Tag Archives: επιχειρηματικότητα

Εσύ, τι φέρνεις στο πάρτυ;

Η πρώτη φορά που άκουσα (είδα γραμμένο για την ακρίβεια) το όνομα Paul Carr ήταν στις 10/12 του 2008. Και μπορώ να πω ότι το άρθρο που υπέγραφε δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Το αντίθετο. Με εκνεύρισε. Ήταν ένα εξυπνακίστικο άρθρο, ενός γκρινιάρη Άγγλου δημοσιογράφου στο Guardian για τη μια και μόνη μέρα που είχε περάσει στο LeWeb ’08 (την 9/12). Καθώς δεν τον γνώριζα, δεν έκανα την απαραίτητη έκπτωση σ’ αυτά που έλεγε γιατί ο Carr ήταν γνωστός για τη χιουμοριστική, καυστική γραφή του από χρόνια.

Στο επόμενο LeWeb τον είδα και ζωντανά. Προφανώς τα είχε βρεί με τον Loic που είχε προσβάλει βάναυσα στο άρθρο του ή απλά είχε βοηθήσει η στρατολόγηση του στο Techcrunch μετά την απόλυση του από τον Guardian.

Εξακολουθώ και τότε να τον θεωρώ αντιπαθητικό, παρότι έχοντας διαβάσει κάποια από τα Σαββατιάτικα κομμάτια του στο  Techcrunch, του αναγνωρίζω το χιούμορ. Επίσης, βλέποντας τον μετρίου αναστήματος ανάμεσα σε θηρία -κυριολεκτικά και μεταφορικά- στο πάνελ που διευθύνει κάπως τον λυπάμαι και λίγο.

Κι έτσι περίπου έχουν τα πράγματα ως την περασμένη βδομάδα που πέφτω πάνω στο free ebook του (δεν θυμάμαι πλέον πως) Bringing nothing to the party.

Το βιβλίο είναι η ιστορία της ζωής από το ’99 μέχρι το ’07 κι η πορεία του από τη δημοσιογραφία, στην εκδοτική δραστηριότητα, στο ρόλο του startup entrepreneur και τέλος … αλλά όχι, αυτό είναι spoiler.

To leitmotif του βιβλίου είναι η αχαλίνωτη επιθυμία του για φήμη, για να μοιάσει με τους πετυχημένους μεγάλους και τρανούς του dot.com 1 και 2. Μια επιθυμία που ποτίζεται συνεχώς με γερές δόσεις αλκόολ και πάρτυ (δεν είναι τυχαίος ο τίτλος). Είναι καλογραμμένο, με νεύρο και πολύ χιούμορ από ένα γεννημένο συγγραφέα.

Όσο κι αν το αντικείμενο θα σας φανεί σα τη ζωή μιας φιλόδοξης στάρλετ του internet, το βρήκα πολύ διδακτικό κι αξιανάγνωστο. Γιατί:

  • Περιγράφοντας εκ των ένδον την ζωή των internet entrepreneurs  του Λονδίνου πετυχαίνει μια  γερή απομυθοποίηση τους. Αντιλαμβάνεσαι ότι δε μιλάμε για τεράστιες αποστάσεις από τα καθ’ ημάς, παρότι και τα λεφτά είναι πολύ περισσότερα  κι οι ιδέες των startup καλύτερες.
  • Αναγνώριζα πρόσωπα και πράγματα που ήξερα, όχι μόνο επειδή είχα διαβάσει γι αυτά, αλλά επειδή, πριν και μετά τις ημερομηνίες του βιβλίου, τα είχα συναντήσει και μιλήσει μαζί τους ή γι αυτά (: τον Jason Calacanis, τον  Mike Butcher, το OpenCoffee και τον Saul Klein, την Trusted Places, τα Moo Cards, και βέβαια τον ίδιο τον  Carr).
  • Η πορεία του Carr είναι μια πορεία αυτογνωσίας που δείχνει τι πρέπει να  μετρήσουν πολύ όσοι θέλουν να γίνουν startup entrepreneurs: δεν αρκεί η σκληρή δουλειά, η τόλμη κι η άκαμπτη θέληση. Ο Carr τα είχε όλα αυτά, αλλά … Πρέπει να είσαι ταγμένος σ’ αυτό το δρόμο. Να είναι αυτό που σε κάνει ευτυχισμένο. Αλλιώς απλά δεν έχει νόημα.
  • Δεν μπορούσα να σταματήσω να κάνω παραλληλισμούς με τη δική μου ζωή και τη ζωή στη μικρή πραγματική κι ιντερνετική κοινωνία που ζω, παρότι με χωρίζουν δεκαετίες σε ηλικία από τον Carr. Συνεχώς έκανα μια αναδρομή στο τι έκανα εγώ τη χρονιά για την οποία μιλούσε ο Paul. Γιατί, το μεγαλύτερο μέρος της τελευταίας δεκαετίας το έχω περάσει διευθύνοντας ένα άτυχο startup  και προσπαθώντας να ξεκινήσω συνεχώς κάποια άλλα.  Μέχρι που σκέφτηκα να γράψω κι εγώ ένα αντίστοιχο βιβλίο (απειλή: μπορεί και να το κάνω).
  • Καταλαβαίνει κανείς γιατί μιλάμε (-νε)  για  startup scene: έχει τόσα κοινά με καλλιτεχνικές σκηνές αυτή δραστηριότητα! Ακόμα και τους μπήτνικ της έχει, κι ο Carr μοιάζει ένας απ’ αυτούς.

