Tag Archives: ακτιβισμός

Μερικές σκέψεις για τον δικτυακό ακτιβισμό

Με αφορμή τα σχόλια στο ποστ για την διαμαρτυρία για το DVD αλλά και μια πρόσκληση να συμμετάσχω σε μια ομαδική προσπάθεια για προτάσεις ενάντια στη διαφθορά, θέλω να γράψω μερικές σκέψεις για το θέμα του δικτυακού ακτιβισμού όπως εξελίσσεται στην ελληνική μπλογκόσφαιρα και ειδικά για το θέμα της διαφθοράς.

Κοιτώντας πίσω, νομίζω ότι τα γεγονότα που θα θυμόμαστε από τις διάφορες μορφές ακτιβισμού του 2007 είναι βασικά δύο:

  • Η κινητοποίηση για την Αμαλία
  • Οι κινητοποιήσεις για τις φωτιές

Ο λόγος που τις κάνει να ξεχωρίζουν απ’ όλες τις άλλες προσπάθειες είναι η μαζικότητα τους. Κι η μαζικότητά τους οφειλόταν όχι στην δύναμη του διαδικτύου αλλά σε ένα πολύ ισχυρό συναίσθημα που προκάλεσαν στον κόσμο σαν γεγονότα καθ’ αυτά.

Το διαδίκτυο μπήκε στην εικόνα στην πρώτη περίπτωση από συνάφεια: επειδή η Αμαλία ήταν μπλογκερ. Και στην δεύτερη περίπτωση σαν επικοινωνιακός καταλύτης: για να διαδώσει το μήνυμα και να βοηθήσει στην γρήγορη οργάνωση και συντονισμό ενεργειών. Ας το κρατήσουμε αυτό.

Παρά την αριθμητική επιτυχία των δύο ενεργειών όμως και την εγγραφή κάποιας υποθήκης στις συνειδήσεις, δεν μπορούμε να πούμε ότι κατάφεραν να αλλάξουν τα κακώς κείμενα προς τα οποία στρέφονταν.

Κι αυτό αναμενόμενο. Και θέλω να προλάβω τον αντίλογο ότι,” ναι, δεν άλλαξαν κάτι, αλλά τώρα οι υπεύθυνοι λαμβάνουν υπόψιν τους κι αυτή τη νέα μορφή διαμαρτυριών και διεκδικήσεων κι επηρεάζονται”. Μπορεί. Το θέμα είναι όμως αν η συνέχιση τέτοιου τύπου ενεργειών και διεκδικήσεων, χωρίς συγκεκριμένη ατζέντα, χωρίς συγκεκριμένο γενικό στόχο και χωρίς διασύνδεση μεταξύ τους μπορεί να έχει μέλλον. Κι αν δούμε τις κινητοποιήσεις που έγιναν από τον Οκτώβρη και μετά, σίγουρα θα παρατηρήσουμε ότι ο κόσμος με διάθεση συμμετοχής φυλλοροεί γιατί, είτε κουράζεται από την επανάληψη, είτε αισθάνεται το ‘άκαρπο’ κι απογοητεύεται, είτε …

Το δίκτυο, η μπλογκόσφαιρα, οι τηλεπικοινωνίες δεν μπορούν να έχουν από μόνα τους μια κοινωνική ατζέντα. Μπορούν όμως να γίνουν εργαλεία για μια ατζέντα που θα δημιουργηθεί, ανεξάρτητα απ’ αυτά, ίσως απ’ αυτά, αλλά όχι γι αυτά.

