Tag Archives: κοινωνικός ιστός

Blog Overload

Έλειψα 10 μέρες, είχα ελάχιστη επαφή με ίντερνετ ενδιάμεσα (όχι επειδή το ήθελα, αλλά επειδή δεν γινόταν) και επιστρέφοντας βρήκα πάνω από 1000 νέα ποστ στον Google Reader (1000+ έγραφε ο Google Reader κι αλήθεια δεν καταλαβαίνω γιατί δεν λέει το ακριβές νούμερο).
Είναι αδύνατο να γυρίσεις πίσω και να ενημερωθείς για όλα αυτά κι έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες, σκανάρισα γύρω στα 130 και τα υπόλοιπα πέσαν στον Καιάδα.
Δεν θα έγραφα τίποτα για όλα αυτά, αν δεν έβλεπα αυτό το ποστ του Robert Scoble.
Ο RS τεστάρει μια νέα υπηρεσία, το Feedhub, που προσπαθεί να γίνει το Techmeme των προσωπικών αναγνωστικών μας συνηθειών.
To Techmeme κάνει μια πολύ καλή δουλειά για κάποιον που θέλει να πάρει γρήγορα μυρωδιά τι συζητιέται γύρω από τεχνικά θέματα σε μπλογκ και ειδησεογραφικές ιστοσελίδες. Πολλές φορές σκέφτηκα “τι καλά που θα ήταν να είχαμε κάτι ανάλογο στα Ελληνικά”. Μάλιστα, στο τελευταίο OpenCoffee event, στη συζήτηση που προκάλεσε ο Νίκος Δραντάκης, με θέμα το τι θέλαμε να δούμε σαν καινούργιο χαρακτηριστικό στο Sync, με διάφορες παραλλαγές, ήταν μακράν το πρώτο ζητούμενο.
Και πραγματικά, η ‘συζήτηση’ είναι η δύναμη των μπλογκ αλλά ταυτόχρονα κι η μεγάλη αδυναμία της: δύναμη γιατί προσφέρει τη σφαιρικότητα γύρω από ένα θέμα, κι αδυναμία γιατί κατακερματίζει τις πηγές λήψης αυτής της πληροφορίας.

Οι τρόποι να φέρεις σε λογαριασμό αυτό το ‘χάος’ που έχουν δοκιμαστεί στην πράξη κι έχουν λειτουργήσει, είναι δύο ειδών:
α. Κάτι σαν το Techmeme και τα συναφή παρακλάδια του (WeSmirch: Automatic Dirt Digger, memeorandum: Political Web, Ballbug: MLB Buzz Bot )
β. κάτι σαν το Digg και τις παραλλαγές του.

Η πρώτη λύση έχει το υπέρ της αυτόματης σύνταξης των περιλήψεων με βάσει μια μεθοδολογία που χωλαίνει όμως στην επιλογή των μπλογκ που συμπεριλαμβάνει, καθώς αυτά επιλέγονται από τον δημιουργό του techmeme. Το πλήθος είναι τέτοιο πάντως που για γενική ενημέρωση δεν προκαλεί πρόβλημα. Είναι πρόβλημα αν θα θέλατε να δείτε κάποιο μπλογκ εκεί μέσα γιατί μετράει για σας, και δεν έχει συμπεριληφθεί.
Κάτι αντίστοιχο δεν υπάρχει για την Ελληνική μπλογκόσφαιρα πάντως σε κανένα θεματικό τομέα.

Η δεύτερη λύση επαφίεται στον κοινωνικό ιστό για να προαγάγει και να αναδείξει τα σημαντικά θέματα/ποστ. Εδώ πάμε καλύτερα μιας και τα 8 μέχρις στιγμής ελληνικά social bookmarking sites βοηθούν σ’ αυτήν την κατεύθυνση με διαφορετικούς βαθμούς επιτυχίας το καθένα. Πάντως το ελληνικό social bookmarking είναι ρηχό: οι 10-20 ψήφοι που χρειάζονται για να ανεβάσουν στην κορυφή ένα θέμα, δεν σημαίνουν τελικά και πολλά πράγματα, ειδικά αν οι περισσοτεροι προέρχονται από τους ίδιους σταθερούς χρήστες.

