Tag Archives: εργαλεία

Blog Overload

Έλειψα 10 μέρες, είχα ελάχιστη επαφή με ίντερνετ ενδιάμεσα (όχι επειδή το ήθελα, αλλά επειδή δεν γινόταν) και επιστρέφοντας βρήκα πάνω από 1000 νέα ποστ στον Google Reader (1000+ έγραφε ο Google Reader κι αλήθεια δεν καταλαβαίνω γιατί δεν λέει το ακριβές νούμερο).
Είναι αδύνατο να γυρίσεις πίσω και να ενημερωθείς για όλα αυτά κι έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες, σκανάρισα γύρω στα 130 και τα υπόλοιπα πέσαν στον Καιάδα.
Δεν θα έγραφα τίποτα για όλα αυτά, αν δεν έβλεπα αυτό το ποστ του Robert Scoble.
Ο RS τεστάρει μια νέα υπηρεσία, το Feedhub, που προσπαθεί να γίνει το Techmeme των προσωπικών αναγνωστικών μας συνηθειών.
To Techmeme κάνει μια πολύ καλή δουλειά για κάποιον που θέλει να πάρει γρήγορα μυρωδιά τι συζητιέται γύρω από τεχνικά θέματα σε μπλογκ και ειδησεογραφικές ιστοσελίδες. Πολλές φορές σκέφτηκα “τι καλά που θα ήταν να είχαμε κάτι ανάλογο στα Ελληνικά”. Μάλιστα, στο τελευταίο OpenCoffee event, στη συζήτηση που προκάλεσε ο Νίκος Δραντάκης, με θέμα το τι θέλαμε να δούμε σαν καινούργιο χαρακτηριστικό στο Sync, με διάφορες παραλλαγές, ήταν μακράν το πρώτο ζητούμενο.
Και πραγματικά, η ‘συζήτηση’ είναι η δύναμη των μπλογκ αλλά ταυτόχρονα κι η μεγάλη αδυναμία της: δύναμη γιατί προσφέρει τη σφαιρικότητα γύρω από ένα θέμα, κι αδυναμία γιατί κατακερματίζει τις πηγές λήψης αυτής της πληροφορίας.

Οι τρόποι να φέρεις σε λογαριασμό αυτό το ‘χάος’ που έχουν δοκιμαστεί στην πράξη κι έχουν λειτουργήσει, είναι δύο ειδών:
α. Κάτι σαν το Techmeme και τα συναφή παρακλάδια του (WeSmirch: Automatic Dirt Digger, memeorandum: Political Web, Ballbug: MLB Buzz Bot )
β. κάτι σαν το Digg και τις παραλλαγές του.

Η πρώτη λύση έχει το υπέρ της αυτόματης σύνταξης των περιλήψεων με βάσει μια μεθοδολογία που χωλαίνει όμως στην επιλογή των μπλογκ που συμπεριλαμβάνει, καθώς αυτά επιλέγονται από τον δημιουργό του techmeme. Το πλήθος είναι τέτοιο πάντως που για γενική ενημέρωση δεν προκαλεί πρόβλημα. Είναι πρόβλημα αν θα θέλατε να δείτε κάποιο μπλογκ εκεί μέσα γιατί μετράει για σας, και δεν έχει συμπεριληφθεί.
Κάτι αντίστοιχο δεν υπάρχει για την Ελληνική μπλογκόσφαιρα πάντως σε κανένα θεματικό τομέα.

Η δεύτερη λύση επαφίεται στον κοινωνικό ιστό για να προαγάγει και να αναδείξει τα σημαντικά θέματα/ποστ. Εδώ πάμε καλύτερα μιας και τα 8 μέχρις στιγμής ελληνικά social bookmarking sites βοηθούν σ’ αυτήν την κατεύθυνση με διαφορετικούς βαθμούς επιτυχίας το καθένα. Πάντως το ελληνικό social bookmarking είναι ρηχό: οι 10-20 ψήφοι που χρειάζονται για να ανεβάσουν στην κορυφή ένα θέμα, δεν σημαίνουν τελικά και πολλά πράγματα, ειδικά αν οι περισσοτεροι προέρχονται από τους ίδιους σταθερούς χρήστες.

