Tag Archives: Αμαλία

Αμαλία Καλυβίνου, in memoriam

 

Σήμερα κλείνει ένας χρόνος από το θάνατο της Αμαλίας Καλυβίνου, ένα άδικο θάνατο που δημιούργησε το πρώτο μεγάλο ξεσήκωμα της ελληνικής μπλογκόσφαιρας. Καθώς κοίταζα προς τα πίσω τα δεκάδες ποστ που κι εγώ της είχα αφιερώσει (δείτε το tag Αμαλία, αν ενδιαφέρεστε), αναλογιζόμουν με απογοήτευση αλλά όχι και μ’ έκπληξη πως ξεφούσκωσε όλη εκείνη η κινητοποίηση κι όλη εκείνη η οργή.

Η Ροδιά προσπαθώντας να αναγεννήσει το παλιό εκείνο ενδιαφέρον δημιούργησε ένα νέο μπλογκ, το http://amalia2007.blogspot.com/ που αποσκοπεί στο να κατατεθούν εκεί

α) Προτασεις για βελτιωση της νοσοκομειακης περιθαλψης στην Ελλαδα
β) Καταγγελιες επωνυμες για κρατικη ολιγωρια, ιατρικες παραλειψεις, κλπ

Συνέλλεξε επίσης όλα τα ποστ από το αρχικό ιστολόγιο της Αμαλίας (http://fakellaki.blogspot.com),  το οποίο έχει βανδαλιστεί απερίγραπτα, και τα μετέφερε στο νέο, εν είδει αρχείου.

Δεν ξέρω αν άλλο ένα καταγγελτικό μπλογκ μπορεί να προσφέρει κάτι. Τείνω να συμφωνήσω με τη γνώμη του pølsemannen που έγραφε πριν λίγες μέρες εδώ http://polsemannen.blogspot.com/2008/05/m-1-2007-my-two-cents.html:

1. Οι Έλληνες γενικά δεν έχουν καν καταναλωτική συνείδηση, πόσο μάλλον κοινωνική συνείδηση, ώστε να μην πέφτουν θύματα των κερδοσκόπων. Πάνε σαν βόδια και πληρώνουν όσο – όσο για πανάκριβες ντομάτες Χριστουγεννιάτικα, πέφτοντας θύματα των λαμογίων και ούτε τους περνά από το μυαλό να τιμωρήσουν τους εκμεταλλευτές μη αγοράζοντας τα προϊόντα τους. Αν οι Έλληνες δεν έχουν σοβαρό καταναλωτικό κίνημα που θα προασπιστεί τα συμφέροντα τους σε ένα θέμα που καίει καθημερινά όπως η ακρίβεια, πώς θα ασχοληθούν με το ΕΣΥ και την υγεία; Άλλωστε αυτή την θυμούνται αν αρρωστήσουν σοβαρά οι ίδιοι, ή κάποιο μέλος της άμεσης οικογένειάς τους. Αν αρρωστήσει ο θείος που δεν έχει σημαντική ακίνητη περιουσία, ας πάει να κόψει τον λαιμό του.
2. Για να υπάρξει κάποιο απτό αποτέλεσμα σε τέτοια μεγάλα θέματα απαιτείται συνεχής πίεση και προσπάθεια διαρκείας. Ακόμα και μία πετίσιον που θα συγκεντρώσει πολλές υπογραφές, από μόνη της δεν κάνει τίποτα. Ο αρχικός ενθουσιασμός ξεφουσκώνει γρήγορα και η κατάσταση μένει ως έχει. Ίσως φταίει το γεγονός ότι οι Έλληνες δεν είναι φαν της μακρόχρονης προσπάθειας και σχεδιασμού. Είναι το «δωσ’ υμίν σήμερον» και αυτό ίσως εξηγεί το γεγονός γιατί η χώρα δεν ανέπτυξε ισχυρή βιομηχανία ή γιατί δεν ασχολείται με την έρευνα νέων τεχνολογιών.