Και οι δύο περιπτώσεις πάντως δεν δίνουν λύση στο προσωπικό αναγνωστικό πρόβλημα: πως μπορώ να δω γρήγορα τι σημαντικό υπάρχει στα x feeds που παρακολουθώ, χωρίς να αναγκαστώ να τα διαβάσω όλα ένα προς ένα;

Υποτίθεται πως αυτό το πρόβλημα καλείται να λύσει το Feedhub, πράγμα που όμως μου θύμισε και την δική μας ελληνική πρόταση στο θέμα, το Feeds2.0. (Αλήθεια τι γίνεται; Υποτίθεται πως θα είχαμε εξελίξεις μες τον Σεπτέμβρη αν δεν κάνω λάθος).

 

Από μια γρήγορη ματιά στο Feedhub διακρίνω μια πρωτοτυπία: δεν είναι feedreader. Αντίθετα, δημιουργεί ένα ενοποιημένο feed με βάση τον reader που χρησιμοποιεί κανείς (Google, Bloglines κτλ). Σ’ αυτό μπορεί να συμπεριλάβει τα πάντα, να προσδιορίσει ποσοτικά πόσα ποστ θέλει να διαβάσει κάθε μέρα, ή να αφήσει το feedhub να του πει τι να διαβάσει. Προφανώς χρειάζεται μια ‘εκπαίδευση’ για να έλθει στα συγκαλά του και γι αυτό δεν έχω κάτι να πω ακόμα. Ελπίζω απλώς να δουλεύει. Τα ελληνικά πάντως δεν δουλεύουν σωστά. Αν δουλέψουν, θα επανέλθουμε…

Μεγάλοι εκδοτικοί οργανισμοί αγοράζουν social bookmarking sites

Update: Δείτε κι εδώ όπου η Google ανακοινώνει ότι ξεκινάει πειραματικά την αποδοχή σχολίων στις συναρθροισμένες ειδήσεις που παρουσιάζει, προς το παρόν από τους εμπλεκόμενους στις ειδήσεις. Το πλάνο είναι να ανοίξει προς όλο τον κόσμο αργότερα.
——————————–

Σήμερα έχει πέσει μια μικρή επιδημία:

 Το Kaboodle, μια υπηρεσία social bookmarking, αγοράστηκε από την Hearst Magazines, σύμφωνα με την WSJ.

Λίγο νωρίτερα υπήρξαν αναφορές ότι το περιοδικό Forbes αγόρασε ή συμφώνησε να αγοράσει ένα άλλο παρόμοιο site, το Clipmarks.

Πέραν των διαφορετικών τεχνολογιών των αγοραζομένων και των διαφορετικών προθέσεων των αγοραστών, υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να διαφύγει της προσοχής: Τα παραδοσιακά μέσα στρέφονται στον κοινωνικό ιστό (Social Web) για να βρουν στήριξη για την φυλλορροούσα αναγνωσιμότητά τους ή την απώλεια διαφημιστικών εσόδων.
Επίσης στρέφονται στα μαθήματα του κοινωνικού ιστού για να αξιοποιήσουν και αξιολογήσουν καλύτερα αυτό που ήδη διαθέτουν.  Λέει το Venturebeat:

Forbes finds the service useful for helping their reporters collect and share information about articles they are reading — and you may soon be seeing Clipmarks used in their stories and blogposts. They’ll clip something, and then blog something quickly around it.

Σας θυμίζει τίποτα; Μήπως αυτός δεν είναι ο τρόπος που ενστικτωδώς λειτουργεί η μπλογκόσφαιρα;

Σκέφτομαι πως τα παραδοσιακά μέσα, αν θέλουν να γίνουν πιο αξιόπιστα,και να κερδίσουν αναγνώστες συνεπώς, πρέπει να εκμεταλλευτούν τον κοινωνικό ιστό στο έπακρο. Φαντάζεστε, ας πούμε μια ελληνική εφημερίδα που θα επέτρεπε να σχολιάσεις ελεύθερα κάθε άρθρο της ιστοσελίδας της, να το βαθμολογήσεις, να το προτείνεις σε ένα εσωτερικό social bookmarking σύστημα που θα προσδιορίζει ας πούμε το επόμενο πρωτοσέλιδο, με βάση την απήχηση στον κόσμο κτλ.
Σ’ ένα τέτοιο μοντέλο δεν θα είχαμε αγοραστές και πωλητές ειδήσεων, αλλά πόλους (τα media) γύρω από τους οποίους συσπειρώνονται κοινότητες που παράγουν κι αξιολογούν ειδήσεις δίνοντας μια πραγματικά δημοκρατική διάσταση στο τι είναι σημαντικό να προβληθεί.
Όνειρα; Μπορεί. Αλλά κι ο Μάρτιν Λούθερ Κίνκ σ’ εκείνη την περιβόητη ομιλία του κάπως έτσι ξεκινούσε: “I have a dream”.
Τα όνειρα μπορούν να καθορίσουν το αύριο.