Και οι δύο περιπτώσεις πάντως δεν δίνουν λύση στο προσωπικό αναγνωστικό πρόβλημα: πως μπορώ να δω γρήγορα τι σημαντικό υπάρχει στα x feeds που παρακολουθώ, χωρίς να αναγκαστώ να τα διαβάσω όλα ένα προς ένα;

Υποτίθεται πως αυτό το πρόβλημα καλείται να λύσει το Feedhub, πράγμα που όμως μου θύμισε και την δική μας ελληνική πρόταση στο θέμα, το Feeds2.0. (Αλήθεια τι γίνεται; Υποτίθεται πως θα είχαμε εξελίξεις μες τον Σεπτέμβρη αν δεν κάνω λάθος).

 

Από μια γρήγορη ματιά στο Feedhub διακρίνω μια πρωτοτυπία: δεν είναι feedreader. Αντίθετα, δημιουργεί ένα ενοποιημένο feed με βάση τον reader που χρησιμοποιεί κανείς (Google, Bloglines κτλ). Σ’ αυτό μπορεί να συμπεριλάβει τα πάντα, να προσδιορίσει ποσοτικά πόσα ποστ θέλει να διαβάσει κάθε μέρα, ή να αφήσει το feedhub να του πει τι να διαβάσει. Προφανώς χρειάζεται μια ‘εκπαίδευση’ για να έλθει στα συγκαλά του και γι αυτό δεν έχω κάτι να πω ακόμα. Ελπίζω απλώς να δουλεύει. Τα ελληνικά πάντως δεν δουλεύουν σωστά. Αν δουλέψουν, θα επανέλθουμε…

Πόσοι Google Readers σας διαβάζουν;

Στο blogoscoped διάβασα σήμερα για την αλλαγή του interface στα Google Webmaster Tools και για την προσθήκη ενός καινούργιου στατιστικού: του αριθμού των αναγνωστών του feed μέσω προϊόντων Google (Reader, iGoogle, Orkut).

Περίμενα να βρω πάνω κάτω ότι και στον feedburner. Όμως όχι.
Στο feedburner σήμερα αυτοί που διαβάζουν το metablogging με Google Reader, αριθμούν 70, όπως φαίνεται παρακάτω.

Στα Webmaster Tools μόνο 26!

Η διαφορά δεν είναι στα όρια κανενός στατιστικού λάθους. Πρέπει να έχει κάποια άλλη εξήγηση.

Στο metablogging χρησιμοποιώ το plugin του Steve Smith (που είδαμε στο Greek Bloggers Camp) που ανακατευθύνει το feed του blog στον feedburner. Κι ενώ επί της ουσίας οι δύο διευθύνσεις feed (http://metablogging.gr/feed και http://feeds.feedburner.com/metablogginggr ) είναι ένα και το αυτό πράγμα, στα webmaster tools πρέπει να μετράει η μορφή της διεύθυνσης και, συνεπώς, μόνο όσοι χρησιμοποίησαν την πρώτη να λαμβάνονται υπόψιν.

Μια άλλη εξήγηση έχει να κάνει με το χρονολογική στοιχείο: πιθανόν οι 26 να εγγράφησαν συνδρομητές στο feed πριν την εγκατάσταση του plugin κι όλοι οι μετέπειτα να αγνοούνται.

Το σίγουρο είναι ότι η ολοκλήρωση του Feedburner δεν έχει προχωρήσει αρκετά.

Κοινωνία πληροφορίας: συμπληρώνει 10ετία στην Ελλάδα

Παραθέτω μερικούς συνδέσμους που δείχνουν ότι, έστω και κούτσα κούτσα, κάτι προχωράει στα ελληνικά κρατικά πράγματα. Δεν έχω ψάξει σε βάθος, απλώς βρήκα τους τόπους και τους μοιράζομαι μαζί σας. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι ξεκίνησε η προσπάθεια πριν από 10 χρόνια περίπου. Ας εξετάσουμε μαζί, αν το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό σήμερα.