Έχω εκφράσει κι εγώ τη δική μου άποψη για τον ακτιβισμό παλιότερα.

Για την 1η Ιουνίου, έχει προγραμματιστεί επίσης μια ακόμα κινητοποίηση  ανάλογη της περσινής. Περισσότερα μπορείτε να δείτε εδώ.

Αντιγράφω, για τις ενέργειες:

1. Ανεβάζουμε το κείμενο αυτό στα μπλογκς μας την 1η Ιουνίου 2008.
2. Υπογράφουμε στο http://www.gopetition.com/online/12922.html αν δεν το έχουμε ήδη κάνει και να παροτρύνουμε φίλους, γνωστούς και συνεργάτες να υπογράψουν κι εκείνοι.
3. Στέλνουμε με SMS το εξής μήνυμα:
«Ένα χρόνο μετά τον θάνατο της Αμαλίας και τίποτα δεν άλλαξε στο Ε.Σ.Υ. Υπόγραψε το διαδικτυακό κείμενο διαμαρτυρίας «Για την Υγεία» στο www.gopetition.com/online/12922 και προώθησε το σε όσους γνωρίζεις.»

Τέλος, σας συνιστώ να δείτε Sicko του Michael Moore  όχι για να δείτε τα χάλια της υγείας στην Αμερική και να παρηγορηθείτε αλλά για να δείτε τι συμβαίνει σε Καναδά, Αγγλία, Γαλλία και Κούβα και να εξοργιστείτε με τα δικά μας χάλια. Χάλια που στοίχισαν τη ζωή σ’ ένα άνθρωπο, την Αμαλία, που στοιχίζουν τη ζωή σε άγνωστο πόσους άγνωστους ακόμα,  και που αύριο μπορεί να στοι
ίσουν και τη δική μας.

Μερικές σκέψεις για τον δικτυακό ακτιβισμό

Με αφορμή τα σχόλια στο ποστ για την διαμαρτυρία για το DVD αλλά και μια πρόσκληση να συμμετάσχω σε μια ομαδική προσπάθεια για προτάσεις ενάντια στη διαφθορά, θέλω να γράψω μερικές σκέψεις για το θέμα του δικτυακού ακτιβισμού όπως εξελίσσεται στην ελληνική μπλογκόσφαιρα και ειδικά για το θέμα της διαφθοράς.

Κοιτώντας πίσω, νομίζω ότι τα γεγονότα που θα θυμόμαστε από τις διάφορες μορφές ακτιβισμού του 2007 είναι βασικά δύο:

  • Η κινητοποίηση για την Αμαλία
  • Οι κινητοποιήσεις για τις φωτιές

Ο λόγος που τις κάνει να ξεχωρίζουν απ’ όλες τις άλλες προσπάθειες είναι η μαζικότητα τους. Κι η μαζικότητά τους οφειλόταν όχι στην δύναμη του διαδικτύου αλλά σε ένα πολύ ισχυρό συναίσθημα που προκάλεσαν στον κόσμο σαν γεγονότα καθ’ αυτά.

Το διαδίκτυο μπήκε στην εικόνα στην πρώτη περίπτωση από συνάφεια: επειδή η Αμαλία ήταν μπλογκερ. Και στην δεύτερη περίπτωση σαν επικοινωνιακός καταλύτης: για να διαδώσει το μήνυμα και να βοηθήσει στην γρήγορη οργάνωση και συντονισμό ενεργειών. Ας το κρατήσουμε αυτό.

Παρά την αριθμητική επιτυχία των δύο ενεργειών όμως και την εγγραφή κάποιας υποθήκης στις συνειδήσεις, δεν μπορούμε να πούμε ότι κατάφεραν να αλλάξουν τα κακώς κείμενα προς τα οποία στρέφονταν.

