Tag Archives: δίκες

Η δίκη δεν έγινε αλλά κάτι έγινε

Κλεισμένος όλη μέρα στην ημερίδα, μάθαινα ειδήσεις για τη δίκη από το twitter. Και βέβαια εξοργίστηκα για την τρίτη αναβολή, όταν το έμαθα αργά το μεσημέρι.

Τώρα που κοιτάω την κίνηση στη μπλογκόσφαιρα όμως, βλέπω καμιά 80αριά ποστ.
Βλέπω επίσης 5 σελίδες με tweets τις τελευταίες 2 μέρες.

Τελικά κάτι έγινε. Κάμποσος κόσμος κινητοποιήθηκε.

Το ζήτημα είναι ότι κινούμαστε όλοι αργά. Κι ότι κανονικά θα έπρεπε να κάνουμε κάποιες κινήσεις γενικώτερες σε νομοθετικό επίπεδο για να μην έχουμε άλλα blogme στο μέλλον. Γιατί έτσι κι αλλιώς όπως λέει και παρακάτω

Ως πότε θα ασχολούμαστε και θα αγχωνόμαστε για μπούρδες σ’ αυτή τη χώρα;

Reblog this post [with Zemanta]

Σύλληψη blogger: περίπτωση νο 4

Μετά τη διαδικασία δίωξης το κου Καψαμπέλη για το Press-gr, τη δίκη της Καβάλας, την δίωξη της Αιτωλοακαρνανίας έχουμε ένα ακόμα περιστατικό blogger που έχει προβλήματα με τη δικαιοσύνη. Συγκεκριμένα ο εν λόγω συνελλήφθη σπίτι του, μπροστά στον υπολογιστή του με την κατηγορία

για συκοφαντική δυσφήμιση μέσω Internet και για «διέγερση σε τέλεση κακουργήματος-αφαίρεση ζωής” 

Η διαφορά; Μάλλον δεν πρόκειται περί δημοσιογράφου αυτή τη φορά, πράγμα που σημαίνει ότι … προοδεύουμε :p

Ενδιαφέρουσα ανάλυση της περίπτωσης από νομική άποψη μπορείτε να διαβάσετε στον e-lawyer. Το ρεζουμέ σ’ όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι υπάρχει συκοφαντική δυσήμιση ΚΑΙ κάτι άλλο. Και το ερώτημα είναι αν το κάτι άλλο είναι πραγματικό ή προσχηματικό γιατί η δυσφήμιση δεν αρκεί για άρση απορρήτου.

Εμένα μου μένει πάντως μια άλλη απορία: κοιτώντας την είδηση στο in.gr αναρωτιέμαι τι έχει μείνει τελικά απ΄αυτό που κλασσικά θεωρούμε είδηση.

Τα ονόματα δεν αναφέρονται και σωστά, πηγές που προφανώς έχει στη διάθεσή του το in, δεν αναφέρονται (κατά πάγια τακτική των εφημερίδων την οποία ακολουθεί και το in), αλλά πρέπει να θεωρούνται διαθέσιμες. Σε ποιόν όμως; Ποιός μπορεί σ’ αυτό το εθιμικό (;) και θεσμικό (;) πλαίσιο να διασταυρώσει μια είδηση; 

Μπορώ, εγώ ο απλός πολίτης, να πάω στο in και να ζητήσω τις πηγές; Μάλλον όχι;

Μπορεί κάποιος με δικαστική εντολή;  Προφανώς αλλά πως την ζητά και πότε και γιατί του δίνεται; Δεν ξέρω.

Μπορώ, εγώ ο απλός πολίτης, να πάρω ενημέρωση από την δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος; Εκδίδει ανακοινωθέντα; Δεν ξέρω.

Όμως με όλη αυτή την αδυναμία επιβεβαίωσης πόση εμπιστοσύνη μπορώ να έχω στην αξιοπιστία της είδησης; Κι αν είναι γνωστή αυτή η αδυναμία δεν είναι εκμεταλλεύσιμη;

Η φωτό από το χρήστη του Flickr Txspiked

Πρώτη δίκη για συκοφαντική δυσφήμιση από μπλογκ

Αγωγές έχουν γίνει πάμπολλες. Αυτή πρέπει να είναι η πρώτη που εκδικάζεται: ο δημοσιογράφος της Καβάλας Γιώργος Καρανίκας, έχει στραφεί εναντίον των μπλογκ Piazza del Popolo και Vavatsiklis, για διάφορα μη κολακευτικά για τον ίδιο δημοσιεύματα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας Χρόνος της Κομοτηνής, κατηγορούμενος (ως διαχειριστής και των δύο μπλογκ) φέρεται ο Νίκος Βαβατσικλής γιός του πρώην δημάρχου Τάσου Βαβατσικλή.

