Category Archives: Politics

Η Αμερική τολμά

Ψηφίστηκε χτες κατά πλειοψηφία η μεταρρύθμιση στο σύστημα υγείας στην Αμερική, ύστερα από συζητήσεις ενός χρόνου.
Από την εντυπωσιακή παρουσίαση του θέματος στην ιστοσελίδα του Λευκού Οίκου επιλέγω ένα βίντεο που παρουσιάζει το θέμα με αριθμούς. Ο λόγος; Γιατί αυτοί οι αριθμοί είναι ακριβώς που μου λείπουν σ’ ότι συζητιέται στα καθ’ ημάς για την κρίση. Και σκέφτομαι πόσο πειστικότερη θα γινόταν η κυβέρνηση αν παρουσίαζε όλα τα αριθμητικά δεδομένα και κυρίως τ’ αξιοποιούσε με τον παρακάτω τρόπο.

Εκεί στο Υπουργείο Παιδείας να μάθετε τι σημαίνει Bcc [Updated]

Είμαι κι εγώ ένας από τους αργυρώνητους ιστολόγους που διαπιστεύτηκαν στο Υπουργείο Παιδείας για την ηλεκτρονική ενημέρωσή μας με δελτία τύπου και άλλες ανακοινώσεις. Αν μη τι άλλο, το πείραμα έχει ενδιαφέρον και ήθελα να το παρακολουθήσω.

Αφού εγκρίθηκα, βάζοντας προληπτικά το ψευδώνυμο αντί για το κανονικό μου όνομα, άρχισε η πρώτη στραβοτιμονιά. Το πρώτο δελτίο τύπου περιείχε απλή κοινοποίηση σε καμιά πενηνταριά ιστολόγους που όμως οι διευθύνσεις τους αντιστοιχούσαν στις ετικέτες με τα κανονικά τους ονοματεπώνυμα. Διαμαρτυρηθήκαμε ευγενικά αρκετοί συγχωρώντας το ατόπημα.

Όμως, η ίδια κατάσταση επαναλήφθηκε και σήμερα αλλά χειρότερα, τα ονοματεπώνυμα μπορεί να ξεπερνάνε τα τριακόσια στο πεδίο της απλής κοινοποίησης.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η επιπολαιότητα του αποστολέα, όποιος είναι κι αυτός, αλλά η ανευθυνότητά του. Διότι παρατηρώ ανάμεσα στους αποδέκτες και μερικά σκουπιδομπλόγκ, από αυτά που μόλις αποκτήσουν ανέξοδα κι άκοπα μια πλούσια mailing list αρχίζουν να μας βομβαρδίζουν σε “ενημερωτικά” μέηλ με ειδήσεις κατινίστικου αλλά και “πατριωτικού” χαρακτήρα. Είναι ακόμα νωπή η μνήμη για ένα ανάλογο περιστατικό, όπου ένα πολύ ξεφτέρι “ενημερωτικό” μπλογκ βομβάρδισε μια πεντακοσάδα ιστολόγων σχετικά με μια ακραία κίνηση ακροδεξιών κύκλων επικροτώντας τους με αηδιαστικό τρόπο. Και φυσικά, τα υπόλοιπα “ενημερωτικά” μπλογκ άρχισαν να βομβαρδίζουν τα ηλεκτρονικά ταχυδρομεία μας με την ίδια λίστα εκμεταλλευόμενοι αυτό το απρόσμενο δώρο.

Από κει και πέρα, δεν ξέρω πώς και πόσο θα αναλάβουν τις ευθύνες τους εκεί στο Υπουργείο Παιδείας. Και δεν είμαι βέβαιος κατά πόσο υπάρχει νομική ευθύνη στην ανεύθυνη διαρροή προσωπικών δεδομένων, η αντιστοίχιση ηλεκτρονικών διευθύνσεων με πραγματικά ονοματεπώνυμα.

ΥΓ. Ακολουθώ μια επιθετική τακτική όταν λαμβάνω ανεπιθύμητα μέηλ από σκουπιδομπλόγκ, τους μαρκάρω απευθείας για phishing. Τώρα, φταίω εγώ αν κάνω το ίδιο και στο Υπουργείο Παιδείας;

by JustAnotherGoneOff

UPDATE

Σήμερα έλαβα ανακοίνωση από το Υπουργείο σχετικά με την χτεσινή διαρροή προσωπικών δεδομένων, οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου.

Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου:

Αγαπητοί διαχειριστές

Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας των «ηλεκτρονικών διαπιστεύσεων», θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε, όλους όσοι συμμετέχετε στο συγκεκριμένο πρόγραμμα ενημέρωσης και επικοινωνίας, το οποίο επιχειρείται για πρώτη φορά στη χώρα μας. Η λίστα εγγραφής έμεινε ανοικτή για 15 ημέρες και μέσα σε αυτό το διάστημα πιστοποιήθηκε η ηλεκτρονική εγγραφή 375 blogs (με βάση τον αριθμό των διαχειριστών) τα οποία λαμβάνουν ήδη ενημερωτικό υλικό από το Υπουργείο Παιδείας. Όσοι διαχειριστές απέστειλαν παραπάνω από ένα ιστολόγιο ή διευθύνσεις e-mails, λάβαμε υπ’ όψη μόνο μία για τον καθένα, ώστε να φτάνει άρτια η ενημέρωση και να μη γεμίζουν άσκοπα τα inbox.