Κι αυτό αναμενόμενο. Και θέλω να προλάβω τον αντίλογο ότι,” ναι, δεν άλλαξαν κάτι, αλλά τώρα οι υπεύθυνοι λαμβάνουν υπόψιν τους κι αυτή τη νέα μορφή διαμαρτυριών και διεκδικήσεων κι επηρεάζονται”. Μπορεί. Το θέμα είναι όμως αν η συνέχιση τέτοιου τύπου ενεργειών και διεκδικήσεων, χωρίς συγκεκριμένη ατζέντα, χωρίς συγκεκριμένο γενικό στόχο και χωρίς διασύνδεση μεταξύ τους μπορεί να έχει μέλλον. Κι αν δούμε τις κινητοποιήσεις που έγιναν από τον Οκτώβρη και μετά, σίγουρα θα παρατηρήσουμε ότι ο κόσμος με διάθεση συμμετοχής φυλλοροεί γιατί, είτε κουράζεται από την επανάληψη, είτε αισθάνεται το ‘άκαρπο’ κι απογοητεύεται, είτε …

Το δίκτυο, η μπλογκόσφαιρα, οι τηλεπικοινωνίες δεν μπορούν να έχουν από μόνα τους μια κοινωνική ατζέντα. Μπορούν όμως να γίνουν εργαλεία για μια ατζέντα που θα δημιουργηθεί, ανεξάρτητα απ’ αυτά, ίσως απ’ αυτά, αλλά όχι γι αυτά.

Κι εδώ θέλω να επικαλεστώ την υπομονή σας να παρακολουθήσετε ένα αντίστοιχο σκεπτικό που διατυπώνει ο Lawrence Lessig για τον αγώνα που έχει ξεκινήσει ενάντια στη διαφθορά. Είναι μιας ώρας και βάλε αλλά αξίζει τον κόπο:

(από αυτό το ποστ του . Δείτε επίσης χρήσιμο υλικό στο wiki του lessig για το λήμμα Corruption)Ανέφερα το παράδειγμα του Lessig γιατί έχει σχέση με την δεύτερη αφορμή αυτού του ποστ, αλλά και γιατί η ατελείωτη θεωρητικολογία δεν βοηθάει στην κατανόηση αυτού που θέλω να πω. Γι αυτό από δω και κάτω θα συνεχίσω μένοντας μόνο στο ζήτημα του όποιου ακτιβισμού για το θέμα της διαφθοράς.Προσωπικά κράτησα τρία χαρακτηριστικά από την προσπάθεια του Lessig που τα θεωρώ χρήσιμα για τη συζήτησή μας:

  • Επικεντρώνεται σε ένα στενά ορισμένο θέμα: τη διαφθορά με την έννοια του χρηματισμού.
  • Προτείνει και παραδοσιακές ενέργειες αλλά κυρίως ενέργειες που αφορούν το διαδίκτυο γιατί τις τελευταίες τις βρίσκει πιο αποτελεσματικές για το στόχο του
  • Οι ενέργειες που προτείνει για το διαδίκτυο έχουν σχέση με τις δυνατότητες ομαδικής συνεργασίας στο διαδίκτυο αλλά, κυρίως, σε σχέση με τη μακρά μνήμη του διαδικτύου, την επιρροή της πληροφορίας στην ενημέρωση και τις αποφάσεις.

Συγκεκριμένα ο Lessig προτείνει (αν έχω καταλάβει καλά) την ομαδική συλλογή δημόσιων στοιχείων (προσοχή εδώ, μιλάμε για στοιχεία, οτιδήποτε άλλο είναι απλώς συκοφαντία) για δημόσια πρόσωπα έτσι ώστε να διαφαίνεται ή να σκιαγραφείται η σχέση ενός π.χ. πολιτικού με κέντρα οικονομικών συμφερόντων τα οποία δυνητικά θα μπορούσαν να τον χρηματίζουν.

Βρισκώ αυτή την ιδέα άπειρα αποτελεσματικότερη από την ανάρτηση banner, ή δήλωση διαμαρτυρίας ή κυκλοφορία press release ή ..