Τελείωσα το βιβλίο συμπαθώντας τον Carr πολύ περισσότερο. Οκ, ξέρω ότι είναι αποτέλεσμα της γοητείας του κι ότι το βιβλίο γράφτηκε επιδιώκοντας σε μεγάλο μέρος αυτόν ακριβώς το σκοπό. Αλλά, what the hell? It was a price worth paying 🙂

TEDxAcademy: μια πρώτη αποτίμηση

Όσο είναι ακόμα νωπά στη μνήμη μου, θέλω να πω μερικές σκέψεις, παρατηρήσεις για το χτεσινό event TEDxAcademy.

Α. Οργάνωση

Ήταν κοινή διαπίστωση των παρισταμένων ότι η διοργάνωση ήταν διεθνούς επιπέδου, ασυνήθιστη για τα ελληνικά δεδομένα, εντυπωσιακή και παρά τις κάποιες μικρές ατέλειες (π.χ. το email  που πρότεινε να γνωριστούμε με 5 άγνωστους σε μας, ήρθε με εισαγωγή που μπέρδευε και πολλοί, κι εγώ ανάμεσα τους, το αγνόησαν) νομίζω θέτει ένα benchmark για επόμενες ανάλογες εκδηλώσεις.

B. Networking

Στα συνέδρια πάει κανείς για να γνωρίσει κόσμο. Κι όντως είχε κόσμο. Όχι απ’ αυτούς που βλέπουμε στα event τύπου opencoffee/mediacamp. Έχω την αίσθηση, χωρίς να μπορώ να το τεκμηριώσω, ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των παρισταμένων ήταν από τους χώρους της διαφήμισης και του PR. Θα περίμενα, χωρίς σώνει και καλά να το προτιμούσα, ένα πιο ευρύ και διαφοροποιημένο κοινό, μόνο και μόνο για μεγαλύτερη δυναμική στην ανταλλαγή ιδεών.

Γ. Περιεχόμενο

Το γενικό θέμα του συνεδρίου ήταν η Ελλάδα στην παρούσα της φάση κι οι ιδέες που μπορούν να βοηθήσουν για να βγει απ’ αυτήν. Χωριζόταν σε 3 θεματικές ενότητες με τους τίτλους Vision – Values – Action που αντανακλούσαν το γενικό θέμα.

Οι παρουσιάσεις σε γενικές γραμμές ήταν ψηλού επιπέδου και διακρίνονταν σε δυο κατηγορίες: αυτές των πιο θεωρητικών αναζητήσεων και κάποιες που εστίαζαν σε παραδείγματα. Από το 2ο μέρος, δεν παίχτηκε τα βίντεο του Dan Ariely, κι από το τρίτο είχε φύγει τελείως από το πρόγραμμα η παρουσίαση της Pattie Maes.

Από τα τρία μέρη, το πρώτο είχε το σαφώς πιο θεωρητικό περιεχόμενο, και το τελευταίο ήταν το πιο  case study που βέβαια έδενε με την έννοια  Action.

Το δεύτερο λειτούργησε κάπως σαν γέφυρα, αλλά μου φάνηκε ότι έκανε κοιλιά. Η πρόσληψη της παρουσιάσης της Cocomat ήταν περισσότερο ως εταιρικό pitching   παρά ως case μιας εταιρείας που έθεσε μια σειρά από αξίες στον πυρήνα της υπαρξής της (κι όχι ως συνήθως, κέρδη και μερίδια αγοράς), πράγμα που ίσως να είχε αποφευχθεί με μια κατάλληλη γέφυρα από πλευράς συντονίστριας. Το δε  performance της θεατρικής ομάδας των Αλόγων, παρότι καλό κράτησε κάπως παραπάνω απ’ ότι χρειαζόταν.

Οι παρουσίες που κέρδισαν αδιαμφισβήτητα το κοινό ήταν αυτές του πατέρα Αντώνιου (Κιβωτός), του Δημάρχου Ανάβρας κου Τσουκαλά και του Γιώργου Πάντζαρη (AthensBook) κι ήταν σαφής η διαφορά στην αντίδραση από τις πιο θεωρητικές παρουσιάσεις, πράγμα που αντανακλά τη δίψα του κόσμου να δει κάτι καλό, να πάρει θάρρος και να πιστέψει.

Εγώ όμως στο συνέδριο αναζητούσα περισσότερο τις θεωρητικές λύσεις, μιας και πιστεύω ότι ακόμα κι αν όλες οι παρουσιάσεις ήταν του τύπου των τριών παραπάνω που ανέφερα, δεν θα αρκούσαν να γίνουν η σπίθα αλλαγής για την Ελλάδα. Μπορεί να ανέβαζαν κατακόρυφα την αισιοδοξία και την διάθεση για δράση των παρισταμένων, αλλά λίγο spill over θα μπορούσαν να έχουν στην υπόλοιπη κοινωνία. Αντίθετα, οι ιδέες είναι κάτι σαν ιοί. Άμα ξεκινήσουν μια επιδημία, δύσκολα τη σταματάς.