Επίσης τα στοιχεία που στάλθηκαν προς το Υπουργείο Παιδείας, για την ηλεκτρονική Διαπίστευση των ιστολογίων (διεύθυνση ιστολογίου, όνομα διαχειριστή, e-mail – καθώς και οι αριθμοί τηλεφώνου για sms ενημέρωση), παραμένουν απόρρητα σε ειδική λίστα αποστολής ενημερωτικού υλικού, αποκλειστικά από το Υπουργείο Παιδείας. Για την διαχείρισή τους υπεύθυνο είναι το Γραφείο Τύπου Επικοινωνίας και Διαδικτύου της Υπουργού και δεν δημοσιεύονται πουθενά ούτε παραχωρούνται σε κανέναν άλλο κυβερνητικό ή δημόσιο φορέα ή υπηρεσία.

Ένα ανθρώπινο λάθος -για το οποίο ευθυνόμαστε και απολογούμαστε γι’ αυτό- προκάλεσε την αποστολή ενημέρωσης με δημόσια κοινοποίηση των διευθύνσεων που έχουν πιστοποιηθεί. Κάτι τέτοιο ΔΕΝ θα ξανασυμβεί.

Οποιαδήποτε πιθανή μελλοντική ενέργεια, δικτύωσης ή επικοινωνίας μεταξύ των διαπιστευμένων ιστολογίων, σε μια λογική ενίσχυσης του ρόλου τους και συμμετοχής τους με ακόμη πιο ενεργό τρόπο, σε ζητήματα ενημέρωσης και επικοινωνίας του Υπουργείου, θα έχει πρώτα την απόλυτη έγκριση του κάθε διαχειριστή ξεχωριστά.

Σας ευχαριστούμε για την συνεργασία και σας ευχόμαστε καλή συνέχεια στις διαδικτυακές και όχι μόνο- δράσεις σας

Με ιδιαίτερη τιμή

Γραφείο Τύπου Επικοινωνίας και Διαδικτύου
Υπουργού Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

Σχόλιο από μένα: Τουλάχιστον παραδέχτηκαν τις ευθύνες τους. Από κει και πέρα, οι θιγόμενοι ας πράξουν όπως νομίζουν.

To ΓΑΠόμετρο

mainquote-obama-mugΗ ιδέα ήρθε από την Αμερική: παρακολούθηση της τήρησης των προεκλογικών υποσχέσεων του Ομπάμα μ’ ένα online δημόσιο ‘εργαλείο’ (Obameter). Έτσι, ώστε να εποπτικοποιείται εύκολα η πρόοδος (ή η μη πρόοδος).

Και μια ανάλογη  συζήτηση τις τελευταίες δύο βδομάδες κυριάρχησε στην ελληνική τουϊτόσφαιρα και μπλογκόσφαιρα. Σχεδόν από το βράδι της εκλογής. Δεν ξέρω αν ήταν προετοιμασμένο ή αυθόρμητο και δεν έχει και σημασία. Σημασία έχει ότι το ΓΑΠόμετρο είναι σε πορεία υλοποίησης. Και θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε κάτι τέτοιο.

Ομολογώ ότι δεν συμμετείχα. Κι ότι από ένα σημείο και πέρα κουράστηκα. Αλλά η ουσία παραμένει. Η ιδέα είναι καλή. Κι υπάρχει κάτι ακόμα καλύτερο. Η κληρονομιά που θ’ αφήσει.  Κι αν γράφω αυτό το πόστ είναι γι αυτό το λόγο.  Σε 1οο μέρες θα έχουμε μια εικόνα του νέου αυτού accountability. Κι αν η ομάδα των συνδημιουργών του είναι πιστή στο πνεύμα της πράξης, τότε πρέπει να παραδώσει το ‘εργαλείο’ ανοιχτό, ελεύθερο χωρίς περιορισμούς στον οποιοδήποτε θέλει να το χρησιμοποιήσει.

Γιατί το ζήτημα δεν είναι μόνο οι δεσμεύσεις αυτής της κυβέρνησης, αλλά κάθε ιθύνοντος και κάθε ενδιαφερόμενης κοινωνικής ομάδας.

Μπορώ να σκεφτώ τα εξής παραδείγματα:

  • Χρήση για όλες τις επόμενες κυβερνήσεις εφεξής.
  • Χρήση σε επίπεδο κομμάτων (η ανάδειξη αρχηγού στη ΝΔ θα μπορούσε να είναι μια αρχή).
  • Χρήση σε επίπεδο συγκεκριμένων πολιτικών: πχ για την εξωτερική πολιτική, την οικονομία
  • Χρήση σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης (τι μας υποσχέθηκε ο δήμαρχος και τι έκανε).
  • Χρήση σε επίπεδο επαγγελματικών ομάδων (δικηγορικός σύλλογος, ΤΕΕ κτλ) που έχουν εκλογές κι απολογισμό

κ.α.