Γιατί:

α. Έχει βάθος χρόνου. Δεν υπάρχει τέλος στην ενέργεια. Στο βαθμό που έχουν οριστεί κάποια πλαίσια συλλειτουργίας μπορεί να εγκαταστήσει μόνιμους μηχανισμούς συλλογής και διάχυσης πληροφοριών, που στο βαθμό που καταφέρνουν να φέρνουν διαφάνεια και να ενημερώνουν, θα λαμβάνουν θετική ανάδραση και θα ενδυναμώνονται.

β. Αξιοποιεί την όποια συμμετοχικότητα, ακόμα και την εντελώς περιστασιακή. Σε ένα wiki π.χ. μπορεί να συμμετάσχει κανείς και με μία μόνη εγγραφή, που όμως στο βαθμό που συνεισφέρει στην γενική πληροφορία αξίζει και μένει ες αεί.

γ. Αφήνει μια εγγραφή ‘μόνιμη’ γύρω από το θέμα στον παγκόσμιο ιστό. Τα web 2.0 εργαλεία, είναι βελτιστοποιημένα για τις μηχανές αναζήτησης και στο βαθμό που το περιεχόμενό τους ανανεώνεται με ταχτικούς ρυθμούς, οι σελίδες τους ανεβαίνουν ψηλά στις μηχανές αναζήτησης. Έτσι, όταν αναζητάει κανείς πληροφορία για ένα πρόσωπο, αν υπάρχει υπόνοια χρηματισμού του, αυτό θα γίνει αντιληπτό, κι αναλόγως πόσο μετράει στα κριτήρια του αναζητούντος (κι αν είναι ψηφορόρος θα πρέπει να μετράει) παίρνει κανείς τα μέτρα του.

Αρκετά μίλησα όμως. Θα ήθελα να ακούσω τις γνώμες σας.

(Το ποστ αυτό είναι η απάντηση στα σχετικά σχόλια και e-mail των φίλων συν-ιστολόγων για τα δύο θέματα που ανέφερα αρχικά)

Απάντηση Αβραμόπουλου για το θέμα Αμαλία

Ως συνήθως, από το μπλογκ του Ε. Βενιζέλου:

“Απαντώντας στην με αρ. 8711/1-6-2007 ερώτηση και 3308/1-6-2007 αναφορά που κατατέθηκαν στην Βουλή από το βουλευτή κ. Ευ. Βενιζέλο χετικά με την ιστοσελίδα της Αμαλίας Καλυβινού, σας γνωρίζουμε ότι τα θέματα που θίγει στην ιστοσελίδα της η θανούσα Αμαλία Καλυβινού αποτελούν το περίγραμμα μερικών από τα πιο σοβαρά θέματα στο χώρο της υγείας, αλλά και της Δημόσιας Διοίκησης γενικότερα.
Τα δεκτικά ελέγχου θέματα που αναφέρονται είναι μέρος όσων έχουν καταγραφεί στην έκθεση ελέγχου του
Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ) και θα εξακολουθήσουν να αποτελούν στόχο ελέγχου.
Η ιστοσελίδα μελεταται από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και αν προκύψουν ειδικότερα και συγκεκριμένα θέματα για εξέταση θα συμπεριληφθούν στον προγραμματισμό και θα ελεγχθούν”.

Powered by ScribeFire.

