Tag Archives: Οικ. Εκμετάλλευση

Microsoft προς Facebook: 240εκ $ για να μου πεις ποιούς ξέρεις

Το Facebook είναι κάτι σαν το iphone για Web 2.0: κλέβει όλο το hype. Τελευταία ακουγόντουσαν κάποιες κριτικές φωνές για την αξία που έχει, για το ότι ακόμα δεν είναι ξεκάθαρο το business model του, για το ότι υπήρξε μια κάμψη στην επισκεψιμότητα κτλ, αλλά σήμερα, το Facebook περνάει από το ταμείο, αφού διαπραγματευτεί με δύο νύφες πριν, και ‘τσιμπάει’ 240 εκατομυριάκια!!

Προς τι; Επένδυση! Με βάση εκτιμώμενη αξία τα 15 δις $ (Γκάσπ!).

Α, κι επιπλέον η Microsoft θα γίνει ο αποκλειστικός προμηθευτής διαφημίσεων του για τις ΗΠΑ (Καλά, εταιρεία λογισμικού δεν είναι η Microsoft;)

Τι είναι αυτό που διαθέτει το Facebook που το κάνει τόσο $αξια$γάπητο; Βλέπω εκεί ένα καλό μαθητή να σηκώνει το χέρι. Έλα, Νίκο, πες!

To όνειρο κάθε διαφημιστή (και μάλλον πρέπει να συμπεριλαμβάνουμε και τη Microsoft πλέον σ’ αυτή την κατηγορία) είναι να μπορεί να στοχεύσει τη διαφήμιση του. Δηλαδή να ξέρει σε ποιόν την απευθύνει (φύλο, ηλικία, εισόδημα, μόρφωση, οικογενειακή κατάσταση κτλ). Η στόχευση ως τώρα γινόταν κυρίως με στατιστικές μεθόδους: π.χ. ποιός βλέπει ποδόσφαιρο; Άντρες κυρίως; Βάλε διαφήμιση αυτοκίνητα στο ημίχρονο. Πότε θα δείξει παιχνίδια η Τιβί; Μαζί με τα κινούμενα σχέδια κ.ο.κ
Η μέθοδος έχει τις επιτυχίες της που ενδυναμώνονται άμα κάνεις και μια καλή δειγματοληπτική έρευνα που και που. Αλλά μιλάμε πάντα για ποσοστό επιτυχίας στη στόχευση.
Κι έρχεται το facebook και σου λέει: “τι θες κύριες διαφημιστά; Όλα τα στοιχεία των τάδε και τάδε, εδώ, να στα δώσω εγώ. Που τα ξέρω; Μα, μου τα λένε οι ίδιοι!”

Μπίνγκο!

Το Facebook λοιπόν σκαρώνει μια εφαρμογή αντίστοιχη του Adwords, όχι για να στοχεύσει με βάση κάποια αναζήτηση στο ιντερνετ, αλλά για να στοχεύσει με βάση το ποιός είσαι. Κι αυτή η εφαρμογή και η βάση των χρηστών είναι που έκαναν τα σάλια των Microsoft και Google να τρέχουν…

Δεν ξέρω. Όταν κάποιος κρυφοκοιτάζει τι διαβάζω στο τραίνο, ή στήνει αυτί όταν μιλάω με γνωστό στο δρόμο, πάντα μου δημιουργεί ένα ενοχλητικό συναίσθημα. Το ίδιο ακριβώς νοιώθω τώρα για το account μου στο facebook…

Κι είναι και κάτι άλλο: δεν πιστεύω να δούμε το Facebook από PHP να γυρίζει σε .Net…

(Εδώ η επίσημη ανακοίνωση της Microsoft και του Facebook).

Διαφήμιση στα μπλογκ: ας την χωνέψουμε γιατί είναι εδώ για να μείνει

Update: Βλέπω και τον Μπούλη να μπαίνει στη συζήτηση. Και με απόψεις που εν πολλοίς συμφωνώ. Άξιο προσοχής το περί advertorial σημείο.