Στο πεδίο των ιδεών λοιπόν διέκρινα ένα κοινό άξονα σε πολλούς ομιλητές που στρεφόταν γύρω από τις έννοιες πειραματισμός, απενοχοποίηση της αποτυχίας, κι αξιοποίηση της (ελληνικής) ιδιαιτερότητας, πρόταση που πήρε πιο παραστατική μορφή στην παρουσίαση του Αρίστου Δοξιάδη και στην πρόταση για στήριξη της (νέας) ελληνικής οικονομίας πάνω στην πολύ μικρή οικονομική μονάδα και στην ιδιόμορφη δράση της, πράγμα που κατά κάποιο τρόπο συμπληρώθηκε από την παρουσίαση του Nielsen με τα παραδείγματα εναλλακτικού τουρισμού.

Οι ιδέες αυτές (: πειραματισμός, απενοχοποίηση της αποτυχίας, κι αξιοποίηση της ιδιαιτερότητας) είναι ιδέες που αναφέρονται συχνά σε παρουσιάσεις σε σχέση με καινοτομία/επιχειρηματικότητα (που προφανώς είναι ένα ζητούμενο για την Ελλάδα) αλλά δεν ήταν νέες και βεβαίως δεν ήταν στενά ελληνικής προέλευσης. Καμιά σημασία δεν έχει βέβαια κάτι τέτοιο, αν αυτές είναι το σωστό φάρμακο. Φοβάμαι όμως ότι χρειάζεται κάτι παραπάνω από μια επίκληση τους. Χρειάζεται ένα story telling για να περάσουν στον κόσμο. Κάτι σαν κι αυτό που επεχείρησε ο Αρίστος Δοξιάδης με το παράδειγμα της διαδρομής του τουρίστα και των υποδομών που τον εξυπηρετούν. Απλά πρέπει κάποτε να πάμε και πέρα από τον τουρισμό.

Αν τηρώ μια κριτική στάση εδώ, αυτή δεν αφορά στενά το συνέδριο. Είναι απόρροια του γενικώτερου προβλήματος ότι στο δημόσιο διάλογο σπάνια ακούμε καινούργια πράγματα. Και δεν εννοώ καινούργια πράγματα στενά για την πολιτικοοικονομική μας κατάσταση. Ας πούμε, μια μεγάλη απουσία (σε αντίθεση με το original TED) από το συνέδριο ήταν αυτή των θετικών επιστημών. Αλλά πως να είναι παρούσες, αφού γενικά οι επιδόσεις μας στον τομέα επιστήμη είναι φτωχές;

Σαν κατακλείδα, θα κρατήσω τη θετική εντύπωση πάντως. Ειδικά δε θεωρώντας όλο το  TEDxAcademy και τις ανάλογες προσπάθειες όχι σαν κάτι αυτοτελές, αλλά σαν μια υγιή διαδικασία αναζητήσεων που προσπαθούν να ταράξουν τα λιμνάζοντα νερά μας.

Γεννιούνται οι επιχειρηματίες ή γίνονται;

Δεν μπορώ να μην το ποστάρω αυτό. Είναι από ένα ποστ του Τechcrunch με τίτλο,  Can Entrepreneurs Be Made? (σ’ ελεύθερη μετάφραση: ‘Τους επιχειρηματίες μπορούμε να τους κατασκευάσουμε΄;).

Ο λόγος που δεν μπορώ ν’ αντισταθώ είναι το προ λίγο ημερών ποστ μου  Γιατί τώρα χρειαζόμαστε startups περισσότερο από ποτέ.

Διαβάστε την παρακάτω παράγραφο και θα καταλάβετε (αλλά μην παραλείψετε να διαβάσετε κι ολόκληρο το πολύ ενδιαφέρον  ποστ του  Vivek Wadhwa).

One of the findings of Kauffman research is that of the appx. 600,000 businesses that are started every year, less than a fraction of 1% become high-growth “scale” businesses. These new firms, especially the “scale” firms, have added all of the net incremental jobs to U.S. economy since 1980 (about 40 million), and probably account for about 1/3 of GDP growth since then. So the key to boosting economic growth is to increase the number of successful high-growth startups.  After all, the growth rate of our economy is nothing more than the aggregation of the growth of our firms.

Smartbusiness Forum memorabilia

Γνωρίζοντας ότι οι φωτογραφίες ίδιας κι απαράχατης οπτικής ομιλητών δεν είναι και το πιο φωτογραφικό θέμα, μια μικρή γεύση από το σημερινό Smartbusiness Forum.

Κι εδώ η μικρή παρουσίαση μου για το greekstartups.com.

Smartbusiness Forum: επιχειρηματικότητα δεν είναι μόνο internet

CultureGPS-GreeceΠριν δέκα περίπου χρόνια ήρθα σ’ επαφή για πρώτη φορά με το έργο του Geert Hofstede σχετικά με τις εθνικές κουλτούρες και πως αυτές μπορούν να αποτυπωθούν σε ένα 5διάστατο χώρο. Ο Hofstede όντας υπάλληλος της IBM τη δεκαετία του ’70, μελέτησε μια σειρά χωρών μέσα από τα υποκαταστήματα και τις θυγατρικές της IBM, και συγκέντρωσε τα συμπεράσματά του σ’ ένα βιβλίο που μένει κλασσικό στην φιλολογία της διοίκησης επιχειρήσεων: Culture’s Consequences.

Ενδιαφέρθηκα πρόσφατα γι αυτό ξανά και ανακάλυψα ότι έχει βγάλει (0 Hofstede) μια μικρή εφαρμογή για iphone, το CultureGPS που δείχνει συνοπτικά τις μετρήσεις για κάθε χώρα.