Στο πνεύμα του ανοιχτού κώδικα, που άλλωστε φαίνεται να διαπνέει τη νέα κυβέρνηση, ένα τέτοιο εργαλείο θα πρέπει να είναι ανοιχτό σε όλους για να το πάρουν, να το χρησιμοποιήσουν, να το αλλάξουν, να το επεκτείνουν, να το βελτιώσουν. Πραγματικά όσο και να προσπαθώ δεν μπορώ να φανταστώ αντεπιχείρημα. Εσείς μπορείτε;

Κάποιος που μάλλον έχει καταλάβει

Picture 2Κριτικάρουμε τους πολιτικούς για τις άτσαλες προσπάθειες τους στα social media, αλλά για να πούμε και του στραβού το δίκιο, δεν τους έχει πει και κανείς ‘how to do it right’.

Αποσπασματικές συμβουλές εκτοξεύονται που και που αλλά πουθενά καμιά ολοκληρωμένη πρόταση ή παράδειγμα.

Παράδειγμα;

Μα καλά κι ο Obama;

Ε, απλά ο Obama δεν είναι για τα μέτρα τους κι έπειτα δεν είναι όλοι υποψήφιοι Πρόεδροι. Ένας απλός βουλευτής  (υποψήφιος ή ένεργός) τι θα μπορούσε να κάνει;

Ε, λοιπόν, ένα ποστ από το Socialnomics με παρέπεμψε σ’ αυτή την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη του  Δημοκρατικού  Steve Israel, μέλους του Κονγκρέσου κι αντιπροσώπου από την Νέα Υόρκη, που μιλάει βασικά για το πως χειρίζεται τα νέα μέσα για την προώθηση και του εαυτού του και της πολιτικής του ατζέντας.

Δυστυχώς δεν μπορώ να ενσωματώσω το βίντεο γι αυτό σας παραπέμπω να το δείτε στο C-SPAN.

Τι κράτησα;

  • Ο Israel μέσα από επιτροπές και σώματα στα οποία συμμετέχει στέλνει tweets για σημαντικά θέματα για να δει την αντίδραση της εκλογικής του βάσης.
  • Παίρνει φωτογραφίες από μέρη πολιτικών συναντήσεων στα οποία το ευρύ κοινό δεν έχει πρόσβαση, και τις ανεβάζει στο internet.
  • Με μια κάμερα βγαίνει ο ίδιος στους δρόμους και ρωτά  τον κόσμο για διάφορα θέματα. Έπειτα το επιτελείο του μοντάρει τις απαντήσεις και τις ανεβάζει στο κανάλι του στο  youtube.
  • Χρησιμοποιεί iPhone  δικό του για το twitter  κι όχι το τηλέφωνο που δίνεται στα μέλη του Κογκρέσου.
  • Παρότι του γράφουν πολλά αρνητικά σχόλια (σε facebook και twitter)  δεν δυσανασχετεί, αντίθετα το θεωρεί  θετικό.

Στο τέλος της συνέντευξης ό δημοσιογράφος τον ρωτάει αν η χρήση της τεχνολογίας και των νέων μέσων έχει επηρεάσει την άποψη του για θέματα όπως το net neutrality και απαντά απερίφραστα ναι. Κι όχι μόνο, αλλά πάει κι ένα βήμα παραπέρα γιατί λέει ότι μέσα από αυτό το πρίσμα αντιλαμβάνεται πλέον ότι η διαφάνεια που επιθυμεί ο Αμερικανικός λαός είναι εφικτή και πρέπει να προωθηθεί.

Είναι εξαίρεση ο  Steve Israel; Πιθανώτατα ναι, ακόμα και για την Αμερική.

Είναι κάτι εξαιρετικό ο Steve Israel;  OXI. Ο ίδιος ομολογεί τον αγώνα του να κάνει catch up με τα νέα μέσα και πόσο αισθάνεται να μένει συνεχώς πίσω. Κι αν διαβάσετε και το ποστ στο Socialnomics θα δείτε ότι του ασκεί κριτική σε κάποια σημεία.

Απλά ο άνθρωπος βάζει ο ίδιος το χέρι του στον τύπο των ήλων και δεν το αναθέτει στην γραμματέα του  (τουλάχιστον όλο το θέμα). Κι αυτό κάνει την διαφορά.

Συγκέντρωση για τις φωτιές

Στις 19.10:

Στις 19.20:


Η συγκέντρωση στο Σύνταγμα, όπως φαίνεται κι από το βίντεο, ήταν αποτυχημένη.
Συμπεράσματα;

Μερικά πρόχειρα.

  • Το αυθόρμητο κι η επανάληψη είναι ασύμβατα.
  • Χρειάζεται και λίγη φαντασία το πράγμα: το 2007 τα μαύρα ρούχα κι η σιωπηλή διαμαρτυρία ήταν πρωτοτυπία, τώρα ήταν copy paste.
  • Για να το πάμε κι από αριστερά: αν το αίτημα του Μάη του ’68 ‘Η φαντασία στην εξουσία’ υπονοούσε ότι η εξουσία δεν έχει φαντασία, τότε, μια επίδειξη έλλειψης φαντασίας, την εξουσία υπηρετεί, αν δεν υπαγορεύεται απ’ αυτήν.
  • Αν ισχύει αυτό που άκουσα, ότι η συγκέντρωση υποκινήθηκε βασικά από τα ενημερωτικά μπλογκ, τότε μάλλον έγινε αντιληπτό ότι μπλογκ με άφαντους μπλογκερ δεν μπορεί να κατεβάσει κόσμο στο δρόμο.
  • Αν ισχύει ότι κάποια ομάδα προσκείμενη στον ΣΥΡΙΖΑ επίσης ήταν στους υποκινητές, τότε μάλλον τους τρώει η νοσταλγία του Δεκέμβρη.
  • Το internet, τα μπλογκ, τα social media δεν είναι χώρος στρατολόγησης διαμαρτυρωμένων. Είναι μέσα συντονισμού των. Η ταμπέλα ‘συγκέντρωση των μπλόγκερ’ μάλλον φαιδρή ήταν. Ούτε συγκέντρωση είχε, ούτε μπλόγκερ.