Πρώτα το «ΣΥΖΕΥΞΙΣ» του ΥΠΕΣ –>>

Greek Public Administration Network
http://www.syzefxis.gov.gr/

Το «ΣΥΖΕΥΞΙΣ» είναι ένα έργο του Υπουργείου Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (ΥΠΕΣΔΔΑ), με το οποίο επιδιώκεται η ανάπτυξη και ο εκσυγχρονισμός της τηλεπικοινωνιακής υποδομής του Δημόσιου Τομέα. Πρόκειται για ένα δίκτυο πρόσβασης και κορμού για τους φορείς του Δημοσίου, με σκοπό να καλύψει όλες τις ανάγκες για τη μεταξύ τους επικοινωνία με Τηλεφωνία (τηλεφωνική επικοινωνία ανάμεσα στους φορείς), Δεδομένα (επικοινωνία υπολογιστών – Internet) και Video (τηλεδιάσκεψη – τηλεεκπαίδευση).
Σκοπός του έργου είναι η βελτίωση της λειτουργίας των δημοσίων υπηρεσιών, με την αναβάθμιση της μεταξύ τους επικοινωνίας μέσω της παροχής προηγμένων τηλεματικών υπηρεσιών με χαμηλό κόστος, και η ενοποιημένη εξυπηρέτηση των πολιτών, με αυτοματοποιημένα και φιλικά προς τον χρήστη συστήματα πληροφόρησης και διεκπεραίωσης συναλλαγών με το Δημόσιο.

—————————–

Η ιστοσελίδα: Η Κοινωνία της Πληροφορίας στην Ελλάδα
http://www.infosoc.gr/infosoc/en-UK/

Ενα άρθρο στα αγγλικά: Challenges in IS
http://www.infosoc.gr/infosoc/en-UK/epktp/
…και στα ελληνικά: Προκλήσεις στην ΚτΠ
http://www.infosoc.gr/infosoc/el-GR/epktp/default.htm

—————————–
National Documentation Centre
Εθνικο Κεντρο Τεκμηριωσης
http://www.ekt.gr/en/index.html
—————————–

With a little help from my friends

Ξυπνάω σήμερα το πρωί με το μυαλό κολλημένο στον WLW για τον οποίο έγραφα προχτές, και στο πρόβλημα της μη εμφάνισης των ελληνικών. Και λέω ‘άγνωστο γιατί’, γιατί δεν με καίει ιδιαίτερα το πρόβλημα, δεν δουλεύω σε Windows κι έτσι δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσω τον WLW στο εγγύς μέλλον. Ανοίγω το email μου και βλέπω ένα μήνυμα από τον Ιντερνετάκια, που λέει ότι βρήκε τη λύση. Το δοκιμάζω, και… παίζει! Χιπ, χιπ, ούρα!!!

Η διαδικασία, που περιγράφει κι ο Ιντερνετάκιας, είναι η εξής:

Τρέχετε το regedit.exe και πάτε στο

HKEY_CURRENT_USER\Software
\Windows Live Writer\Weblogs\

εκεί βεβαιωθείτε οτι το subkey ManifestOptions εχει τιμή characterSet=”UTF-8″

Αν ναι, τότε πηγαίνετε στο subkey UserOptionOverrides και κάντε add a new String με ονομα characterSet και τιμή κενή.

Thanks buddy!

(Αυτό το ποστ γράφτηκε με WLW).

Windows Live Writer: ο μπλογκογράφος

Το έχω δηλώσει ότι δεν είμαι φίλος του κλειστού λογισμικού. Κι επίσης τελευταία δεν είμαι φίλος και του Desktop λογισμικού. Πιστεύω ότι το μέλλον είναι όλες οι εφαρμογές να είναι δικτυακές.

Παρόλαυτα, δεν πρέπει να κρατάμε τα μάτια μας κλειστά. Έτσι, επειδή έχω ακούσει καλά λόγια για τον Windows Live Writer,το πρόγραμμα για συγγραφή ποστ, και μάλιστα από τον Matt Mullneweg, τον Mr WordPress, που έχει περίπου τις ίδιες απόψεις στα θέματα λογισμικού, είπα να τον δοκιμάσω.