Απάντηση Μαγγίνα για το θέμα Αμαλία

Από το μπλογκ του Ευάγγελου Βενιζέλου:


Απαντώντας στις ανωτέρω σχετικές Ερώτηση και Αναφορά, που κατατέθηκαν στη Βουλή από το βουλευτή κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, αναφορικά με το θέμα της υγείας της πρώην ασφαλισμένης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αμαλίας Καλυβινού, όπως προκύπτει από το ιστολόγιο (blog) της ίδιας στο διαδίκτυο και ειδικότερα για το θέμα της αρμοδιότητάς μας, που σχετίζεται με τη λειτουργία της Ειδικής Επιτροπής φαρμάκων εξωτερικού υψηλού κόστους του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και της έγκρισης των απαιτουμένων φαρμάκων κατά τη διάρκεια της θεραπείας της προαναφερομένης, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:

Continue reading

Ποινική προκαταρκτική εξέταση για την υπόθεση της Αμαλίας

Αντιγράφω από το ποστ του Ελ. Βενιζέλου:

Στην ερώτηση και την αναφορά που υπέβαλα για την υπόθεση της Αμαλίας,
απάντησε ήδη ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Αναμένονται βεβαίως οι απαντήσεις
των υπουργών Υγείας και Απασχόλησης.
Ο Υπουργός Δικαιοσύνης στην απάντηση του λέει:
“όπως
προκύπτει από το υπάριθμ. πρωτ. 63352/11-6-2007 έγγραφο της Εισαγγελίας
Πρωτοδικών Αθηνών, για το διαλαμβανόμενο στη συγκεκριμένη Ερώτηση
ζήτημα έχει ήδη σχηματισθεί η με Αριθμό Βιβλίου Μηνύσεων Β07/2498
προκαταρκτική δικογραφία. Η δικογραφία αυτή από την 7η -6-2007 έχει
διαβιβασθεί στον 26ο Πταισματοδίκη Αθηνών, προκειμένου να διενεργήσει
προκαταρκτική εξέταση για τη διακρίβωση τυχόν τέλεσης αξιόπινων
πράξεων”.

Η κινητοποίηση για την υγεία συνεχίζεται (Update)

Update: Μέχρι στιγμής (22.39) έχουν μαζευτεί 162 υπογραφές. Λεπτομέρειες εδώ. Στο φόρουμ έχουν γραφτεί 24 μόνο χρήστες. Ο ενθουσιασμός είναι σαφώς λιγώτερος από την 1η Ιουνίου και γι αυτό διαφωνώ με το Σχολιαστή ότι δεν είναι ώρα να συζητήσουμε ‘οργανωτικά’ θέματα. Ο ενθουσιασμός ήταν αναμενόμενο να πέσει. Κινητοποίηση που να βασίζεται στο ημι-ανώνυμο πλήθος της μπλογκόσφαιρας δεν μπορεί να έχει κοινωνική παρεμβατική δράση με χρονικό βάθος. Χρειάζεται να αναλάβει κάποιος φορέας. Σύλλογος θα είναι αυτό; Ομάδα συγκεκριμένων προσώπων; Δεν ξέρω. Αλλά όχι έτσι. 

Οι Φίλοι της Αμαλίας συνεχίζουν την κινητοποίηση με οργανωμένες μορφές:
α. Με συλλογή υπογραφών στην ιστοσελίδα gopetition.com.
Το κείμενο προς υπογραφή παρατίθεται στο τέλος του ποστ κι έχει μεταφραστεί στα αγγλικά.
Η σελίδα των υπογραφών είναι εδώ.
β. Με τη δημιουργία ενός φόρουμ για την υγεία (giatinygeia.freeforums.org). Το φόρουμ φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως μέσο δημόσιου διαλόγου.

Προσωπικά επικροτώ την κίνηση αλλά νοιώθω και μια μικρή σύγχιση: δεν ξέρω ακριβώς με ποιά διαδικασία αποφασίζονται οι διάφορες αυτές κινήσεις, πως προτείνονται κι από ποιούς. Νομίζω, καλό θα ήταν, οι Φίλοι της Αμαλίας να συντάξουν ένα μικρό κείμενο που να εξηγούν το ποιοί είναι, τι επιδιώκουν, πως λειτουργούν και πως μπορεί κανείς να συμμετάσχει.
Η διασπορά αυτών των πληροφοριών σε πολλαπλά μπλογκ και σελίδες με σχόλια δεν βοηθάει.