Ενδιαφέρον είναι ότι ως μάρτυρας υπεράσπισης έχει κληθεί μπλογκερ επίσης: ο Κώστας Χουβαρδάς.

Ο Γ. Καρανίκας ζητά με την αγωγή του αποζημίωση της τάξης των 56.000 ευρώ.

Σε συνέντευξη του δικηγόρου του ενάγoντος προς την παραπάνω εφημερίδα λέγονται τα εξής (ίσως πιο ενδιαφέροντα από την ίδια τη δίκη). Τα έντονα δικά μου.

Εάν λοιπόν δεν μπουν φραγμοί και ένα σαφές νομοθετικό πλαίσιο που θα προστατεύει τον πολίτη που δέχεται κριτική μέσα από τον ίντερνετ, γιατί η διαφορά με το ίντερνετ είναι ποια. Ότι την εφημερίδα την αγοράζεις και έχεις το δικαίωμα της επιλογής και αν θέλεις δεν την διαβάζεις. Στο ίντερνετ δεν υπάρχει αυτό. Όποτε ανοίξεις τον υπολογιστή σου θα δεις τα πάντα. Άρα λοιπόν εφόσον στο κάθε σπίτι μπορεί να εισάγεται μία είδηση και να διαβάζεται ταυτόχρονα από χιλιάδες κόσμο, αν εκεί δεν φροντίσουμε να βάλουμε όρια είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα φτάσουμε σε μία «ιντερνετική ανθρωποφαγία». Είναι κανιβαλισμός ο οποίος σε χώρες όπως την δική μας που λειτουργεί πάντα με ενθουσιασμό άκρατο, είναι πολύ επικίνδυνος. Μπορεί να κινδυνεύσει ο ίδιος ο κοινωνικός ιστός που τόσα χρόνια έχουμε δημιουργήσει. Και επειδή είμαστε άνθρωποι που αρεσκόμαστε να λειτουργούμε εκτός ορίων, εκεί λοιπόν χρειάζονται τα όρια πρωτίστως για να μπορέσει να ξεδιαλεχτεί και ο καλός από τον κακό δημοσιογράφο. Ο δημοσιογράφος από τον λασπολόγο, ο δημοσιογράφος από τον μόνιμο συκοφάντη. Αυτά λοιπόν τα όρια μπορεί να τα θέσει μόνο η πολιτεία. Αν μας αφήσει για λίγο καιρό ακόμη απροστάτευτους και αν δεν λειτουργήσουν οι θεσμοί της δικαιοσύνης προστατευτικά γι’ αυτό τον κόσμο, τότε θα έχουμε σοβαρά προβλήματα. Ήδη τα έχουμε.

Και λέω ότι είναι πιο ενδιαφέρον, γιατί φοβάμαι ότι τέτοιες τετριμένες περιπτώσεις δυσφήμισης, και τέτοια σκεπτικά θα χρησιμοποιηθούν σαν λόγος για τη νομοθετική ρύθμιση (που τόσο καιρό ακούμε κι ευτυχώς δεν βλέπουμε). Και γιατί ακόμα μια φορά βλέπουμε πίσω από τη φασαρία για τα μπλογκ δύο σταθερούς παρονομαστές: πολιτική και δημοσιογραφία. Κι ο νοών νοήτω.

blome.gr: Η δίκη που δεν έγινε

Γράφω εδώ μια σύντομη αναφορά για να συνοψίσω τι έγινε περιμένοντας να εκδικαστεί η υπόθεση. Στην ουσία είναι με περισσότερα λόγια όσα έγραψα στο twitter.

Έφτασα στις 10 και κάτι κι ήμουν μάλλον ο πρώτος γιατί δεν είδα κανένα έξω από την αίθουσα του  Α’ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου  του κτηρίου 9. Στην είσοδο του κτιρίου υπήρχαν παρατεταγμένοι 7-8 αστυνομικοί με ασπίδες και κράνη.  Στο χαρτί με τις υποθέσεις έξω από την αίθουσα, είδα ότι του ΑΤ ήταν η τελευταία (νο 17) κι εκείνη την ώρα και για πολύ ακόμα δικαζόταν η 3.

Μη βρίσκοντας κανέναν, βγήκα και πήγα στο κυλικείο, έξω και πίσω από το κτίριο, όπου είχε γράψει ο Αντώνης ότι θα περίμενε, αλλά μην γνωρίζοντάς τον προσωπικά, δεν μπορούσα να τον αναγνωρίσω. Επέστρεψα στο κτίριο 9 και τότε έφτασαν κι οι πρώτοι άλλοι που γνώριζα. Μαζευτήκαμε γύρω στα 10 άτομα συνολικά. Ονόματα, πλην vrypan, δεν θα πω, ας τα δηλώσουν οι ίδιοι στα μπλογκ τους. Επειδή ο vrypan έγραφε κι εκείνος στο twitter θεωρώ ότι δεν έχει πρόβλημα με τη δημοσιοποίηση.