Κι εδώ θέλω να επικαλεστώ την υπομονή σας να παρακολουθήσετε ένα αντίστοιχο σκεπτικό που διατυπώνει ο Lawrence Lessig για τον αγώνα που έχει ξεκινήσει ενάντια στη διαφθορά. Είναι μιας ώρας και βάλε αλλά αξίζει τον κόπο:

(από αυτό το ποστ του . Δείτε επίσης χρήσιμο υλικό στο wiki του lessig για το λήμμα Corruption)Ανέφερα το παράδειγμα του Lessig γιατί έχει σχέση με την δεύτερη αφορμή αυτού του ποστ, αλλά και γιατί η ατελείωτη θεωρητικολογία δεν βοηθάει στην κατανόηση αυτού που θέλω να πω. Γι αυτό από δω και κάτω θα συνεχίσω μένοντας μόνο στο ζήτημα του όποιου ακτιβισμού για το θέμα της διαφθοράς.Προσωπικά κράτησα τρία χαρακτηριστικά από την προσπάθεια του Lessig που τα θεωρώ χρήσιμα για τη συζήτησή μας:

  • Επικεντρώνεται σε ένα στενά ορισμένο θέμα: τη διαφθορά με την έννοια του χρηματισμού.
  • Προτείνει και παραδοσιακές ενέργειες αλλά κυρίως ενέργειες που αφορούν το διαδίκτυο γιατί τις τελευταίες τις βρίσκει πιο αποτελεσματικές για το στόχο του
  • Οι ενέργειες που προτείνει για το διαδίκτυο έχουν σχέση με τις δυνατότητες ομαδικής συνεργασίας στο διαδίκτυο αλλά, κυρίως, σε σχέση με τη μακρά μνήμη του διαδικτύου, την επιρροή της πληροφορίας στην ενημέρωση και τις αποφάσεις.

Συγκεκριμένα ο Lessig προτείνει (αν έχω καταλάβει καλά) την ομαδική συλλογή δημόσιων στοιχείων (προσοχή εδώ, μιλάμε για στοιχεία, οτιδήποτε άλλο είναι απλώς συκοφαντία) για δημόσια πρόσωπα έτσι ώστε να διαφαίνεται ή να σκιαγραφείται η σχέση ενός π.χ. πολιτικού με κέντρα οικονομικών συμφερόντων τα οποία δυνητικά θα μπορούσαν να τον χρηματίζουν.

Βρισκώ αυτή την ιδέα άπειρα αποτελεσματικότερη από την ανάρτηση banner, ή δήλωση διαμαρτυρίας ή κυκλοφορία press release ή ..

Γιατί:

α. Έχει βάθος χρόνου. Δεν υπάρχει τέλος στην ενέργεια. Στο βαθμό που έχουν οριστεί κάποια πλαίσια συλλειτουργίας μπορεί να εγκαταστήσει μόνιμους μηχανισμούς συλλογής και διάχυσης πληροφοριών, που στο βαθμό που καταφέρνουν να φέρνουν διαφάνεια και να ενημερώνουν, θα λαμβάνουν θετική ανάδραση και θα ενδυναμώνονται.

β. Αξιοποιεί την όποια συμμετοχικότητα, ακόμα και την εντελώς περιστασιακή. Σε ένα wiki π.χ. μπορεί να συμμετάσχει κανείς και με μία μόνη εγγραφή, που όμως στο βαθμό που συνεισφέρει στην γενική πληροφορία αξίζει και μένει ες αεί.

γ. Αφήνει μια εγγραφή ‘μόνιμη’ γύρω από το θέμα στον παγκόσμιο ιστό. Τα web 2.0 εργαλεία, είναι βελτιστοποιημένα για τις μηχανές αναζήτησης και στο βαθμό που το περιεχόμενό τους ανανεώνεται με ταχτικούς ρυθμούς, οι σελίδες τους ανεβαίνουν ψηλά στις μηχανές αναζήτησης. Έτσι, όταν αναζητάει κανείς πληροφορία για ένα πρόσωπο, αν υπάρχει υπόνοια χρηματισμού του, αυτό θα γίνει αντιληπτό, κι αναλόγως πόσο μετράει στα κριτήρια του αναζητούντος (κι αν είναι ψηφορόρος θα πρέπει να μετράει) παίρνει κανείς τα μέτρα του.

Αρκετά μίλησα όμως. Θα ήθελα να ακούσω τις γνώμες σας.

