Tag Archives: διαφθορά

Follow the money

Αυτός ο παλιός κανόνας της πολιτικής και των νουάρ ιστοριών (follow the money, ακολούθα το χρήμα), είναι το θέμα της παρακάτω εκπληκτικής παρουσίασης/ομιλίας/podcast του Lawrence Lessig. Την άκουσα (και είδα γιατί είναι μια παρουσίαση με πολλές εικόνες και βίντεο) καθώς ερχόμουν στη δουλειά και σκέφτηκα ότι η σημερινή συγκυρία (εξεταστική επιτροπή, πρόσκληση για συγκέντρωση στο Σύνταγμα κτλ) είναι ότι πρέπει για να σκεφτούμε κι εμείς σε βάθος τη ρίζα των προβλημάτων μας.

Κι αυτό κάνει ο Lessig επιχειρώντας μια τομή στο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ και εντοπίζοντας το πρόβλημα στο διεφθαρμένο κογκρέσσο.

Δεν λέω ότι κι εμείς πρέπει να πούμε διεφθαρμένη βουλή και να τελειώσουμε, αλλά πρέπει ν’ αφήσουμε κατά μέρος την συνθηματολογική/συναισθηματική αντιμετώπιση των προβλημάτων μας και να ψάξουμε να βρούμε τις ρίζες, να βρούμε από που πρέπει ν’ αρχίσουμε αν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι.

Τέλος, να δηλώσω για μια ακόμα φορά τη ζήλεια μου για την απίστευτη ικανότητα του Lessig να παρουσιάζει με σαφήνεια, απλότητα και καθαρότητα τις ιδέες του, να φτιάχνει μαγνητικές παρουσιάσεις και να μιλάει αυτά τα πεντακάθαρα αγγλικά, με ένα ρυθμό που δεν αγχώνει, ούτε κουράζει.

Απολαύστε τον!

Wikileaks: η πρόσφατη απαγόρευση αφορά κι ελληνικούς τραπεζικούς λογαριασμούς

Η ιστορία του Wikileaks και της αγωγής εναντίον του από την Ελβετική Τράπεζα Julius Baer που είδε τελευταία τα φώτα της δημοσιότητας έχει και την ελληνική πλευρά της. Ανάμεσα στα έγγραφα που διέρρευσαν για offshore λογαριασμούς στα Cayman Islands είναι κι ένα σετ που αφορά ελληνικό εφοπλιστικό όμιλο. Για την ακρίβεια είναι τα μοναδικά ελληνικά έγγραφα που φέρουν το tag Greece στο Wikileaks. Πρόκειται για ένα zip αρχείο που περιέχει word κι excel έγγραφα με οικονομικές δοσοληψίες.

Στην περιγραφή στη σχετική σελίδα λέει:

…The money flow related to those ships hits Julius Baer accounts in Zuerich and Guernsey. The volume is about USD 30 Mio a year according to the attachments. There are financing transactions and distributions to third parties.

This really has to be investigated by the Greek authorities and international crime task force because the funds flow through Switzerland, Guernsey and the Cayman Islands and for no obvious reasons. Therefore, it is either a massive tax fraud or even money laundering…

Δεν έχω ιδέα αν πρόκειται γι αλήθεια ή συκοφαντία, δεν είμαι δε καν σίγουρος ότι καταλαβαίνω τι αφορά και γι αυτό δεν δημοσιεύω link και ονόματα.

Ο λόγος ύπαρξης αυτού του ποστ έχει σχέση με την παλαιότερη συζήτηση για το θέμα της διαφθοράς και την πρόσφατη περί ανωνυμίας.

Αν πρόκειται για πραγματική περίπτωση, τότε sites σαν το Wikileaks είναι μια από τις πιθανές δράσεις που θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς για την πάταξη της διαφθοράς ή/και της εγκληματικής δράσης. Και βέβαια τέτοια θέματα μόνο με καθεστώς ανωνυμίας μπορούν να έρθουν στην επιφάνεια και συνεπώς τέτοια sites μόνο με καθεστώς ανώνυμων χρηστών μπορούν να λειτουργήσουν.

Μαθαίνουμε και κάτι άλλο όμως. Ότι οι παραδοσιακοί τρόποι απομάκρυνσης ύποπτου χρήματος (χωρίς να υπονοώ ότι τα παραπάνω χρήματα είναι σώνει και καλά ύποπτα) εκτός της χώρας -και γι αυτό εκτός κινδύνου- δεν έχουν πιά ασυλία. Στο  ιντερνετ η πληροφορία δεν έχει σύνορα.

Το δύσκολο; Να βρει κανείς την αλήθεια.