Υπάρχει ένα στοιχείο για την Ελλάδα που με εντυπωσίασε καθώς τώρα το είδα κάτω από άλλο πρίσμα: Στον άξονα που λέγεται Uncertaincy Avoidance (UAI) η Ελλάδα έχει το υψηλώτερο σκορ στον κόσμο!

Αμέσως αυτό οδηγεί σε συσχετισμούς κι εξηγεί συμπεριφορές που ταλανίζουν χρόνια:

  • η γενικευμένη επιθυμία να γίνουμε δημόσιοι υπάλληλοι (η Ελλάδα πρέπει να διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά στον κόσμο) σε καταφανή αντίθεση με την υποστήριξή μας  (της μεγάλης πλειοψηφίας των κομμάτων τουλάχιστον) στην οικονομία της αγοράς.
  • το  απίστευτα υψηλό ποσοστό ιδιόκτητης κατοικίας και της προσήλωσης στην επένδυση στην ακίνητη περιουσία ως την διαχρονικά πιο ασφαλή
  • στον προσανατολισμό και στην εξάρτηση των επιχειρήσεων προς κι από το δημόσιο.
  • στον βαθύτατο συντηρητισμό μας (αλήθεια, πόσοι επιθυμούν να αλλάξει κάτι κι όχι απλά να ‘βελτιωθεί’ προς το ίδιον συμφέρον;)

Αν εντοπίζετε στον παραπάνω μικρό κατάλογο μερικές από τις χρόνιες κακοδαιμονίες μας, αν συμφωνείτε, αν πράγματι επιθυμείτε κάτι ν’ αλλάξει, τότε θα έρθετε γρήγορα μπροστά στο δίλημμα: με ένα τέτοιο δομικό  χαρακτηριστικό της κουλτούρας μας και του εθνικού μας χαρακτήρα, πωςμπορεί ν’ αλλάξει κάτι;;;

Κι η απάντηση δεν μπορεί να είναι παρά με μεγάλη δυσκολία και μεγάλη προσπάθεια. Τόσο μεγάλη που πιθανό να φοβίζει.

Αλλά τι έχουμε από την άλλη μεριά; Το να συνεχίσουμε τα ίδια ελπίζοντας. Κάπου διάβαζα τελευταία μια φράση της Αναϊς Νιν που ήταν κάπως έτσι: τρέλα είναι να εξακολουθείς να κάνεις το ίδιο πράγμα και να περιμένεις να βγάλεις διαφορετικό αποτέλεσμα.

Κι ακριβώς εκεί είναι η πεμπτουσία της επιχειρηματικότητας: το να προσπαθήσεις να κάνεις κάτι καινούργιο, ή να κάνεις το παλίο διαφορετικά, καλύτερα, αποδοτικώτερα κι όχι απλά να μοστράρεσαι ως επιχειρηματίας όταν απλά είσαι ιδιοκτήτης μιας επιχείρησης.

Η εικόνα που έχουμε για τον επιχειρηματία είναι ταυτόσημη με το μεγαλοκαρχαρία, τον πλούσιο, το λαμόγιο.

Κι αν σκεφτεί κανείς το παραπάνω εθνικό χαρακτηριστικό μας, καταλαβαίνει γιατί αυτοί οι επιχειρηματίες που έχουμε στο μυαλό μας δεν πληρούν ένα βασικό χαρακτηριστικό της επιχειρηματικότητας: το να παίρνεις ρίσκο και να τολμάς.Άλλο το business as usual, μπίζνες του μπαμπά, μπίζνες του κολλητού και του έχω-γω-ένα-φίλο-στο-σωστό-πόστο κι άλλο το να επιχειρείς against all odds,  που στην Ελλάδα, όποιος έχει τολμήσει να κάνει έστω ελεύθερο επάγγελμα, το έχει νοιώσει πολύ καλά στο πετσί του.

Αλλά ελπίζω! Τα πράγματα του διαδικτύου ειδικά είναι αρκετά ελπιδοφόρα τον τελευταίο καιρό. Η ιστορία που ξεκίνησε με το opencoffee και τώρα openfund έχει ανοίξει ένα  άλλο παράθυρο. Και μαθαίνω, και βλέπω για κινήσεις που θα πλουτίσουν ακόμα περισσότερο αυτό το οικοσύστημα,.

Τι γίνεται όμως εκτός διαδικτύου; Γιατί καλώς ή κακώς, η μικρή ομάδα των internet entrepreneurs (όσο κι αν ο όρος είναι καταχρηστικός ακόμα), έχει αφενός ένα  buzz machine πιο κοντά της,  αφετέρου δεν διαθέτει τον όγκο που θα κάνει τη διαφορά στο σύνολο.

sbfΚι εδώ έρχομαι επιτέλους στο θέμα μου, που είναι το Smartbusiness Forum, μια προσπάθεια που καταρχήν παίρνει τη μορφή ενός forum συζήτησης και μια καμπάνιας για την επιχειρηματικότητα, κι αργότερα φιλοδοξεί να εξελιχθεί και παραπέρα.

Το Smartbusiness Forum είναι μια ιδέα που ξεκίνησε από το Στάθη Χαϊκάλη και που έλαβε τη μορφή της μέσα από offline μακρόχρονο διάλογο.