(Το ποστ αυτό είναι η απάντηση στα σχετικά σχόλια και e-mail των φίλων συν-ιστολόγων για τα δύο θέματα που ανέφερα αρχικά)

Η διαμαρτυρία για το DVD

Χτες στις 7μμ μια ομάδα από 20 περίπου bloggers ανάρτησαν στα ιστολόγια τους ένα ποστ διαμαρτυρία για την περιβόητη ιστορία του DVD Ζαχόπουλου και την ‘πληροφορία’ της περασμένης Κυριακής ότι έχει διαρρεύσει στην μπλογκόσφαιρα. Εξέδωσαν και το παρακάτω δελτίο τύπου:

Ύστερα από πληροφορίες που μεταδόθηκαν την Κυριακή 27.1.2007 περί δήθεν ανάρτησης του video της υπόθεσης Ζαχόπουλου στο Διαδίκτυο, περίπου 30 bloggers αποφάσισαν να οργανώσουν την Καμπάνια «ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΤΟ DVD – ΔΕΝ ΠΑΡΑΒΙΑΖΩ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ».

Συντονισμένοι γύρω από αυτό το σύνθημα και χρησιμοποιώντας ως λογότυπο ένα dvd σε σχήμα ροζ κλειδαρότρυπας, οι bloggers κινητοποιούνται προκειμένου να περάσουν το μήνυμα ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον για να δούμε το εν λόγω video στις οθόνες μας, ούτε στα «συμβατικά», ούτε στα «εναλλακτικά» μέσα ενημέρωσης.

Η Καμπάνια κορυφώνεται την Παρασκευή, ώρα 19.00 – 19.30, οπότε καλούνται όλοι οι bloggers που συμμετέχουν να αναρτήσουν ένα σχετικό κείμενο. Πρόκειται για την πρώτη διαδικτυακή διαδήλωση με ζήτημα που αφορά με τα θεμελιώδη δικαιώματα στον ελληνικό κυβερνοχώρο, δηλαδή το δίπολο προστασίας της ιδιωτικότητας – αξίωσης για διαφάνεια.

Αναζητώντας τα όρια ανάμεσα σε προστασία προσωπικών δεδομένων και διαφάνεια της κρατικής δράσης, καταλήγουμε ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος που να δικαιολογεί την προβολή και μετάδοση του video. Η γενικότερη υπόθεση έχει αδιαμφισβήτητα ενδιαφέρον και πρέπει κάθε στοιχείο που σχετίζεται με τη διαφθορά και συμβάλλει σε έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο να δοθεί στη δημοσιότητα. Σε αυτόν τον διάλογο, εξ ορισμού, δεν μπορεί να συμβάλλει η προβολή της ερωτικής πράξης.

Θέλουμε έτσι να αφαιρέσουμε από τον επίδοξο δημοσιογράφο ή διακινητή το επιχείρημα ότι «υπάρχει δικαιολογημένο ενδιαφέρον της κοινής γνώμης». Η κοινωνία των πολιτών είναι εδώ και αντιδρά. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να αποφασίσει πριν από εμάς, χωρίς εμάς, ότι «ο κόσμος θέλει να δει το dvd».

Η πρωτοβουλία για την διαμαρτυρία ήταν του e-Lawyer και το σχετικό banner του ibloglive

dvd.jpgΗ διαμαρτυρία δεν βρήκε σύμφωνη όλη την μπλογκόσφαιρα κι ο eLawyer έχει επιχειρήσει να συνοψίσει και να απαντήσει στα σχετικά επιχειρήματα, εδώ.

Προσωπικά, η αηδία που νοιώθω απ’ όλη αυτή την ιστορία, με κάνει να τείνω να συμφωνήσω με τα κίνητρα της διαμαρτυρίας αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να γίνει με τη μορφή ανάρτησης ποστ σε μια συγκεκριμένη στιγμή. Αυτού του τύπου οι διαμαρτυρίες έχουν νόημα όταν είναι μαζικές για να γεμίζουν οι aggregators κι οι μηχανές αναζήτησης από τα σχετικά ποστ. Ειδικά στις δεύτερες έχει περισσότερη σημασία γιατί όταν ψάχνει κανείς ‘DVD Ζαχόπουλος’ θα βλέπει τη διαμαρτυρία, πιθανώς πάνω πάνω, στις αναζητήσεις (αν έχουν φροντίσει οι διαμαρτυρόμενοι να λινκάρουν ο ένας τον άλλο). Στην περιορισμένη κλίμακα όμως που έγινε περισσότερο για εσωτερική ‘κατανάλωση’ στην μπλογκόσφαιρα προσφέρεται.