Ο vrypan ανακάλυψε τον Αντώνη στο κυλικείο και ξαναπήγαμε όλοι εκεί. Για μια ώρα συζητούσαμε την υπόθεση κι άλλα θέματα. Παραπέρα ήταν παρατεταγμένα ΜΑΤ (ή όπως αλλιώς λέγονται πλέον) και κοντά μας κάμποσοι νεαροί υποστηρικτές δικαζόμενου αναρχικού. Πέσανε και κάποια συνθήματα που πολύ θα ήθελα να είχα γράψει με μικρόφωνο ή κάμερα αλλά δεν πρόλαβα.

Κάποια στιγμή ο titanas (που λόγω ραδιοφώνου έχει κάνει επίσης την παρουσία του εκεί δημόσια) έφερε σ’ επαφή τον Αντώνη με το  ΣΚΑΙ και τον έβγαλαν τηλεφωνικά στον αέρα.  Εν τω μεταξύ ήρθε κι ο δικηγόρος του Αντώνη κι επιστρέψαμε στον προθάλαμο του δικαστηρίου.

Εκεί φάνηκε κι ο δικηγόρος του αντίδικου, ο οποίος, σε χαλαρή συζήτηση με τον δικηγόρο του ΑΤ, δήλωσε ότι ο ενάγων δεν έχει πρόβλημα με τον ΑΤ αλλά &#95
1; μήνυση έγινε κατά αγνώστου. Επίσης δήλωσε ότι δεν μπορεί να παρεβρεθεί ο ενάγων λόγω ανωτέρας βίας και γι αυτό ζήτησε να αναβληθεί η δίκη. Ο δικηγόρος του ΑΤ αντέταξε ευγενικά ότι οι μάρτυρες (που δεν είχαν φανεί γιατί περιμέναν τηλέφωνο  από τον ΑΤ) είναι δύσκολο να βρίσκονται και να έρχονται σε συνεχείς αναβολές.

Μόλις  τελείωσε η εκδίκαση της υπόθεσης 10, οι δικηγόροι πήγαν στην έδρα για να συζητηθεί η αναβολή. Δεν ήμουν κοντά και δεν άκουσα όλη τη στιχομυθία καθαρά, αλλά απ’ ότι έλεγαν οι άλλοι, ο δικηγόρος του Λ. επικαλέστηκε σαν δικαιολογία για τη μη παρουσία του, την μη παράδοση της κλήτευσης λόγω αλλαγής διεύθυνσης.

Κι ήρθε η κεραμίδα. Επόμενη δικάσιμος: 18-2-2009!

Δηλαδή το παιδί πρέπει να γεράσει πρώτα για να τον αφήσουν ήσυχο;

Δυο πράγματα που μου έκαναν (κακώς ίσως) εντύπωση:

  • Ο Αντώνης μας ευχαρίστησε που πήγαμε κι είπε ότι ένοιωσε πολύ πιο άνετα γιατί αν ήταν μόνος θα ήταν πολύ φοβισμένος. Και πράγματι, σκέφτομαι πόσοι και πόσοι αθώοι μπορεί να έχουν υποστεί την οδύνη της δίκης (έστω και της αθώωσης, δεν έχει σημασία) χωρίς να έχουν κανένα δίπλα να τους πει μια ενθαρυντική κουβέντα. Ομολογώ ότι όταν ξεκινούσα για το δικαστήριο, δεν είχα αυτή την ανθρώπινη πλευρά στο μυαλό μου.
  • Ο  δικηγόρος του ΑΤ μας είπε ότι έχει την αίσθηση ότι η κινητοποίηση κι η συμπαράστασή μας έχει δημιουργήσει ένα θετικό κλίμα (δεν θυμάμαι τα λόγια ακριβώς, αλλά αυτό κατέγραψα στη μνήμη). Αν μη τι άλλο, αισθάνεσαι μια μικρή δικαίωση να τ’ ακούς, όποια κι αν είναι η αλήθεια.

Απ’ ότι φαίνεται πλεόν ο αγώνας δεν είναι να κερδηθεί η δίκη μόνο, αλλά να ηττηθεί κι  η λήθη.

Δίκη blogme.gr, ώρα μηδέν

Φεύγω σε λίγο για το δικαστήριο. Ελπίζω να γίνει η δίκη κι ακόμα περισσότερο ελπίζω να έχει αίσια έκβαση. Θα προσπαθήσω να ενημερώνω μέσω twitter. Οσοι ενδιαφέρονται μπορούν να παρακολουθούν εδώ:http://twitter.com/nikan

blogme.gr: Η μπλογκόσφαιρα κοιμάται ακόμα

Δυό μέρες μείναν και μόνο καμιά 25αριά μπλογκ έχουν γράψει κάτι για το θέμα τις τελευταίες μέρες.