Φραπές και φάπες

Ναι για το γνωστό βιντεάκι μιλάω και δεν θα το προβάλω. Δείτε το στην πηγή του αν θέλετε. Άργησα να γράψω κάτι ή να σχολιάσω γιατί πάντα με τέτοια περιστατικά έχω δυο απορίες: ποιος είναι αυτός που το βιντεοσκόπησε και ποιος είναι αυτός που το ανέβασε.
Η δεύτερη μου λύθηκε με την βοήθεια του Αστέρη Argos.
Η πρώτη παραμένει.
Κι αν κρίνουμε από τον τόπο και τον τρόπο που βιντεοσκοπείται το περιστατικό, είναι προφανές ότι γίνεται εν γνώσει όλων των παρευρισκομένων. Κι αυτό μου φέρνει στο μυαλό μια μακάβρια αναλογία: ο άνθρωπος δεν είναι στην τροφική αλυσίδα του καρχαρία. Αν όμως κάποιος καρχαρίας επιτεθεί για χ λόγους σε άνθρωπο, θα το κάνει ξανά. Έτσι κι εδώ. Η βιντεοσκόπηση αυτή δεν θα πρέπει να είναι η μόνη. Πόσες άλλες άραγε να κυκλοφοράνε από κινητό σε κινητό για να γελάνε ανεγκέφαλες παρέες;

Θυμάμαι πέρσυ που είχε πέσει στην αντίληψή μου μια σειρά από βίντεο μαθητών που εν γνώσει ή αγνοία συμμαθητών τους, τους βιντεοσκοπούσαν γυμνούς/ες, σε διάρκεια ερωτικής πράξης κ.τ.λ.
Είχε γίνει ένας σχετικός ντόρος και στα ΜΜΕ τότε. Κι ύστερα λήθη.
Τελικά αναρωτιέμαι τι μένει από το να φέρνεις στο φως τέτοιο υλικό, κι αν είναι τελικά καλό. Ξεσπεπάζονται βέβαια (αν ξεσκεπάζονται) και τιμωρούνται (αν τιμωρούνται) οι υπεύθυνοι. Μια μεγάλη ομάδα όμως το βρίσκει διασκεδαστικό και παροτρύνεται να το επαναλάβει.

Το θέμα στην Καθημερινή και το Έθνος.

Powered by ScribeFire.

Ελληνικό Social bookmarking προσοχή: Το pligg έχει τρύπα!

PliggΕπειδή οι περισσότεροι έλληνες bookmarkers χρησιμοποιούν το Pligg, θεωρούμε υποχρέωση να αναμεταδώσουμε με έμφαση αυτή την είδηση:

A very serious security vulnerability has just been found in all versions of Pligg, the most popular way to “build your own Digg”. The vulnerability allows a complete site takeover by a malicious hacker – if you are using Pligg, it’s critical that you make use of the fix immediately.

Luckily for all you Pligg admins, a patch is already available. You can get it here, and discussions are ongoing in the Pligg forums.

Powered by ScribeFire.

Wiki: Η προώθηση της συνεργατικότητας στο διαδίκτυο

cunning1.jpgΜε τον τίτλο “Ward Cunningham – Το wiki και η άνθιση της οικονομίας της δωρεάς” παρουσιάζεται στο Re-public.gr η συνέντευξη που έδωσε στον Θανάση Πρίφτη ο Ward Cunningham. Μου έκαναν εντύπωση μερικές απαντήσεις του, τις οποίες δεν είναι ανάγκη να έχει κάποιος εξειδικευμένες γνώσεις ώστε να καταλάβει ότι κάτι καινούργιο και ελπιδοφόρο ανατέλλει στον κόσμο των ανθρώπων. Αντιγράφω ένα μικρό τμήμα της συνέντευξης, όπου ο Ward Cunningham αναφέρεται στο “κλειδί” της προσπάθειάς του, την από κοινού κατοχή:

Θαν. Π.: Πόσο δύσκολη είναι η διαχείριση ενός προγράμματος ανοιχτού κώδικα; Μπορείτε να τονίσετε μερικά σημεία κλειδιά της μεθοδολογίας του eXtreme programming που αλλάζουν τον τρόπο που προσεγγίζουμε τα οργανωτικά πρότυπα γενικά;

