Tag Archives: πνευματικά δικαιώματα

Wikipedia και Creative Commons: Οι ελευθερίες συγκλίνουν

Οπως θα δείτε στο βίντεο που συμπεριλαμβάνει στο τελευταίο ποστ του ο Lawrence Lessig, o Jimmy Wales της Wikipedia, ανοίγει ο δρόμος ώστε το περιεχόμενο της Wikipedia να διατίθεται με Creative Commons License. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευτεί ότι το περιεχόμενο της Wikipedia ήταν “κλειστό” και τώρα γίνεται “ανοιχτό”, αλλά σαν αλλαγή ελευθερίας προς χάριν της απλότητας και διευκόλυνση των χρηστών. Συγκεκριμένα, το περιεχόμενο της Wikipedia ήταν πάντα ελεύθερο αλλά διατίθετο με άδεια GNU του FSF που είναι αρκετά κομπλικέ και πολύς κόσμος είχε δυσκολία να την καταλάβει.

Σημειωτέον ότι το πράσινο φως δόθηκε από το Free Software Foundation για την Wikimedia ειδικά, κι είναι θέμα της κοινότητας της Wikipedia να αξιοποιήσει την ευκαιρία.

mbr-13: Spinalonga Records, Cosmix και το γρουσούζικο 13

Aυτό το podcast ηχογραφήθηκε μια βδομάδα πριν.

Spinalonga Records

www.cosmix.org

Magnatune

(Μια μικρή διόρθωση σε σχέση με ότι λέγεται στο podcast: η Magnatune δημοσιεύει τη μουσική σε Creative Commons άδειες).

MySpace

Αναζήτηση σε μουσική με ηχητικά κριτήρια:

http://www.pandora.com

http://www.owlmm.com/

http://www.wildbits.com/tunatic/

Google Talk για αναζήτηση σε βίντεο

http://video.google.com/videoplay?docid=6568231990102234112

Κομμάτια που ακούγονται:

MISUSE – Locked in a bar (taken from “Civil Cinder Regalia” compilation released by Tobruk/Ektopia)

FINGERS CROSSED – The show

AFFORMANCE – Will Teasle Hopes

LUDMILA – Like Before (demo recording)

ΕΡΤ και Creative Commons: μήπως θα ‘πρεπε;

Διαβάζω πως ένα γερμανικός δημόσιος ραδιόφωνικος σταθμός αποφάσισε να διαθέτει το περιεχόμενό του με άδεια Creative Commons και σκέφτομαι. Γιατί αλήθεια η ΕΡΤ δεν κάνει το ίδιο; Όχι, δεν εννοώ πως πρέπει ξαφνικά να το παίξουν προοδευτικοί και τέτοια, αλλά πως διάολο κρατάει τα πνευματικά δικαιώματα για κάτι που χρηματοδοτεί ο Ελληνικός Λαός; Δεν του ανήκει δικαιωματικά (του λαού); Δεν θα ‘πρεπε ο οποιοσδήποτε από μας να μπορεί να χρησιμοποιήσει για μη κερδοσκοπικούς σκοπούς υλικό της ΕΡΤ; Δεν το έχει κατά κάποιο τρόπο πληρώσει; Η ΕΡΤ στους λογαριασμούς της ΔΕΗ που πληρώνω χρόνια κάτι τέτοιο δεν είναι;
Αλλά ας μη το δούμε μόνο από τη γκρινιάρικη πλευρά. Φαντάζεστε τη δημιουργικότητα μπορούσε να συνδαυλίσει η διάθεση όλου αυτού του υλικού των 40 χρόνων;
Υπάρχει βέβαια η προσπάθεια ψηφιοποίησης μέρους του υλικού της ΕΡΤ, που καθώς εντάσσεται στο μέτρο 1.3 του Γ’ ΚΠΣ σημαίνει ότι θα είναι ελεύθερα προσβάσιμο, αλλά αυτό δεν είναι το ίδιο με το να είναι διαθέσιμο για αντιγραφή, αναπαραγωγή και ανάμιξη (remixing). Τελικά τι σημαίνει Δημόσια Ραδιοφωνία και Τηλεόραση;
Ότι ελέγχεται από τους μηχανισμούς του δημοσίου ή ότι παράγει ένα δημόσιο αγαθό;

Σημ. Επειδή αγνοώ το νομικό πλαίσιο της λειτουργίας της ΕΡΤ μπορεί να λέω και βλακείες. Αν γνωρίζει κανείς κάτι περισσότερο, ας μας διαφωτίσει.

