Author Archives: Nikos Anagnostou

Brian Solis: Το ανθρώπινο δίκτυο

Μια ακόμα παρουσίαση από το Next09, που προσωπικά με ενέπνευσε και βρήκε σύμφωνο σε πολλά σημεία. O Brian Solis, o άνθρωπος των Public Relations μιλάω για τον ανθρώπινο παράγοντα στις online δραστηριότητες.

Leyio: το μοίρασμα στον φυσικό κόσμο

leyioΔεν ξέρω πως να αποδώσω στα ελληνικά το “sharing”: το “μοίρασμα” μου φαίνεται άκομψο, το “μοιράζεσθαι” υπερβολικά σοβαρό, το “το να μοιράζεσαι” πλαδαρό.
Αν αυτή η εισαγωγή αποθαρρύνει, τότε η προώθηση του Leyio στα ελληνικά θα είναι μια δύσκολη διαδικασία. Γιατί αυτή η συσκευή πλασάρεται ως ‘Sharing device’. Άντε βρε όρο γι αυτό.

Τι είναι το Leyio; Είναι μια φιλόδοξη προσπάθεια να μεταφέρει την κουλτούρα του sharing που είναι κυρίαρχη στον κοινωνικό ιστό (=social web), στις καθημερινές μας επαφές. Και μ’ ένα μπόνους: την εξαιρετική ταχύτητα.

Το Leyio είναι αποθηκευτικός χώρος αρχείων 16GB εφοδιασμένος με τρεις τρόπους ανταλλαγής τους:
α. Από Leyio σε Leyio με ασύρματη μεταφορά.
β. Από συσκευή με USB σε Leyio, μέσω της USB υποδοχής που διαθέτει
γ. Από το Leyio προς συσκευή με θύρα USB, μέσω του μικρού USB flash stick που διαθέτει και που το λέει shuttle.

Οι δύο δεύτεροι τρόποι είναι βοηθητικοί. Ο πρώτος είναι ο κύριος και επιτρέπει με μιά απλή κίνηση της συσκευής στον αέρα να μεταφερθεί ένα αρχείο 3ΜΒ σε κλάσμα του δευτερολέπτου (κάθε συσκευή διαθέτει UWB radio module που επιτρέπει μεταφορά δεδομένων στα 10Mb/s από Leyio σε Leyio για αποστάσεις 3 με 5μέτρα.

Το κλείδωμα/ξεκλείδωμα της συσκευής γίνεται με την αναγνώριση του δακτυλικού αποτυπώματος του ιδιοκτήτη, δε αναζήτηση των αρχείων στην συσκευή με μια κίνηση του αντίχειρα σαν γυρνάς ροδέλα.

Δεν συνηθίζω να γράφω για gadgets κι ο λόγος που με κάνει να παρουσιάζω το leyio είναι γιατί δεν είναι ένα συνηθισμένο gadget. Μόλις ξεκινάει την πορεία του στην αγορά με τον πολύ φιλόδοξο στόχο να υποκαταστήσει/συμπληρώσει την ανταλλαγή και τον διαμοιρασμό αρχείων που γίνεται στο internet, στις περιπτώσεις που η αμεσότητα είναι το ζητούμενο.

Συνάντησα τους ανθρώπους του Leyio στο Bilbao, όπου σ’ ένα μικρό workshop είχαν την ευκαιρία να μας παρουσιάσουν την συσκευή και να απαντήσουν στις πολλές και δύστροπες ερωτήσεις μας (μάλλον μου θα έπρεπε να λέω).
Η εταιρεία που το κατασκευάζει έχει έδρα το Μπορντώ της Γαλλίας κι ο Thierry Brenier που μας το παρουσίαζε μαζί μ’ έναν από τους ιδρυτές της εταιρείας, συνέβαινε να γνωρίζει αρκετά καλά το κύκλωμα της χονδρικής στην Ελλάδα.
Η συσκευή δεν είναι φθηνή. Είναι στα 170 Ευρώ αλλά αναμένεται να πέσει όταν η παραγωγή αυξηθεί. Κάτω από τα 70 ευρώ, πιστεύω ότι έχει λαμπρό μέλλον. Μέλλον, που όμως για την Ελλάδα θα αργήσει (τι παράξενο!) μιας και δεν είναι στα άμεσα πλάνα της εταιρείας για διανομή.