Έχω συμμετάσχει στην πολήμηνη προετοιμασία ακριβώς γιατί πιστεύω ότι το πνεύμα της καινοτομίας και της νέας επιχειρηματικότητας πρέπει να φύγει από τα στενά πλαίσια του διαδικτύου και ν’ αγγαλιάσει κι άλλους πιο παραδοσιακούς  τομείς,  τομείς που μπορούν όμως να δημιουργήσουν εξωστρέφεια, θέσεις εργασίας, εθνικό πλούτο και, τελικά, μια άλλη Ελλάδα.

Μια βασική επιδίωξη του Smartbusiness Forum είναι να ανακαλύψει και να προβάλει αυτούς τους ‘άλλους’ επιχειρηματίες, τις προσπάθειες που αξίζουν προβολή κι επιβράβευση. Όχι σαχλά βραβεία και τέτοια. Απλά να τους δει ο κόσμος. Κι ειδικά να τους δουν οι νέοι που τώρα προσανατολίζονται στο τι να κάνουν στη ζωή τους για να εμπνευστούν από το παράδειγμά τους και να επιθυμήσουν να το μιμηθούν.

Σ’ αυτά τα πλαίσια πέραν της προετοιμασίας, θα συμμετάσχω και σ’  ένα πάνελ όπου θα παρουσιάσω ένα αγαπημένο pet project, το Greekstartups.com. E, εντάξει εγώ δεν μπορώ να ξεφύγω και πολύ από το διαδίκτυο αφού αυτή είναι η δουλειά μου 🙂

Αν πιστεύετε κάτι από τα παραπάνω, συνδράμετε την προσπάθεια. Η είσοδος είναι ελεύθερη έτσι κι αλλιώς.

Εδώ είναι το πρόγραμμα.

Κι εδώ το group στο linkedin.

Και θυμηθείτε, μια προσπάθεια έχει το χαρακτήρα που δίνει η συμμετοχή κι όχι η ιδέα κι η πρόθεση αυτών που την ξεκίνησαν. Με λίγα λόγια, αν νομίζετε ότι μπορεί να γίνει καλύτερη, κάντε τη. Μην επαναπαυθείτε απλά στο να το πείτε.

Kiva και κοινωνική επιχειρηματικότητα

kiva1

Χτες καθώς έγραφα ένα σχόλιο στο blog του Dealsend, έπεσε το μάτι μου σε μια διαφήμιση που μιλούσε για Social Entrepreneurship και παρέπεμπε σε σχετικό πρόγραμμα του Insead.
Επειδή βαρέθηκα να διαβάσω τη μακροσκελή περιγραφή στη σελίδα του Insead, ρώτησα την παρέα στο twitter αν ήξερε κάτι σχετικό. Ο vrypan μου έστειλε ένα DM παραπέμποντας με σε ένα παλιό του ποστ αρκετά διαφωτιστικό.
Συνειδητοποίησα τότε, ότι τις αμέσως προηγούμενες ώρες ασχολιόμουνα με ένα παρεμφερές κοινωνικό επιχειρηματικό παράδειγμα, το kiva.org.
Τι είναι το kiva.org; Είναι μια πρωτότυπη προσπάθεια διασύνδεσης μικροεπιχειρηματιών από φτωχές χώρες με δανειστές από τον πλούσιο κόσμο.
Προσοχή, όταν λέμε επιχειρηματίες  μιλάμε περισσότερο για αυτοαπασχολούμενους: γεωργούς που ζητάνε λεφτά να αγοράσουν σπόρους, κουρείς που θέλουν να πάρουν καινούργια ψαλίδια κτλ.
Για μας, φαίνονται αστείες αυτές οι ανάγκες αλλά γι αυτούς είναι ζήτημα επιβίωσης. Κι επιπλέον η επιτυχία τους έχει σοβαρό αντίκτυπο στις οικονομίες των χωρών τους.
Το γεγονός ότι ζητάνε να δανειστούν, όπως πολλοί επιχειρηματίες στις ανεπτυγμένες χώρες, για ν’ αναπτύξουν τις δουλειές τους και τις ‘επιχειρήσεις’ τους, είναι πολλαπλά καλύτερο από το να λάβουν δωρεάν βοήθεια από τη δύση, πράγμα που πολλές φορές έχει οδηγήσει σε διαφθορά, καταστροφή άλλων μικροαπασχολούμενων, αλλά και καλλιέργεια μιας νοοτροπίας ζητιάνου και τελικά μια απωλεσμένη αυτοεκτίμηση.
Το γεγονός ότι πρέπει να αποπληρώσουν το χρέος τους, κι αρκετοί το καταφέρνουν, αλλάζει και την εικόνα που έχει η δύση για τον φτωχό κόσμο. Θυμίζει ότι η φτώχεια μπορεί να έχει αξιοπρέπεια.
Όσον αφορά δε τους δανειστές, αυτοί επίσης δεν (χρειάζεται να) είναι τίποτα μεγαλοκεφαλαιούχοι ή τράπεζες. Μικροποσά δανείζουν, ξεκινώντας από 25$, και μοιράζονται τον κίνδυνο με άλλους. Γιατί τα δάνεια είναι μικρά (της τάξεως των μερικών εκατοντάδων ευρώ) κι οι δανειστές μπορούν να είναι τόσοι ώστε το ποσό που βάζει ο καθένας να είναι πρακτικά αδιάφορο σαν κίνδυνος.
Το κέρδος των δανειστών όμως, όπως το βλέπω εγώ, είναι άλλο. Παρακολουθώντας την πορεία του δανείου τους, παρακολουθούν έναν άνθρωπο στον φτωχό κόσμο που αγωνίζεται. Μπορούν να χαρούν με την επιτυχία του ή να λυπηθούν με την αποτυχία του που γίνεται και δική τους στο βαθμό της συμμετοχής τους στο δάνειο.
Το κέρδος είναι η στροφή της προσοχής κι αυτή η συνεργατική ανάπτυξη από απλούς ανθρώπους που θέλουν να πάνε αδιαμεσολάβητα χέρι χέρι.
Αξίζει να ρίξετε μια ματιά στην Kiva και να συνδράμετε την προσπάθεια της. Αν εμπλακείτε, ο φτωχός κόσμος θα πάψει να είναι έννοια, και θα γίνει για σας μια πραγματικότητα που ακουμπάτε με το χέρι.