Άδειες Creative Commons: η ελληνική επίσημη έναρξη

Η επίσημη πρώτη των ελληνικών (όπου ελληνικών δεν σημαίνει απλώς μεταφρασμένων, αλλά προσαρμοσμένων στο ελληνικό δίκαιο) αδειών πνευματικής ιδιοκτησίας Creative Commons έγινε σήμερα με μια εκδήλωση στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών στην οποία προσκεκλημμένος και κύριος ομιλητής ήταν o Lawrence Lessig, ο καθηγητής του Δικαίου του Πανεπιστημίου του Stanford που υπήρξε ο εμπνευστής και θιασώτης των αδειών αυτών.

Για την εκδήλωση, (το πρόγραμμα της οποίας μπορείτε να δείτε εδώ) θα δείτε και θα διαβάσετε αρκετά τις επόμενες μέρες, μιας και είδα πολλούς να τη βιντεοσκοπούν (άκουσα μάλιστα ότι μεταδιτόταν με live streaming, αλλά δεν εντόπισα την σχετική διεύθυνση), αλλά κυρίως γιατί παρίσταντο αρκετοί bloggers και δημοσιογράφοι.

Για μένα, που την παρακολούθησα ως το διάλλειμα, ήταν μια ευκαιρία να δω από κοντά τον Lessig και να τον ακούσω να παρουσιάζει, αλλά και να ξανασυναντήσω πάνω από 20 φίλους και γνωστούς.

Για την παρουσίαση του Lessig, έχω να πω ότι με άφησε ενθουσιασμένο, όχι μόνο για το περιεχόμενο αλλά και για την εκτέλεσή της: απόλυτος συγχρονισμός λόγου και εικόνας (=.ppt) σε βαθμό που αναρωτιόμουν πόσες φορές την είχε προβάρει ή εκτελέσει στο παρελθόν. Αλλά και δομή και μορφή τέτοια που να μιλάει σε ένα μεγάλο κοινό, εξοικειωμένο με τις συμβάσεις των ιντερνετικών συντομογραφιών (π.χ. 4u = for you), καθώς και την αισθητική και την κουλτούρα του.

Εν συντομία, το διάγραμμα της παρουσίασης είχε ως ακολούθως: Ξεκινούσε με μια αναφορά στο κινηματογραφικό έργο Awakenings, και στην περίπτωση της επιδημίας εγκεφαλίτιδας που έπληξε ομάδα ανθρώπων την δεκαετία του 20. Αυτοί οι άνθρωποι έμειναν σε κώμα για σαράντα ολόκληρα χρόνια, μέχρι το 1969 όπου χάρι στην επίδραση ενός φαρμάκου (του L-Dopa, το οποίο χορήγησε στους ασθενείς ο γιατρός και συγγραφέας του Awakenings, Oliver Sachs) ξύπνησαν κι επανήλθαν για μικρή περίοδο στην κατάσταση της κανονικής συνειδητότητας, για ξανακυλήσουν οριστικά στην ασυνειδησία.

Το παράδειγμα αυτό χρησίμευσε σαν πρότυπο για ένα σχέδιο (pattern) για την ελευθερία στις διάφορες μορφές κουλτούρας: υπάρχει στην αρχή μια κατάσταση ελευθερίας (πριν αρρωστήσουν), μετά ένα ‘κλείδωμα‘ (όταν αρρώστησαν), ένα ‘ξεκλείδωμα δηλ. μια επαναφορά στην ελευθερία (όταν συνήλθαν) και τελική επάνοδος στο ‘κλείδωμα‘ (όταν επανέκαμψε η ασθένεια). Συγκεκριμένα, έδειξε την ύπαρξη του pattern στα πνευματικά δικαιώματα που αφορούν στον τύπο, το ραδιόφωνο και το internet. Η τρίτη περίπτωση είναι εν εξελίξει και για να μην υπάρξει οριστικό κλείδωμα της δημιουργικότητας όπως στις δύο προηγούμενες, ‘έδεσε’ την αναγκαιότητα της ύπαρξης των αδειών Creative Commons.