Πάντως καταλαβαίνω και την άλλη άποψη που λέει ότι το DVD δεν είναι απλά ένα προσωπικό θέμα Ζαχόπουλου, αλλά ένα πολιτικό ντοκουμέντο και γι αυτό η γνώση του τι περιέχει, μας αφορά. Αλλά δεν μπορώ σε καμιά περίπτωση να συμμεριστώ την δημόσια προβολή του γι αυτό το λόγο.

Το ζήτημα όμως δεν εξαντλείται στο DVD αλλά στην ‘ανθρωποφάγα’ διάθεση του τύπου, των media αλλά και κάποιων blog να εκθέσουν την προσωπική ζωή κάποιου σε δημόσια θέα. Κι απ’ αυτή την άποψη μια καμπάνια που θα αφορά γενικά την προστασία της ιδιωτικότητας θα είχε περισσότερο νόημα.

Η χρονιά που χτίστηκε η ελληνική blogόσφαιρα (Ελ.Τύπος)

kaltsovrako_xronia-blogosfairas.jpg

Το εξώφυλλο για το αφιέρωμα του Ελεύθερου Τύπου (δημιουργία kaltsovrako) που επιμελήθηκε ο Μάριος Ροζάκος

και … χμ, είπαμε κι εμείς δυό λογάκια 🙂

Εδώ αναλυτικά οι σελίδες σε PDF :

040108-29.pdf

040108-34.pdf

040108-35.pdf

“Network neutrality ή θάνατος”

Όταν γίνεται κανείς συνδρομητής σε κάποιον πάροχο Internet , δεν διανοείται ότι ο πάροχος θα ελέγχει το που πάνε τα bytes που στέλνει ο συνδρομητής, ούτε από που έρχονται αυτά που καταναλώνει. Αυτή τη βασική ελευθερία την αναμένει χωρίς να γνωρίζει ότι πρόκειται στην ουσία για την αρχή της ουδετερότητας των δικτύων.

Αυτή η αρχή είναι η ρίζα της ελευθερίας στο Ίντερνετ. Σε αντίθεση με τη λογοκρισία που αφορά τα ΄άκρα’ του δικτύου (την πρόσβαση σε συγκεκριμένους τόπους που φιλοξενούν συγκεκριμένο περιεχόμενο), η αρχή της ουδετερότητας αφορά το ίδιο το διάμεσο και το γεγονός ότι δεν θα πρέπει το μέσο να προσθέτει ή αφαιρεί τίποτα στο διακινούμενο περιεχόμενο.

Αυτή η θεωρητική κι αφηρημένη εισαγωγή οφείλεται σε μια ιστορία, όχι απόλυτα ξεκάθαρη κι επιβεβαιωμένη, που ακούγεται από διάφορες πηγές: το πως κάποιος μεγάλος πάροχος έχει αρχίσει να ‘περιορίζει’ ιντερνετικό traffic που αφορά Pier to Pier δίκτυα. Συγκεκριμένα υπάρχουν αναφορές ότι Comcast κάνει ακριβώς αυτό. Στο ποστ του Ars Technica, αναφέροναι μάλιστα κι αυτοί που το καταγγέλουν και που δεν είναι διόλου τυχαίοι. Πρόκειται, ούτε λίγο ούτε πολύ, για το ίδιο το Associated Press! (υπάρχουν και άλλες, νεώτερες, αναφορές).