Ο Windows Live Writer (WLW για συντομία), είναι ένα πρόγραμμα που η Microsoft διαθέτει δωρεάν και τρέχει, που αλλού, σε υπολογιστές με Windows.

Μπορεί κανείς να τον κατεβάσει από δω όπως κι εγώ (Φροντίστε μόνο να είναι πρώτη γλώσσα τον στον browser τα αγγλικά γιατί μπορεί να έχετε δυσκολίες να τον βρείτε). Εγκαθίσταται εύκολα και, ναι, απίστευτο, χωρίς να χρειαστεί restart το PC!

:D

Ξεκινώντας, ένας wizard σε ρωτάει τη διεύθυνση και το login/password του μπλογκ σου, τρώει κάποια ώρα να ψαχουλεύει το μπλογκ και τέλος ανοίγει έχοντας εισάγει στοιχεία εμφάνισης από το μπλογκ σου (διάταξη σελίδας και background στην περίπτωση τη δική μου).

Αυτό που με ξενίζει στην εμφάνιση (γιατί γράφω αυτό το ποστ, στον WLW), είναι οι δύο σειρές μενού στην κορυφή:

wlw

Κατά την εισαγωγή της εικόνας ανακάλυψα ότι η μπάρα που φαίνεται δεξιά είναι context sensitive και μόλις επέλεξα εισαγωγή εικόνας φόρτωσε ένα πλαίσιο με στοιχεία διαμόρφωσης εμφάνισης της εικόνας. Το ενδιαφέρον εδώ είναι η δυνατότητα να αποθηκεύσεις τις ρυθμίσεις που θα επιλέξεις για να χρησιμοποιούνται σε εικόνες που θα ανεβάζεις εφεξής.

Για να επανέλθω, η πάνω σειρά του μενού είναι στοιχεία που αφορούν κατά κύριο λόγο το κείμενο που γράφει κανείς, ενώ η δεύτερη γραμμή αφορά την αλληλεπίδραση με το μπλογκ (δημοσίευση νέου ποστ, φόρτωμα παλιού, αποθήκευση στα πρόχειρα κτλ).

Από τα εργαλεία για γράψιμο/μορφοποίηση ποστ, υπάρχουν μερικά που τα ξέρει όποιος έχει χρησιμοποιήσει Word και μερικά όχι τόσο προφανή:

Το εργαλείο για εισαγωγή χαρτών:

View map

και το εργαλείο για εισαγωγή Technorati tags:

Technorati Tags: , , , ,

Άλλη ενδιαφέρουσα δυνατότητα είναι η υποστήριξη πολλαπλών μπλογκ και η μετακίνηση από το ένα στο άλλο για δημοσίευση του ίδιου ποστ (δηλ. γράφω έχοντας επιλέξει να δημοσιεύσω στο Α, αλλά μετά αλλάζω γνώμη και δημοσιεύω στο Β).

Επίσης ενδιαφέρουσα είναι η δυνατότητα δημιουργία Link Glossary, που χρησιμοποιείται ύστερα από το εργαλείο εισαγωγής link. Στην ουσία είναι μια λίστα από URLs συσχετισμένα με λέξεις. Έτσι αν θέλω να αναφέρομαι στο μπλογκ μου σαν mbr και να έχω και link στο mbr καταχωρώ στο glossary τη συσχέτιση κι ύστερα την χρησιμοποιώ άμεσα με το εργαλείο για ευκολία.

Τέλος, ο WLW μπορεί να επεκταθεί ως προς τις λειτουργίες του με τη χρήση plugins.

Το ποστ που συντάσω μπορώ να το δω σαν κανονικό κείμενο (όπως σε ένα wordprocessor), σαν web κείμενο (όπως σε ιστοσελίδα), όπως θα εμφανιστεί στο μπλογκ μου και σαν κώδικα HTML.