Continue reading

25 Ιουνίου: συλλογή υπογραφών

Στην επέτειο του θανάτου της Αμαλίας Καλυβίνου, οι “Φίλοι της Αμαλίας” διοργανώνουν μια κινητοποίηση συλλογής υπογραφών για τα παρακάτω αιτήματα (προσοχή, το κείμενο δεν είναι ακόμα το οριστικό).

Mε την πολύτιμη και συνεχή βοήθεια πολλών φίλων bloggers και μη, από το internet αλλά και τη ζωή, κατασταλάξαμε στην εξής λίστα βασικών αιτημάτων:

1. Να ληφθούν άμεσα μέτρα για να σταματήσει το φακελάκι και η ανισότητα στην αντιμετώπιση των ασθενών (βελτίωση αμοιβών ιατρικού / παραϊατρικού προσωπικού, καλύτερη οργάνωση της παροχής ιατρικών υπηρεσιών τοσο για τον ασθενή όσο και για το προσωπικό)

2. Να γίνουν πιο ευέλικτοι και αποτελεσματικοί οι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί ώστε να πάψουμε να θρηνούμε θύματα χρονοβόρων διαδικασιών για εγκρίσεις εξετάσεων, φαρμάκων, ειδικών θεραπειών κτλ. (καθιέρωση μέγιστου χρόνου επεξεργασίας σχετικών αιτημάτων και αποζημίωση σε τυχόν υπέρβασή τους)

3. Να γίνεται έγκαιρη και αδιάλλειπτη μεταφορά ασθενών στα νοσοκομεία, να στελεχωθούν οι ανεκμετάλλευτες νοσοκομειακές μονάδες, να ενισχυθεί το προσωπικό όπου χρειάζεται, να εξοπλιστούν επαρκώς τα νοσοκομεία / κέντρα υγείας με σύγχρονα μηχανήματα και ν’αυξηθεί ο αριθμός των κλινών (δεδομένης της αυξανόμενης ζήτησης), ακόμη κι αν αυτό απαιτεί χτίσιμο νέων μονάδων.

4. Ν’αυξηθούν τα κονδύλια για την ιατρική έρευνα πανεπιστημιακών νοσοκομείων / ερευνητικών κέντρων, και να δημιουργηθεί φορέας διαχείρησης τομέων έρευνας, ώστε να μην επικεντρώνεται σε προσοδοφόρους (λόγω φαρμακοβιομηχανιών) τομείς, παρά να καλύπτει ευρύ φάσμα αναγκών.

5. Να θεσμοθετηθεί η συνεχής επιμόρφωση του προσωπικού των ΕΣΥ / ΙΚΑ & των εμπλεκόμενων φορέων, και να καθιερωθεί η περιοδική αξιολόγηση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, με σκοπό τη βελτίωση των υπηρεσιών αυτών.

6. Να επιβληθεί αυστηρότερος έλεγχος στην αγορά του φαρμάκου και των νοσοκομειακών προμηθειών (διαφάνεια, επάρκεια, λογικές τιμές)

7. Να καθιερωθεί το ενιαίο ιατρικό ιστορικό για κάθε ασθενή, στον οποίον να έχουν πρόσβαση οι ασθενείς και οι θεράποντες ιατροί και αυστηρότατες ποινές για την άρση του ιατρικού απόρρητου για έτερους σκοπούς (ιδιωτικές ασφαλιστικές καλύψεις, όροι εργοδοσίας κτλ)

Πιστεύουμε ότι καλύψαμε επαρκώς τα βασικότερα προβλήματα, με τον συνοπτικό τρόπο που επιβάλλει ένα κείμενο που προορίζεται για συλλογή υπογραφών. Αν διακρίνετε κάποια σημαντική παράλειψη, παρακαλούμε να μας ενημερώσετε, ώστε να οριστικοποιήσουμε το τελικό κείμενο. Επίσης, παρακαλούμε να βοηθήσετε στην οργάνωση της συλλογής υπογραφών σε νοσοκομεία και άλλους δημόσιους χώρους την 25η Ιουνίου 2007.

