Tag Archives: ακτιβισμός

Η κατάσταση στις φυλακές

Η δηλωμένη άγνοιά μου για το θέμα, δεν μ’ εμποδίζει καθόλου να αναδημοσιεύσω και προσυπογράψω αυτό το κείμενο, γιατί και τεκμηριωμένο μου φαίνεται, και, κρίνοντας απ΄όλα όσα συμβαίνουν στην Ελληνική κοινωνία, πολύ κοντά στην πραγματικότητα. Το βρήκα εδώ.

Όχι στο Όνομά μας


Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08


Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

– Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08


Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.


Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.


Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.


Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.


Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Δώστε πίσω την πόλη μας – the sequel

Πρίν περίπου ενάμιση χρόνο, ο Παναγιώτης Βρυώνης ξεκίνησε μια προσπάθεια καταγραφής με το φωτογραφικό φακό, των ακραίων συμπεριφορών οδηγών που πάρκαραν όπου ήθελαν, χωρίς να προσέχουν διαβάσεις πεζών, αναπήρων, πεζοδρόμια, ράμπες κτλ.
Στόχος ήταν η ευαισθητοποίηση του κόσμου σ’ ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε όλοι κάθε μέρα.
Έφτιαξε γι αυτό το σκοπό ένα γκρουπ στο flickr , το “Δώστε πίσω την πόλη μας” όπου από τότε τα 57 μέλη του γκρουπ ανεβάζουν τις φωτογραφικές τους καταγραφές.

Παρά τις όποιες υπενθυμίσεις, το γκρουπ ατόνισε στην πορεία του χρόνου, κυρίως λόγω του ότι δεν βρήκε το δρόμο τους προς ένα μεγαλύτερο κοινό.
Πρόσφατα ο Πάρις Αποστολόπουλος, μ’ ένα οργισμένο ποστ, ανακίνησε το σχετικό ενδιαφέρον και μ΄έβαλε σε σκέψεις.

Επειδή στον 1,5 χρόνο που παρήλθε από τη δημιουργία του γκρουπ, πολλά έχουν αλλάξει στο ιντερνετ, αλλά κυρίως παρατηρείται το φαινόμενο μιας ανευ προηγούμενου συγκέντρωσης χρηστών στο facebook,
σκέφτηκα ότι για να τύχει μεγαλύτερης προσοχής το γκρουπ πρέπει να μεταναστεύσει στο facebook, κι έτσι βάλθηκα να σκαρώσω ένα ανάλογο γκρουπ, παρότι θεωρώ ότι η δημιουργία των γκρουπ για ψίλου πήδημα (π.χ. έχω ένα μπλογκ πάρε κι ένα σχετικό γκρουπ) έχει αδυνατίσει τη λειτουργία τους.

Πιστεύω ότι ανεβάζοντας τις φωτογραφίες (και) στο facebook μπορεί αφενός να κρατήσει την προσπάθεια ζωντανή, αφετέρου να την πολλαπλασιάσει καθώς η δραστηριότητα του ανεβάσματος μιας φωτογραφίας ‘αναμεταδίδεται’ στο δίκτυο των φίλων του κάθε μέλους του γκρουπ που δεν είναι κάθε φορά το ίδιο.

Σαν promo έφτιαξα κι ένα μικρό βιντεάκι στο animoto με μερικές από τις φωτογραφίες που είχα ανεβάσει στο flickr.

Σπάνια ζητάω κάτι από τους αναγνώστες αυτού του μπλογκ. Αυτή θα είναι μια τέτοια φορά: γίνετε μέλη στο γκρουπ και κυρίως ενεργοποιηθείτε: αλλάξτε πρώτα απ’ όλα τη δική σας συνείδηση και συμπεριφορά και μετά επηρεάστε και τους άλλους. Γιατί η ζωή στις πόλεις μας έχει γίνει αφόρητη κι όπου καταφέρουμε να την βελτιώσουμε, κέρδος είναι.

