Tag Archives: ενημέρωση

Blog για την οικονομία

Συνεχίζει να με κατατρέχει η αγωνία για τα οικονομικά της χώρας. Κι επειδή δεν αισθάνομαι καθόλου, μα καθόλου, ικανοποιημένος από την ενημέρωση και την περιρρέουσα πολωτική ατμόσφαιρα που την συνοδεύει, θέλω να εντόπισω τις σοβαρές εναλλακτικές φωνές -αν κι όσες υπάρχουν- που γράφουν για την οικονομία και για οικονομικά θέματα. Σκοπός είναι να ενώσω όλα αυτά τα feed σ΄ένα ενιαίο που να μπορεί να χρησιμοποιήσει ο κάθε ενδιαφερόμενος για την σφαιρική ενημέρωση του.
Όσοι λοιπόν γνωρίζετε κάποιο blog, site ή άλλο μέσο που ασχολείται αποκλειστικά με οικονομική ανάλυση κι ενημέρωση ας αφήσει ένα σχόλιο με το url εδώ.

Αν δεν γνωρίζετε κάτι σχετικό, τουλάχιστον βοηθήστε διαδίδοντας αυτή την προσπάθεια.

Σημείωση: Όταν λέω ενημέρωση αναφέρομαι στην μακροοικονομική θεώρηση των πραγμάτων κι όχι ειδήσεις για επιχειρήσεις.
Επίσης ψάχνω κυρίως αυτούς που ασχολούνται αποκλειστικά με οικονομική ενημέρωση γιατί τα ειδησεογραφικά blog γράφουν και για οικονομικά θέματα, αλλά δεν έχει κανένα ενδιαφέρον η σκανδαλοθηρική και καιροσκοπική προσέγγιση τους.

Γιατί η διαφήμιση αποτυγχάνει στο ίντερνετ

Χτες το Techcrunch δημοσίευσε ένα άρθρο του  Eric Clemons, καθηγητή στο Wharton (γνωστή σχολή management) με θέμα ότι λέει κι ο τίτλος αυτού του ποστ: γιατί η διαφήμιση αποτυγχάνει στο ίντερνετ.

Ο Clemons αποδίδει την αποτυχία αυτή στη αδυναμία του να μεταφερθεί το παραδοσιακό μοντέλο της διαφήμισης (: οπισθόφυλλα σε μεγάλης κυκλοφορίας περιοδικά, 30” διαφημιστικά σποτ σε Παγκόσμιο κύπελλο κτλ) στο ίντερνετ.

Εναλλακτικά προτείνει άλλους τρόπους monetization, όπως ηλεκτρονικό εμπόριο για πραγματικά ή ψηφιακά αγαθά, συνδρομές κτλ.

Ο  Clemons δεν είναι ούτε ο μόνος ούτε ο πρώτος που εκφράζει μια τέτοια άποψη. Ο Dave Winer είναι πάγιος υποστηρικτής του ‘θανάτου της διαφήμισης’, ενώ μόλις προλίγου διάβαζα άλλη μια σύμφωνη γνώμη στο  ZDnet.

Η συζήτηση στο συγκεκριμένο ποστ έχει φτάσει στα 424 σχόλια τη στιγμή που γράφεται το παρόν με πολλά απ’ αυτά οργισμένα.

Για μένα ενώ και από άποψη προδιάθεσης  αλλά και σαν προϊόν προβληματισμού, η διαπίστωση  με βρίσκει γενικά σύμφωνο, μου γεννάει ένα μεγάλο ερώτημα:

Τι θα γίνει η ενημέρωση χωρίς διαφήμιση;

Ο Clemons απαντάει μάλλον πρόχειρα στο ερώτημα, μιλώντας για συνδρομητικές υπηρεσίες κι αναφέροντας σαν παράδειγμα παραδοσιακά μέσα όπως του New York Times, Financial Times κτλ.
Πέραν του ότι χρήζει περαιτέρω ανάλυσης το αν με μόνο συνδρομές τα συγκεκριμένα μέσα είναι βιώσιμα, ακόμα κι αν είναι, υπάρχει ένα μεγαλύτερο ερώτημα. Είναι αυτά τα μέσα (μόνο) που θέλουμε να έχουμε;
Ναι μεν το διαδίκτυο άνοιξε τις πόρτες στη δημοσιογραφία των πολιτών, αλλά πραγματικά επαγγελματικά μέσα ενημέρωσης δεν θα πάψουμε να έχουμε ανάγκη. Και το ζήτημα είναι ότι αυτά ακριβώς θα πλήξει η ανυπαρξία διαφήμισης. Γιατί δεν μπορώ να φανταστώ ότι ποτέ θα αποφασίσουμε μαζικά να πληρώνουμε  5-10 διαφορετικές συνδρομές και μάλιστα τέτοιου ύψους που να μπορούν να καταστήσουν βιώσιμο ένα εναλλακτικό μέσο. Γιατί τόσες περίπου συνδρομές κατ’ αναλογίαν με το τι συμβαίνει τώρα, θα απαιτούνταν, αφού στα εναλλακτικά μέσα αυτό που ισχύει είναι ότι για την ενημέρωση δεν αρκεί μόνο ένα.