Οι λόγοι της αντίθεσης στην ουδετερότητα των δικτύων είναι πολλοί και εύκολα αντιληπτοί. Τα P2P δίκτυα έχουν εξαπλωθεί τόσο που το ποσοστό της συνολικής επιβάρυνσης των δικτύων από την ‘κυκλοφορία’ που προκαλούν, ανησυχεί τους παρόχους. Αλλά ο βασικός λόγος είναι ότι τα δίκτυα P2P θεωρούνται τα ‘μεταρίζια’ των παραβατών του copyright, κι αυτούς τους ‘αντάρτες’ πολλοί θέλουν να τους δουν να προσκυνάνε γρήγορα τον ‘σουλτάνο’.

Αν όμως τα P2P δίκτυα (κι οι χρήστες τους) δρούσαν σαν κλέφτες στα βουνά ως τώρα, ενέργειες σαν κι αυτήν της Comcast, που τους κόβουν τις ‘γραμμές’ ανεφοδιασμού, θα τους αναγκάσουν να κατέβουν στην ‘πεδιάδα’, δηλαδή στο πεδίο μιας ανοιχτής πια πολιτικής διεκδίκησης, πράγμα που ισοδυναμεί με επανάσταση.

Και μιας τέτοιας επανάστασης το λάβαρο, εύκολα μπορεί να γράφει “Network neutrality ή θάνατος”…

Δείτε επίσης: SavetheInternet απ΄όπου και το παρακάτω βίντεο.

Blog Action Day: Απολογισμός

Την ώρα που γράφεται αυτό το ποστ, η 15η Οκτωβρίου δεν έχει εκπνεύσει σ’ όλες τις πλευρές του πλανήτη, αλλά είναι πολύ κοντά, έτσι τα αποτελέσματα είναι περίπου οριστικά:

484 ποστ μετράει το Technorati στην ελληνική γλώσσα και συμφωνεί το Sync με 482.
122 χιλιάδες σε όλες τις γλώσσες μας δίνει πάλι το Technorati.
20 χιλιάδες blog συμμετέχουν επίσημα (έχουν δηλωθεί στη σελίδα του blog action day) με εκτιμώμενο combined feed 14,3 εκ. ανθρώπους.
Ποσοστό post/συνολικό αριθμό μπλογκ για την Ελλάδα 484/22χιλ = 2,2%!!
Ποσοστό post/συνολικό αριθμό μπλογκ για τo κόσμο 122χιλ/70εκ = 0,17%. Το δεύτερο ποσοστό σίγουρα είναι υποεκτιμημένο γιατί δεν μπορεί να συμπεριλάβει τα ποστ που δεν περιείχαν το αγγλικό “Blog action day”. ΄Όπως και νάχει, η ελληνική δραστηριοποίηση είναι αναλογικά πολύ μεγαλύτερη, πράγμα κατανοητό γιατί δεν έχει σβήσει ακόμα η επίδραση των καταστροφικών φωτιών στη συνείδησή μας.

Πέραν των αριθμών, όμως, έχω την εντύπωση, από τα λίγα που διάβασα, ότι οι ελληνικές συμμετοχές δεν είχαν πολύ πάθος. Άλλοι εκφράζονταν κριτικά αλλά συμμετείχαν, άλλοι απλώς αναπαρήγαν κείμενα ήδη γνωστά. Κατανοητό ως ένα βαθμό γιατί κι η προέλευση της πρωτοβουλίας αυτής κι οι σκοποί της δεν είναι επαρκώς ξεκάθαροι στην πλειονότητα των Ελλήνων bloggers. Κι υπάρχει πάντα και το επαρχιώτικο αντανακλαστικό μας που σνομπάρει ότι δεν αφορά στενά τα ελληνικά πλαίσια.

Powered by ScribeFire.

Τα Creative Commons, o Lessig κι η διαφθορά

Σε μια βδομάδα ακριβώς ξεκινάει η λειτουργία των αδειών προστασίας πνευματικής ιδιοκτησίας Creative Commons και στην Ελλάδα. Το γεγονός γιορτάζεται με αντίστοιχη εκδήλωση (δείτε το banner στην αρχή των ποστ) στην οποία ομιλητής θα είναι ο ίδιος ο εμπνευστής τους, ο καθηγητής νομικής στο Στάνφορντ Λώρενς Λέσσιγκ .