Η παρουσίαση διανθιζόταν από ηχητικά και οπτικά (=βίντεο) παραδείγματα της νέας δημιουργικότητας που έχει φέρει η ψηφιακή εποχή με την μορφή των remix, κι εξηγούσε τα προβλήματα που ανακύπτουν από την εφαρμογή των νόμων του copyright στην νέα αυτή δημιουργικότητα.

[Update: O kbee κράτησε πιο λεπτομερείς σημειώσεις κι έχει κάνει ένα σχετικό ποστ. Μέχρι να κυκλοφορήσει το βίντεο, ενημερωθείτε από δω.]

Στο βάθος της, την ομιλία θα την χαρακτήριζα πολιτική, χωρίς συγκεκριμένο κομματικό χαρακτήρα, γιατί πάντα η έννοια της ελευθερίας και των ελευθεριών, ανεξαρτήτως πεδίου εφαρμογής, έχει διαφορετική έκταση, ανάλογα με την πολιτική θεωρία κάτω από την οποία εξετάζεται.

Παραθέτω εδώ ένα μικρό βίντεο από την εισαγωγή της ομιλίας του Lessig, κι ελπίζω να κυκλοφορήσει ολόκληρη κάπου, είτε σαν power point είτε σαν βίντεο.

Ένα άλλο γεγονός που τράβηξε την προσοχή, ήταν η παρουσία ενός OLPC ανάμεσα στο ακροατήριο. Η κάτοχος του, που εργάζεται στον οργανισμό για το OLPC σαν νομικός, το έφερε μαζί της στην Ελλάδα από τη Βοστώνη, και έτσι πολλοί είχαμε την ευκαιρία να το περιεργαστούμε και να το φωτογραφίσουμε κατά το διάλειμμα.

Αν σαν bloggers, καλλιτέχνες, επιστήμονες, εκπαιδευτικοί, ακαδημαϊκοί ή γενικώτερα δημιουργοί πνευματικού περιεχομένου, δεν είστε εξοικειωμένοι με τις άδειες Creative Commons, τώρα είναι μια καλή αφορμή για να το κάνετε .

Αντίο στις δισκογραφικές από την Μαντόνα!

Οι δισκογραφικές και το παλιό μοντέλο διανομής μουσικής βάλονται από παντού φέτος. Μετά την κίνηση του Μαϊου από την Apple και την EMI να διανείμουν μουσική χωρίς DRM, την νέα υπηρεσία της Amazon για διανομή DRM-free μουσικής, την κριτική στις δισκογραφικές από τον Ian Rogers, συνδημιουργό του winamp και νυν επικεφαλής του Yahoo! Music, έρχεται μια ντίβα,η Μαντόνα, που, ως ντίβα, κάνει την μεγάλη έξοδο: τέρμα στην συνεργασία με τις δισκογραφικές. Τη διανομή και τη γενικώτερη προώθηση της μουσικής της ανέλαβε μια εταιρεία για συναυλίες, η Live Nation.

Η Μαντόνα δεν είναι η πρώτη που εγκαταλείπει το πλοίο που βουλιάζει. Έχουν προηγηθεί οι Nine Inch Nails, Oasis, Jamiroquai αλλά σίγουρα η Μαντόνα είναι  το πιο γνωστό όνομα.

Σίγουρα κάτι πρέπει να αλλάξει. Τι ακριβώς (και πως) είναι ζητούμενο, κι υπάρχουν πολλές προτάσεις κι απόψεις. Προσωπικά βρίσκω ως πιο ενδιαφέρουσα την πρόταση που είχα ακούσει από έναν εκπρόσωπο Τζαμαϊκανής εταιρείας μουσικής (στο ντοκυμαντέρ Good Copy, Bad Copy, αν θυμάμαι καλά): η μουσική πρέπει να διανέμεται δωρεάν στο Ιντερνετ και οι κάτοχοι των πνευματικών δικαιωμάτων να αμοίβονται από τους ISPs κατά το ποσοστό που συμμετέχει η μουσική στο γενικώτερο internet traffic. Αυτό πιθανόν και να σημαίνει ακριβώτερη πρόσβαση στο internet, αλλά για λίγα Ευρώ παραπάνω το μήνα, ποιος δε θα ήθελε να έχει ελεύθερα διαθέσιμή όλη τη μουσική του κόσμου;

Τα Creative Commons, o Lessig κι η διαφθορά

Σε μια βδομάδα ακριβώς ξεκινάει η λειτουργία των αδειών προστασίας πνευματικής ιδιοκτησίας Creative Commons και στην Ελλάδα. Το γεγονός γιορτάζεται με αντίστοιχη εκδήλωση (δείτε το banner στην αρχή των ποστ) στην οποία ομιλητής θα είναι ο ίδιος ο εμπνευστής τους, ο καθηγητής νομικής στο Στάνφορντ Λώρενς Λέσσιγκ .