Αυτά. Και του χρόνου τα ίδια θα λέμε.

Έχουν σφίξει οι ζέστες…

Αντιγράφω από το site της Ημερησίας, οι σχολιασμοί και οι υπογραμμίσεις έγιναν από μένα:

___

Στήνουν μπλόκο για τους μπλόγκερ

Καζάνι που βράζει η «μπλογκόσφαιρα» με τις κονταρομαχίες μεταξύ δημοσιογράφων-μπλόγκερ, δημοσιογράφων-μη μπλόγκερ, κυβερνητικών στελεχών και επιχειρηματιών να έχουν χτυπήσει «κόκκινο».

Ο νέος κύκλος «αίματος» κορυφώθηκε (πω πω δράματα) την περασμένη Κυριακή όταν έκλεισε το «pressmme» προκειμένου να μην ανιχνευθεί η «ψηφιακή» ταυτότητα του διαχειριστή από το Google που μπορεί να εντοπίσει μόνο ενεργά μπλογκ, όχι όμως και να κρατά αρχεία. (καλά,  δεν το έχουν ακουστά το cache;) Η ιστορία θύμισε μέρες του 2008 όταν ασκήθηκε δίωξη κατά του Α.Καψαμπέλη (π. διευθυντής σύνταξης «Επενδυτή») μετά από καταγγελία του Β. Χιώτη («Βήμα») για εκβιασμό  μέσω «press.gr» ? για να περάσει η υπόθεση στο αρχείο λόγω ελλείψεως αποδείξεων.

.
Η μπλογκόσφαιρα συγκλονίστηκε (sic) από τα δημοσιεύματα του «pressmme» κατά του Χρ. Ράπτη («Πρώτο Θέμα») που κατέθεσε μήνυση  εναντίον του φερόμενου ως διαχειριστή, Γ. Παπαγιάννη (Extra3). Το μπλογκ φέρεται να ξήλωσε ο διαχειριστής του με τον οποίο ο Γ. Παπαγιάννης διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ότι «ταυτίζεται» δηλώνοντας στο «Εθνος» ότι «δεν έχει καμία σχέση και με το πανομοιότυπο «fimotro.blogspot.com». (τι νόημα βγάζετε από τα παραπάνω;) Ο ίδιος θεωρεί πολύ πιθανό «να τα βρει με τον μηνυτή του Χρ. Ράπτη, ως συνάδελφοι που είναι»(καραsic) Την Παρασκευή (10/7) αφού είχε κατατεθεί η μήνυση κατά του Γ. Παπαγιάννη από τον δικηγόρο του Χρ. Ράπτη, ο διοικητής Α.Τ. Περιστερίου κάλεσε τον δημοσιογράφο που δήλωσε ότι «δεν είναι ο διαχειριστής». Στην μήνυση ο Γ. Παπαγιάννης κατηγορείται για απειλή, συκοφαντική δυσφήμηση και εξύβριση, πλημμελήματα που επισύρουν το αυτόφωρο. Ο διοικητής ενημέρωσε την εισαγγελέα Ελένη Ράικου και ανέφερε πως «δεν ταυτοποιείται ο διαχειριστής του ?Pressmme? με τον  Γ. Παπαγιάννη. Εκείνη διέταξε  να σχηματιστεί δικογραφία. (πώς το λέει η η γνωστή παροιμία για το χωριό και το κολαούζο;)

.
Στον καυγά έχει εμπλακεί και ο Μ. Τριανταφυλλόπουλος του «zougla.gr» (σαν την κόκα κόλα πάει με όλα) προειδοποιώντας για μηνύσεις και αναφέροντας ότι «μετά το μπλογκ του θλιβερού Παπαγιάννη (ενώ αυτός δεν είναι θλιβερός), που έκλεισε κατόπιν εορτής η εισαγγελεύς Ράϊκου που έκανε σωστά τη δουλειά της- έρχεται η ώρα των υπολοίπων».

.
Νέα τροπή δίνει η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) σε σημείωμά της προς τον πρόεδρο της Βουλής και τον νέο εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ι. Τέντε, καθώς αναφέρει ότι «η παράκαμψη της δικαστικής αρχής παραβιάζει τη νομιμότητα, αφού και τα εξωτερικά στοιχεία των επικοινωνιών (ταυτότητα, τόπος και χρόνος  επικοινωνίας, αριθμοί κλήσεων, διευθύνσεις, μηνύματα κ.ά.) ανήκουν στην προστατευτική σφαίρα του απορρήτου».