Ν.Δ. 2.0

Όχι, δεν το έκανα επίτηδες: να γράψω ποστ για την Νέα Δημοκρατία με τίτλο που να μοιάζει τόσο με το προηγούμενο, έτσι ώστε να αφήνει να αιωρείται μια υπόνοια ταυτότητας.
Η αφορμή ήρθε από την ανακοίνωση τύπου που διάβασα:

Σας ενημερώνουμε ότι η Νέα Δημοκρατία, ενόψει των Ευρωεκλογών, αξιοποιεί με δυναμικό τρόπο σύγχρονα και προσιτά εργαλεία επικοινωνίας. Προχώρησε ήδη στη δημιουργία ειδικού Blog για τις Ευρωεκλογές: (http://blog.nd.gr) και συμμετέχει ενεργά σε Μέσα Κοινωνικής Διαδικτύωσης: (www.nd.gr/facebook), (www.nd.gr/twitter), (www.youtube.com/NDwebtv), (www.nd.gr/flickr).

Στην εποχή μας ο πολιτικός διάλογος διεξάγεται και στο Διαδίκτυο. Γι’ αυτό η ΝΔ ανοίγει τη συζήτηση με τον πολίτη για όλα τα θέματα που αφορούν στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μια γρήγορη ματιά στα παραπάνω:

Twitter: ανακοινώσεις, blog post και συναντήσεις. Δεν ξέρουμε ποιός χειρίζεται το λογαριασμό και προφανώς δεν έχει ελευθερία να συμπεριφέρεται σαν ‘κανονικός’ twitterer. Θετικό: με το άνοιγμα του λογαριασμού δεν έγινει μαζικό spamming για  followers.

Youtube: Κι εδώ μια απ’ τα ίδια (ομιλίες και μηνύματα) και λίγα ιστορικά βίντεο.

Flickr:  υπάρχουν 311 φωτογραφίες τη στιγμή που γράφω,  από πολιτικές συγκεντρώσεις, επετείεους κτλ με αρκετές απ΄αυτες να αναφέρονται στο παρελθόν. Πάντως, το οπτικό αυτό υλικό κινεί περισσότερο την περιέργεια να το χαζέψεις από τα βίντεο στο   Youtube. Μια λεπτομέρεια σημαντική: όλες οι φωτογραφίες είναι “All Rights Reserved”.  Καμία με Creative Commons.  Δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται σε υπάρχοντα δικαιώματα ή είναι απλά αβλεψία, μιας κι έτσι χάνεται μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για διάδοση αυτού του υλικού.

Facebook:  Με 2700 fans η σχετική σελίδα, αναπαράγει το υλικό των άλλων μέσων αλλά το wall έχει μια σχετική ζωή, με σόκαρε δε μια φωτογραφία που φαίνεται στις φωτογραφίες των fans, που δείχνει ένα νεκρό  λυκόσκυλο με αίμα να κυλάει από το στόμα του.

Φαίνεται πια καθαρά νομίζω, πως οι Ευρωεκλογές θα αποτελέσουν το πρώτο πεδίο επίσημης ‘σύγκρουσης’ των κομμάτων στα social media αλλά δεν θα κουραστώ να το λέω: τα ράσα δεν κάνουν τον παπά και τα web 2.0 εργαλεία δεν φέρνουν νομοτελειακά μια αποτελεσματική και ουσιαστική παρουσία στα social media. Κι αυτό θα φανεί στην πράξη μόνο.