Ward C.: Για να επιτύχει μακροπρόθεσμα ένα πρόγραμμα ανοιχτού κώδικα πρέπει να είναι διαφανές και διαπερατό καθώς και ανοιχτό. Διαπερατό σημαίνει να μπορούν οι άλλοι να εισαγάγουν βελτιώσεις. Η ψυχολογία μας αντιστέκεται σ’ αυτό.
Το eXtreme programming αποτρέπει την ανεπιθύμητη κτητικότητα με την από κοινού κατοχή του κώδικα από την αρχή. Εάν κάποιος είναι περήφανος για τα επιτεύγματα του άλλου, αυτό έχει σχεδόν επιτευχθεί.
Οι αποφάσεις που πήρα όταν σχεδίασα το wiki εμπνεύστηκαν κατά πολύ από την επιθυμία μου να δημιουργήσω ένα πρότυπο για τη συνεργατική διαδικασία που πίστευα πως έπρεπε να γίνει σε ευρείες βάσεις κώδικα. Ήθελα το wiki να το μιμηθεί αυτό. Ας πούμε ότι υπάρχει ένα πρόβλημα δέσμης κώδικα. Ξέρεις τη λύση του προβλήματος, αλλά η λύση αγγίζει μια δέσμη από συντελεστές. Χρειάζεται σκληρή δουλειά για την απαιτούμενη αναπροσαρμογή κι ακόμη πιο σκληρή αν πρέπει να διαπραγματευτείς με τον καθένα από τους αρχικούς συγγραφείς. Θέλεις απλώς να το κάνεις να λειτουργεί καλά.

Χαίρομαι πάρα πολύ όταν βλέπω να αρθρώνεται ένας λόγος αντίθετος με την υστερία περί “πνευματικών δικαιωμάτων”, που κατακλύζει το χώρο του διαδικτύου.

Διαβάστε ακόμα:
1. Το πρώτο wikiwikiweb
2. Συνέντευξη του Ward Cunningham στο συνέδριο ‘The way of eclipse’
3. Το παράδοξο να απαγορεύουν ορισμένες πανεπιστημιακές σχολές στις Ηνωμένες Πολιτείες αναφορές που βασίζονται στη Wikipedia
4. Δείτε και εδώ: Eclipse, Collaboration and Software Trends
5. Στο MIXER απλώς μετέφερα τη συνέντευξη.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τη συνέντευξη αυτή, που έφτιαξε τη μέρα μου, την ανακάλυψα χάρη στον αεικίνητο Oneiros που την ανέβασε στο Buzz και σκέφτηκα ότι καλό είναι να έχει μια ακόμα πιθανότητα διάδοσης και διατήρησης στον αχανή χώρο μας.

Digg: Η ‘εργατική’ πρωτομαγιά των χρηστών

Τι έγινε την Πρωτομαγιά; Κάτι με τους εργάτες στο Σικάγο; Όχι.
Έγινε επανάσταση στο Digg.
Με λίγα λόγια: κάποιος χρήστης καταχώρησε μια ιστορία με σύνδεσμο προς ιστοσελίδα που περιείχε κλειδί αποκρυπτογράφησης για HD DVD. Η εταιρεία πίσω από το Digg, μετά από παράπονα της θιγόμενης εταιρείας, την τεχνολογία της οποία καταστρατηγούσε ο κωδικός, έσβησε τη σχετική αναφορά.
Αυτό ήταν και ο σπινθήρας για να ανάψει η φωτιά. Η ιστορία εμφανίστηκε γρήγορα κι από άλλους χρήστες. Σβήστηκαν κι αυτές οι ιστορίες και μπλοκαρίστηκαν οι λογαριασμοί των χρηστών. Και τότε έγινε επανάσταση: Γιατί οι θυμωμένοι χρήστες κατέκλυσαν με τόσες καταχωρήσεις το digg για το ίδιο θέμα, που ήταν αδύνατο να διαγραφούν και τελικά οδηγήθησαν το digg σε παράδοση.

Λεπτομέρειες εδώ.

Νομίζω είναι μια ‘ιστορική’ μέρα αυτή γιατί καταδεικνύει τη δύναμη του κοινωνικού ιστού. Μια δύναμη που δυστυχώς κινητοποιείται σε τέτοια έκταση όχι για τόσο σημαντικά θέματα.

Έγραψαν ήδη: nylon.gr