Ο Λέσσιγκ είναι πια μυθική φιγούρα στο χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων και η παρουσία του κάνει την εκδήλωση σίγουρα κάτι που δεν πρέπει να χάσουμε. Τελευταία όμως εξέπληξε την κίνηση των υποστηρικτών των Creative Commons δηλώνοντας ότι από δω και μπρος θα εστιάσει τις προσπάθειές του σ’ ένα άλλο σκοπό: την καταπολέμηση της διαφθοράς.

Ευγενής σκοπός μεν, αλλά άγονος, θάλεγε κανείς, γιατί η διαφθορά έχει ηλικία όση κι η ανθρωπότητα. Τι έκανε τον Λέσσιγκ να πάρει αυτή την απόφαση;
Αυτή την απορία είχα κι εγώ μέχρι που είδα το παρακάτω βίντεο το οποίο κι εξηγεί με απλό τρόπο το γιατί αλλά, κυρίως, δείχνει τον τρόπο και τα μέσα για ένα νέο είδος ακτιβισμού για την καταπολέμηση της διαφθοράς που είναι μέσα στις σημερινές δυνατότητες των social media. Ας τον ακούσουμε καθώς αναπτύσσει τις θέσεις του στην Δανέζικη τηλεόραση.

Δώστε πίσω την πόλη μας (και τα δάση μας, και τη χώρα μας και τη χαμένη μας αξιοπρέπεια)

Μου φαίνεται άτοπο να ποστάρω οτιδήποτε δεν αφορά το θέμα των πυρκαγιών μέχρι να σβήσουν οριστικά.
Έτσι, όταν η Βικτωρία Τζούμα μ’ ενημέρωσε πως σήμερα τυπώθηκε το μικρό αφιέρωμα που έκανε στον Ελεύθερο Τύπο για την πρωτοβουλία του Παναγιώτη Βρυώνη “Δώστε πίσω την πόλη μου”, αμφιταλαντεύτηκα πολύ αν θάπρεπε να αναφερθώ. Τελικά κατέληξα να το κάνω γιατί η ανοχή και η σιωπή για οποιοδήποτε θέμα, είναι που μας έχει φέρει στο χάλι των τελευταίων ημερών.
Μπορείτε να δείτε το αφιέρωμα κάνοντας κλίκ στην εικόνα.

Θα αφήσω για λίγο το ποστ αυτό ως πιο πρόσφατο κι έπειτα θα φέρω πάλι το της βοήθειας προς τους πυροπαθείς πρώτο.

Φτάνει πια!

Με  τις ειδήσεις να καίνε την καρδιά μας σαν πεύκο, με την Ολυμπία να κινδυνεύει ότι δεν κινδύνεψε 2500 χρόνια, με στατιστικές που αντί για ‘κουκιά’ πια να μετράνε νεκρούς, άστεγους, κατεστραμμένους, με μια οργή άλλοτε βουβή, άλλοτε κραυγαλέα, πριν ακόμα σταματήσει το μεγαλύτερο κακό της Ελληνικής ιστορίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, η μπλογκόσφαιρα αρχίζει να αντιδρά:

α. Κυκλοφοράει ήδη από χτες η  ακόλουθη επιστολή την οποία αντιγράφω αυτούσια. Την βρήκα στον Οίστρο.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ & ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΟΥΣ (εν θερμώ)

Εγώ,
ο «απλός πολίτης» της ταλαίπωρης αυτής χώρας, που θρήνησε πενήντα και
πλέον νεκρούς από τις φλόγες της αμετροέπειας και την ανικανότητα των
κρατικών μηχανισμών να πράξουν τα αυτονόητα, θέλω να σας φωνάξω ΦΤΑΝΕΙ
ΠΙΑ.