Καπιταλισμός 2.0

Η δεύτερη ομιλία του next09 που είναι πραγματικά προκλητική. Μια πρόταση μετασχηματισμού του καπιταλισμού βασισμένη πάνω σε νέες αρχές για την δημιουργία αξίας, από τον Umair Haque του Havas Media Lab.
Στην ομιλία ο Haque ισχυρίζεται ότι η παρούσα κρίση δεν είναι απλά μια οικονομική κρίση, είναι βαθύτερη κι υπάρχουν τα σημάδια μιας ριζικής μεταμόρφωσης.
Στον παραδοσιακό καπιταλισμό κυριαρχούν συμπεριφορές κι αξίες που συνοψίζει στον κατάλογο:

  • Exploit (εκμεταλλεύσου)
  • Command (διέταξε)
  • War (κάνε πόλεμο)
  • Dominate (κυριάρχησε)
  • Profit (κέρδισε)

Βλέπει δε να αντικαθιστώνται τα παραπάνω  από τα:

  • Renewal (ανανέωση / ανακύκλωση)
  • Democracy (δημοκρατία)
  • Peace (ειρήνη)
  • Equity (Ισότητα)
  • Meaning (Νόημα)

Το παράδοξο της παρουσίασης είναι ότι χρησιμοποιεί παραδείγματα από μεγάλες εταιρείες για να δείξει αυτό που θέλει να πει και, σωστά, τον ρωτάει στο τέλος η moderator, αν βλέπει η ‘επανάσταση’ να έρχεται από κει. Η απάντηση είναι ότι το έκανε γιατί τον κατηγορούσαν ότι συνεχώς χρησιμοποιούσε παραδείγματα από μικρές καινοτόμες εταιρείες και συνεπώς ‘αγνοούσε’ τον υπάρχοντα κόσμο.
Προσωπικά, δεν πείστηκα από τη θεωρία του, αλλά θεωρώ εξαιρετικά ενδιαφέρον ότι στην συζήτηση για το που πάει ο καπιταλισμός έχουν μπει θέματα όπως δημοκρατία, ειρήνη κι ισότητα, όχι σαν αιτήματα που αντιπαραβάλλονται σ΄ αυτόν, αλλά σαν αρχές του μετασχηματισμού του.

Next09: Share Economy

Όπως έγραψα πριν φύγω δεν πρόκειται να κάνω live blogging του συνεδρίου. Αυτό το ποστ θα γεμίσει σιγά σιγά με το υλικό που θα συλλέγω αλλά όχι σε real time.

Μερικά εισαγωγικά: To next09 διοργανώνεται εδώ και τρια χρόνια και προσεκλύει περί τους 1500 ακροατές.  Η εταιρεία πίσω από την διοργάνωση είναι η SinnerShrader, με έδρα το Αμβούργο και CEO τον Matthias Shrader.
Η πρώτη μέρα είναι ‘μισή’: αρχίζει στις 2μμ αλλά η επόμενη έχει τέσσερα διαφορετικά track. Ένα είναι startup competition, κι ήδη βλέπω ‘γνωστούς’ ανάμεσα στους διαγωνιμόμενους.

Πρώτη Μέρα
Έναρξη:

Η ομιλία που άνοιξε το συνέδριο, όπως μπόρεσα να την καταγράψω με το κινητό: Jeff Jarvis, The Great Restructuring.

Και η σχετική παρουσίαση που χρησιμοποίησε

Ακολούθησε ο Umar Haque του Havas Media Lab με μια παρουσίαση για Capitalism 2.0 όπου το κύριο χαρακτηριστικό της ήταν η κριτική κι η ‘ανατροπή’ της θεώρησης του μοντέλου που έχουμε για τον καπιταλισμό και την αγορά σήμερα.

Μετά το διάλειμμα ανέβηκε στο βήμα μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, o Andrew Keen που έγινε γνωστός για το βιβλίο του The cult of the amateur . Ο Keen είναι ο τύπος του λουδίτη σκεπτικιστή για τη νέα ψηφιακή εποχή που ευαγγελίστηκαν οι δύο προηγούμενοι ομιλητές. Εντελώς παραδοσιακός στην ομιλία του, χωρίς slides και οπτικά βοηθήματα, προκάλεσε αρκετή συμπάθεια στο κοινό κι αντιπάθεια στο twitter stream. Πάντως πρόκειται για διαβασμένο ομιλητή και πολύ πιο κεντροευρωπαίο, παρά Βρεττανό.
Την ομιλία του κατέγραψε ο Andrea Vascellari και μπορείτε να την δείτε στο ακόλουθο βίντεοΤο υπόλοιπο της μέρας ήταν κυρίως στα Γερμανικά και χωρίς ενδιαφέρον για μένα οπότε δεν το παρακολούθησα.