Υπάρχει (ακόμα) μια δικαιολογημένη δυσπιστία στην ελληνική μπλογκόσφαιρα για το θέμα της διαφήμισης στα μπλογκ.
Τελευταίο παράδειγμα που υπέπεσε στην αντίληψή μου είναι αυτό, και παρότι βλέπω με συμπάθεια την διάθεση να μην γίνει η διαφήμιση νόρμα και στα μπλογκ, δεν μπορώ παρά να  διαφωνήσω για δύο λόγους:

Ανεξαρτησία (οικονομική) στα μπλογκ σημαίνει αναγκαστικά κι ερασιτεχνισμό. Χρησιμοποιώ τον όρο όχι με τον αρνητική του φόρτιση, αλλά με την πραγματική έννοια, ότι η ενασχόληση με το μπλογκιν θα είναι χόμπυ κι όχι επάγγελμα. Και βέβαια για προσωπικές σκέψεις και φιλολογικές προσπάθειες, δεν μπορεί παρά να είναι έτσι. Τα μπλογκ όμως έχουν ένα άλλο ρόλο να εκπληρώσουν: την εναλλακτική ενημέρωση, μια ενημέρωση τις αποφάσεις για την οποία δεν θα λαμβάνουν κάποια (λίγα) εκδοτικά κέντρα αλλά  πολλοί αυτόνομοι μικροί εκδοτικοί πυρήνες (κάτι στο οποίο τα μπλογκ μπορούν να εξελιχθούν). Για να υπάρξει όμως εναλλακτική ενημέρωση πρέπει να υπάρξουν και επαγγελματίες μπλογκερς. Πολλοί. Ίσως όχι μόνιμης απασχόλησης αλλά, σίγουρα, αμοιβόμενοι γι αυτό που κάνουν. Και το λέω αυτό έχοντας πλήρη επίγνωση πόσο χρόνο καταναλώνει η στοιχειώδης έρευνα για να παρουσιάσεις ένα θέμα με κάποια πληρότητα κι αξιοπρέπεια και κυρίως με αντικειμενικότητα. Τέτοια έρευνα σε σταθερή βάση, δεν μπορεί να γίνεται από χομπίστες για τον απλούστατο λόγο ότι κάπως πρέπει να ζήσουν κι η μέριμνα για τον επιούσιο δεν αφήνει τον χρόνο που απαιτεί η προσπάθεια για ενημέρωση.

Κι ενώ η διαφήμιση συμπαρασύρει μαζί της σχέσεις εξάρτησης και συνεπώς φίμωση, το χαρακτηριστικό της πληθώρας και της διαφορετικότητας των μπλογκ μπορεί να λειτουργήσει εξισσοροπητικά κι αντισταθμιστικά, γιατί είναι απίθανο ένας μεγάλος διαφημιζόμενος να εξαγοράσει όλους τους μπλογκερς, ενώ εύκολα μπορεί να το κάνει με δυο τρια μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα (βλέπε την ασυλία που χαίρουν οι τράπεζες απ’ αυτά).

Το επιχειρείν γενικώτερα στο internet περνάει μέσα από τη διαφήμιση. Εκτός αν πουλάς κάτι (βιβλία, υπολογιστές, μουσική κτλ) και χρησιμοποιείς το internet σαν μέσο παραγγελιοληψίας, όλες οι άλλες περιπτώσεις επιχειρηματικής δραστηριοποίησης αφορούν παροχή πληροφορίας ή πνευματικού περιεχομένου. Πληροφορία και περιεχόμενο για τα οποία σπάνια υπάρχει κάποιος  διατεθιμένος να πληρώσει με μορφή συνδρομής (εκτός κι αν πρόκειται για ειδική επαγγελματική πληροφόρηση).
Η μοναδική πηγή εσόδων λοιπών παραμένει η διαφήμιση. Και θα έβρισκα πιο γόνιμη μια συζήτηση για το πως μπορεί κανείς να ζήσει μ’ αυτήν παρά χωρίς αυτήν.

Αν θέλετε μια πιο κοντινή ματιά στις εξελίξεις, δείτε κι αυτό το άρθο των Financial Times για την ιντερνετική διαφήμιση κι αυτό το άρθρο της WSJ για την δημιουργία εργατικού συνδικάτου μπλογκερς.