Οφείλετε να μου εγγυηθείτε την ασφάλεια της ζωής μου, της
περιουσίας μου, του εθνικού μου πλούτου, της δασικής μου κληρονομιάς
και της ψυχικής μου ηρεμίας.
Οφείλετε να οχυρώσετε την
καθημερινότητά μου και να προσπαθείτε να την βελτιώνετε διαρκώς, αντί
να στέκεστε απαθείς ή έστω αμήχανοι σε κάθε ληστρική επιδρομή που
δέχεται η ποιότητα της ζωής μου. Είτε πρόκειται για φυσική καταστροφή,
είτε πρόκειται για εμπρησμό, είτε πρόκειται για την ανάγκη μου σε
περίθαλψη ή σε εκπαίδευση, οφείλετε να μου διασφαλίζετε μία αξιοπρεπή
διαβίωση και ένα μέλλον που δεν θα μοιάζει μέρα με τη μέρα πιο
εφιαλτικό.
Οφείλετε να με αντιμετωπίζετε με αίσθημα ευθύνης και να
μην υποτιμάτε την νοημοσύνη μου. Πάψτε να κρύβεστε σε κάθε τραγωδία,
θεωρώντας ότι η «κοντόφθαλμη» μνήμη μου θα σας απαλλάξει ή θα σας
αθωώσει. Πάψτε να καμουφλάρετε την ανεπάρκεια διαχείρισης κρίσεων πίσω
από δικαιολογίες για «οργανωμένα σχέδια και αλλότριες δυνάμεις» (έτσι
κι αλλιώς τα γνωρίζατε εκ των προτέρων).Πάψτε να με κοιτάζετε
θεατρινίζοντας τη θλίψη στα τηλεοπτικά πλάνα και ζητήστε μου επιτέλους
μία συγγνώμη. Μία έμπρακτη συγγνώμη που δεν θα φέρει πίσω τους δεκάδες
νεκρούς, ούτε θα ανακτήσει τις χαμένες περιουσίες. Δεν θα ανακουφίσει
καν όσους θα ζήσουν τον επόμενο καιρό πιο φτωχοί, πιο ανασφαλείς και
πιο προδομένοι από την ίδια τους την Πολιτεία. Δεν θα φέρει πίσω όσο
οξυγόνο χάθηκε από τις αυριανές ανάσες μας. Θα έδειχνε όμως ότι
πράγματι νοιάζεστε -έστω και την ύστατη ώρα- γι’ αυτό τον τόπο και την
συμφορά που τον βρήκε.
Εγώ, ο πολίτης της καμένης Ελλάδας
σας ζητώ την ελάχιστη απτή συγγνώμη που μου χρωστάτε. Οι πρόωρες
εκλογές διέλυσαν πλήρως την κρατική μηχανή. Όλα τα κόμματα επικροτήσατε
την προκήρυξή τους και σπεύσατε να δηλώσετε πανέτοιμα, χωρίς να
υπολογίσετε σε τι κίνδυνο βάλατε τη χώρα που διανύει την πιο επικίνδυνη
θερμοπυρική της περίοδο. Η πολιτική ευθύνη ανήκει σε όλους σας και
επιμερίζεται ανάλογα με το βαθμό των εξουσιών σας.Αν πράγματι έχετε
συναίσθηση των ευθυνών σας, δώστε πίσω τα χρήματα της προεκλογικής σας
καμπάνιας σε όσους κάηκαν από την ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού
να προστατέψει τις ζωές και τις περιουσίες τους.Εγώ, ο πολίτης της
καμένης Ελλάδας σε λίγες μέρες θα σταθώ μπροστά στις κάλπες που μου
στήσατε. Και ίσως για πρώτη φορά το μαύρο της ψυχής μου και του
περιβάλλοντός μου να ‘χει άλλο νόημα αν το διπλώσω στον φάκελο και σας
το επιστρέψω.

β. Ετοιμάζεται συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα για την Τετάρτη. Σχετική ανακοίνωση στο μπλογκ αναδάσωση.

Είναι νωρίς και άτοπο να σχολιάσουμε. Προέχει να τελειώσει ο εφιάλτης.