Τι θα περίμενα ακόμα; Εργαλείο για εισαγωγή βίντεο και audio, αλλά μάλλον πάω μακρυά. Μπορεί κανείς βέβαια να κάνει copy paste από π.χ. youtube μέσα στην HTML όπως αυτό εδώ το μικρό tutorial στο οποίο μπορείτε να δείτε κι άλλες λειτουργίες, αλλά… ΄

Επίσης μπορεί κανείς να εγκαταστήσει κάποιο σχετικό plugin αλλά και πάλι αλλά…

 

Η μεγάλη άσχημη έκπληξη μου ήρθε στο τέλος: με την δημοσίευση του ποστ, τα ελληνικά έγιναν ερωτηματικά. Αυτά στο wordpress (και το .com και το hosted). Στον blogger και βέβαια στα spaces.live, no problemo.Εν κατακλείδι, για τους χρήστες Windows το θεωρώ πολύ καλό εργαλείο. Δεν καταλαβαίνω γιατί βγήκε σαν standalone εφαρμογή κι όχι σαν Web Service, αλλά that’s me. Και βέβαια δεν καταλαβαίνω γιατί δεν τρέχει σε Linux (λέμε τώρα).

Windows Live Writer: ο μπλογκογράφος

Το έχω δηλώσει ότι δεν είμαι φίλος του κλειστού λογισμικού. Κι επίσης τελευταία δεν είμαι φίλος και του Desktop λογισμικού. Πιστεύω ότι το μέλλον είναι όλες οι εφαρμογές να είναι δικτυακές.

Παρόλαυτα, δεν πρέπει να κρατάμε τα μάτια μας κλειστά. Έτσι, επειδή έχω ακούσει καλά λόγια για τον Windows Live Writer,το πρόγραμμα για συγγραφή ποστ, και μάλιστα από τον Matt Mullneweg, τον Mr WordPress, που έχει περίπου τις ίδιες απόψεις στα θέματα λογισμικού, είπα να τον δοκιμάσω.

Ο Windows Live Writer (WLW για συντομία), είναι ένα πρόγραμμα που η Microsoft διαθέτει δωρεάν και τρέχει, που αλλού, σε υπολογιστές με Windows.

Μπορεί κανείς να τον κατεβάσει από δω όπως κι εγώ (Φροντίστε μόνο να είναι πρώτη γλώσσα τον στον browser τα αγγλικά γιατί μπορεί να έχετε δυσκολίες να τον βρείτε). Εγκαθίσταται εύκολα και, ναι, απίστευτο, χωρίς να χρειαστεί restart το PC!

😀

Ξεκινώντας, ένας wizard σε ρωτάει τη διεύθυνση και το login/password του μπλογκ σου, τρώει κάποια ώρα να ψαχουλεύει το μπλογκ και τέλος ανοίγει έχοντας εισάγει στοιχεία εμφάνισης από το μπλογκ σου (διάταξη σελίδας και background στην περίπτωση τη δική μου).

Αυτό που με ξενίζει στην εμφάνιση (γιατί γράφω αυτό το ποστ, στον WLW), είναι οι δύο σειρές μενού στην κορυφή:

wlw

Κατά την εισαγωγή της εικόνας ανακάλυψα ότι η μπάρα που φαίνεται δεξιά είναι context sensitive και μόλις επέλεξα εισαγωγή εικόνας φόρτωσε ένα πλαίσιο με στοιχεία διαμόρφωσης εμφάνισης της εικόνας. Το ενδιαφέρον εδώ είναι η δυνατότητα να αποθηκεύσεις τις ρυθμίσεις που θα επιλέξεις για να χρησιμοποιούνται σε εικόνες που θα ανεβάζεις εφεξής.

Για να επανέλθω, η πάνω σειρά του μενού είναι στοιχεία που αφορούν κατά κύριο λόγο το κείμενο που γράφει κανείς, ενώ η δεύτερη γραμμή αφορά την αλληλεπίδραση με το μπλογκ (δημοσίευση νέου ποστ, φόρτωμα παλιού, αποθήκευση στα πρόχειρα κτλ).