Θα οδηγούσατε στ’ αντίθετο ρεύμα;

Ρωτήθηκα δύο φορές ‘γιατί όχι;’. Ο λόγος για το ποστ μου για την Γελλάς, όπου εξέφραζα την άποψη ότι είναι λάθος κίνηση για τους μπλογκερς και τη μπλογκόσφαιρα να πηγαίνουν προς τα παραδοσιακά μέσα.

Γιατί όχι, λοιπόν;

Γιατί όλα δείχνουν ότι το εκεί τοπίο έχει πάρει την κατιούσα.
Γιατί οι εφημερίδες δεν είναι πια εφημερίδες αλλά περίπτερα που πουλάνε από προφυλακτικά μέχρι καλάμια ψαρέματος.
Γιατί περιοδικά κλείνουν το ένα μετά το άλλο.
Γιατί η διαφήμιση που στηρίζει του τύπο, διαρρέει προς άλλα μέσα.Δείτε και την άποψη ενός insider  της διαφήμισης.
Γιατί οι άνθρωποι που τις επανδρώνουν το λένε αυτό.
Γιατί τόσο χαρτί πεταμένο είναι σπατάλη για το περιβάλλον.
Γιατί νέοι άνθρωποι πρέπει να στοχεύουν σε νέα πράγματα.

Αν θέλετε ένα τρανταχτό στόρυ, διαβάστε αυτό.

Τα social media από τη σκοπιά ενός Venture Capital

Ο Guillaume du Gardier, ομιλητής στην εκδήλωση της περασμένης βδομάδας, πέρασε από το metablogging και μας άφησε ένα σχόλιο. Τον ευχαριστούμε. Ακολουθήσαμε το link, και βρεθήκαμε στο μπλογκ του, όπου είδαμε ότι αναφέρεται στην εκδήλωση και σε δικό του ποστ, στο οποίo κάνει trackback στην παρουσίασή μας και σ’ αυτήν του Τιτάνα. Στο ποστ αναγγέλει ότι θα σχολιάσει … τηλεοπτικά την εκδήλωση στο PRThoughtsTV, το προσωπικό του κανάλι στο vpod.tv, μάλλον σήμερα. Το αναμένουμε με ενδιαφέρον.

Στο PRThoughtsTV όμως βρήκαμε ένα άλλο ενδιαφέρον βίντεο όπου ο Guillaume συζητά με τον Marc Goldberg, ιδρυτικό εταίρο της Occam Capital, γνωστού Venture Capital.

Η συζήτηση αφορά το πως βλέπει τον χώρο των social media ένας venture capitalist. Δείτε την:

“Τα πρώτα μου λεφτά σαν μπλόγκερ”

MakingMoneyΔιάβασα χτες ένα πολύ αστείο ποστάκι στον Ίνδικτο με τον ίδιο τίτλο όπως το παρόν. Παρότι το βρήκα διασκεδαστικό, ήταν και μια αφορμή για μερικές πιο σοβαρές σκέψεις.

Υπάρχει μια διάχυτη (και δικαιολογημένη) καχυποψία στη μπλογκόσφαιρα σε ότι έχει να κάνει με λεφτά.

Το θέμα είναι αν αυτή η καχυποψία οφείλεται στο πολύ βάσιμο ερώτημα “τι σχέσεις διαπλοκής μπορεί να δημιουργήσει η οικονομική εκμετάλλευση ενός μπλογκ”, ή απλώς σε μια νεφελώδη και ρομαντική άποψη αφιλοκέρδιας.

Για τη δεύτερη περίπτωση δεν έχω να πω πολλά. Καθένας μπορεί να θέλει ότι θέλει και το να είσαι ερασιτέχνης κι όχι επαγγελματίας σίγουρα έχει πιο πολύ απόλαυση και σου επιτρέπει να βάζεις πιο πολύ αγάπη σ’ αυτό που κάνεις.

Η πρώτη περίπτωση όμως χρήζει μιας έρευνας.

Τι δυνατότητες οικονομικής αξιοποίησης του μπλογκ του έχει ένας έλληνας μπλογκερ σήμερα; Την εξής μια: να μπει στο χορό της διαφήμισης.