.
Σύμφωνα με τις πηγές από το υπ. Δικαιοσύνης «ΔΕΝ(διας) θα προωθηθεί νομοσχέδιο καθώς η κυβέρνηση καλύπτεται από την εισαγγελική γνωμοδότηση προς τις αρχές να συλλαμβάνουν παρανομούντες διαχειριστές μπλογκ όταν βρεθούν από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος».

.
Άλλες πηγές αναφέρουν ότι ο πρωθυπουργός έχει στα χέρια του γνωμοδότηση του υπ. Εσωτερικών για την κατάθεση ν/σ που θα εξουσιοδοτεί ΕΥΠ και Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος να δημιουργήσουν βάση δεδομένων μπλόγκερ, οι οποίοι σε περίπτωση παρεκτροπής (sic) θα παρακολουθούνται και θα τιμωρούνται με πρόστιμα από το ΕΣΡ!

___

Τι να σχολιάσουμε επιπλέον σ’ αυτό το μπουρδούκλωμα που τα τσουβαλιάζει όλα σε μια συσκευασία. Και κυρίως, έχει επισημανθεί παλιότερα από πολλούς μπλόγκερ, αυτοί που θα μας κουβαλήσουν την «τάξη και ασφάλεια», ή αν θέλετε το Law & Order αμερικανιστί, στα μπλογκ, θα είναι οι δημοσιογράφοι...

Μεγ. Βρετανία: Διπλωματία με νέα μέσα

Το παίδεψα λίγο για να βρω τίτλο γι αυτό το ποστ. Δεν ήθελα ούτε το “Διπλωματία 2.0” που είναι πολυφορεμένο, ούτε το πιο εφετζίδικο “Η αυτοκρατορία αντεπιτίθεται”. Νομίζω ότι ο παρόν τίτλος έχει την επιθυμητή πολυσημία.

Και βέβαια δεν καταλαβαίνετε ακόμα για τι μιλάω όμως όλα θα γίνουν πιο σαφή λέγοντας ότι μόλις επέστρεψα από ένα δείπνο στην Βρετανική πρεσβεία όπου είχαν κληθεί κάποιοι μπλόγκερ, εκπρόσωποι του τύπου και του χώρου της επικοινωνίας, στελέχη επιχειρήσεων κ.α.

Σκοπός του δείπνου εργασίας ήταν η γνωριμία: γνωριμία με την νέα πολιτική επικοινωνίας του Foreign Office που δεν αφήνει έξω τα νέα μέσα, αλλά και πιο απλή, ανθρώπινη γνωρίμια, ένθεν κακείθεν.

Δεν θα αναφέρω ποιοί άλλοι συμμετείχαν, ας το κάνουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους. Δεν ήμασταν πολλοί πάντως. Από τα νέα μέσα εννοώ. Υπήρχαν όμως πολλοί κι ενδιαφέροντες άνθρωποι από την άλλη πλευρά. Με πρώτο τον πρέσβη David Landsman που είχε την πρωτοβουλία της συνάντησης (σημειωτέον ότι το δείπνο έλαβε χώρα στο σπίτι του πρέσβη στη Λουκιανού 2, που όπως προς έκπληξη μου έμαθα, ήταν το σπίτι του Βενιζέλου) και που στον χαιρετισμό του, μας είπε κάτι που για όσους σαν και μένα δεν έχουν σχέση με τη διπλωματία, ακούγεται περίεργο, αλλά αν το σκεφτείς, είναι πολύ αληθινό: μας είπε ότι η διπλωματία στην ουσία είναι επικοινωνία και συνεπώς μ’ αυτήν  την έννοια  εκείνος κι εμείς, οι  ‘αντιπρόσωποι’ των μέσων, νέων και παλιών, είμαστε ‘συνάδελφοι’.

Σημειωτέον ότι πολλοί από τους παρευρισκόμενους δεν μπόρεσαν να μην κάνουν την σύγκριση με την αντίστοιχη πρόσκληση μπλόγκερ στο ΥΠΕΞ, πριν ένα χρόνο και κάτι. Αλλά η όποια αναλογία τελειώνει εδώ, γιατί στην περίπτωση της Βρετανικής Πρεσβείας, δεν πρόκειται για μια προσωπική πρωτοβουλία παρά τους όποιους προσωπικούς τόνους, αλλά για μια πολιτική απόφαση και μια επικοινωνιακή πολιτική που ξεκινάει από το Foreign Office και διαπερνά όλες τις Βρετανικές πρεσβείες ανά τον κόσμο. Γι αυτό ακριβώς παρεβρισκόταν κι ο Ian Hargreaves παλιός δημοσιογράφος των Financial Times, του Independent και του BBC. Ο Ian Hargreaves έχει προσληφθεί από το Foreign Office και φέρει τον τίτλο Strategic Communications Director, κι υποπτεύομαι ότι το άνοιγμα προς τα νέα μέσα φέρει σε μεγάλο βαθμό τη σφραγίδα του.

Είχα δεν την τύχη να κάθομαι δίπλα στον υπεύθυνο των Digital Communications Paul Bute, ή ‘Head of Digital Engagement’ όπως λέει η κάρτα του, ο οποίος ήταν μάλλον κι ο καθ’ ύλην αρμόδιος για τα νέα μέσα.

