Βρέθηκα τις μέρες των Χριστουγέννων κάπως απρόσμενα στην Κωνσταντινούπολη. Για όσους ήδη τρόμαξαν πως ακολουθεί ταξιδιωτικό ποστ, μην ανησυχείτε: δεν είναι της συνήθειας και του ύφους μου. Τα όσα ακολουθούν είναι αυτά που τριγύριζαν στο μυαλό μου τις τέσσερεις μέρες που πέρασα εκεί, τα όσα είδα κι οι συγκρίσεις που έκανα με την Αθήνα, κι έχουν [...]
Δε θυμάμαι να έχω ξαναγράψει πρωτοχρονιάτικά ποστ. Και δε θέλω να είναι γκρινιάρικο. Μια διαπίστωση θέλω μόνο να μοιραστώ. Διαβάζω πολύ κριτική τελευταία για την ανικανότητα του πολιτικού συστήματος να ‘τα βρει’ και ν’ αναδείξει ανθρώπους και ιδέες που μπορούν να μας οδηγήσουν έξω από την πορεία (αυτο)καταστροφής που έχουμε πάρει. Αυτό που δεν βλέπω [...]
Κοιτώντας αυτή τη φωτογραφία του εκλιπόντος Steve Jobs, που η Apple διάλεξε, πολύ λιτά, πολύ ‘ασπρόμαυρα’, πολύ Jobs-like, ν΄ αναρτήσει εις ένδειξιν πένθους στην πρώτη σελίδα της σήμερα, δεν μπορεί κανείς ν’ αποφύγει το διαπεραστικό βλέμμα του. Δεν είναι ένα βλέμμα εξεταστικό, ή επικριτικό. Αλλά διακρίνει κανείς ένα πονηρό χαμόγελο στο βάθος του. Το χαμόγελο [...]
Μ’ ενοχλεί που ακούω τόσο συχνά τελευταία τη λέξη ‘χούντα’ να εκστομίζεται για να περιγράψει μειωτικά την κυβέρνηση, την κατάσταση, την αυθαιρεσία, την αστυνομία κτλ. Μ’ ενοχλεί γιατί αφενός σημαίνει στρατιωτική δικτατορία και κάτι τέτοιο ΔΕΝ έχουμε στην Ελλάδα παρά τους ισχυρισμούς περί του αντιθέτου. Μ’ ενοχλεί όμως και για ένα άλλο λόγο: γιατί η [...]
Το πρωί, μόλις είχα ξεκινήσει με τ’ αυτοκίνητο για τη δουλειά, όταν στο πρώτο κόκκινο φανάρι πέρασε μπροστά μου μια κοπέλλα με ποδήλατο. Κουβαλούσε μια μεγάλη τσάντα, σαν σακ βουαγιάζ, κι ήταν ντυμένη με κάσουαλ τρόπο που δεν πρόδιδε ούτε “πετάγομαι να ψωνίσω κάτι κι επιστρέφω”, ούτε “πάω στο γραφείο”, ούτε καν “θα βγω με το [...]
Πριν λίγο καιρό κατέβασα από το Project Gutenberg και διάβασα το βιβλίο του Κωνσταντίνου Χατζόπουλου “Υπεράνθρωπος”. Από τον τίτλο καταλαβαίνει κανείς ότι έχει σχέση με τις νιτσεϊκές ιδέες που ο Χατζόπουλος είχε αρχικά ασπαστεί. Το βιβλίο δεν είναι όμως προς διάδοση αυτών των ιδεών αλλά προσπάθεια κριτικής τους μέσα από μια φανταστική ιστορία κάποιου Νίκου, [...]
“Διασχίζω τις πόλεις μου”. Έτσι λέει το γραφίτι με τη γυμνή κοπέλα που συναντάω στη σύντομη μοναχική μου βόλτα στο κέντρο της Αθήνας. Δεν καταλαβαίνω τη σχέση της γύμνιας με την αστική περιπλάνηση που υποδηλώνει το σύνθημα. Αλλά η γύμνια έχει κάτι το έντονα αστικό, με την πολεοδομική έννοια του όρου. Γι αυτό την αποδέχομαι. [...]
Καλό είναι να είμαστε geeks. Αλλά ας μην ξεχνάμε τι συνεπάγεται κάτι τέτοιο επειδή μας θαμπώνουν κάποια μπλιπ-χλιμπίδια…
Πολύ καθυστερημένα, αποφάσισα ν’ αλλάξω τη μορφή των permalinks (= των url των άρθρων) σε κάτι πιο με νόημα από το /archives/xxxx. Για τις επιπτώσεις που έχει αυτή η αλλαγή στις μηχανές αναζήτησης φρόντισα μ’ ένα permanent redirect στα παλιά permalinks. Για την επίπτωση στα tweet και facebook like buttons όπου μηδενίστηκαν όλα δεν έχω [...]
Η εκτίμηση του μέσου Έλληνα για τον ιατρικό κόσμο είναι κάτι λιγότερο από χαμηλή. Σ΄αυτό το πλαίσιο, το να διαβάζεις για ένα Έλληνα ερευνητή διεθνών προδιαγραφών, φήμης κι ακτινοβολίας που μάλιστα το έργο του αναδεικνύει τα λάθη και τις προκαταλήψεις της ιατρικής έρευνας, είναι όχι μόνο απροσδόκητο. Είναι κάτι σαν αποκάλυψη. Μιλάω για τον Γιάννη [...]
Webtropic Scicada greekstartups