Μέρα Δεύτερη
Η μέρα ξεκίνησε με μια καταπληκτική παρουσίαση από τον Brian Solis γνωστό ‘γκουρού’ στα θέματα που έχουν σχέση με Public Relations (το μπλογκ του άλλωστε λέγεται PR 2.0).
To moderation είχε αναλάβει ένας παλιός γνωστός από το GBC και το OpenCoffee, o Patrick De Laive

Στη συνέχεια παρακολούθησα την ομιλία της Αυστραλής Maria Sipka που μένει στην Βαρκελώνη, έχει γεννηθεί στην Τσεχία κι έχει παντρευτεί με ινδικό γάμο στην Ινδία, Πορτογάλο. Η Maria Sipka μίλησε για το πως οι εταιρείες μπορούν να δημιουργήσεις σχέσεις μέσα από online communities. Έχω καταγράψει την ομιλία της σε βίντεο και θα το ανεβάσω αργότερα.

Ακολούθησε μια ομιλία από τον Malte Ubl, Technical Director της οργανώτριας του Next09, SinnerSchrader που ενδιαφέρει βασικά τους developers και γι αυτό θα την ανεβάσω σε άλλο blog: Building post modern web application, που ήταν μια πολύ καλή σύνοψη της ιστορίας των web εφαρμογών και του σταδίου που βρίσκονται τώρα.

Το βίντεο από το απογευματινό session με τους Chris Messina και Chris Heuer. Moderator ο άλλος Ολλανδός γνωστός από το Greek Blogger Camp, ο Boris με το δύσκολο επώνυμο.

Υπάρχουν αρκετά πράγματα που θα τα παρουσιάσω ξεχωριστά γιατί έχουν μια ειδική σημασία. Κλείνω αυτή την πρώτη ανασκόπηση λέγοντας ότι η μεγαλύτερη έκπληξη μου στο συνέδριο ήταν η από πολλούς ομιλητές αμφισβήτηση της έννοιας της εταιρείας όπως την ξέρουμε. Και δεν μιλάω για μικρόαποκλίσεις. Μιλάω για μια σοβαρή σοβαρώτατη αμφισβήτηση: του ότι η εταιρεία υπάρχει για να δημιουργεί κέρδος και να αυξάνει τον πλούτο τον μετόχων. Το να ακούς κάτι τέτοιο να λέγεται και δη από χείλη Αμερικάνων, είναι τουλάχιστον σοκαριστικό τη στιγμή που όποιο εγχειρίδιο Finance και να ανοίξει κανείς, συναντά την παραπάνω αρχή σαν αξίωμα. Θα επανέλθουμε όμως. Και στο θέμα και στο next, ελπίζω 😉

Το blog της ΝΔ για τις εκλογές

nd-blog

Αναμένω πολύ ‘socialmediaκη’  κίνηση για τις επερχόμενες Ευροεκλογές συνοδευόμενη από ‘socialmediaκη’ σύγχιση, σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενη μιας κι είναι παρθένος χώρος και τα πρώτα βήματα έχουν πάντα πεσίματα.

Θα προσπαθώ να παρακολουθώ και να σχολιάζω καλοπροαίρετα από δω ότι υποπίπτει στην αντίληψή μου για να δίνω μια γενικώτερη αφορμή διαλόγου για το θέμα, όχι για την πολιτική του διάσταση αλλά για την ‘socialmediaκη’ .

Η εισαγωγή αυτή αφορά προφανώς και το μπλογκ του τίτλου, δηλαδή το μπλογκ της ΝΔ.