Reblog this post [with Zemanta]

Plugg: Έχουμε startups να στείλουμε;

banner_imu

Τον Μάρτιο γίνεται στο Βέλγιο ένα μονοήμερο συνέδριο για  ευρωπαϊκά startups, το Plugg. Σκοπός του συνεδρίου είναι η προώθηση της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας σε Ευρωπαϊκά πλαίσια. Ψυχή του συνεδρίου είναι ο Robin Wauters, που, μεταξύ άλλων είναι κι editor  του Techcrunch.

Στα συνέδρια αυτά ο στόχος είναι να μαζευτεί ικανός αριθμός από startups, να γίνει ένα είδος διαγωνισμού για να αναδειχτούν τα καλύτερα. Δεδομένου ότι το techcrunch και πολλοί άλλοι μπλογκερς θα παρακολοθούν, η συνεπαγόμενη δημοσιότητα για τα startups που θα αναδειχτούν είναι δεδομένη.

Έμαθα για το plugg πριν λίγο καιρό, μου κίνησε το ενδιαφέρον, κι ακολουθόντας το παράδειγμα του LeWeb ζήτησα accreditation το οποίο κι έλαβα (ευχαριστώ Robin).

Το να πηγαίνεις να παρακολουθείς όμως χωρίς να υπάρχουν startup από τη χώρα σου είναι λίγο κακόμοιρο, γι αυτό αναρωτιέμαι ‘φωναχτά’  εδώ: έχουμε startups που θα θελήσουν να συμμετάσχουν; Κι  αν θελήσουν πρέπει να το κάνουν γρήγορα γιατί η υποβολή συμμετοχών λήγει στις 4/2.

Πάντως κι ανευ startup το event έχει το ενδιαφέρον του. Οι ομιλητές προέρχονται κυρίως από επενδυτικές εταιρείες κι περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τους Mike Butcher που γνωρίσαμε στο περσινό ελληνικό techcrunch opencoffee event και τον Gerd Leonhard που είχαν παρουσιάσει σε podcast ο Νίκος κι η Μπέτυ. Η πλήρης λίστα εδώ.

Η εγγραφή για την παρακολούθηση του Plugg δεν είναι ακριβή (το 1/5 της τιμής του LeWeb για να κάνουμε μια σύγκριση) κι ακόμα είναι δυνατή η παρακολούθηση σαν early birds που σημαίνει ακόμα φθηνότερη.

  • Για περισσότερες πληροφορίες για το plugg δείτε εδώ.
  • Για εγγραφές εδώ.
  • Για κριτήρια συμμετοχής startup, εδώ.
Reblog this post [with Zemanta]

Παγκόσμια Εβδομάδα Επιχειρηματικότητας

Ενδιαφέρον ακούγεται. Μιλάμε για την παγκόσμια εβδομάδα επιχειρηματικότητας. Τι, ποιός,που, πότε; Για δείτε το σχετικό δελτίο τύπου:

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΓΙΑΤΙ;

Η θέληση να προχωρήσεις δεν αρκεί. Μια καλή ιδέα δεν αρκεί.

Όμως αν στο παρελθόν υπήρχαν δέκα εμπόδια, σήμερα είναι εννιά, ή οκτώ. Οι γηραιότεροι το ξέρουν καλά αυτό. Σήμερα είναι περισσότερες οι περιπτώσεις όπου – αν έχεις μέσα σου το τσαγανό να προχωρήσεις, αν ονειρεύεσαι πράγματα και θέλεις αλήθεια να τα υλοποιήσεις – η επιτυχία, η χαρά της δημιουργίας δεν εξαρτάται πια από που ζεις, από ποιους γνωρίζεις ήδη ή από το αν έχεις όλες τις γνώσεις και την εμπειρία που απαιτούνται. Η πληροφόρηση, η δικτύωση, η συμμετοχή σε προγράμματα εκπαίδευσης ή χρηματοδότησης, αποτελούν καινούργια ισχυρά εργαλεία.

Ξεκινώντας από αυτό, για μια εβδομάδα του Νοέμβρη, εκατομμύρια νέοι σ’όλο τον κόσμο θ’αναζητήσουν μαζί πληροφορίες, τρόπους, γνώσεις, συνεργάτες για να πραγματοποιήσουν τα σχέδια τους. Θα έρθουν να ακούσουν και να συζητήσουν για να δώσουν μορφή σε ιδέες που νιώθουν, αλλά δεν τις έχουν επεξεργασθεί ακόμη.