Βέβαια από ένα γεύμα γνωριμίας ως μια επικοινωνιακή καμπάνια υπάρχει απόσταση και δεν ξέρω για ποιά θέματα και με τι τρόπο θα κινηθεί η Βρετανική πρεσβεία.  Κι ούτε μπορώ να προεξοφλήσω την επιτυχία της.  Μια χώρα όμως με μακρά διπλωματική παράδοση, δεν μπορεί να ασχολείται με τα νέα μέσα επειδή απλά είναι της μόδας ή του συρμού. Κι αν σκεφτεί κανείς πόσα λεπτά και δύσκολα θέματα απασχολούν την διπλωματία, μάλλον απορεί γι αυτή την ενασχόληση κι εμπλοκή.

Ας απορήσουμε λοιπόν, κι ας αναρωτηθούμε τι, γιατί και πως θα έπρεπε να κάνουμε κι εμείς στην προώθηση των δικών μας θέσεων κι επιδιώξεων στο εξωτερικό με αντίστοιχους μηχανισμούς μιας κι οι παραδοσιακοί φαίνεται να έχουν εξαντληθεί.

Reblog this post [with Zemanta]

deb8 εναντίον debate

468x60

Προχτές στην μεγάλη φιέστα (: ξενική λέξη, δισύλλαβη που αρχίζει από φ όπως κι η επίσης δισύλλαβη ξενική φιάσκο) του debate των πολιτικών κι ‘ενημερωτικών’ αρχηγών πήραμε μια καλή γεύση από τα ίδια. Δεν πήραμε καμία γεύση από Ευρώπη. Την Ευρώπη την έχουμε για τα πανηγύρια (φιέστα = πανηγύρι, παρεπιπτόντως).  Την έχουμε επίσης για να την αρμέγουμε (νομίζουμε τουλάχιστον). Δεν την έχουμε για ν’ ασχολούμαστε μαζί της. Και δεν είμαστε οι μόνοι δηλαδή. Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι κάπως έτσι αντιμετωπίζουν το θέμα των Ευρωεκλογών: με αδιαφορία, άγνοια κι αποχή.

Επειδή όμως τον περασμένο Σεπτέμβρη είχα την τύχη να προσκληθώ στο Ευρωκοινοβούλιο όπου είδα,  άκουσα κι έμαθα δυό πράγματα παραπάνω, έχω φέτος την περιέργεια να ακούσω ένα δυό λόγους που να αποπειρώνται να πείσουν στοιχειωδώς γιατί πρέπει να ψηφίσω καταρχήν, έτσι γενικά, κι έπειτα γιατί πρέπει να ψηφίσω τον ένα ή τον άλλο.

Σε αντίθεση με το προχθεσινό debate των πολιτικών αρχηγών, διοργανώνεται στις 3/6 ένα άλλο, διαδικτυακό,  όπου τις ερωτήσεις θα τις θέτει ο κόσμος, θα τις ψηφίζει ο κόσμος, θα τις παρουσιάζει η ομάδα  που είχε την πρωτοβουλία για την διοργάνωση, και θα επιχειρούν να τις απαντήσουν  άνθρωποι που θα μας εκπροσωπήσουν στην Ευρώπη, αν κι όταν εκλεγούν.

Γενικά δεν έχω σε μεγάλη υπόληψη τα debate. Δεν πιστεύω επίσης ότι έχουμε αποκτήσει την πολιτική κουλτούρα να κάνουμε ερωτήσεις ουσίας σε ενέργειες σαν κι αυτήν, ή να ψηφίζουμε ερωτήσεις άλλων όχι με κριτήριο την κομματική χρησιμότητα αλλά με βάση το ενδιαφέρον του θέματος.

Εν τούτοις δεν μπορώ να μην θεωρήσω απείρως καλύτερο το να πάρω απαντήσεις από τους ανθρώπους που θα με εκπροσωπήσουν τελικά, από το να ακούω τις γενικόλογες εσωτερικής κατανάλωσης περιστροφές των πολιτικών αρχηγών που το μόνο πρόβλημα που λύνουν είναι αυτό της αϋπνίας.

Κι είναι και κάτι άλλο: κατά το ‘έχουμε τους πολιτικούς ή τις κυβερνήσεις που μας αξίζουν’, ισχύει και το ‘έχουμε και την ενημέρωση που μας αξίζει’. Το να μπορώ εγώ ο απλός πολίτης να θέτω με τις ενέργειες μου και τις ερωτήσεις μου την ατζέντα της ενημέρωσης μου είναι μεγάλη υπόθεση. Αν πετύχει το deb8 στις 3/6,  τότε τα social media ενημέρωσης θα έχουν κερδίσει μια μεγάλη νίκη: όχι νίκη ακροαματικότητας και τηλεθέασης, ή παρέλασης σταρ δημοσιογράφων, αλλά νίκη ουσίας. Κι αυτό είναι το σημαντικώτερο στοίχημα, σημαντικώτερο ίσως κι από τις Ευρωεκλογές.

Ακολουθεί ενημερωρικό βιντεάκι για το πως υποβάλλονται οι ερωτήσεις. To live deb8 χρησιμοποιεί την υπηρεσία uservoice και θέλει κάποια εξοικείωση.