H ΝΔ έχει επιδείξει ως κόμα το μικρότερο ενδιαφέρον για εμπλοκή στα social media ως τώρα, οπότε ένα τέτοιο άνοιγμα είναι καλοδεχούμενο. Που ακριβώς αποσκοπεί όμως;

Εγκαινιάζουμε το καινούργιο αυτό μέσο διαλόγου.

Οι επικείμενες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ακόμα μία ευκαιρία για ανταλλαγή ιδεών και σκέψεων.

Θέλουμε ουσιαστική, άμεση και αληθινή μεταξύ μας επικοινωνία.

λέει το εναρκτήριο ποστ του μπλογκ.
Ο στόχος είναι ο διάλογος προφανώς και η συμμετοχή του κόσμου σ’ αυτόν. Καλώς ως εδώ.
Στους όρους χρήσης όμως υπάρχει μια αποθαρρυντική σύγχυση των εννοιών χρήστης κι επισκέπτης.

Όσοι επιθυμούν να επισκεφθούν και να κάνουν χρήση του δικτυακού μας τόπου, υποχρεούνται, να υποβάλλουν αίτηση για πρόσβαση στις υπηρεσίες του. Στην αίτηση αυτή, πρέπει να περιέχονται τα αληθή στοιχεία, και πληροφορίες, που θα ζητά ο δικτυακός μας τόπος, και σε περίπτωση αλλαγής τους, εχει υποχρέωση να διορθώνει τα στοιχεία αυτά. Ο επισκέπτης – χρήστης του δικτυακού μας τόπου, φέρει αποκλειστικά την ευθύνη, και τις τυχόν ποινικές συνέπειες, από τη δήλωση ψευδών στοιχείων.

Στην αίτηση πρέπει να περιλαμβάνονται όνομα, επίθετο, email. Ο επισκέπτης – χρήστης, με την υποβολή της αίτησης, αποδέχεται ανεπιφύλακτα του γενικούς όρους χρήσης του δικτυακού μας τόπου.

Με την υποβολή της αίτησης, ο επισκέπτης – χρήστης θα παραλαμβάνει την επιβεβαίωση του προσωπικού του κωδικού (password) πρόσβασης, και το όνομα χρήσης (username) που αυτός θα έχει επιλέξει.

Προφανώς ο συντάκτης του κειμένου αναφέρεται σ’ όσους θέλουν να γραφτούν στο μπλογκ  σαν χρήστες (registered users για να συνεννοούμστε) για να μπορέσουν να πουν την γνώμη τους. Ο χαρακτηρισμός τους όμως ως “επισκεπτών – χρηστών” τσουβαλιάζει σε μια κατηγορία τρεις διακριτές ομάδες: τους επισκέπτες της ιστοσελίδας που απλά διαβάζουν, τους επισκέπτες που διαβάζουν και σχολιάζουν κι αυτούς που πιθανώς θέλουν να εγγραφούν για να ανεβάσουν κάποιο ποστ με την άποψή τους.

Στη συνέχεια ακολουθεί άλλη ακατάλληπτη παράγραφος στα Ειδικά θέματα:

Ο δικτυακός μας τόπος, δικαιούται, και συναινούν προς τούτου οι επισκέπτες – χρήστες – μέλη, να καταγράφει το περιεχόμενο των μηνυμάτων των επισκεπτών – χρηστών, προκειμένου να ελέγχεται, διαπιστώνεται, και επιβεβαιώνεται, η τυχόν παράβαση των όρων χρήσης.

Ποιά είναι τα “μηνύματα”; Τα σχόλια και τα ποστ; Μα αυτά καταγράφονται έτσι κι αλλιώς.Τι προσθέτει αυτός ο όρος;

Δεν είμαι δικηγόρος και δεν μπορώ να πω μετά βεβαιότητος αν κάτι έχει ή δεν έχει νόημα, αλλά αυτό το κείμενο σίγουρα δεν είναι κατανοητό σ’ αυτόν που απευθύνεται: στον απλό επισκέπτη του blog όπως εγώ.