Προφανώς δεν διαθέτω απάντηση. Απλά καταθέτω ένα προβληματισμό κι ελπίζω ότι κάποια γόνιμη φαντασία θα μπορέσει να τον απαντήσει

Ο Google Reader στην έρευνα του Sync

Συνεχίζοντας την ανάγνωση της έρευνας του Sync έφτασα στο κομμάτι της datamine.it.
Διαβάζοντας το report της Datamine.it κι ανατρέχοντας στους διάφορους κανόνες συσχετίσεων (γιατί κανόνες αλήθεια;) , εντύπωση μου έκανε η συχνή αναφορά στον Google Reader.
Αντιγράφω παρακάτω τους σχετικούς κανόνες (4 από τους 19, ήτοι ποσοστό κάτι λίγο πάνω από 20%):

  • Rule 6: if the blogger uses only the social web service ‘twitter’ then he often uses the service ‘google reader’ with a certainty of 76%.
  • Rule 8 suggests that ‘google reader’ is also preferred by the 75% of the bloggers who don’t often use ‘facebook’ and ‘you-
    tube’ or another social web service
  • Rule 16 suggests, with a certainty of 70%, that bloggers who often use the web service ‘buzz’, are also expected to utilize
    the ‘google reader’ web service.
  • Rule 17 : Among the responders who consider the number of readers as an important success metric and also blog about technology, 70% of them also use ‘google reader’.

Ο πρώτος κανόνας μου φαίνεται κακοδιατυπωμένος γιατί αυτό το ‘only’ αποκλείει τη συσχέτιση για την οποία μιλάει ο κανόνας γι αυτό θεωρώ από δω και μπρος ότι απλά δεν υπάρχει.

Πόσους όμως αφορά ο Google Reader;

Από το γράφημα των απαντήσεων της έρευνας βλέπουμε ότι τον χρησιμοποιεί το 37% των μπλόγκερ που απάντησαν.

sync_greader

Αυτό το 37% της μπλογκόσφαιρας (το στρογγυλεύω στο 40) είναι ένα ιδιαίτερο κομμάτι της: είναι αυτό που καταναλώνει και διακινεί ενεργά την πληροφορία.

Από που βγαίνει αυτό το συμπέρασμα; Καταρχήν από την έντονη συσχέτιση twitter, που είναι ένα κατεξοχήν μέσο μοιράσματος πληροφορίας και του Google Reader, που είναι ένα μέσο συλλογής της (κανόνας 6).

Έπειτα από την αρνητική συσχέτιση με το facebook ή το youtube που έχουν περισσότερο χαρακτήρα διασκέδασης παρά ενημέρωσης (κανόνας 8).

Για τον κανόνα 16 δεν υπάρχει μόνο απλή συσχέτιση: το buzz είναι καλωδιωμένο με τον google reader με την έννοια ότι τροφοδοτείται αυτόματα από τις επιλογές συγκεκριμένων αναγνωστών του Google Reader και τις αξιολογεί/βαθμολογεί δηλαδή τις φιλτράρει ως προς τη σημαντικότητα.

Τέλος, ο κανόνας 17 μας λέει ότι η αναγνωσιμότητα είναι μέτρο επιτυχίας κι άρα αξία για την παραπάνω μερίδα των blogger.

Ποιό είναι το πρακτικό συμπέρασμα; Αν θέλει κανείς να διασπείρει πληροφόρηση μέσα από τα ελληνικά social media, μάλλον πρέπει να προσεταιριστεί αυτήν την μερίδα της μπλογκόσφαιρας.

Θα είχε περαιτέρω αξία να μπορούσαν να εντοπιστούν συγκεκριμένες ομάδες μέσα σ’ αυτή τη μερίδα, και να προσδιοριστούν τα χαρακτηριστικά τους, γιατί έτσι θα διαφαινόταν κι ‘χρωματισμός’ της πληροφορίας απ’ αυτή τη διακίνηση.

Reblog this post [with Zemanta]