BlogActionDay: μικρός απολογισμός

Τώρα γιατί εγώ πιάνω να κάνω απολογισμό, ενώ δεν έκανα ούτε ένα ποστ; Μάλλον για να δικαιώσω το όνομα του blog: metablogging σημαίνει να κάνεις blogging για το blogging. Το δικό σου ή των άλλων. Οι οποίοι εν προκειμένω, φαίνεται να ήταν σημαντικά λιγότεροι από πέρσι. Εννοώ όσοι συγκινήθηκαν από το κέλευσμα του Blog Action Day. Αλλά μήπως το ίδιο μούδιασμα δεν είδαμε και στις άλλες ακτιβιστικές ενέργειες του 2008 (αν το blog action day μπορεί να χαρακτηριστεί ακτιβισμός).

Συγκεκριμένα, μέχρι αυτή την ώρα, βλέπω στο blogsearch, να έχουν ανταποκριθεί 107 blog δηλαδή λιγότερο από το ένα τέταρτο απ’ όσα πέρσι. Και δεν βλέπω μέσα σε μια ώρα να καλύπτεται η διαφορά.

Ας δούμε πως συγκρινόμαστε και με την παγκόσμια μπλογκόσφαιρα και μετά μπορούμε να επιχειρήσουμε συμπεράσματα.

15/10 BlogActionDay : για τη φτώχεια

Ξέρω ότι δεν πρόκειται να ταΐσουμε τους πεινασμένους μ’ ένα ποστ, οπότε, πληζ, ας μην αρχίσουμε τα περσινά. Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να προκαλέσει ένα, έστω και ελάχιστο, προβληματισμό ή να ξεκινήσει μια συζήτηση ας το κάνει. Λεπτομέρειες εδώ.


Blog Action Day 2008 Poverty from Blog Action Day on Vimeo.

Reblog this post [with Zemanta]

Μποϋκοτάζ στο γάλα: δουλεύει

Στην βδομαδιάτικη επίσκεψή μου στο σουπερμάρκετ διαπίστωσα ότι το μποϋκοτάζ στο γάλα που είχε εξαγγελθεί μέσα από τα μπλογκ και που υποστηρίζεται από τις καταναλωτικές οργανώσεις, δουλεύει!

Συνήθως πηγαίνω μεσημεριανή ώρα και πάντα έχω πρόβλημα να βρω γάλα. Σήμερα τα ράφια ήταν γεμάτα κι επιπλέον υπήρχε μια επιγραφή που έλεγε ότι υπάρχει έκπτωση 5% σε όλα τα γάλατα. Η έκπτωση απέχει βέβαια να είναι διόρθωση στην διαφορά τιμής που παρατηρείται με τα άλλα κράτη, αλλά κάτι είναι.

Δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό και ρώτησα την υπεύθυνη του καταστήματος αν η έκπτωση είναι λόγω του μποϋκοτάζ. Αρνήθηκε, στην αρχή, και μου είπε ότι το σουπερμάρκετ κάνει ειδικές προσφορές σε 2-3 είδη. Επέμεινα λέγονταςπως  γίνεται να συμπίπτει η συγκεκριμένη προσφορά με την περίοδο του μποϋκοτάζ, οπότε παραδέχτηκε ότι έγινε λόγω του θορύβου γύρω από το θέμα.

Δεν ξέρω πως ακριβώς δουλεύουν τα σουπερμάρκετ, αλλά δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι η έκπτωση σε όλα τα γάλατα έγινε χωρίς συνεννόηση με τις γαλακτοβιομηχανίες. Γιατί στο κάτω κάτω να επωμιστεί το κόστος το σούπερμάρκετ που είναι ενδιάμεσος; Εκτός αν κι είναι λόγω των ενδιαμέσων που η τιμή έχει πάει εκεί που έχει πάει.

Ποιός θα κλαίει για το χυμένο γάλα;

Αν πάει καλά η προσπάθεια μποϋκοτάζ του γάλακτος που σχεδιάζεται από μια ομάδα bloggers να λάβει χώρα από τις 9-11/6, μάλλον δεν θα είναι οι καταναλωτές αυτοί που θα κλαίνε.