Και για τι διαφημίσεις μιλάμε;

  • Έχουμε διαφημίσεις τύπου Adsense, της Google.
  • Έχουμε διαφημιστικά μπάνερ που μπορεί να προέρχονται κατευθείαν από τους διαφημιζόμενους ή μέσω ενός δικτύου που κάνει αυτή τη δουλειά.
  • Ένταξη σε κάποιο affiliate σχήμα.
  • Συγκεκριμένες χορηγίες.
  • Και τέλος, το χειρότερο, έχουμε ανταλλάγματα για να γράψει κανείς κάτι ευνοϊκό για πρόσωπο, εταιρεία ή άλλο.

Για την περίπτωση του Adsense δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί σοβαρά ότι μπορούν να δημιουργηθούν σχέσεις διαπλοκής. Οι διαφημίσεις που προβάλονται δεν είναι εκ των προτέρων σε γνώση ούτε του διαφημιζόμενου (δεν ξέρει που προβάλλονται) ούτε του μπλόγκερ (δεν ξέρει τι θα προβληθεί). Τα έσοδα όμως είναι ψίχουλα κι εξαρτώνται κι από τη θεματολογία ενός μπλογκ. Όσοι πιο εστιασμένο είναι ένα μπλογκ, τόσο πιο σχετικές διαφημίσεις μπορούν να προβληθούν κι άρα τόσο μεγαλύτερα προσδοκώμενα έσοδα. Αρκεί να υπάρχουν αρκετοί σχετικοί διαφημιζόμενοι, πράγμα που είναι ακόμα ζητούμενο στην Ελλάδα. Γενικά χρειάζεται πολύ μεγάλη επισκεψιμότητα για να πετύχει. Στο metablogging.gr, μετά από τεσσερεις μήνες τα ‘έσοδα’ είναι 10 δολάρια, τρίχες δηλαδή.

Στην περίπτωση διαφημιστικού μπάνερ που δεν προέρχεται από κάποιο δίκτυο, έχουμε πιθανή διαπλοκή. Ο διαφημιζόμενος θα ‘απαιτήσει’ ευνοϊκή ή τουλάχιστον όχι εχθρική αντιμετώπιση από τον μπλογκερ. Κάτι τέτοιο μάλλον δεν ισχύει στη περίπτωση τύπου δικτύου αλα doubleclick, που είναι πια της Google κι αυτό, κι έτσι μάλλον θα περιμένουμε όπου νάναι να φανεί κι εδώ. Σε κάθε περίπτωση όμως αυτά τα δίκτυα αναζητούν ιστοσελίδες με μεγάλη επισκεψιμότητα κι έτσι μάλλον τα περισσότερα ελληνικά μπλογκ δεν θα είχαν τύχη.

Η περίπτωση των affiliates συναρτάται με το ηλεκτρονικό εμπόριο: μιλάω π.χ. για βιβλία στο μπλογκ μου, γίνομαι affiliate του amazon, προβάλω κάποια βιβλία από το amazon, κι αν κάποιος μπει στον πειρασμό να αγοράσει, παίρνω μια προμήθεια. Το σχήμα αυτό δουλεύει αρκετά καθαρά, δεν δημιουργεί διαπλοκή αλλά στην Ελλάδα, επειδή οι ντόπιοι ηλεκτρονικοί έμποροι δεν έχουν αναπτύξει ευρέως τέτοια προγράμματα, δεν έχει μεγάλο πεδίο εφαρμογής. Κι είναι κρίμα γιατί θα βοηθούσε συνολικά το ελληνικό ίντερνετ.

Οι συγκεκριμένες χορηγίες είναι σαφώς κάτι που ενέχει πιθανή διαπλοκή γιατί μια εταιρεία δεν ξοδεύει τα λεφτά της για να προωθήσει … την ελευθερία στο διαδίκτυο, ας πουμε. Υπάρχουν όμως και κάποιες ευκαιρίες που προκύπτουν από το γεγονός ότι πολλές εταιρείες θέλουν να προβάλουν ένα προφίλ: αν κάποιος γράφει για οικολογικά θέματα, πιθανώς μια εταιρεία να θελήσει να τον υποστηρίξει για να κερδίσει λίγο από το ‘καθαρό’ image που ο μπλογκερ έχει καταφέρει να κτίσει με τα γραπτά του. Αθέμιτο σα σκοπός, αλλά δεν επηρεάζει τον μπλογκερ, εκτός ίσως από το να του χαλάει την εικόνα.