 

(Η φωτογραφία είναι από το Flickr και τον χρήστη  TW Collins)

Μερικές σκέψεις για τον δικτυακό ακτιβισμό

Με αφορμή τα σχόλια στο ποστ για την διαμαρτυρία για το DVD αλλά και μια πρόσκληση να συμμετάσχω σε μια ομαδική προσπάθεια για προτάσεις ενάντια στη διαφθορά, θέλω να γράψω μερικές σκέψεις για το θέμα του δικτυακού ακτιβισμού όπως εξελίσσεται στην ελληνική μπλογκόσφαιρα και ειδικά για το θέμα της διαφθοράς.

Κοιτώντας πίσω, νομίζω ότι τα γεγονότα που θα θυμόμαστε από τις διάφορες μορφές ακτιβισμού του 2007 είναι βασικά δύο:

  • Η κινητοποίηση για την Αμαλία
  • Οι κινητοποιήσεις για τις φωτιές

Ο λόγος που τις κάνει να ξεχωρίζουν απ’ όλες τις άλλες προσπάθειες είναι η μαζικότητα τους. Κι η μαζικότητά τους οφειλόταν όχι στην δύναμη του διαδικτύου αλλά σε ένα πολύ ισχυρό συναίσθημα που προκάλεσαν στον κόσμο σαν γεγονότα καθ’ αυτά.

Το διαδίκτυο μπήκε στην εικόνα στην πρώτη περίπτωση από συνάφεια: επειδή η Αμαλία ήταν μπλογκερ. Και στην δεύτερη περίπτωση σαν επικοινωνιακός καταλύτης: για να διαδώσει το μήνυμα και να βοηθήσει στην γρήγορη οργάνωση και συντονισμό ενεργειών. Ας το κρατήσουμε αυτό.

Παρά την αριθμητική επιτυχία των δύο ενεργειών όμως και την εγγραφή κάποιας υποθήκης στις συνειδήσεις, δεν μπορούμε να πούμε ότι κατάφεραν να αλλάξουν τα κακώς κείμενα προς τα οποία στρέφονταν.

Κι αυτό αναμενόμενο. Και θέλω να προλάβω τον αντίλογο ότι,” ναι, δεν άλλαξαν κάτι, αλλά τώρα οι υπεύθυνοι λαμβάνουν υπόψιν τους κι αυτή τη νέα μορφή διαμαρτυριών και διεκδικήσεων κι επηρεάζονται”. Μπορεί. Το θέμα είναι όμως αν η συνέχιση τέτοιου τύπου ενεργειών και διεκδικήσεων, χωρίς συγκεκριμένη ατζέντα, χωρίς συγκεκριμένο γενικό στόχο και χωρίς διασύνδεση μεταξύ τους μπορεί να έχει μέλλον. Κι αν δούμε τις κινητοποιήσεις που έγιναν από τον Οκτώβρη και μετά, σίγουρα θα παρατηρήσουμε ότι ο κόσμος με διάθεση συμμετοχής φυλλοροεί γιατί, είτε κουράζεται από την επανάληψη, είτε αισθάνεται το ‘άκαρπο’ κι απογοητεύεται, είτε …

Το δίκτυο, η μπλογκόσφαιρα, οι τηλεπικοινωνίες δεν μπορούν να έχουν από μόνα τους μια κοινωνική ατζέντα. Μπορούν όμως να γίνουν εργαλεία για μια ατζέντα που θα δημιουργηθεί, ανεξάρτητα απ’ αυτά, ίσως απ’ αυτά, αλλά όχι γι αυτά.

Κι εδώ θέλω να επικαλεστώ την υπομονή σας να παρακολουθήσετε ένα αντίστοιχο σκεπτικό που διατυπώνει ο Lawrence Lessig για τον αγώνα που έχει ξεκινήσει ενάντια στη διαφθορά. Είναι μιας ώρας και βάλε αλλά αξίζει τον κόπο:

(από αυτό το ποστ του . Δείτε επίσης χρήσιμο υλικό στο wiki του lessig για το λήμμα Corruption)Ανέφερα το παράδειγμα του Lessig γιατί έχει σχέση με την δεύτερη αφορμή αυτού του ποστ, αλλά και γιατί η ατελείωτη θεωρητικολογία δεν βοηθάει στην κατανόηση αυτού που θέλω να πω. Γι αυτό από δω και κάτω θα συνεχίσω μένοντας μόνο στο ζήτημα του όποιου ακτιβισμού για το θέμα της διαφθοράς.Προσωπικά κράτησα τρία χαρακτηριστικά από την προσπάθεια του Lessig που τα θεωρώ χρήσιμα για τη συζήτησή μας:

  • Επικεντρώνεται σε ένα στενά ορισμένο θέμα: τη διαφθορά με την έννοια του χρηματισμού.
  • Προτείνει και παραδοσιακές ενέργειες αλλά κυρίως ενέργειες που αφορούν το διαδίκτυο γιατί τις τελευταίες τις βρίσκει πιο αποτελεσματικές για το στόχο του
  • Οι ενέργειες που προτείνει για το διαδίκτυο έχουν σχέση με τις δυνατότητες ομαδικής συνεργασίας στο διαδίκτυο αλλά, κυρίως, σε σχέση με τη μακρά μνήμη του διαδικτύου, την επιρροή της πληροφορίας στην ενημέρωση και τις αποφάσεις.