Κι εγώ δεν μπορώ να μην παρατηρήσω με έκπληξη την σύμπτωση που είναι πολύ σύμπτωση για να είναι σύμπτωση (αλλά γι αυτό μπορεί να είναι σύμπτωση): ότι ένα χρόνο μετά το πρώτο μεγάλο ξέσπασμα του ελληνικού μπλογκοακτιβισμού και λίγες μέρες μετά τις σκέψεις που του αφιέρωνε ο pølsemannen και που έβαζε στο στόμα του Σουηδού του την κριτική για την καταναλωτική συνείδηση του Έλληνα, και την ιδέα για διαρκή μακρά μποϋκοτάζ που έρριξε ο Αλέξανδρος την μέρα των γενεθλίων μου, ξεκινάει η προσπάθεια που δεν στοχεύει να αλλάξει τα πολλά και μεγάλα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας αλλά απλά να πονέσει το πορτοφόλι αυτών που πονάνε το δικό μας.

Συμφωνώ και θα συμμετάσχω αλλά το ερώτημά μου είναι γιατί 9 με 11Ιουνίου κι όχι open ended;

Τρείς μέρες αποχής είναι κραδασμός που μπορούν να απορροφήσουν οι βιομηχανίες. Το ‘αορίστου’ δεν το αντέχει καμιά τους.

Κι αν μου πείτε τι θα γίνουν τα μωρά μας κτλ, ε,  ευκαιρία να θυμηθούμε πως επιβιώνουν χωρίς γάλα, κάποιοι που ποτέ δεν αποφάσισαν να το μποϋκοτάρουν απλά γιατί ποτέ δεν το είχαν.


Αμαλία Καλυβίνου, in memoriam

 

Σήμερα κλείνει ένας χρόνος από το θάνατο της Αμαλίας Καλυβίνου, ένα άδικο θάνατο που δημιούργησε το πρώτο μεγάλο ξεσήκωμα της ελληνικής μπλογκόσφαιρας. Καθώς κοίταζα προς τα πίσω τα δεκάδες ποστ που κι εγώ της είχα αφιερώσει (δείτε το tag Αμαλία, αν ενδιαφέρεστε), αναλογιζόμουν με απογοήτευση αλλά όχι και μ’ έκπληξη πως ξεφούσκωσε όλη εκείνη η κινητοποίηση κι όλη εκείνη η οργή.

Η Ροδιά προσπαθώντας να αναγεννήσει το παλιό εκείνο ενδιαφέρον δημιούργησε ένα νέο μπλογκ, το http://amalia2007.blogspot.com/ που αποσκοπεί στο να κατατεθούν εκεί

α) Προτασεις για βελτιωση της νοσοκομειακης περιθαλψης στην Ελλαδα
β) Καταγγελιες επωνυμες για κρατικη ολιγωρια, ιατρικες παραλειψεις, κλπ

Συνέλλεξε επίσης όλα τα ποστ από το αρχικό ιστολόγιο της Αμαλίας (http://fakellaki.blogspot.com),  το οποίο έχει βανδαλιστεί απερίγραπτα, και τα μετέφερε στο νέο, εν είδει αρχείου.

Δεν ξέρω αν άλλο ένα καταγγελτικό μπλογκ μπορεί να προσφέρει κάτι. Τείνω να συμφωνήσω με τη γνώμη του pølsemannen που έγραφε πριν λίγες μέρες εδώ http://polsemannen.blogspot.com/2008/05/m-1-2007-my-two-cents.html:

1. Οι Έλληνες γενικά δεν έχουν καν καταναλωτική συνείδηση, πόσο μάλλον κοινωνική συνείδηση, ώστε να μην πέφτουν θύματα των κερδοσκόπων. Πάνε σαν βόδια και πληρώνουν όσο – όσο για πανάκριβες ντομάτες Χριστουγεννιάτικα, πέφτοντας θύματα των λαμογίων και ούτε τους περνά από το μυαλό να τιμωρήσουν τους εκμεταλλευτές μη αγοράζοντας τα προϊόντα τους. Αν οι Έλληνες δεν έχουν σοβαρό καταναλωτικό κίνημα που θα προασπιστεί τα συμφέροντα τους σε ένα θέμα που καίει καθημερινά όπως η ακρίβεια, πώς θα ασχοληθούν με το ΕΣΥ και την υγεία; Άλλωστε αυτή την θυμούνται αν αρρωστήσουν σοβαρά οι ίδιοι, ή κάποιο μέλος της άμεσης οικογένειάς τους. Αν αρρωστήσει ο θείος που δεν έχει σημαντική ακίνητη περιουσία, ας πάει να κόψει τον λαιμό του.
2. Για να υπάρξει κάποιο απτό αποτέλεσμα σε τέτοια μεγάλα θέματα απαιτείται συνεχής πίεση και προσπάθεια διαρκείας. Ακόμα και μία πετίσιον που θα συγκεντρώσει πολλές υπογραφές, από μόνη της δεν κάνει τίποτα. Ο αρχικός ενθουσιασμός ξεφουσκώνει γρήγορα και η κατάσταση μένει ως έχει. Ίσως φταίει το γεγονός ότι οι Έλληνες δεν είναι φαν της μακρόχρονης προσπάθειας και σχεδιασμού. Είναι το «δωσ’ υμίν σήμερον» και αυτό ίσως εξηγεί το γεγονός γιατί η χώρα δεν ανέπτυξε ισχυρή βιομηχανία ή γιατί δεν ασχολείται με την έρευνα νέων τεχνολογιών.

Έχω εκφράσει κι εγώ τη δική μου άποψη για τον ακτιβισμό παλιότερα.

Για την 1η Ιουνίου, έχει προγραμματιστεί επίσης μια ακόμα κινητοποίηση  ανάλογη της περσινής. Περισσότερα μπορείτε να δείτε εδώ.

Αντιγράφω, για τις ενέργειες:

1. Ανεβάζουμε το κείμενο αυτό στα μπλογκς μας την 1η Ιουνίου 2008.
2. Υπογράφουμε στο http://www.gopetition.com/online/12922.html αν δεν το έχουμε ήδη κάνει και να παροτρύνουμε φίλους, γνωστούς και συνεργάτες να υπογράψουν κι εκείνοι.
3. Στέλνουμε με SMS το εξής μήνυμα:
«Ένα χρόνο μετά τον θάνατο της Αμαλίας και τίποτα δεν άλλαξε στο Ε.Σ.Υ. Υπόγραψε το διαδικτυακό κείμενο διαμαρτυρίας «Για την Υγεία» στο www.gopetition.com/online/12922 και προώθησε το σε όσους γνωρίζεις.»

Τέλος, σας συνιστώ να δείτε Sicko του Michael Moore  όχι για να δείτε τα χάλια της υγείας στην Αμερική και να παρηγορηθείτε αλλά για να δείτε τι συμβαίνει σε Καναδά, Αγγλία, Γαλλία και Κούβα και να εξοργιστείτε με τα δικά μας χάλια. Χάλια που στοίχισαν τη ζωή σ’ ένα άνθρωπο, την Αμαλία, που στοιχίζουν τη ζωή σε άγνωστο πόσους άγνωστους ακόμα,  και που αύριο μπορεί να στοι
ίσουν και τη δική μας.

Έχουμε φωνή και δεν περιμένουμε να μας καλέσουν στα media για να μιλήσουμε (update 1)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ

  • ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
  • ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.

Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.

  • Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
  • Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.

Συνεπώς,

  • Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
  • Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
  • Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).

Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs,

και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο

Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.

Περισσότερες πληροφορίες

  • Για την ομάδα freebloggers: Ζαφείρης Καραμπάσης (chocolatehorizon at yahoo.gr), Θωμάς Τζήρος (tom.tziros at gmail.com)
  • Για την πρωτοβουλία digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας (asterios at gmail.com)

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου, και ελεύθερο λογισμικό.

Update 1:  Τα μπλογκ που αναφέρονται στο κείμενο είναι αυτά που αρχικά υπέγραψαν το ΔΤ. Όλο και νέα μπλογκ προσυπογράφουν. Για την συνεχώς ανανεούμενη λίστα, δείτε εδώ.