Το λευκότερο λευκό

notapathetic


Δεν μιλάω για μπουγάδα, αλλά για κείνο το ‘πολιτικό’ λευκό που χαρακτηρίζει μια μερίδα κόσμου που θέλουν να είναι πολιτικοποιημένοι  αλλά όχι κοματικοποιημένοι .
Συνήθως τσουβαλιάζεται με τα άκυρα και τις αποχές. Όχι πως κι αυτά δεν μπορεί να εκφράζουν άποψη. Απλά πιστοποιείται πιο δύσκολα.

Τι πιστεύουν λοιπόν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που η ψήφος τους είναι ‘χαμένη’ ψήφος, δεν μετράει, ή μετράει και συνυπολογίζεται με τους ισχυρούς;

Έχουν φωνή εκτός από άποψη; Την λένε ποτέ; Την ακούει κανείς; Την λαμβάνει υπόψιν;

Κάτι τέτοια ερωτήματα θέλαμε να εξερευνήσουμε με τον Βασίλη και τον Χριστόφορο κι είπαμε να σκαρώσουμε ένα site ζωντανό γκάλοπ. Κάπου που να μπορούν να καταθέσουν την άποψη τους όσοι συνήθως στερούνται τέτοιου βήματος. Το είπαμε not-apathetic, κατά μίμηση της ομώνυμης προσπάθειας που έγινε στην Αγγλία πριν μερικά χρόνια.
Το στήσαμε σ’ ένα απλό blogger blog, βιαστικά είναι η αλήθεια. Αλλά δουλεύει.
Τουλάχιστον, το τεστάραμε: θα πούμε ότι πραγματικά δουλεύει όταν δούμε να εξυπηρετεί το σκοπό για τον οποίο στήθηκε.

Μην παρεξηγηθούμε: δεν πρόκειται για πρόσκληση σε αποχή, λευκό ή άκυρο για τις Ευρωεκλογές. Δεν συντασόμαστε αναγκαστικά μ’ αυτή τη θέση. Απλά θέλουμε να την καταλάβουμε. Και για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να την ακούσουμε. Κι αυτό το σκοπό εξυπηρετεί το not-apathetic.eu.

Αν τυχαίνει όμως εσείς να είστε αυτής της γραμμής, τότε επώνυμα ή ανώνυμα, εξηγείστε μας τη θέση σας. Να είστε σίγουροι ότι θα φροντίσουμε να γίνει και να μείνει σεβαστή.

Το blog της ΝΔ για τις εκλογές

nd-blog

Αναμένω πολύ ‘socialmediaκη’  κίνηση για τις επερχόμενες Ευροεκλογές συνοδευόμενη από ‘socialmediaκη’ σύγχιση, σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενη μιας κι είναι παρθένος χώρος και τα πρώτα βήματα έχουν πάντα πεσίματα.

Θα προσπαθώ να παρακολουθώ και να σχολιάζω καλοπροαίρετα από δω ότι υποπίπτει στην αντίληψή μου για να δίνω μια γενικώτερη αφορμή διαλόγου για το θέμα, όχι για την πολιτική του διάσταση αλλά για την ‘socialmediaκη’ .

Η εισαγωγή αυτή αφορά προφανώς και το μπλογκ του τίτλου, δηλαδή το μπλογκ της ΝΔ.

H ΝΔ έχει επιδείξει ως κόμα το μικρότερο ενδιαφέρον για εμπλοκή στα social media ως τώρα, οπότε ένα τέτοιο άνοιγμα είναι καλοδεχούμενο. Που ακριβώς αποσκοπεί όμως;

Εγκαινιάζουμε το καινούργιο αυτό μέσο διαλόγου.

Οι επικείμενες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ακόμα μία ευκαιρία για ανταλλαγή ιδεών και σκέψεων.

Θέλουμε ουσιαστική, άμεση και αληθινή μεταξύ μας επικοινωνία.

λέει το εναρκτήριο ποστ του μπλογκ.
Ο στόχος είναι ο διάλογος προφανώς και η συμμετοχή του κόσμου σ’ αυτόν. Καλώς ως εδώ.
Στους όρους χρήσης όμως υπάρχει μια αποθαρρυντική σύγχυση των εννοιών χρήστης κι επισκέπτης.

Όσοι επιθυμούν να επισκεφθούν και να κάνουν χρήση του δικτυακού μας τόπου, υποχρεούνται, να υποβάλλουν αίτηση για πρόσβαση στις υπηρεσίες του. Στην αίτηση αυτή, πρέπει να περιέχονται τα αληθή στοιχεία, και πληροφορίες, που θα ζητά ο δικτυακός μας τόπος, και σε περίπτωση αλλαγής τους, εχει υποχρέωση να διορθώνει τα στοιχεία αυτά. Ο επισκέπτης – χρήστης του δικτυακού μας τόπου, φέρει αποκλειστικά την ευθύνη, και τις τυχόν ποινικές συνέπειες, από τη δήλωση ψευδών στοιχείων.

Στην αίτηση πρέπει να περιλαμβάνονται όνομα, επίθετο, email. Ο επισκέπτης – χρήστης, με την υποβολή της αίτησης, αποδέχεται ανεπιφύλακτα του γενικούς όρους χρήσης του δικτυακού μας τόπου.