Από τα εργαλεία για γράψιμο/μορφοποίηση ποστ, υπάρχουν μερικά που τα ξέρει όποιος έχει χρησιμοποιήσει Word και μερικά όχι τόσο προφανή:

Το εργαλείο για εισαγωγή χαρτών:

View map

και το εργαλείο για εισαγωγή Technorati tags:

Technorati Tags: , , , ,

Άλλη ενδιαφέρουσα δυνατότητα είναι η υποστήριξη πολλαπλών μπλογκ και η μετακίνηση από το ένα στο άλλο για δημοσίευση του ίδιου ποστ (δηλ. γράφω έχοντας επιλέξει να δημοσιεύσω στο Α, αλλά μετά αλλάζω γνώμη και δημοσιεύω στο Β).

Επίσης ενδιαφέρουσα είναι η δυνατότητα δημιουργία Link Glossary, που χρησιμοποιείται ύστερα από το εργαλείο εισαγωγής link. Στην ουσία είναι μια λίστα από URLs συσχετισμένα με λέξεις. Έτσι αν θέλω να αναφέρομαι στο μπλογκ μου σαν mbr και να έχω και link στο mbr καταχωρώ στο glossary τη συσχέτιση κι ύστερα την χρησιμοποιώ άμεσα με το εργαλείο για ευκολία.

Τέλος, ο WLW μπορεί να επεκταθεί ως προς τις λειτουργίες του με τη χρήση plugins.

Το ποστ που συντάσω μπορώ να το δω σαν κανονικό κείμενο (όπως σε ένα wordprocessor), σαν web κείμενο (όπως σε ιστοσελίδα), όπως θα εμφανιστεί στο μπλογκ μου και σαν κώδικα HTML.

Τι θα περίμενα ακόμα; Εργαλείο για εισαγωγή βίντεο και audio, αλλά μάλλον πάω μακρυά. Μπορεί κανείς βέβαια να κάνει copy paste από π.χ. youtube μέσα στην HTML όπως αυτό εδώ το μικρό tutorial στο οποίο μπορείτε να δείτε κι άλλες λειτουργίες, αλλά… ΄

Επίσης μπορεί κανείς να εγκαταστήσει κάποιο σχετικό plugin αλλά και πάλι αλλά…

 

Η μεγάλη άσχημη έκπληξη μου ήρθε στο τέλος: με την δημοσίευση του ποστ, τα ελληνικά έγιναν ερωτηματικά. Αυτά στο wordpress (και το .com και το hosted). Στον blogger και βέβαια στα spaces.live, no problemo.Εν κατακλείδι, για τους χρήστες Windows το θεωρώ πολύ καλό εργαλείο. Δεν καταλαβαίνω γιατί βγήκε σαν standalone εφαρμογή κι όχι σαν Web Service, αλλά that’s me. Και βέβαια δεν καταλαβαίνω γιατί δεν τρέχει σε Linux (λέμε τώρα).

Σιγά ρε παιδιά, να μετρηθούμε!

Κάπως σαν ανέκδοτο έχει γίνει η ιστορία με τα μπλογκ. Είχαμε σήμερα μια σχετική κουβέντα με αφορμή ένα σχόλιο του AlluFunMarx κι ήρθε κι ένα ποστ στο nylon κι έδεσε.

Πλάι στο ερώτημα “πόσα είναι τα μπλογκ, πόσοι οι μπλογκερ” θέλω να θέσω κι άλλο ένα που σκέφτομαι καιρό τώρα, άμεσα σχετιζόμενο, : “Ποιoς ο ρόλος των Aggregators;”.

Για το πρώτο ερώτημα η Καθημερινή μας λέει πως είναι 13000 τα ελληνικά μπλογκ.
Περίπου τόσα έχει στα στατιστικά του ο Mpouligator(13343) και το sync (12883).
Δεν το πιστεύει ο AlluFunMarx κι ο Μπούλης διευκρινίζει ότι 6000 είναι τα ενεργά.
Δεν το πιστεύει κι ο Manifesto.gr, ενώ σε 2000 τα ανεβάζει ο Στάθης Χαϊκάλης.
2900 ελληνικά μπλογκ έχει το wordpress μας λέει ο Ματθαίος Τσιμιτάκης, πληροφορία από το GBC, συμφωνεί ο Μάριος Ροζάκος στο άρθρο του στον Ελεύθερο Τύπο κι ανεβάζει σε 8000 τα ελληνικά μπλογκ συνολικά.
Aλλά στο Mpouligator διαβάζουμε πως μόνο 1268 μπλογκ είναι του wordpress!

