Αρχείο ετικέτας Κωδ.δεοντολογίας

Blog Marketing: Άρθρο του Marketing Week

Marketing week logoΈγραψε ήδη ο Τιτάνας. Τον αφορά διπλά άλλωστε: και ονομαστική αναφορά στο άρθρο και αναφορά στην καμπάνια του Auris που συμμετείχε.

Ενδιαφέρον άρθρο του Περικλή Βανικιώτη που επιτρέπει να ‘οσμιστείτε’ το τοπίο και να καταλάβετε τι έρχεται.

Εγώ στέκομαι εδώ:

“Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι μάρκες θα «πλησιάσουν» τους bloggers και θα προσπαθήσουν να χρησιμοποιήσουν το κανάλι επικοινωνίας τους με το κοινό τους” επισημαίνει ο Γιώργος Μαρμαροκόπος. “Μοιάζει πιο άμεσο, πιο αληθινό, πιο ανιδιοτελές, πιο ανθρώπινο. Είναι η σύγχρονη “γειτονιά”, το σύγχρονο “καφενείο”, αλλά με παγκόσμια εμβέλεια!”
Η εξυπνάδα που χρειάζεται τόσο από τις μάρκες όσο και από τους ίδιους τους bloggers, είναι να διατηρήσουν αυτά τα χαρακτηριστικά και να μην τα παραβιάσουν. Οι μάρκες θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές στον τρόπο, το ύφος και την εγκυρότητα των πληροφοριών που τους διαθέτουν και οι bloggers θα πρέπει να προσέχουν πολύ τι, πώς και πότε επικοινωνούν μια πληροφορία.

A-list bloggers στο στόχαστρο της κριτικής

gigaom

Τι σας λέει η παραπάνω διαφήμιση της Microsoft; Πιθανώς τίποτα, αλλά αν προσέξετε τη δομή της θα δείτε ενδιαφέροντα πράγματα. Aριστερά υπάρχει ένα ερώτημα:
Πότε κατάλαβες ότι η επιχείρησή σου ήταν ‘ανθρωποεστιασμένη’ (κακή μετάφραση του people ready)”.

People ready λέει η Microsoft το όραμά της που σχετίζεται με μια σειρά προϊόντων για επιχειρήσεις που αποσκοπούν στο να ενδυναμώσουν το σημαντικώτερο πόρο τους: τον ανθρώπινο.

Σ’ αυτό το όραμα/σειρά προϊόντων/καμπάνια αναφέρεται το αριστερό μέρος της διαφήμισης.

Στα δεξιά όμως βλέπουμε μια φράση του Om Malik, γνωστού πρώην δημοσιογράφου και blogger που μιλάει για το ίδιο θέμα, την σημασία του ανθρώπινου παράγοντα στην επιχείρηση.
Έτσι συνταιριασμένες οι δυο πλευρές δίνουν την εντύπωση ότι ο Om Malik συντάσεται με το όραμα της Microsoft κι αυτή η εντύπωση ήταν, προφανώς, και το ζητούμενο της διαφήμισης.
Η φράση του Om Malik όμως προέρχεται από ελαφρά διαφορετικό context: ρωτήθηκε να σχολιάσει το people ready, ότι το όραμα της Microsoft, γνώριζε όμως ότι η γνώμη του θα χρησιμοποιηθεί στην καμπάνια. Conversational marketing το λένε. Εν γνώσει του blogger λοιπόν, όπως κι άλλων πολύ γνωστών (των Michael Arrington του Techcrunch, Paul Kedrosky και Matt Marshall του Venture Beat, καθώς και του Fred Wilson του επενδυτή των μπλογκ κ.α.), η διαφήμιση ‘έπαιξε’ και στο μπλογκ του κι αλλού, πράγμα που επέσυρε την μήνι άλλων μπλογκερ και ξεκίνησε μια τεράστια συζήτηση στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού.

Ο Om Malik μετάνοιωσε και βγήκε και το παραδέχτηκε δημόσια αλλά όχι πολύ καθαρά. Πάντως η καταληκτική φράση του σχετικού ποστ του είναι ενδεικτική: “In the future I shall focus on what I know best – reporting and writing”. Άλλοι του προσάπτουν ότι βιάστηκε να παραδεχτεί λάθος εκεί που δεν υπήρχε κι ότι μαζί με μια αμφίσημη δήλωση του John Battelle, CEO της FM Publishing έρριξε αδικαιολόγητα λάδι στη φωτιά.

Παρακολουθώ την ιστορία με ανάμικτα συναισθήματα. Η FM Publishing είναι μια πρωτοπορειακή εταιρεία.
Κατάφερε να βάλει στα χέρια των μπλογκερ πολύ περισσότερα έσοδα απ’ αυτά που δέχονταν να τους μοιράσουν τα παραδοσιακά μέσα. Συνάσπισε γύρω της κορυφαίους blogger σε πολλαπλούς τομείς κι άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στο θέμα διαφήμιση. Τι γίνεται όμως τώρα;
Αφενός φαίνεται να επαληθεύονται αυτοί που προφητεύουν ότι και τα νέα μέσα θα πάρουν την άγουσα των παλαιών και θα γίνουν κι αυτά φερέφωνα επιχειρηματικών συμφερόντων, αφετέρου βλέπω την αντίδραση στο γεγονός απ’ αυτά τα ίδια νέα μέσα, και την συνεπακόλουθη ευρεία δημόσια συζήτηση, σαν μια αντίδραση υγιή και αντάξια του ονόματός τους (αν θέλουμε να μιλάμε για ανεξαρτησία γνώμης και αντικειμενικότητα ενημέρωσης των μπλογκ).

Που θα πάει το πράγμα; Εσείς τι λέτε;

 

Κώδικας Δεοντολογίας στα μπλογκ

Με αφορμή ένα ποστ του Tim O’Reilly ξεκίνησε τις προηγούμενες μέρες μια συζήτηση και στην ελληνική μπλογκόσφαιρα για το ίδιο θέμα, με κατά πλειοψηφία αρνητικές τοποθετήσεις (Δείτε τα σχετικά link στο del.icio.us όπου περιέχεται και μια μετάφραση της πρότασης ).

Το θέμα είχε θέσει και προ μηνός ο e-lawyer και είχε κάνει την δική του πρόταση .

Κατά την γνώμη μου, υπάρχει μια διάχυτη, κι όχι εντελώς αδικαιολόγητη, φοβία για τέτοιες προσπάθειες. Ο βασικός άξονας της φοβίας είναι ότι η διατύπωση ενός όποιου κώδικα κι η υιοθέτησή του θα οδηγήσει σε αντίστοιχη νομοθέτηση, πράγμα που τελικά θα περιορίσει την ελευθερία της έκφρασης.

Νομίζω όμως (χωρίς να είναι νομικός) ότι, τελικά, η φοβία δεν είναι βάσιμη. Γιατί: Συνέχεια