς για δωρεάν είσοδο για να τους διαθέσω όπως θέλω.

Το έγραψα το πρωί στο twitter, το ξαναγράφω κι εδώ. Δεν μπορώ να φανταστώ τίποτα περίεργα κριτήρια επιλογής. Όσοι ενδιαφέρεστε αφήστε ένα σχόλιο λέγοντας γιατί θέλετε (και θα έπρεπε να πάτε) κι όποιες απαντήσεις μου φανούν οι καλύτερες, τους χαρίζω τα εισητήρια.

Προθεσμία απάντησης μέχρι την Παρασκευή 6/2.

Αν μη τι άλλο να έχω καλή παρέα ρε παιδιά 😉

Επίσης, κάτι που δεν τόνισα στο προηγούμενο ποστ: η συμμετοχή για τα startup είναι δωρεάν. Όσοι λοιπόν θέλουν να προωθήσουν το startup τους ας δηλώσουν συμμετοχή μέχρι 4/2 που είναι η καταληκτική προθεσμία.

Update:
Λοιπόν, το σκέφτηκα και καταλήγω ως εξής. Θα αποκλείσω το Σπύρο και τον Πάνο γιατί είναι συνεργάτες μου και δεν θέλω να κατηγορηθώ για μεροληψία, παρότι εκδήλωσαν πρώτοι ενδιαφέρον.
Οι επόμενοι τέσερεις έχετε όλοι παρεμφερείς και καλούς λόγους για να πάτε. Δίκαιο είναι νομίζω να δώσω τα εισητήρια σ΄αυτούς που τα ζήτησαν πρώτοι, δηλαδή στον Νίκο Νάκο και στο gtrichogiorgos. Στείλτε μου τα mail που θέλετε να σας στείλω τους κωδικούς για να κάνετε το registration και … τα λέμε στο Plugg 🙂

Υπάρχει ελληνικό επαγγελματικό blogging;

Παρότι η επικρατούσα άποψη είναι ότι δεν υπάρχει σοβαρό επαγγελματικό blogging στην Ελλάδα (επαγγελματικό = blogging το οποίο να αποφέρει εισόδημα ικανό για να βιοποριστεί κάποιος), η έρευνα του Sync που δημοσιοποιήθηκε πριν λίγες μέρες έχει μερικά απρόσμενα κι ενδιαφέροντα στοιχεία:

Καταρχήν βλέπουμε ένα 5% των ερωτώμενων blogger να χαρακτηρίζουν το μπλογκ τους ως ‘επαγγελματικό’:

blog_character

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι είναι επαγγελματίες blogger με την έννοια που έθεσα παραπάνω, αλλά είναι μια αρχή για την ανάλυση.

Στο επόμενο γράφημα φαίνεται πως ένα 4% θέλει σίγουρα να βγάλει λεφτά από το blog του, ενώ ένα άλλο 4% θέλγεται από την ιδέα

giati_grafeis

Η εικόνα ενισχύεται από το επόμενο γράφημα όπου βλέπουμε ότι ένα 3% μετρά την επιτυχία του blog  από την χρηματική απολαβή.

epityxia_blog

Φαίνεται όμως ότι δεν υπάρχει απόλυτη ειλικρίνεια στις απαντήσεις γιατί ενώ μιλάμε για 5% που ενδιαφέρεται για οικονομική εκμετάλλευση του blog, ένα 20% βάζει διαφημίσεις και προφανώς δεν το κάνει για να μοιράσει τα λεφτά στους φτωχούς.

ads_in_blogs

Όμως για να καταλήξουμε κάπου, πρέπει αυτή η συζήτηση να έχει αντίκρυσμα, δηλαδή να υπάρχουν ικανές απολαβές σε συνάρτηση με τις προθέσεις των blogger. Εδώ βλέπουμε το 1% να δηλώνει ότι βγάζει πάνω από 2500 Ευρώ κι αν πάρουμε και το επόμενο ποσοστό που βγάζει από 500 Ευρώ μέχρι 2500 Ευρώ φαίνεται πως το μισό περίπου απ’ όσους λένε ότι ασχολούνται επαγγελματικά με το  blogging κάπως τα καταφέρνει.

Βέβαια, όλα τα παραπάνω πρέπει να υποστούν αυστηρούς στατιστικούς ελέγχους γιατί ποσοστά του 1% είναι στα όρια του στατιστικού λάθους. Δυστυχώς   δεν είμαι σε θέση να κάνω τέτοιον έλεγχο,  και γιατί δεν έχω τα δεδομένα και γιατί δεν γνωρίζω πως. Αλλά νομίζω ότι όπως και να ‘χει βλέπουμε τα πρώτα βήματα μιας νέας επαγγελματικής ομάδας.

Σημείωση: Παρακαλώ να μην θεωρηθούν τα παραπάνω ως προτροπή, αλλά απλά ως παρατήρηση. Κι επίσης να μην αρχίσουμε πάλι της ηθικολογικές συζητήσεις περί αγνού blogging κτλ. Ελπίζω να έχουμε περάσει αυτήν την παιδική ηλικία.