Ο Λέσσιγκ είναι πια μυθική φιγούρα στο χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων και η παρουσία του κάνει την εκδήλωση σίγουρα κάτι που δεν πρέπει να χάσουμε. Τελευταία όμως εξέπληξε την κίνηση των υποστηρικτών των Creative Commons δηλώνοντας ότι από δω και μπρος θα εστιάσει τις προσπάθειές του σ’ ένα άλλο σκοπό: την καταπολέμηση της διαφθοράς.

Ευγενής σκοπός μεν, αλλά άγονος, θάλεγε κανείς, γιατί η διαφθορά έχει ηλικία όση κι η ανθρωπότητα. Τι έκανε τον Λέσσιγκ να πάρει αυτή την απόφαση;
Αυτή την απορία είχα κι εγώ μέχρι που είδα το παρακάτω βίντεο το οποίο κι εξηγεί με απλό τρόπο το γιατί αλλά, κυρίως, δείχνει τον τρόπο και τα μέσα για ένα νέο είδος ακτιβισμού για την καταπολέμηση της διαφθοράς που είναι μέσα στις σημερινές δυνατότητες των social media. Ας τον ακούσουμε καθώς αναπτύσσει τις θέσεις του στην Δανέζικη τηλεόραση.

Καλώς τα παιδιά!

Εξελίξεις στη μπλογκόσφαιρα! Στη γειτονιά άρχισαν να αγοράζουν ‘οικόπεδα’ και κάτοικοι άλλων προαστίων (τζακιών καλύτερα;). Ο λόγος για το νέο ομάδικό μπλογκ Eνός λεπτού μαζί που άνοιξε με πρωτοβουλία της Ντόρας Μπακογιάννη.
Ναι, ακούσατε καλά. Έχουμε υπουργό με μπλογκ!
Το μπλογκ δανείζεται τον τίτλο του από την ποιητική συλλογή της Κικής Δημουλά, “Ενός λεπτού μαζί” και φιλοξενεί απόψεις διαφόρων (μέχρι στιγμής) επωνύμων.
Αφορμή ήταν ένα συμπόσιο της 12ης Ιουλίου που διοργανώθηκε υπό την αιγίδα της ΚΕΝΕΠ Παύλου Μπακογιάννη με 35 συμμετοχές από ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών.

Κεντρικός προβληματισμός του συνεδρίου, και του μπλογκ εφεξής,: Ελλάδα 2007… και μετά:Τι θα κρατούσα; Τι θα άλλαζα;
Υποτίθεται πως μπορούν να συμμετάσχουν όλοι. Και λέω υποτίθεται γιατί είμαι περίεργος πόσο αιρετικές απόψεις μπορεί να φιλοξενήσει αυτό το μπλογκ.

Έχω να κάνω μερικές παρατηρήσεις σχετικά με τα κείμενα και τις απόψεις. Στο footer του μπλογκ υπάρχει μιά ένδειξη  Copyright © 2007 Ενός Λεπτού Μαζί. Ποιος εν προκειμένω έχει το copyright; Η υπουργός; Ο καθένας που συμμετέχει για τα δικά του; Αν εγώ στείλω κείμενο, ποιος έχει το copyright. Πιθανώς από νομική άποψη να είμαι οφσάιντ κι αυτά τα ζητήματα να είναι λυμμένα, αλλά γιατί copyright; Θέλουμε(νε) να αποτελέσει το μπλογκ βήμα δημόσιου διαλόγου; Γιατί να μην μπορώ να αναδημοσιεύσω μια τοποθέτηση; Μπορεί να φαίνεται ψείρισμα αυτή η γκρίνια, αλλά στοχεύει αλλού: Όταν βγαίνεις στη μπλογκόσφαιρα και καλείς σε διάλογο, αυτά έχουν τη σημασία τους. Δίνουν ένα στίγμα. Κι αυτό το “κλειστό” στίγμα δεν είναι ότι καλύτερο για ένα νέο άνοιγμα.

