Tag Archives: ΗΠΑ

Η Ορθοδοξία της Δύσης

Ο Σάμιουελ Χάντινγκτον, στο βιβλίο του, Clash of Civilisations έβλεπε την Ελλάδα και την Τουρκία σαν δύο “ανωμαλίες”, χώρες δηλαδή που ανήκουν στο δυτικό στρατόπεδο αλλά πολιτισμικά δεν ανήκουν στη Δύση. Προέβλεπε, δε,  ότι η μεν Ελλάδα θα ενσωματωθεί τελικά στο Ορθόδοξο στρατόπεδο υπό την Ρωσία, η δε Τουρκία στο Ισλαμικό.
Ως προς την Τουρκία, φαίνεται έπεσε μέσα αφού ο Ερντογάν την έχει ήδη σύρει προς τα κει. Βέβαια, το ισλαμικό μπλοκ δεν διαθέτει μια ηγετική χώρα, γι αυτό και διακατέχεται από μεγάλη αστάθεια (πάντα, κατά Χάντινγκτον) κι η μετακίνηση Ερντογάν δεν είναι για να γίνει δορυφόρος κάποιας ισλαμικής ηγέτιδας, αλλά για να εγείρει ακριβώς ηγετικές αξιώσεις.

Η Ελλάδα, παρά τις Σερβορωσόφιλες φυγόκεντρες τάσεις της εξακολουθεί να παραμένει στη Δύση.
Η σημερινή εξέλιξη με την Εκκλησία της Ουκρανίας δείχνει ότι η Ουκρανία θέλει να πάρει θέση στη Δύση, ανάλογη με της Ελλάδας. Κι αντίστοιχα η εκκλησία της να είναι το ίδιο αυτόνομη, υπό την αιγίδα της Κωνσταντινούπολης κι όχι του Ρώσου Πατριάρχη.
Μη ξεχνάμε ότι ανάλογη θέση έχουν η Ρουμανία, η Βουλγαρία και το Μαυροβούνιο και θέλει να πάρει κι η Σερβία.
Η Ελλάδα, και το Ελληνικό παράδειγμα, φαίνεται να διαψεύδουν τον Χάντιγκτον. Η Ορθοδοξία δεν είναι ξένη προς τη Δύση, όσο κι αν, λόγω Ρωσίας, πολλοί δυτικοί διανοούμενοι έχουν κατά καιρούς διακηρύξει το αντίθετο.

Στην περίπτωση του Χριστιανισμού, φαίνεται όμως πως  τα πολιτιστικά σχίσματα δεν είναι τόσο ισχυρά.

Η Ρωσία αποτελεί, αναμφίβολα, “στρατόπεδο” από μόνης της,  αλλά δεν είναι τόσο λόγω πολιτισμικότητας, όσο μεγέθους και θέσης. Κατά μία έννοια, κι η Ρωσία ανήκει στη Δύση.

Μετά τη μετακίνηση της Ουκρανίας προς τη Δύση, στο Ρωσικό Ορθόδοξο στρατόπεδο μένουν μόνο η Μολδαβία κι η Λευκορωσία.

Αυτό το “σχίσμα” των ορθόδοξων είναι απότοκο και της Ιστορίας αλλά και της γεωπολιτικής στρατηγικής των ΗΠΑ που έχουν επιδιώξει να απομακρύνει όλους τους ορθόδοξους από την επιρροή της Ρωσίας.

Αυτό από άποψη σταθερότητας της περιοχής δεν είναι καλό. Η Ρωσία πάντα ένοιωθε μια “νευρικότητα” για τα δυτικά της σύνορα και γι αυτό είχε επιδιώξει να δημιουργήσει μια buffer zone (σαν Σύμφωνο Βαρσοβίας παλαιότερα, και τώρα με την ενίσχυση και υπόθαλψη αντιδυτικών πολιτικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή).

Ποιά θα είναι η επόμενη κίνησή της; Και πόσο θα είναι διατεθειμένες οι “παλαβές” ΗΠΑ του Τραμπ ή των διαδόχων του, να στηρίξουν το δυτικο-ορθόδοξο λόμπυ;

 

Live blogging για τις Αμερικάνικες εκλογές: Ποιοί, που, πως

Σήμερα η μέρα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Όχι μόνο γιατί ο κόσμος αναμένει να δει μια αλλαγή στην Αμερική που θα του επιτρέψει να πάρει  μια (μόνο μια) ανάσα αλλά γιατί είναι παγκόσμια οι πρώτες εκλογές που θα έχουν τέτοια κάλυψη μέσω internet.

Πραγματικά ο ρόλος του internet σ’ αυτές τις εκλογές, δεν έχει ιστορικό προηγούμενο. Διαφημιστικές καμπάνιες, εξεύρεση πόρων για τα κόμματα, viral videos, άπειρα blogposts, groups στα social networks, microblogging, live streaming από web, νέες εφαρμογές που γράφτηκαν ειδικά για τις εκλογές, fact checking για τις δηλώσεις των πολιτικών κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα..

Ήταν τόσο χαρακτηριστικό το βάρος του internet που η Αριάννα Huffington σε χτεσινό ποστ της, το χαρακτήρισε τον αδιαφιλονίκητο νικητή των εκλογών.

To mashable έχει συντάξει ένα οδηγό με το που μπορεί κανείς να βρει πληφοροφορίες για τους υποψήφιους και τις εκλογές.