Για την τελευταία περίπτωση δεν χρειάζεται να σχολιάσω. Είναι σαφές ότι όποιος ενδίδει, έχει μπει σε άλλα χωράφια και δεν έχει σχέση με το ρόλο που ευαγγελίζεται η μπλογκόσφαιρα σαν εναλλακτικό μέσο πληροφόρησης και βήμα κριτικής και διαλόγου. Το ζήτημα είναι ότι η περίπτωση υφίσταται και σίγουρα κάποιοι θα κληθούν να αποφασίσουν με .. ποιον θα πανε και ποιον θ’ αφήσουν.

Εν κατακλείδι, η ελληνική πραγματικότητα δε μου φαίνεται ώριμη να υποστηρίξει το με κάποιο ήθος ‘επαγγελματικό’ μπλογκιν ακόμα. Υπάρχουν ευκαιρίες για αρπαχτές, όχι όμως για μια σταθερή ροή εσόδων ικανή να στηρίξει την ανεξαρτησία και την βιωσιμότητα ενός νέου τύπου media.

GBC, ένας πρώτος απολογισμός

Αφήνοντας κατά μέρος τα πολλά κι ευχάριστα που ζήσαμε αυτό το διήμερο σε προσωπικό και διαπροσωπικό επίπεδο, καθώς και τις αυτονόητες ευχαριστίες προς τον Τιτάνα που συνέλαβε και οργάνωσε όλο το γεγονός, θέλω να σταθώ στα αποτελέσματά του (αν υπήρχαν και ποιά ήταν) και να προτείνω κάποια πράγματα για το μέλλον.

Ειρήσθω εν παρόδω, ότι δεν συμμερίζομαι τις κριτικές που γράφτηκαν από διάφορους ως προς το θέμα: δηλαδή απόσταση, κόστος κτλ γιατί το GBC δεν ήταν απόφαση ενός συλλογικού οργάνου των bloggers, αφού τέτοιο δεν υπάρχει, αλλά ιδέα ενός ανθρώπου και συνεπώς η υλοποίηση κατευθύνθηκε από την αρχική του σύλληψη και κανείς δεν μπορεί να του ζητάει το λόγο γι αυτό.

Το γεγονός όμως ότι έγινε, και, κατά την γνώμη μου, πέτυχε, δημιουργεί μια άλλη συνθήκη, καθώς στο επόμενο σίγουρα όσοι πήραν μέρος, θα θέλουν να έχουν ένα λόγο, και βέβαια η υπόλοιπη μπλογκόσφαιρα. Θα επανέλθω παρακάτω.

Τι πέτυχε λοιπόν το GBC; Τρια πράγματα κατά την γνώμη μου.

α.Μας έκανε κοινωνους των ένδον της πρώτης προσπάθειας σοβαρής διαφημιστικής αξιοποίησης του νέου μέσου πράγμα που πρέπει να ξεκινήσει τη συζήτηση την οικονομική εκμετάλλευση των μπλογκ αλλά -κυρίως- το κατά πόσο η όποια οικονομική εκμεταλλευση μπορεί να στηρίξει το μπλογκιν σα μέσο βιοπορισμού και να δώσει εμφάνιση -κι εδώ- στους επαγγελματίες μπλογκερ. Παράλληλα, θα πρέπει να ξεκινήσει τη συζήτηση του κατά πόσο αυτό μπορεί να γίνει χωρίς τις γνώριμες διαπλοκές και δεσμεύσεις διαφημιζόμενου και μέσου.

β.Μας επέτρεξε μια μικρή ματιά στα ένδον της αξιοποίησης των νέων μέσων από την πολιτική, αντικείμενο τεράστιας συζήτησης από μόνο του.