Μύλος. Χωρίς καν να βάλουμε τα ζητήματα τι είναι ενεργό και τι όχι.

Κι αυτός ο μύλος με φέρνει στο δεύτερο ερώτημα. Ποιος είναι ο ρόλος των aggregators;
Κι η απάντηση έχει δύο σκέλη: το ιστορικό και το διεθνές.
Το ιστορικό σκέλος για τα καθ’ ημας είναι το monitor και οι πρακτικές που είχαμε συνηθίσει μ’ αυτό: μπαίναμε στο monitor και διαβάζαμε τι γράφτηκε την τάδε μέρα, κι επιβραβεύαμε με linkblog τα καλά ή/και τους φίλους, γιατί τα μπλογκ ήταν σχετικά λίγα κι αυτή η με το μάτι παρακολούθηση ήταν εφικτή. Δεν είναι πια. “Μέγιστο διάστημα εμφάνισης από τη δημοσίευση: 1 ώρα και 40 λεπτά “, μας λέει ο mpouligator και μετά ψάξε βρες το.
Δεν μπορούμε να διαβάζουμε τα ποστ από τους aggregators έτσι γενικά κι αόριστα. Αυτό έχει γίνει μερικώς αντιληπτό γι αυτό έχουμε λύσεις όπως “τα αγαπημένα του Sync” κτλ.
Αλλά και πάλι, αν είναι να χρησιμοποιώ τον aggregator σαν feedreader, μήπως μπορώ να κάνω τη δουλειά μου πολύ καλύτερα με κάτι σαν τον Google Reader ή το Bloglines κτλ. Προσωπικά πιστεύω πως η ταχύτητα κι η ευχρηστία του Google Reader, δεν έχει όμοιο.

Τότε τι μένει στους aggregators σαν ρόλος; Κι εδώ έρχεται το διεθνές σκέλος να μας κατευθύνει. Αν δούμε το Technorati στο πρότυπο του οποίου έχει χτιστεί το sync, κι αν διαβάσουμε τις διάφορες αναφορές (πχ αυτήν του Robert Scoble), θα διαπιστώσουμε ότι το Technorati αντιμετωπίζεται (πια) σαν μια εξειδικευμένη μηχανή αναζήτησης για μπλογκ.
Κι αυτός νομίζω είναι ο ρόλος των aggregators, ο νέος ρόλος αν θέλετε: να μας δίνουν τη δυνατότητα να εντρυφούμε στα της μπλογκόσφαιρας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Να μπορούμε να απαντήσουμε στα βασικά ερωτήματα δηλ. πόσα είναι τα ελληνικά μπλογκ κι οι έλληνες μπλογκερ, να μπορούμε να λάβουμε ιεραρχημένες απαντήσεις για μια λέξη, φράση, tag, κατηγορία, που θα ψάξουμε. Να μπορούμε να ταξινομήσουμε ημερολογιακά, να κάνουμε συνδιαστικά ερωτήματα κτλ.
Σημειωτέον, ότι ακόμα και το Technorati και το Google Blogsearch δεν είναι πλήρη και τέλεια, ούτε καν ακριβή. Συνεπώς υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρόν για τους ελληνικούς aggregators. Κι ας μην ακούσω το γνωστό, “μα καλά εμείς πως θα τα βάλουμε με τα μεγαθήρια”. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει μέτριος έλληνας προγραμματιστής που να μην μπορεί να φτιάξει αναζητήσεις σαν κι αυτές που περιγράφω παραπάνω. Το ζήτημα της επιβάρυνσης των database server είναι ένα άλλο θέμα, σοβαρό, αλλά κατά βάση οικονομικό κι όχι τεχνικό.
Οι ελληνικοί aggregators μπορούν. Ας τους παροτρύνουμε να θελήσουν.