Στην Αμερική χιλιάδες blogs θα είναι στο παιχνίδι. Αναμενόμενο. Αλλά και στην Ελλάδα θα δούμε κάτι αντίστοιχο.

Αν σας ενδιαφέρει το θέμα, τότε μπορείτε να ανατρέξετε στα παρακάτω sites/blogs.

  • Nylon
  • Reality Tape
  • Radiobubble (συνδιασμός blogging και ραδιοφωνικής κάλυψης από μια ομάδα από μπλογκερ και μη)

Το twitter προφανώς θα είναι γεμάτο σχολιασμούς, έτσι, ακόμα κι αν δεν έχετε λογαριασμό, παρακολουθείστε κάνοντας μια αναζήτηση σε λέξεις σχετικές εδώ. Σημειωτέον το search αυτό είναι δυναμικό. Δεν χρειάζεται να το επαναλαμβάνετε. Θα φέρνει τα καινούργια αποτελέσματα μόνο του.

Και βέβαια στόχος δεν είναι να παρακολουθήσετε παθητικά τη διαδικασία, αλλά να εμπλακείτε ενεργά, να σχολιάσετε, να μοιραστείτε πληροφορίες κι εκτιμήσεις.

Όσοι θέλουν να αποπειραθούν να κάνουν live blogging μπορούν να καταφύγουν στη λύση που λέγεται CoverItLive, που θα χρησιμοποιήσουν κι ο Νίκος Δραντάκης (nylon) κι ο Γιώργος Πάντζαρης (Reality Tape).

Θα προσπαθήσω να ενημερώνω τη λίστα αν κι όταν πέφτουν στην αντίληψή μου κι άλλοι που θα το προσπαθήσουν.

Καλό ξενύχτι 😉

Photo από τον kevglobal

Update: Είναι να μη δω gadget εγώ. Το κοτσάρισα το coveritlive κι εδώ για να κάνω όχι κάλυψη των εκλογών αλλά κάλυψη της … κάλυψης των εκλογών: live metablogging 🙂

Εγγραφείτε στους εκλογικούς καταλόγους

Όχι, δεν πρόκειται για προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Απλά λέω ότι λέει η Google στους Αμερικάνους (1, 2,3).

Κι αν το αναφέρω εδώ, είναι γιατί μου κάνει εντύπωση πως μια ιδιωτική εταιρεία μπαίνει στον κόπο να προωθήσει τη συμμετοχή στα κοινά.

Για την ακρίβεια δεν θα μου έλεγε τίποτα η κίνηση αν τυχαία δεν είχα δει πριν δύο μέρες την τελευταία ταινία του Michael Moore, το Slacker Uprising. Η ταινία αναφέρεται στην προσπάθεια του ίδιου του σκηνοθέτη στις προεδρικές εκλογές του 2004 να παρακινήσει ένας μέρος του πληθυσμού που είναι ανενεργό και δεν ψήφιζε να αλλάξει στάση. Η λογική πίσω από την κίνηση ήταν ότι παρακινώντας ενεργό μέρος του πληθυσμού θα μπορούσε να αλλάξει τους συσχετισμούς.Και γι αυτό ο Moore επέλεξε να στοχεύσει με την καμπάνια του τα Πανεπιστήμια και τους φοιτητές.

Το 2004 ο Moore δεν τα κατάφερε, αν κι η καμπάνια του σημείωσε επιτυχία.

Μήπως η λογική της Google είναι ανάλογη; Μήπως στο “no evil” κρύβεται αυτή τη φορά μια σαφής πολιτική επιλογή υπέρ του δημοκρατικού υποψήφιου Μπάρακ Ομπάμα;

Δεν είναι τραβηγμένη αυτή η άποψη αν λάβει κανείς υπόψιν ότι η εταιρεία πριν λίγες μέρες πήρε δημόσια θέση για το θέμα του γάμου των ομοφυλοφίλων στην Καλιφόρνια, και μάλιστα με ποστ του ίδιου του Σεργκέι Μπριν.

Κι αυτό που αναρωτιέμαι τελικά είναι αν πρόκειται για πράξη πολιτικού θάρρους (γιατί σε περίπτωση αντίθετου αποτελέσματος θα βρεθεί με μια εχθρική κυβέρνηση απέναντί της) ή απλά θεωρεί ότι διαθέτει πια τέτοια δύναμη  που τα εσωτερικά πολιτικά θέματα της Αμερικής δεν μπορούν να την αγγίξουν.

Αυτό πραγματικά με φόβισε!

Μόλις είδα αυτό το βίντεο με τον Ματ Ντέϊμον να μιλάει για την Σάρα Πέιλιν στο μπλογκ του Dave Winer και πραγματικά φοβήθηκα. Γιατί ο Ματ λέει το εξής απλό: ο ΜακΚέην είναι ηλικιωμένος, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να αποβιώσει πριν το τέλος της τετραετίας, αν εκλεγεί. Και τότε τι γίνεται; Πλανητάρχης γίνεται η κα Πέιλιν. Κι η κυρία που δεν πιστεύει στην εξέλιξη θα κρατάει στα χέρια της τους κωδικούς για το πυρηνικό οπλοστάσιο των ΗΠΑ. Το χειρότερο με τις αμερικάνικες εκλογές είναι ότι ψηφίζουν μόνο οι Αμερικάνοι…