Που είναι όλοι αυτοί που υπέγραφαν συμπαράσταση τον Ιούνιο; Που είναι όλοι αυτοί που έγραφαν πύρινους δεκανικούς πέρσυ τον Οκτώβρη.

Ξυπνάτε ρεεεεεεεεε. Το σπίτι μας καίγεται, όχι του γείτονα.

Δίκη blogme.gr: Σε τρείς μόνο μέρες (14/12)

Ξυπνώντας σήμερα η σκέψη ότι πλησιάζει η δίκη του blogme, ότι πέφτει Παρασκευή, ότι συμπίπτει μ’ ένα άλλο συνέδριο (την περασμένη φορά ήταν η εκδήλωση ‘blog και πολιτική’, τώρα το IMC), συν το γεγονός ότι έχει περάσει αρκετός καιρός κι οι νέοι της μπλογκόσφαιρας δεν ξέρουν την υπόθεση, συν ότι πλησιάζουν Χριστούγεννα κι η κατανάλωση και τα ταξίδια είναι στην κορυφή της ατζέντας, όλα αυτά μαζί, μ´ έκαναν να νοιώσω ιδιαίτερα άβολα.

Η ιστορία αυτή του blogme, είναι ίσως το μόνο γεγονός στην Ελλάδα που έχει πάρει διαστάσεις, που είναι τόσο κατάφορα ανορθόδοξο και που αφορά τους bloggers τόσο άμεσα. Όλοι αναπαράγουμε ειδήσεις, ιστορίες, σχόλια τρίτων. Το να δικαστεί και να καταδικαστεί κάποιος γιατί το έκανε και μάλιστα με μηχανικό τρόπο (:aggregator) μόνο κακά μαντάτα είναι για τους υπόλοιπους.

Γι αυτό κούκλες και μάγκες της μπλογκόσφαιρας, δεν ξέρω τι θα κάνετε, πάρτε άδεια, κάντε τον άρρωστο, πεταχτείτε στην Τράπεζα και λείψτε τρεις ώρες, ΑΛΛΑ την Παρασκευή το πρωί ΝΑ ΕΙΣΤΕ στις 10πμ στην πρώην Ευελπίδων, Κτήριο 9, στο Πρώτο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.

Save Blogme.gr


Save your future.

Blogme και εκδήλωση για blog και πολιτική

Στις 21/6 δυό γεγονότα θα απασχολήσουν τη μπλογκόσφαιρα: το πρώτο είναι πια γνωστό τοις πάσι, η περιβόητη δίκη του blogme.gr. Το δεύτερο είναι η ελεύθερη εκδήλωση της Communication Effect με θέμα “Blogs, Internet: Η κοινωνία των πολιτών εν όψει των επόμενων εκλογών“.
Η σύμπτωση έχει δημιουργήσει κάποιο διχασμό, αφού άλλοι (κι εμείς εντός αυτών) την εκλαμβάνουν  ως ατυχή, κι άλλοι ως βήμα από το οποίο μπορεί να ακουστεί κάποιος σημαίνων λόγος για την περίπτωση.
Με αφορμή τη διχογνωμία, ο Στάθης Χαϊκάλης, Πρόεδρος της Communication Effect,  δίνει κάποιες εξηγήσεις σε χτεσινό ποστ του:

Επειδή η ελληνική μπλογκόσφαιρα είναι «νεαρή» και δεν χωράνε υποκρισίες σε έναν τόσο «φρέσκο» κόσμο, να πούμε την αλήθεια και μόνο την αλήθεια: η επιλογή της 21ης Ιουνίου, έγινε κατά σύμπτωση και δεν αποφασίσθηκε έτσι ώστε να συμπέσει με τη δίκη του blogme.gr από τον Λιακόπουλο (τον τηλεπωλητή βιβλίων). Η εκδήλωση, συνεπώς, θα κάνει εκ των πραγμάτων αναφορές που θα στηρίζονται στην αυθόρμητη τοποθέτηση των συμμετεχόντων. Δηλαδή, δεν πρόκειται, ούτε να εκμεταλλευτεί το γεγονός, ούτε φυσικά να το αποσιωπήσει.

Μια πρωτοτυπία της εκδήλωσης, που αξίζει να αναφέρουμε, είναι η μουσική επένδυση με ελεύθερη δικαιωμάτων μουσική, την οποία οι παριστάμενοι θα μπορούν να κατεβάσουν στα MP3 player τους.