γ. Και, τέλος, μας έδειξε ότι δίπλα στην εισαγόμενη τεχνολογία των νέων μέσων, υπάρχει κι αξιόλογη ελληνική, που η ελληνική μπλογκόσφαιρα πρέπει να γνωρίσει και να σταθμίσει, χωρίς τα συνήθη χατίρια κι εκπτώσεις, επειδή και μόνο είναι ελληνική.

Τα τρια αυτά σημεία είναι κατά τη γνώμη μου ενδείξεις του ξεκινήματος της ωρίμανσης της ελληνικής μπλογκόσφαιρας, και, ειλικρινά, θάθελα να ακούσω την αξιολόγηση των θέσεών μου τόσο από τους συμμετέχοντες όσο και από όλους τους άλλους.

Αυτά νομίζω ήταν τα τρία ουσιαστικά θέματα. Παράλληλα σ’ αυτά, το να γνωρίζεις από κοντά και ν’ ακούς τον Matt Mullenweg, είναι σίγουρα ενδιαφέρον έως απόλαυση, κυρίως για το ανεπιτήδευτο του χαρακτήρα του αλλά και το ευρύ του πνεύμα, παρά το νεαρό της ηλικίας. ;Oπως μας είπε ο ίδιος, έχει σπουδάσει φιλοσοφία και πολιτικές επιστήμες κι όχι computer science, όπως θα περίμενε κανείς.

Και βέβαια για τους πιο τεχνικά προσανατολισμένους συμμετέχοντες οι ομιλίες για web standards και drupal είχαν το ενδιαφέρον τους μεν, δεν είναι όμως αυτά τα θέματα, ούτε η ομίλια του Μάτ, που μπορούν να σημάνουν μια νέα μέρα στην ελληνική μπλογκόσφαιρα.

Τέλος, ξαναλέω εδώ ότι μου χτύπησε άσχημα η απουσία των εκπροσώπων Google και Microsoft, γιατί την θεώρησα σαν φτύσιμο. Αν δεν μπορείς να πας κάπου όπου έχεις υποσχεθεί ότι θα μιλήσεις, στέλνεις κάποιον στη θέση σου, δεν τους γράφεις.

Τι μπορεί να γίνει καλύτερα λοιπόν την επόμενη φορά;

Μερικές ιδέες:

Όχι Camp, αλλά Conference. Δηλαδή, μεγάλο γεγονός σε πόλη και με πιο συμβατικό ως προς τη μορφή αλλά πιο ανοιχτό χαρακτήρα.

Παράλληλα tracks, γιατί δεν έχουν όλοι οι μπλογκερ τα ίδια ενδιαφέροντα.

Τα track που προτείνω είναι τα ακόλουθα:
τεχνολογίας
οικονομικής εκμετάλλευσης
πολιτικής και δημοσιογραφίας
δημιουργίας (καλλιτεχνικής ή συγγραφικής)

Για την διοργάνωσή του θα πρέπει και πάλι να αφεθούμε στην πρωτοβουλία μιας ομάδας, (στην οποία θα ήμουν ευτυχής να συμμετάσχω), και η οποία πριν απ’ όλα θα αναλάβει να τρέξει μια τρόπον τινά δημόσια διαβούλευση για το πως, πότε και γιατί.

Επαγγελματίας Μπλόγκερ, γίνεται; Γίνεται.

Στο PayPerPost.com μπορεί κανείς να γράφει ποστ επί πληρωμή. Καλά, δεν μπορείτε να γράφετε για τα αισθηματικά σας αδιέξοδα ή για την ήττα της Εθνικής, αλλά οι μπλογκερς που κυρίως που ασχολούνται με θέματα τεχνολογίας ή  με άλλα προϊόντα και υπηρεσίες που κυκλοφορούν στο εμπόριο, έχουν μια ευκαιρία να το κάνουν επί χρήμασι.
Η ιδεά είναι η εξής: Εταιρείες που θέλουν να γράψετε κάτι για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους καταχωρούν στο PayPerPost μια ευκαιρία.
Οι μπλογκερς επιλέγουν τις ευκαιρίες που τους ενδιαφέρουν και … ποστάρουν. Το PayPerPost διαβάζει κι εγκρίνει (εμ, πως, ελεύθερα θα γινόταν;) κι άμα εγκρίνει, πληρώνει. Continue reading