Προβληματισμούς και σχόλια έγραψε κι ο Στάθης Χαϊκάλης, απ’ όπου και πήρα είδηση το σχετικό μπλογκ, κι ο Νίκος Δήμου που συμμετείχε και στο συμπόσιο.

Προσωρινή ανακωχή για το Ιντερνετικό ραδιόφωνο

Υποτίθεται πως από τις 15/7 θα έμπαινε σε ισχύ η τερατώδης αύξηση στα royalties για τους ιντερνετικούς σταθμούς. Αλλά απροσδόκητα η SoundExchange (κάτι σαν τη δική μας ΑΕΠΙ) ανέστειλε την εφαρμογή της νέας τιμολογιακής πολιτικής και δεν θα κινήσει νομικές διαδικασίες για τους σταθμούς που συνεχίζουν να πληρώνουν με την παλιά τιμολογιακή πολιτική.
Όταν διάβασα την είδηση, παραξενεύτηκα. Επειδή δεν κατανοούσα ακριβώς το τι κρύβεται πίσω από αυτή την απροσδόκητη ανεκτικότητα, δεν έγραψα τίποτα σχετικό. Όμως διαβάζοντας αυτό εδώ το ποστ, βλέπω αρκετό φώς στην όλη υπόθεση: Αυτό που τελικά απασχολεί τις δισκογραφικές που βρίσκονται πίσω από την SoundExchange φαίνεται πως είναι το streamripping στα τραγούδια που παίζουν οι ιντερνετικοί σταθμοί. Γι αυτό και είναι η SoundExchange (κι οι δισκογραφικές κατά συνέπεια) είναι διατεθιμένη να έρθει σε ένα λογικό συμβιβασμό για τα royalties, με την προϋπόθεση ότι οι σταθμοί θα εφαρμόσουν ένα μοντέλο DRM. Η πληροφορία προέρχεται από ανώνυμη πηγή και γι αυτό ελέγχεται η ακρίβεια της, αλλά βγάζει νόημα.
Οι σταθμοί που θα παίζουν με DRM δεν θα γίνονται πηγή μαζικών ‘αντιγραφών’ τα οποία θα βρίσκουν γρήγορα το δρόμο τους για εκατομύρια χρήστες μέσα από torrent sites.
Δεν έχω ιδέα πως εφαρμόζεται το DRM σε streaming. Αν κάποιος γνωρίζει, ας μας διαφωτίσει.

Ξανακλείνει το PirateBay;

Police BlockΤο γνωστό site που φιλοξενεί torrents για software, βίντεο, παιχνίδια και μουσική, και που είχε κλείσει πέρσι η σουηδική αστυνομία, για να ξανανοίξει εν μία νυκτί, απειλείται πάλι με μπλοκάρισμα από τη σουηδική αστυνομία.
Τι σημαίνει αυτό; Με τη δικαιολογία του ότι περιέχει παιδική πορνογραφία κατόπιν χαρακτηρισμού από τη Σουηδική αστυνομία, οι ISP της Σουηδίας θα μπλοκάρουν τους Σουηδούς κυβερνοναύτες που επιχειρούν να το επισκεφτούν (εικόνα).

Το κόμμα Piratpartiet που αποτελεί πολιτικό και ιδεολογικό βάθρο των υποστηρικτών του piratebay (κι όχι μόνο), ισχυρίζεται ότι πρόκειται για άνομη κι αδικαιολόγητη ενέργεια που απλά προσπαθεί να φιμώσει το piratebay, υπακούοντας στα κελεύσματα του ‘κατεστημένου’. Το ίδιο και οι άνθρωποι του piratebay οι οποίοι πληροφορήθηκαν το επαπειλούμενο μπλοκάρισμα από ιντερνετικούς φίλους.
Αν αληθεύει η πληροφορία, και δεδομένου ότι δεν έχει υπάρξει προηγούμενη όχληση της αστυνομίας προς το piratebay για περιεχόμενο με παιδική πορνογραφία, τότε πράγματι η περίπτωση θυμίζει πια Κίνα και Σαουδική Αραβία, όπως λέει και το Piratpartiet. Και το ζήτημα του ελέγχου του ιντερνετ προβάλει άλλη μια φορά με αντινομία. Γιατί πως να ελέγξεις αυτό που δεν ανήκει σε κανένα;

Powered by ScribeFire.