Συγκεκριμένα ο Lessig προτείνει (αν έχω καταλάβει καλά) την ομαδική συλλογή δημόσιων στοιχείων (προσοχή εδώ, μιλάμε για στοιχεία, οτιδήποτε άλλο είναι απλώς συκοφαντία) για δημόσια πρόσωπα έτσι ώστε να διαφαίνεται ή να σκιαγραφείται η σχέση ενός π.χ. πολιτικού με κέντρα οικονομικών συμφερόντων τα οποία δυνητικά θα μπορούσαν να τον χρηματίζουν.

Βρισκώ αυτή την ιδέα άπειρα αποτελεσματικότερη από την ανάρτηση banner, ή δήλωση διαμαρτυρίας ή κυκλοφορία press release ή ..

Γιατί:

α. Έχει βάθος χρόνου. Δεν υπάρχει τέλος στην ενέργεια. Στο βαθμό που έχουν οριστεί κάποια πλαίσια συλλειτουργίας μπορεί να εγκαταστήσει μόνιμους μηχανισμούς συλλογής και διάχυσης πληροφοριών, που στο βαθμό που καταφέρνουν να φέρνουν διαφάνεια και να ενημερώνουν, θα λαμβάνουν θετική ανάδραση και θα ενδυναμώνονται.

β. Αξιοποιεί την όποια συμμετοχικότητα, ακόμα και την εντελώς περιστασιακή. Σε ένα wiki π.χ. μπορεί να συμμετάσχει κανείς και με μία μόνη εγγραφή, που όμως στο βαθμό που συνεισφέρει στην γενική πληροφορία αξίζει και μένει ες αεί.

γ. Αφήνει μια εγγραφή ‘μόνιμη’ γύρω από το θέμα στον παγκόσμιο ιστό. Τα web 2.0 εργαλεία, είναι βελτιστοποιημένα για τις μηχανές αναζήτησης και στο βαθμό που το περιεχόμενό τους ανανεώνεται με ταχτικούς ρυθμούς, οι σελίδες τους ανεβαίνουν ψηλά στις μηχανές αναζήτησης. Έτσι, όταν αναζητάει κανείς πληροφορία για ένα πρόσωπο, αν υπάρχει υπόνοια χρηματισμού του, αυτό θα γίνει αντιληπτό, κι αναλόγως πόσο μετράει στα κριτήρια του αναζητούντος (κι αν είναι ψηφορόρος θα πρέπει να μετράει) παίρνει κανείς τα μέτρα του.

Αρκετά μίλησα όμως. Θα ήθελα να ακούσω τις γνώμες σας.

(Το ποστ αυτό είναι η απάντηση στα σχετικά σχόλια και e-mail των φίλων συν-ιστολόγων για τα δύο θέματα που ανέφερα αρχικά)

Τα Creative Commons, o Lessig κι η διαφθορά

Σε μια βδομάδα ακριβώς ξεκινάει η λειτουργία των αδειών προστασίας πνευματικής ιδιοκτησίας Creative Commons και στην Ελλάδα. Το γεγονός γιορτάζεται με αντίστοιχη εκδήλωση (δείτε το banner στην αρχή των ποστ) στην οποία ομιλητής θα είναι ο ίδιος ο εμπνευστής τους, ο καθηγητής νομικής στο Στάνφορντ Λώρενς Λέσσιγκ .

Ο Λέσσιγκ είναι πια μυθική φιγούρα στο χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων και η παρουσία του κάνει την εκδήλωση σίγουρα κάτι που δεν πρέπει να χάσουμε. Τελευταία όμως εξέπληξε την κίνηση των υποστηρικτών των Creative Commons δηλώνοντας ότι από δω και μπρος θα εστιάσει τις προσπάθειές του σ’ ένα άλλο σκοπό: την καταπολέμηση της διαφθοράς.

Ευγενής σκοπός μεν, αλλά άγονος, θάλεγε κανείς, γιατί η διαφθορά έχει ηλικία όση κι η ανθρωπότητα. Τι έκανε τον Λέσσιγκ να πάρει αυτή την απόφαση;
Αυτή την απορία είχα κι εγώ μέχρι που είδα το παρακάτω βίντεο το οποίο κι εξηγεί με απλό τρόπο το γιατί αλλά, κυρίως, δείχνει τον τρόπο και τα μέσα για ένα νέο είδος ακτιβισμού για την καταπολέμηση της διαφθοράς που είναι μέσα στις σημερινές δυνατότητες των social media. Ας τον ακούσουμε καθώς αναπτύσσει τις θέσεις του στην Δανέζικη τηλεόραση.