Powered by ScribeFire.

Η Αμαλία κι η εκστρατεία του Michael Moore

Ο Μάικλ Μουρ, ο σκηνοθέτης του “Φαρενάϊτ 9/11” και του “Ακήρυχτος πόλεμος” έχει μια καινούργια ταινία που καυτηριάζει τα κακώς κείμενα στο σύστημα υγείας και ασφάλισης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ταινία λέγεται “Sicko”, λογοπαίχνιο από το Sick (=αρρωστος) και Co. (κατάληξη που υποδηλώνει εταιρεία).

Το ενδιαφέρον για μας είναι το πως αποφάσισε ο Μουρ αποφάσισε να κινητοποιήσει τον κόσμο για να αλλάξει το σύστημα υγείας στην Αμερική.
Κι είναι ενδιαφέρον γιατί διανύουμε μια αντίστοιχη φάση με τις κινητοποιήσεις για το θέμα της Αμαλίας Καλυβίνου.

Ζήτησε λοιπόν ο Μουρ με το ακόλουθο βίντεο από το κανάλι του στο Youtube, να του στείλουν αντίστοιχα βίντεο με περιπτώσεις που θα μπορούσε να παρουσιάσει στο κογκρέσσο ως ντοκουμέντο.
Επειδή η οθόνη έχει μεγαλύτερη δύναμη από το γραπτό λόγο στο να συγκινεί, προσπαθώ να φανταστώ τι θα είχε γίνει αν η ΑΚ είχε αφήσει τη μαρτυρία της και τις καταγγελίες της καταγραμμένες μ’ αυτή τη μορφή. Continue reading

Αμαλία: οι θιγόμενοι στην αντεπίθεση

Στο μπλογκ της Αμαλίας, σε πέντε διαφορετικά ποστ (1, 2, 3, 4, 5), ανώνυμος έγραψε σήμερα το πρωί, μακροσκελές σχόλιο που λίγο πολύ αμφισβητεί την εντιμότητα και την αλήθεια των καταγγελόμενων από τη θανούσα κι απειλεί και με μηνύσεις (:”προτεινω στους θιγομενους να κινησουν αμεσα αγωγες εναντιον δημοσιογραφων και μεσων αλλα και “επωνυμων” ή “ανωνυμων” bloggers και τις αποζημιωσεις να τις διαθεσουν υπερ της ανεγερσης του παιδιατρικου ογκολογικου νοσοκομειου“) με ένδυμα φιλανθρωπίας.

Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο συγκεκριμένος ανώνυμος κι ο όποιος ανώνυμος αντιρρησίας, είναι το γιατί η περίπτωση της Αμαλίας λειτούργησε τόσο καταλυτικά και συνέγειρε τόσο κόσμο.

Δεν είναι η αλήθεια των περιστάτικών που δύσκολα μπορεί κανείς να διασταυρώσει, όπως σωστά λέει, αυτή που έπαιξε το ρόλο. Αλλά το γεγονός ότι απ’ όλους εκλήφθηκε σαν αλήθεια γιατί όλοι μπορούν να συνδέσουν τα συγκεκριμένα περιστατικά με περιστατικά της δικής τους προσωπικής εμπειρίας, άμεσης ή έμμεσης. Κι αυτό γιατί υπάρχει ένα σύστημα υγείας τόσο βαθύτατα σάπιο που δεν χρειάζεται η παραμικρή προσπάθεια να πειστεί ο οποιοσδήποτε περί τούτου. Ας το συλλογιστεί ο ανώνυμος κι οι περί αυτόν, με τις δικολαβίστικες προσεγγίσεις του θέματος.

Ακολουθεί το κείμενο του σχολίου: Continue reading