παρατηρήσεις για κατατάξεις, Blog Rank, κλπ

Παρατήρησα στο κατατακτήριο του SYNC τι συμβαίνει με τα blogs μου στις 18 και στις 23 Φεβρουαρίου 2007 και καταθέτω τις παρατηρήσεις. Επίσης, πριν από λίγο δοκίμασα και την πρόταση του BlogSpace, που γράφει: “Το BlogSpace σας παρέχει τη δυνατότητα να ελέγχετε όποτε θέλετε το Google PageRank και τη θέση του blog σας στον κατάλογο της Alexa. Μπορείτε επίσης να δείτε τον αριθμό των εισερχόμενων συνδέσμων προς το blog σας!
Ο αριθμός των εισερχόμενων συνδέσμων αποτελεί το μέσο όρο των αποτελεσμάτων που δίνουν 5 μεγάλες μηχανές αναζήτησης”

Ιδού τα αποτελέσματα:

1. SYNC, 18 Φεβρουαρίου 2007

Όνομα blog

Kατάταξη

αρ. posts

αρ. blogs

MIXER

1276

2

2

ΝΑΤΟ

23

46

35

ΟΗΕ

359

8

5

blogometro

588

20

3

pictures3000

442

8

4

painting

865

3

2

ουρλιάζω

869

3

2

February 2006

1526

1

1

February 2007

625

5

3

blogOPERA

1658

1

1

A. Latzko

2527

1

1

autox8on

1347

2

1

2. SYNC, 23 Φεβρουαρίου 2007

Όνομα blog

Kατάταξη

αρ. posts

αρ. blogs

MIXER

166

13

12

ΝΑΤΟ

24

46

35

ΟΗΕ

458

8

5

blogometro

723

20

3

pictures3000

456

9

5

painting

1042

3

2

ουρλιάζω

1538

3

2

February 2006

1717

1

1

February 2007

771

5

3

blogOPERA

1834

1

1

A. Latzko

2631

1

1

autox8on

1547

2

1

3. BlogSp
ace, 23 Φεβρουαρίου 2007

Όνομα blog

G.P.R.

Alexa’s R.

Εισερχόμενα Link

MIXER

0

5,584,727

5

ΝΑΤΟ

4

986,878

309

ΟΗΕ

4

15

186

blogometro

4

2,261,772

239

pictures3000

4

15

80

painting

4

5,802,133

80

ουρλιάζω

4

5,681,637

478

February 2006

4

15

5

February 2007

0

15

222

blogOPERA

4

15

52

A. Latzko

3

15

19

autox8on

2

15

5

Ενα πρόχειρο συμπέρασμα είναι ότι η μηχανή της αλέξας τα παίζει όταν πρόκειται για μικρής επισκεψιμότητας μπλογκς και ότι το ΝΑΤΟ πήγαινε πολύ καλά, αλλά δεν άντεξα τον πόλεμο και νομίζω ότι δεν αξίζει και τόσο για χάρη του να σπάσουν τα νεύρα μου.
Επίσης, το πήδημα του ΜΙΞΕΡ στη δεύτερη εκατοντάδα από τη δεύτερη χιλιάδα είναι χαρακτηριστικό, ώστε να βγει κάποιο συμπέρασμα σχετικά με τους εισερχόμενους δεσμούς.
Αναρωτιέμαι πάντως πού μπορεί να βασιστεί κάποιος που θέλει να διαφημιστεί ώστε να διαλέξει τον τόπο που θα τοποθετήσει τη διαφήμισή του. Η αξιοπιστία των μετρήσεων μοιάζει με αυτή της AGB, που καθορίζει την τηλεθέαση. Τα δοχεία είναι επικοινωνούντα και αντιδρούν αμφίδρομα, σαν το αυγό με την κότα. Οπότε; αξίζει τον κόπο να ασχολείται κανείς; Το μόνο που αξίζει νομίζω είναι η ενημέρωση της αγοράς.