Reblog this post [with Zemanta]

Kiva και κοινωνική επιχειρηματικότητα

kiva1

Χτες καθώς έγραφα ένα σχόλιο στο blog του Dealsend, έπεσε το μάτι μου σε μια διαφήμιση που μιλούσε για Social Entrepreneurship και παρέπεμπε σε σχετικό πρόγραμμα του Insead.
Επειδή βαρέθηκα να διαβάσω τη μακροσκελή περιγραφή στη σελίδα του Insead, ρώτησα την παρέα στο twitter αν ήξερε κάτι σχετικό. Ο vrypan μου έστειλε ένα DM παραπέμποντας με σε ένα παλιό του ποστ αρκετά διαφωτιστικό.
Συνειδητοποίησα τότε, ότι τις αμέσως προηγούμενες ώρες ασχολιόμουνα με ένα παρεμφερές κοινωνικό επιχειρηματικό παράδειγμα, το kiva.org.
Τι είναι το kiva.org; Είναι μια πρωτότυπη προσπάθεια διασύνδεσης μικροεπιχειρηματιών από φτωχές χώρες με δανειστές από τον πλούσιο κόσμο.
Προσοχή, όταν λέμε επιχειρηματίες  μιλάμε περισσότερο για αυτοαπασχολούμενους: γεωργούς που ζητάνε λεφτά να αγοράσουν σπόρους, κουρείς που θέλουν να πάρουν καινούργια ψαλίδια κτλ.
Για μας, φαίνονται αστείες αυτές οι ανάγκες αλλά γι αυτούς είναι ζήτημα επιβίωσης. Κι επιπλέον η επιτυχία τους έχει σοβαρό αντίκτυπο στις οικονομίες των χωρών τους.
Το γεγονός ότι ζητάνε να δανειστούν, όπως πολλοί επιχειρηματίες στις ανεπτυγμένες χώρες, για ν’ αναπτύξουν τις δουλειές τους και τις ‘επιχειρήσεις’ τους, είναι πολλαπλά καλύτερο από το να λάβουν δωρεάν βοήθεια από τη δύση, πράγμα που πολλές φορές έχει οδηγήσει σε διαφθορά, καταστροφή άλλων μικροαπασχολούμενων, αλλά και καλλιέργεια μιας νοοτροπίας ζητιάνου και τελικά μια απωλεσμένη αυτοεκτίμηση.
Το γεγονός ότι πρέπει να αποπληρώσουν το χρέος τους, κι αρκετοί το καταφέρνουν, αλλάζει και την εικόνα που έχει η δύση για τον φτωχό κόσμο. Θυμίζει ότι η φτώχεια μπορεί να έχει αξιοπρέπεια.
Όσον αφορά δε τους δανειστές, αυτοί επίσης δεν (χρειάζεται να) είναι τίποτα μεγαλοκεφαλαιούχοι ή τράπεζες. Μικροποσά δανείζουν, ξεκινώντας από 25$, και μοιράζονται τον κίνδυνο με άλλους. Γιατί τα δάνεια είναι μικρά (της τάξεως των μερικών εκατοντάδων ευρώ) κι οι δανειστές μπορούν να είναι τόσοι ώστε το ποσό που βάζει ο καθένας να είναι πρακτικά αδιάφορο σαν κίνδυνος.
Το κέρδος των δανειστών όμως, όπως το βλέπω εγώ, είναι άλλο. Παρακολουθώντας την πορεία του δανείου τους, παρακολουθούν έναν άνθρωπο στον φτωχό κόσμο που αγωνίζεται. Μπορούν να χαρούν με την επιτυχία του ή να λυπηθούν με την αποτυχία του που γίνεται και δική τους στο βαθμό της συμμετοχής τους στο δάνειο.
Το κέρδος είναι η στροφή της προσοχής κι αυτή η συνεργατική ανάπτυξη από απλούς ανθρώπους που θέλουν να πάνε αδιαμεσολάβητα χέρι χέρι.
Αξίζει να ρίξετε μια ματιά στην Kiva και να συνδράμετε την προσπάθεια της. Αν εμπλακείτε, ο φτωχός κόσμος θα πάψει να είναι έννοια, και θα γίνει για σας μια πραγματικότητα που ακουμπάτε με το χέρι.

Reblog this post [with Zemanta]

Οι Σκοπιανοί ζητάνε τουρίστες

… και προσπαθούν να τους προσελκύσουν μ’ αυτό το μικρό βίντεο που η πρωτοτυπία του είναι ότι κυκλοφορεί με άδεια Creative Commons. Προφανώς το όνομα της χώρας που αναγράφουν στο βίντεο δεν είναι ‘Σκόπια’.
Έχω περιέργεια για το κατά πόσο ένα τέτοιο βίντεο, που κόστισε 190χιλ Ευρώ, με τέτοια διακίνηση μπορεί να έχει αποτέλεσμα.

Οι ίδιο οι Σκοπιανοί εμφανίζονται αρκετά επικριτικοί κι απαισιόδοξοι.

Reblog this post [with Zemanta]