Tag Archives: Μουσείο ακρόπολης

Η συζήτηση για το Μουσείο της Ακρόπολης

Χτες βράδυ γυρνώντας από το συνέδριο του ΕΛΛΑΚ έκατσα να δω τι λέγεται για τα εγκαίνια του νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Το ενδιαφέρον μου ήταν περισσότερο στραμμένο στο τι λέγεται εκτός Ελλάδος κι όχι εντός, κι αυτό γιατί αν είναι κάτι να πιέσει την Βρετανική κυβέρνηση αυτό θα είναι η παγκόσμια κοινή γνώμη κι όχι μόνο η ελληνική.
Για να τοποθετήσουμε το θέμα στη σωστή του διάσταση πρέπει να λάβουμε υπόψιν ότι ήταν Σάββατο (έχει σημασία για τις αντιδράσεις στα social media) κι ότι τα εγκαίνια έλαβαν χώρα στη σκιά μιας ιστορίας που κυριαρχεί: τις ταραχές στο Ιράν σε συνέχεια της εκλογικής αναμέτρησης. Μάλιστα, χτες κυκλοφόρησε κι ένα σοκαριστικό βίντεο μιας ιρανής που πεθαίνει (;) από τραύμα και που συζητήθηκε πολύ και μεταξύ των δύο γεγονότων κερδίζει πολύ ευκολώτερα την προσοχή.
Πέραν των στοιχείων της επικαιρότητας, υπάρχει κι η γενικώτερη διάσταση του κατά πόσο ο κόσμος αντιδρά κι ανταποκρίνεται σε τέτοια θέματα. Για να το καταλάβουμε, ας κάνουμε την υπόθεση εργασίας ότι το Ιράκ ζητάει πίσω την Πύλη της Ιστάρ από την Γερμανία κι ας προσπαθήσουμε να φανταστούμε πως θα αντιδρούσαμε: θα το προσέχαμε καθόλου σαν γεγονός; θα συμμεριζόμασταν το αίτημα; θα το υποστηρίζαμε;

Τα mainstream media

Τα mainstream media έπαιξαν αρκετά το θέμα προβάλωντας το ότι η κατασκευή του μουσείου στερεί την Βρετανία από το επιχείρημα της ανυπαρξίας κατάλληλου χώρου στέγασης των εκθεμάτων.  Μια γρήγορη ματιά στο Google News στην αναζήτηση “Acropolis Museum”  ΄φέρνει 989 αποτελέσματα για την χτεσινή μέρα μόνο:

gnews_am

Δεν διαθέτω εργαλείο για sentiment analysis αλλά από το άρθρα που είδα δεν διέκρινα ούτε ειρωνεία, ούτε επίκριση, πέραν της σχεδόν καθολικής αναφοράς στην καθυστέρησης της δημιουργίας του Μουσείου. Ήταν μάλλον ουδέτερα προς φίλα προσκείμενα.

Τα social media

Προφανώς και το ενδιαφέρον μου ήταν περισσότερο στραμμένο εδώ.

Έψαξα αρκετά το τι γράφτηκε με πέντε τρόπους:

  1. Στο sync για να δω τι λέει η ελληνική μπλογκόσφαιρα. Το αποτέλεσμα δείχνει να έχει γίνει συζήτηση τις τελευταίες τριάντα μέρες αλλά πάντα με τη γνωστή ελληνική γκρίνια και τις ελληνικές κορώνες.sync_am
  2. Στο twitter. Εδώ περίμενα να δω περισσότερα πράγματα. Ενώ όμως οι Έλληνες κυνήγησαν κάπως το θέμα (ξεκίνησε κι ένα καινούργιο petition για την επιστροφή των ελγινείων) οι λοιποί χρήστες δεν φαίνεται να ενδιαφέρθηκαν. Κοιτώντας στο twitturly  για το πόσες φορές έγιναν retweet αναφορές στο μουσείο, βλέπουμε μια αναιμική εικόνα με retweets  1-2 φορές στις περισσότερες περιπτώσεις. Το link με τα περισσότερα retweets ήταν αυτό του site του νέου μουσείου.
    twitturly_am
  3. Στο friendfeed. Το friendfeed είναι πολύ μικρότερης εμβέλειας μέσο, αλλά έχει το πλεονέκτημα να συγκεντρώνει υλικό απ΄όλα τα social media και γι αυτό είναι μια καλή δειγματοληψία.Ίδια εικόνα κι εδώ με τα περισσότερα σχετικά θέματα να εισάγωνται από το twitter.
  4. Συγκεκριμένους A – list bloggers. Στα Αμερικάνικά πολιτικά μπλογκ των συμπατριωτών μας (Huffington, DailyKos, AmericaBlog το θέμα έπαιξε πολύ λίγο). Το Huffington έχει αναδημοσιεύσεις από άρθρα από άλλα μέσα, το DailyKos δεν έχει τίποτα, και το America blog μια μικρή αναφορά του Αραβώση. Είναι χαρακτηριστικό ότι κάποιοι σχολιαστές του προτείνουν να κυνηγήσει κι αναδείξει το θέμα.americablog_am_commentsΠέραν των πολιτικών μπλογκ, εντόπισα δύο άλλες αναφορές από τον Jason Calacanis και τον Tim O’Reilly. Και οι δύο είχαν επισκεφτεί την Ελλάδα πέρσι το φθινόπωρο κι έχουν ένα ειδικό ενδιαφέρον στο θέμα: Ο  Calacanis λόγω της ελληνικής ρίζας του,κι ο  Ο’ Reilly λόγω της κλασσικής παιδείας του (στην περσινή επίσκεψή του είχε επισκεφτεί όλους τους μεγάλους αρχαιολογικούς χώρους: Δελφούς, Μυκήνες και βέβαια Ακρόπολη).
    calacanis_am
    oreilly-am
  5. Με γενική αναζήτηση στο Google. Εδώ το ενδιαφέρον είναι ότι με τη νέα μορφή αναζήτησης που έχει λανσάρει τελευταία η Google μπορεί κανείς θεωρητικά να δει reviews για το μουσείο και συζήτηση σε forum. Βέβαια είναι πολύ νωρίς ακόμα να υπάρχει τέτοιο περιεχόμενο καθώς το μουσείο σήμερα μόλις γίνεται επισκέψιμο στο κοινό, συνεπώς δεν μπορεί να έχουν γραφτεί ακόμα πολλά πράγματα.  Οι αναφορές είναι περισσότερο αναπαραγωγές των mainstream media.

Η αίσθηση που αποκόμισα από την παραπάνω περιήγηση στα social media είναι ότι το θέμα δεν είναι κατανοητό: όχι ότι δεν είναι κατανοητό τι ζητάμε, αλλά γιατί αυτό έχει σημασία. Ενδεικτικό αυτού του πνεύματος είναι το σαρκαστικό σχόλιο στο Calacanis: “…and return Sphinx’s beard to Egypt too!”

Έχω την αίσθηση ότι για να κερδηθεί ο αγώνας της παγκόσμιας κοινής γνώμης θα πρέπει να εγερθεί γενικώτερα το θέμα των μνημείων της Παγκόσμιας κληρονομιάς και της διαχείρισης τους. Προφανώς μια τέτοια συζήτηση θα πολεμηθεί σθεναρά από όλα τα μεγάλα δυτικά κράτα μιας και τα μεγάλα μουσεία είναι γεμάτα από θησαυρούς παρμένους από άλλες χώρες.
Πάντως, το μουσείο προσφέρεται για φωτογράφηση και βιντεοσκόπηση. Μπορώ με ασφάλεια να κάνω την πρόβλεψη ότι οι τουρίστες στην Αθήνα θα το καταγράψουν με τις κάμερες τους και θα γεμίσουν τα σχετικά site με υλικό. Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να δούμε σοβαρά και να ενθαρρύνουμε γιατί δημιουργεί ένα buzz με εμβέλεια πέραν κάθε καμπάνιας του ΕΟΤ ή άλλη. Αυτό όμως μένει να γίνει αντιληπτό και απ’ ότι βλέπω είμαστε μακρυά ακόμα αφού το φωτογραφικό υλικό του media kit από το νέο site του μουσείου πρέπει να κάνεις αίτηση για να το πάρεις. Πόσο θα έβλαπτε δηλαδή να ήταν ελεύθερο και να το μοίραζε ο κόσμος κατά το δοκούν;