Επίσης θα προσφέρουν ιδέες για το τι μπορεί να γίνει καλύτερα του χρόνου, γιατί από εδώ και πέρα η Παγκόσμια Εβδομάδα Επιχειρηματικότητας θα είναι μια πραγματικότητα κάθε χρόνο, σε όλο και περισσότερες χώρες, σε όλο και περισσότερες πόλεις.

Εφέτος, σε εξήντα και πλέον χώρες από όλο τον κόσμο, επιχειρηματίες, φοιτητές, καθηγητές, εταιρείες, κρατικοί λειτουργοί, μέσα ενημέρωσης ετοιμάζονται ήδη για την 1η Παγκόσμια Εβδομάδα Επιχειρηματικότητας, ενώ ταυτόχρονα οργανώνουν χιλιάδες εκδηλώσεις, σεμινάρια και ποικίλες δράσεις τοπικού χαρακτήρα σε δεκάδες πόλεις σε όλον τον πλανήτη.

Σκοπός είναι να παρουσιασθούν ιδέες και εργαλεία για μαθητές και σπουδαστές σε σχέση με τον επαγγελματικό τους προσανατολισμό, για νέους υπαλλήλους σε σχέση με το πώς μπορούν να πάνε μπροστά οι ίδιοι και η επιχείρησή τους, για νέους κάθε κοινωνικής κατηγορίας για το πώς θα προχωρήσουν, για όλους όσους ονειρεύονται να υλοποιήσουν το δικό τους εγχείρημα, την δική τους ιδέα σε σχέση με την δουλειά. Επίσης, όσοι έχουν ήδη ξεκινήσει μια επιχείρηση, θα βρουν ιδέες, προγράμματα, και άλλα εργαλεία ανάπτυξης, θα βρούν πελάτες, συνεργάτες, προμηθευτές ή επενδυτές σε εθνικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;

Σημαίνει «Προχωράμε», σημαίνει αρνούμαστε την παντοδυναμία του «κοννέ», σημαίνει βρίσκουμε δύναμη μέσα μας, σημαίνει αδιαφορούμε για την φραπεδοκριτική των αραχτών και την χλιδανεργία, σημαίνει ψάχνουμε πληροφορίες, ιδέες, συνεργασίες, χρήματα, εκπαίδευση, έτσι ώστε ΟΠΟΙΟΙ ΚΙ ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ να προσπαθήσουμε να δώσουμε μορφή σε μια ιδέα που θα κάνει καλύτερη τη ζωή μας, το περιβάλλον, την δουλειά μας, και γιατί όχι, τον κόσμο γύρω μας.

ΠΟΙΟΣ, ΠΟΤΕ, ΠΟΥ;

« Όλοι μαζί μπορούμε να ενθαρρύνουμε τους νέους να πραγματοποιήσουν και να ξεδιπλώσουν τα ταλέντα τους» δήλωσε ο βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν, θέτοντας υπό την αιγίδα του την αγγλική εβδομάδα, η οποία έχει ήδη γίνει τέσσερις φορές στην Μεγάλη Βρετανία.

« Εκείνοι που παίρνουν ρίσκα, δημιουργούν και αναπτύσσονται, έχουν τον σημαντικότερο ρόλο στην οικονομία…οι μικρο-μεσαίες επιχειρήσεις είναι εκείνες που προσφέρουν τις περισσότερες νέες θέσεις εργασίας…και για να προοδεύσουμε πρέπει να μειώσουμε τα εμπόδια που συναντούν» τόνισε ο επικεφαλής της γαλλικής εβδομάδας εγκαινιάζοντας την πέρσι μαζί με τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Νικολά Σαρκοζί.

Στην Ελλάδα η Παγκόσμια Εβδομάδα Επιχειρηματικότητας οργανώνεται για πρώτη φορά και έχει τεθεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης και του Δήμου Αθηναίων, με την υποστήριξη του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, ενώ αναμένεται η συμμετοχή πολλών Υπουργείων και φορέων για την καλύτερη πληροφόρηση των συμμετεχόντων. Εθνικός Συντονιστής και φορέας υποδοχής του θεσμού για την Ελλάδα είναι η Ομοσπονδία Ελληνικών Συνδέσμων Νέων Επιχειρηματιών (Ο.Ε.ΣΥ.Ν.Ε.), ενώ ο Δήμος Αθηναίων έχει παραχωρήσει χώρους του εκθεσιακού κέντρου «Μελίνα» και το αμφιθέατρο του ραδιοφωνικού σταθμού 9.84 στον χώρο της Τεχνόπολης, στο Γκάζι.

Από τις 19 ως τις 26 Νοεμβρίου θα γίνουν εκεί ομιλίες, παρουσιάσεις καινοτόμων ιδεών, προβολές, σεμινάρια, με παρεμβάσεις από εκπαιδευτικά ιδρύματα, εταιρείες, επιχειρηματίες, αλλά και μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για θέματα περιβάλλοντος, άτομα με ειδικές ανάγκες ή οικονομικούς μετανάστες. Επίσης θα δημιουργηθεί ένας χώρος πληροφόρησης όπου ένας μεγάλος αριθμός δημόσιων φορέων θα παρουσιάζουν τις πρωτοβουλίες και τα προγράμματα που υλοποιούν και μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά τις προσπάθειές σας. Το πρόγραμμα είναι δυναμικό και κτίζεται τώρα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές.

ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΕΙ;

Όλοι! Το είδος και το εύρος των δράσεων είναι απεριόριστο. Κάθε καλή ιδέα, κάθε δράση, κάθε καινοτομία, κάθε δημιουργική φαντασία, καθένας που επιθυμεί να απελευθερώσει τη δημιουργικότητα του, να ερευνήσει αν μπορεί να πραγματοποιήσει τις ιδέες του, ν’ αναπτυχθεί, να μάθει, να μοιρασθεί ή να συνεργασθεί είναι ευπρόσδεκτος.

ΕΜΠΝΕΥΣΤΕ ΜΑΣ

Εκπαιδευτικά σεμινάρια, ομιλίες για την καλλιέργεια επιχειρηματικής κουλτούρας, διαγωνισμοί, εκθέσεις, παρουσιάσεις επιχειρηματικών δράσεων, θέματα που έχουν σχέση με τις δυνατότητες που προσφέρει το Διαδίκτυο ή άλλα σχετικά με τις τοπικές πρωτοβουλίες αποτελούν τη βάση για ποικίλες δραστηριότητες που οργανώνονται ήδη σ’ όλο τον πλανήτη. Μια πρώτη γεύση μπορείτε να πάρετε στο www.unleashingideas.οrg. Μετά περιμένουμε τις δικές σας προτάσεις που μπορεί να είναι κι απολύτως νέες μια που δεν υπάρχει κανένας περιορισμός στη θεματολογία τους.

Η ΟΕΣΥΝΕ προσκαλεί κάθε ενδιαφερόμενο φορέα ή πολίτη να συμμετάσχει ενεργά Εταιρείες ή φορείς μπορούν να γίνουν επίσης εθνικοί χορηγοί όπως συμβαίνει και στις υπόλοιπες χώρες. Επίσης, όποιοι θα ήθελαν να συνεισφέρουν στην οργάνωση εθελοντικά, μπορούν να εκδηλώσουν ενδιαφέρον στην ΟΕΣΥΝΕ. . Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να στείλετε γραπτό μήνυμα στο info@esyne.gr και να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της ΟΕΣΥΝΕ, www.esyne.gr .

ΟΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ

Εμπνευστής της Παγκόσμιας Εβδομάδας Επιχειρηματικότητας είναι το ίδρυμα Ewing Marion Kauffman Foundation στις Ηνωμένες Πολιτείες, και η καμπάνια Make Your Mark, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Παγκόσμιοι Χορηγοί οι εταιρείες IBM, NYSE Euronext, Ernst & Young, καθώς και μεγάλες επιχειρήσεις και οργανισμοί όλης της Ευρώπης και της Αμερικής.

Το ίδρυμα Ewing Marion Kauffman Foundation είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός με σκοπό την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και την προώθηση καινοτόμων ιδεών που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της οικονομίας και της ποιότητας ζωής. Μέσα από την έρευνα, την εκπαίδευση και ποικίλες πρωτοβουλίες προσπαθεί να εμφυσήσει σε νέους ανθρώπους τις αξίες της επιχειρηματικότητας και να τους βοηθήσει να γίνουν δημιουργικότεροι εκμεταλλευόμενοι σύγχρονες γνώσεις και τεχνολογίες. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε τη διεύθυνση www.kauffman.org

Η οργάνωση Make Your Mark χρηματοδοτείται από το βρεταννικό Υπουργείο Εμπορίου και ιδρυτές της είναι το Βρεταννικό Εμπορικό Επιμελητήριο, ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων, η Ομοσπονδία Μικρών Επιχειρήσεων και το Ινστιτούτο Στελεχών του ΗΒ. Συντονίζει μία καμπάνια 25 εθνικών οργανώσεων οι οποίες είτε ασχολούνται με την εκπαίδευση και τον εθελοντισμό, είτε είναι μεγάλες επιχειρήσεις και κρατικοί οργανισμοί. Στόχος της είναι να βοηθά νέους ανθρώπους να υλοποιήσουν τις ιδέες τους, είτε ιδρύοντας δική τους επιχείρηση, είτε μέσα στο χώρο της εργασίας τους.

Ο Ελληνικός Εθνικός Συντονιστής, η Ομοσπονδία Ελληνικών Συνδέσμων Νέων Επιχειρηματιών δραστηριοποιείται από το 2001 με αντικείμενο τη νεανική επιχειρηματικότητα και μέσω ενός δικτύου μελών και φίλων διοργανώνει δράσεις, ημερίδες κι ενημερωτικές εκδηλώσεις και σεμινάρια σε όλη την Ελλάδα. Έχει ενεργό συμμετοχή σε αντίστοιχες Ευρωπαϊκές & Διεθνείς Οργανώσεις.

mbr-12 Καφές με το Γιώργο

Update: Ok, διορθώθηκε

[Εξαιτίας αυτού :The Macromedia Flash player has a problem playing files that are encoded at a rate that is not a multiple of 11.025 kHz. This effect is sometimes called the “chipmunk” effect: the file is played at double speed. To avoid this, encode MP3’s at 11.025 kHz 22.050 kHz or 44.100 kHz. ακούστε το αρχείο σε εξωτερικό player μέχρι να το διορθώσω. ]

http://opencoffee.gr

Γιώργος Τζιραλής

http://jadehellas.eu

Θέμης Παπαδημόπουλος

Χρήστος Βασιλόπουλος

http://htci.gr

Στέφανος Κωφόπουλος

Νίκος Δραντάκης

Γιώργος Μοσχοβίτης
Δημήτρης Αθανασιάδης