Τέλος πάντων, ας πούμε ότι οι  ‘Όροι Χρήσης” είναι το τυπικό μέρος κι ας δούμε την ουσία.

Για να γίνει διάλογος θα πρέπει να έχουμε κάποια ‘υλη’ γι αφορμή του διαλόγου. Τα άρθρα που μέχρις στιγμής έχουν παρουσιαστεί  είναι η ομιλία του πρωθυπουργού στο ΕΛΚ και οι θέσεις του κόμματος σ’ αυτό. Προφανώς και μπορούν να γίνουν αυτά τα κείμενα αντικείμενο διαλόγου, αλλά τι προσθέτει η χρήση ενός μπλογκ γι αυτό το σκοπό; Απολύτως τίποτα. Θα μπορούσαν να είναι κάποια άρθρα στο επίσημο site της Νέας Δημοκρατίας με ανοιχτά τα σχόλια.

Το blog σημαίνει ύπαρξη  blogger(s).  Δηλαδή προσώπουν που με μια σχετική ελευθερία θα παρουσιάζουν και θα εξηγούν τις θέσεις του κόματος, θα συνδιαλέγονται με τον κόσμο, θα χειρίζονται τις αντιρρήσεις, θα απαντούν στην κριτική, θα συνοψίζουν τις εποικοδομητικές προτάσεις κτλ. Κι αυτά με πάθος, και με μια γλώσσα ανθρώπινη κι όχι ξύλινη.

Το να ανεβαίνουν κείμενα από τον χρήστη Νέα Δημοκρατία, πολύ λίγο δίνει αυτή την αίσθηση.

Μήπως όμως blogger(s) θα είναι ο κόσμος που θα λέει τις απόψεις του; Προφανώς όχι καθώς δεν μπορεί να προκύψει κάτι συντεταγμένο μέσα απ’ αυτό.

Εν ολίγοις, η εικόνα που αποκομίζει κανείς είναι πως η αντίληψη για τα social media είναι περισσότερο εργαλειακή παρά ουσιαστική: το να χρησιμοποιεί κανείς μια πλατφόρμα blog όπως το wordpress που έχει χρησιμοποιηθεί, δεν φέρνει αυτόματα και την ουσία του blogging στο προσκήνιο.

Και για να γίνει αυτό πιο σαφές, ας κάνουμε την αντιπαραβολή: αν είχε χρησιμοποιηθεί ένα forum τι ακριβώς θα άλλαζε;  Μόνο το όνομα. Ασε που ένα φόρουμ προσιδιάζει περισσότερο στο διάλογο αυτής της μορφής.

Δεν έχει μείνει πολύς χρόνος για τις ευρωεκλογές και καταλαβαίνω την χρονική πίεση να βγούν κάποια πράγματα στον αέρα γρήγορα.  Η σπουδή όμως μπορεί να γίνει μπούμερανγκ κι η όποια προσπάθεια να μπει κανείς στα social media να καταλήψει χειρότερη από τον να μην έμπαινε καθόλου.

Τέλος, ένα blog δεν φέρνει την άνοιξη (των social media). Χρειάζεται ένας γενικώτερος σχεδιασμός και χάραξη πολιτικής που μπορεί να υπάρχει και να δούμε να ξεδιπλώνεται τις επόμενες μέρες. Πάντως το πρώτο βήμα δεν κερδίζει τις εντυπώσεις.

What’s next? Next09!

next09

Τη Δευτέρα φεύγω για το Αμβούργο για ένα συνέδριο που περιμένω με πολύ ανυπομονησία να παρακολουθήσω για να δω αν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που μου έχει δημιουργήσει: το Next 09.
Ο λόγος της αδημονίας είναι το εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα του: The Share Economy!