Με την υποβολή της αίτησης, ο επισκέπτης – χρήστης θα παραλαμβάνει την επιβεβαίωση του προσωπικού του κωδικού (password) πρόσβασης, και το όνομα χρήσης (username) που αυτός θα έχει επιλέξει.

Προφανώς ο συντάκτης του κειμένου αναφέρεται σ’ όσους θέλουν να γραφτούν στο μπλογκ  σαν χρήστες (registered users για να συνεννοούμστε) για να μπορέσουν να πουν την γνώμη τους. Ο χαρακτηρισμός τους όμως ως “επισκεπτών – χρηστών” τσουβαλιάζει σε μια κατηγορία τρεις διακριτές ομάδες: τους επισκέπτες της ιστοσελίδας που απλά διαβάζουν, τους επισκέπτες που διαβάζουν και σχολιάζουν κι αυτούς που πιθανώς θέλουν να εγγραφούν για να ανεβάσουν κάποιο ποστ με την άποψή τους.

Στη συνέχεια ακολουθεί άλλη ακατάλληπτη παράγραφος στα Ειδικά θέματα:

Ο δικτυακός μας τόπος, δικαιούται, και συναινούν προς τούτου οι επισκέπτες – χρήστες – μέλη, να καταγράφει το περιεχόμενο των μηνυμάτων των επισκεπτών – χρηστών, προκειμένου να ελέγχεται, διαπιστώνεται, και επιβεβαιώνεται, η τυχόν παράβαση των όρων χρήσης.

Ποιά είναι τα “μηνύματα”; Τα σχόλια και τα ποστ; Μα αυτά καταγράφονται έτσι κι αλλιώς.Τι προσθέτει αυτός ο όρος;

Δεν είμαι δικηγόρος και δεν μπορώ να πω μετά βεβαιότητος αν κάτι έχει ή δεν έχει νόημα, αλλά αυτό το κείμενο σίγουρα δεν είναι κατανοητό σ’ αυτόν που απευθύνεται: στον απλό επισκέπτη του blog όπως εγώ.

Τέλος πάντων, ας πούμε ότι οι  ‘Όροι Χρήσης” είναι το τυπικό μέρος κι ας δούμε την ουσία.

Για να γίνει διάλογος θα πρέπει να έχουμε κάποια ‘υλη’ γι αφορμή του διαλόγου. Τα άρθρα που μέχρις στιγμής έχουν παρουσιαστεί  είναι η ομιλία του πρωθυπουργού στο ΕΛΚ και οι θέσεις του κόμματος σ’ αυτό. Προφανώς και μπορούν να γίνουν αυτά τα κείμενα αντικείμενο διαλόγου, αλλά τι προσθέτει η χρήση ενός μπλογκ γι αυτό το σκοπό; Απολύτως τίποτα. Θα μπορούσαν να είναι κάποια άρθρα στο επίσημο site της Νέας Δημοκρατίας με ανοιχτά τα σχόλια.

Το blog σημαίνει ύπαρξη  blogger(s).  Δηλαδή προσώπουν που με μια σχετική ελευθερία θα παρουσιάζουν και θα εξηγούν τις θέσεις του κόματος, θα συνδιαλέγονται με τον κόσμο, θα χειρίζονται τις αντιρρήσεις, θα απαντούν στην κριτική, θα συνοψίζουν τις εποικοδομητικές προτάσεις κτλ. Κι αυτά με πάθος, και με μια γλώσσα ανθρώπινη κι όχι ξύλινη.

Το να ανεβαίνουν κείμενα από τον χρήστη Νέα Δημοκρατία, πολύ λίγο δίνει αυτή την αίσθηση.

Μήπως όμως blogger(s) θα είναι ο κόσμος που θα λέει τις απόψεις του; Προφανώς όχι καθώς δεν μπορεί να προκύψει κάτι συντεταγμένο μέσα απ’ αυτό.

Εν ολίγοις, η εικόνα που αποκομίζει κανείς είναι πως η αντίληψη για τα social media είναι περισσότερο εργαλειακή παρά ουσιαστική: το να χρησιμοποιεί κανείς μια πλατφόρμα blog όπως το wordpress που έχει χρησιμοποιηθεί, δεν φέρνει αυτόματα και την ουσία του blogging στο προσκήνιο.

Και για να γίνει αυτό πιο σαφές, ας κάνουμε την αντιπαραβολή: αν είχε χρησιμοποιηθεί ένα forum τι ακριβώς θα άλλαζε;  Μόνο το όνομα. Ασε που ένα φόρουμ προσιδιάζει περισσότερο στο διάλογο αυτής της μορφής.

Δεν έχει μείνει πολύς χρόνος για τις ευρωεκλογές και καταλαβαίνω την χρονική πίεση να βγούν κάποια πράγματα στον αέρα γρήγορα.  Η σπουδή όμως μπορεί να γίνει μπούμερανγκ κι η όποια προσπάθεια να μπει κανείς στα social media να καταλήψει χειρότερη από τον να μην έμπαινε καθόλου.

Τέλος, ένα blog δεν φέρνει την άνοιξη (των social media). Χρειάζεται ένας γενικώτερος σχεδιασμός και χάραξη πολιτικής που μπορεί να υπάρχει και να δούμε να ξεδιπλώνεται τις επόμενες μέρες. Πάντως το πρώτο βήμα δεν κερδίζει τις εντυπώσεις.