..και.. την αγορά δεν την ενδιαφέρει ο χρόνος που θα μείνει κάποιος επισκέπτης σε ένα τόπο, τη στιγμή που μια διαφήμιση ειπράττεται με ένα παίξιμο του ματιού.. ή όχι..?..

Blogonomics

Είχα γράψει παλιότερα σε μορφή αστείου ένα προβληματισμό για την οικονομική εκμετάλλευση των μπλογκ.

Το θέμα δεν είναι αστείο όμως. Γιατί τα ελληνικά ιστολόγια (κάποια απ’ αυτά ) έχουν πια επισκεψιμότητες της τάξεως των δεκάδων χιλιάδων σελίδων το χρόνο. Μάλιστα , έβλεπα χτες το ποστ κάποιου που περηφανευόταν ότι με βάση το Alexa είναι στην πρώτη εικοσάδα (ξανά το θέμα της μέτρησης).

Οι περισσότεροι φιλόδοξοι ιστολόγοι περίμεναν ως τώρα να μεταφράσουν την επιτυχία τους στο ιστολογείν σε έκδοση βιβλίου ή σε ξεκίνημα μια δημοσιογραφικής καριέρας, πράγματα που συνέβησαν και συμβαίνουν.
Υπάρχει όμως ένας αναχρονισμός σ’ αυτές τις προσδοκίες: χρησιμοποιούν ένα καινούργιο μέσο επικοινωνίας και τρόπο έκφρασης για να πετύχουν κάτι που παραδοσιακά επιτυγχανόταν με άλλες οδούς (υποβολή κειμένων σε εκδότες κτλ).

Επειδή μιλάμε για το Internet και επειδή η οικονομική εκμετάλλευση αυτού του μέσου για προβολή περιεχομένου δεν είναι άλλη από τη διαφήμιση (όπως περίτρανα έχουν αποδείξει τα παραδείγματα του Yahoo και του Google), η φυσική εξέλιξη της ιστορίας είναι να εξαπλωθεί η διαφήμιση και στα ιστολόγια, κάτι που, τουλάχιστον διεθνώς, συμβαίνει.

Υπάρχουν μερικά τεχνικά θέματα προς επίλυση ακόμα:
Η συνηθέστερη μορφή διαφήμισης που εμφανίζεται στα ιστολόγια είναι οι διαφημίσεις μορφής κειμένου που βασίζονται σε λέξεις κλειδιά που εμπεριέχονται στη σελίδα του ιστολογίου (Adwords τις λέει το Google, και Adsense το πρόγραμμά του για να γίνεις ‘διαφημιστής’). Το Google όμως δεν υποστηρίζει επίσημα την ελληνική γλώσσα ακόμα με αποτέλεσμα όποιος χρησιμοποιεί τέτοιες διαφημίσεις ή να βλέπει να προβάλλονται στον ιστοτόπο του άσχετες κοινωνικές διαφημίσεις ή διαφημίσεις σε άλλες γλώσσες.
Η άλλη μορφή διαφήμισης είναι τα banners: εικόνες σταθερές ή με animation που αν πατήσεις σε μεταφέρουν στην σελίδα του διαφημιζόμενου.
Η συγκεκριμένη αγορά υπάρχει και δουλεύει αρκετά στην Ελλάδα, αλλά για να μπορέσεις να προσελκύσεις τέτοιου τύπου διαφήμιση χρειάζεσαι ένα πωλητή που θα αναζητήσει τους υποψήφιους πελάτες, θα τους πείσει για την αξία της διαφήμισης δίνοντας στατιστικά της κίνησης ενός ιστοτόπου αλλά και κυρίως της σχετικότητας της θεματολογίας με το προς διαφήμιση προϊόν και την προσέλκυση συναφούς κοινού.

Ας μη μακρυγορήσω.

Τα θεματα εδώ είναι:

α. Είναι θεμιτή η οικονομική εκμετάλευση των ιστολογίων;
β. Αν ναι, με ποιά μορφή;
γ. Υπάρχουν νομικές, φορολογικές ή άλλες δυσκολίες στο εγχείρημα και ποιές;