Η οικονομία που είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι της όσοι συμμετέχουμε στα social media,  στον ανοιχτό κώδικα και στην κίνηση των creative commons, κι όχι μόνο. Πως δημιουργεί αξία αυτή η οικονομία; Ποιες συμπεριφορές ‘ανταμοίβονται’; Ποιά επιχειρηματικά μοντέλα μπορούν να ευοδωθούν; Σε τέτοια κι άλλα παρόμοια ερωτήματα είναι που θα προσπαθήσει να απαντήσει το συνέδριο.
Οι συμμετέχοντες έχουν φτάσει τους 1200 τη στιγμή που γράφω κι έχει χώρο και γι άλλους. Υπάρχει δε μια ατέλειωτη σειρά ομιλητών ανάμεσα στους οποίους μερικοί που παρακολουθώ την πορεία τους εδώ και καιρό:

Επιπλέον το βράδυ της 6ης Μαϊου είμαι καλεσμένος στο Γερμανικό GGD που είναι αυστηρό ως προς την ισορροπία ανδρών γυναικών. Η φίλη Nicole Simon κανόνισε να είμαι ‘καλεσμένος’ μιας άλλης geek κυρίας για να μπορώ να μπω: της Daniela Arens

Όπως και στο   nonick δεν θα επιχειρήσω κανενός είδους live blogging, εκτός από περιστασιακά tweets γιατί η πείρα μου έχει δείξει ως τώρα, ότι και το συνέδριο χάνω προσπαθώντας να κάνω live blogging,  και τίποτα ουσιαστικό δεν μεταφέρω έτσι. Θα προσπαθήσω να μαζέψω τα ενδιαφέροντα στοιχεία σε κάποια post, ελληνικά ή αγγλικά. Και βέβαια σε φωτογραφικό υλικό και βίντεο.

Απολαμβάνω ιδιαίτερα αυτές τις πολυεθνικές παρέες, παλιό κατάλοιπο από τη θητεία μου σε πολυεθνική εταιρεία. Και νομίζω ότι είναι ότι καλύτερο για το μυαλό, να βγαίνει λίγο από τα συνηθισμένα πλαίσια που κινείται και να προσπαθεί να συνδιαλλαγεί με ανθρώπους διαφορετικής κουλτούρας και νοοτροπίας. Next09 λοιπόν.

Με αφορά: το μπλογκ διαλόγου του Υπουργείου Παιδείας

meafora

Κατευθείαν στο ψητό.

  • Thumps up για την πρωτοβουλία. Θα ήθελα να ξέρω τον σύμβουλο γιατί μου θυμίζει κάτι αντίστοιχο του εξωτερικού.
  • Θα ήθελα επίσης να ξέρω ποιός το κατασκεύασε μιας κι είναι ένα απλό WordPress blog,  και τι κονδύλι διατέθηκε. Στοιχειώδες θέμα διαφάνειας.
  • Διάλογος φαντάζομαι σημαίνει ότι ο κόσμος να καταθέτει μια άποψη και το Υπουργείο να συζητάει, όχι ν’ ακούει μόνο. Ή συζητάει το Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Σ.Π.Δ.Ε.); Εν πάσει περιπτώσει ποιός είναι επιφορτισμένος να απαντήσει;
  • Η πρώτη σελίδα γιατί έχει σταθερό κείμενο; Για να βρεις τι έχει γραφτεί πρέπει να ανοίξεις το αρχείο ή τις ενότητες διαλόγου. Η πρώτη σελίδα φαίνεται ‘πεθαμένη’ έτσι. Θα ήταν πιο λειτουργικό να φαίνονται οι πιο νέες δημοσιεύσεις στην πρώτη σελίδα, όπως και στα περισσότερα μπλογκ.
  • Τα FAQ αφορούν βασικά το ΣΠΔΕ. Εμένα, που πρώτη φορά διαβάζω για το θέμα, ελάχιστα με πληροφορούν. Είναι σα να απευθύνεται στα μέλη του ΣΠΔΕ που λες κι είναι οι μόνοι που πρέπει να ποστάρουν. Κάτι πιο αναλυτικό για τον κόσμο;
  • Ετικέττες μηδέν; Προφανώς ο κόσμος που καταθέτει τις απόψεις του χρειάζεται κάποια καθοδήγηση.