Powered by ScribeFire.

Wiki: Η προώθηση της συνεργατικότητας στο διαδίκτυο

cunning1.jpgΜε τον τίτλο “Ward Cunningham – Το wiki και η άνθιση της οικονομίας της δωρεάς” παρουσιάζεται στο Re-public.gr η συνέντευξη που έδωσε στον Θανάση Πρίφτη ο Ward Cunningham. Μου έκαναν εντύπωση μερικές απαντήσεις του, τις οποίες δεν είναι ανάγκη να έχει κάποιος εξειδικευμένες γνώσεις ώστε να καταλάβει ότι κάτι καινούργιο και ελπιδοφόρο ανατέλλει στον κόσμο των ανθρώπων. Αντιγράφω ένα μικρό τμήμα της συνέντευξης, όπου ο Ward Cunningham αναφέρεται στο “κλειδί” της προσπάθειάς του, την από κοινού κατοχή:

Θαν. Π.: Πόσο δύσκολη είναι η διαχείριση ενός προγράμματος ανοιχτού κώδικα; Μπορείτε να τονίσετε μερικά σημεία κλειδιά της μεθοδολογίας του eXtreme programming που αλλάζουν τον τρόπο που προσεγγίζουμε τα οργανωτικά πρότυπα γενικά;

Ward C.: Για να επιτύχει μακροπρόθεσμα ένα πρόγραμμα ανοιχτού κώδικα πρέπει να είναι διαφανές και διαπερατό καθώς και ανοιχτό. Διαπερατό σημαίνει να μπορούν οι άλλοι να εισαγάγουν βελτιώσεις. Η ψυχολογία μας αντιστέκεται σ’ αυτό.
Το eXtreme programming αποτρέπει την ανεπιθύμητη κτητικότητα με την από κοινού κατοχή του κώδικα από την αρχή. Εάν κάποιος είναι περήφανος για τα επιτεύγματα του άλλου, αυτό έχει σχεδόν επιτευχθεί.
Οι αποφάσεις που πήρα όταν σχεδίασα το wiki εμπνεύστηκαν κατά πολύ από την επιθυμία μου να δημιουργήσω ένα πρότυπο για τη συνεργατική διαδικασία που πίστευα πως έπρεπε να γίνει σε ευρείες βάσεις κώδικα. Ήθελα το wiki να το μιμηθεί αυτό. Ας πούμε ότι υπάρχει ένα πρόβλημα δέσμης κώδικα. Ξέρεις τη λύση του προβλήματος, αλλά η λύση αγγίζει μια δέσμη από συντελεστές. Χρειάζεται σκληρή δουλειά για την απαιτούμενη αναπροσαρμογή κι ακόμη πιο σκληρή αν πρέπει να διαπραγματευτείς με τον καθένα από τους αρχικούς συγγραφείς. Θέλεις απλώς να το κάνεις να λειτουργεί καλά.

Χαίρομαι πάρα πολύ όταν βλέπω να αρθρώνεται ένας λόγος αντίθετος με την υστερία περί “πνευματικών δικαιωμάτων”, που κατακλύζει το χώρο του διαδικτύου.

Διαβάστε ακόμα:
1. Το πρώτο wikiwikiweb
2. Συνέντευξη του Ward Cunningham στο συνέδριο ‘The way of eclipse’
3. Το παράδοξο να απαγορεύουν ορισμένες πανεπιστημιακές σχολές στις Ηνωμένες Πολιτείες αναφορές που βασίζονται στη Wikipedia
4. Δείτε και εδώ: Eclipse, Collaboration and Software Trends
5. Στο MIXER απλώς μετέφερα τη συνέντευξη.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τη συνέντευξη αυτή, που έφτιαξε τη μέρα μου, την ανακάλυψα χάρη στον αεικίνητο Oneiros που την ανέβασε στο Buzz και σκέφτηκα ότι καλό είναι να έχει μια ακόμα πιθανότητα διάδοσης και διατήρησης στον αχανή χώρο μας.