Μπορεί να φαίνεται πως η γκρίνια είναι περισσότερη από τα καλά λόγια, αλλά οι παρατηρήσεις μου αφορούν θέματα που γρήγορα διορθώνονται. Οπότε κρατάω το θετικό. Το μεγάλο θετικό βέβαια θα είναι αν το εν λόγω μπλογκ αποδειχτεί κι ουσιαστικό εργαλείο και δεν παραμείνει στο επίπεδο των εντυπώσεων.Οψόμεθα.

Nick’s pick of nonick

Παίζοντας με το iMovie για πρώτη φορά από τότε που πήρα το MacBook Air, σκάρωσα αυτό το βιντεάκι από τις διάφορες σκηνές που βιντεοσκόπησα στο Bilbao. Το πρώτο μέρος (4 λεπτά περίπου) είναι από τις βραδινές δραστηριότητες (πάρτι, ντίσκο κτλ) και το δεύτερο είναι μια συνέντευξη του Jose del Moral, ενός από τους εμπνευστές του startup 2.0. Ο Jose ήταν ο άνθρωπος που με κάλεσε στο Bilbao.

Reblog this post [with Zemanta]

Κατασκευάζοντας ένα Pirate Bay

Δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με το να βλέπω ταινίες ή να συλλέγω μουσικά αρχεία γι αυτό και δεν έχω ιδιαίτερη γνώση σε ότι αφορά τον εντοπισμό και το κατέβασμα αρχείων μέσω torrent. Διαβάζοντας όμως ένα ποστ της ArsTechnica για την δίκη του PirateBay, μου άνοιξαν τα μάτια σ’ αυτή την καθολική δυνατότητα που έχουμε όλοι όσοι θέλουμε να εντοπίσουμε torrent files: μας τα παρέχει απλόχερα η Google. Πως; Απλά βάζοντας μετά τις λέξεις κλειδιά στην αναζήτησή μας το επίθεμα filetype: torrent όπως στην παρακάτω εικόνα.
2009-04-30_2037
Το θέμα ανέκυψε στην επιχειρηματολογία υπεράσπισης του Pirate Bay με το σκεπτικό ότι η Google κάνει index torrent files, τι διαφορά έχει από το Pirate Bay. Το επιχείρημα δεν έπεισε μεν τους δικαστές, άνοιξε το δρόμο όμως για το Pirate Google που δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια Google Custom Search Engine (CSE) που ψάχνει μόνο αρχεία torrent.
Η CSE τράβηξε γρήγορα την προσοχή του κόσμου και μέσα σε μια βδομάδα από τη λειτουργία της (ξεκίνησε την 21/4) είχε πάνω από ένα εκατομύριο επισκέπτες. Ο δημιουργός του, μας πληροφορεί η ArsTechnica,  ισχυρίζεται ότι το έκανε για να εντείνει το διάλογο για τα θέματα του copyright  και του net neutrality.

Προσωπικά δεν ασπάζομαι την επιχειρηματολογία του Pirate Bay: η Google δεν φιλοξενεί αρχεία torrent, απλά δείχνει που βρίσκονται. Κι αντίστοιχα βέβαια το Pirate Bay δεν φιλοξενεί ταινίες και μουσική, αλλά μέσω των torrent δείχνει που βρίσκονται.  Είναι όμως μια διαφορετικής πρόθεσης και ποιότητας ενέργεια.

Αυτό που με εντυπωσίασε και γράφω αυτό το ποστ, είναι το πόσο εύκολο τελικά είναι να εντοπίσεις torrent αρχεία και τους φιλοξενητές τους, πόσα πολλά είναι κι αυτά κι αυτοί. Κι αυτό που σκέφτομαι είναι πως οι επόμενες γενιές δεν θα κατανοούν καν την επιχειρηματολογία της πλευράς των υποστηρικτών του  copyright γιατί θα θεωρούν την αναζήτηση, εύρεση, αντιγραφή και κατανάλωση του ψηφιακού περιεχομένου, κάτι τόσο απλό όσο  το να κατεβάσεις ένα βιβλίο από το ράφι.

Και τι θα γίνει τότε; Θα διώκονται οι πάντες;

Reblog this post [with Zemanta]