Tag Archives: Προβληματισμοί

Έχουν σφίξει οι ζέστες…

Αντιγράφω από το site της Ημερησίας, οι σχολιασμοί και οι υπογραμμίσεις έγιναν από μένα:

___

Στήνουν μπλόκο για τους μπλόγκερ

Καζάνι που βράζει η «μπλογκόσφαιρα» με τις κονταρομαχίες μεταξύ δημοσιογράφων-μπλόγκερ, δημοσιογράφων-μη μπλόγκερ, κυβερνητικών στελεχών και επιχειρηματιών να έχουν χτυπήσει «κόκκινο».

Ο νέος κύκλος «αίματος» κορυφώθηκε (πω πω δράματα) την περασμένη Κυριακή όταν έκλεισε το «pressmme» προκειμένου να μην ανιχνευθεί η «ψηφιακή» ταυτότητα του διαχειριστή από το Google που μπορεί να εντοπίσει μόνο ενεργά μπλογκ, όχι όμως και να κρατά αρχεία. (καλά,  δεν το έχουν ακουστά το cache;) Η ιστορία θύμισε μέρες του 2008 όταν ασκήθηκε δίωξη κατά του Α.Καψαμπέλη (π. διευθυντής σύνταξης «Επενδυτή») μετά από καταγγελία του Β. Χιώτη («Βήμα») για εκβιασμό  μέσω «press.gr» ? για να περάσει η υπόθεση στο αρχείο λόγω ελλείψεως αποδείξεων.

.
Η μπλογκόσφαιρα συγκλονίστηκε (sic) από τα δημοσιεύματα του «pressmme» κατά του Χρ. Ράπτη («Πρώτο Θέμα») που κατέθεσε μήνυση  εναντίον του φερόμενου ως διαχειριστή, Γ. Παπαγιάννη (Extra3). Το μπλογκ φέρεται να ξήλωσε ο διαχειριστής του με τον οποίο ο Γ. Παπαγιάννης διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ότι «ταυτίζεται» δηλώνοντας στο «Εθνος» ότι «δεν έχει καμία σχέση και με το πανομοιότυπο «fimotro.blogspot.com». (τι νόημα βγάζετε από τα παραπάνω;) Ο ίδιος θεωρεί πολύ πιθανό «να τα βρει με τον μηνυτή του Χρ. Ράπτη, ως συνάδελφοι που είναι»(καραsic) Την Παρασκευή (10/7) αφού είχε κατατεθεί η μήνυση κατά του Γ. Παπαγιάννη από τον δικηγόρο του Χρ. Ράπτη, ο διοικητής Α.Τ. Περιστερίου κάλεσε τον δημοσιογράφο που δήλωσε ότι «δεν είναι ο διαχειριστής». Στην μήνυση ο Γ. Παπαγιάννης κατηγορείται για απειλή, συκοφαντική δυσφήμηση και εξύβριση, πλημμελήματα που επισύρουν το αυτόφωρο. Ο διοικητής ενημέρωσε την εισαγγελέα Ελένη Ράικου και ανέφερε πως «δεν ταυτοποιείται ο διαχειριστής του ?Pressmme? με τον  Γ. Παπαγιάννη. Εκείνη διέταξε  να σχηματιστεί δικογραφία. (πώς το λέει η η γνωστή παροιμία για το χωριό και το κολαούζο;)

.
Στον καυγά έχει εμπλακεί και ο Μ. Τριανταφυλλόπουλος του «zougla.gr» (σαν την κόκα κόλα πάει με όλα) προειδοποιώντας για μηνύσεις και αναφέροντας ότι «μετά το μπλογκ του θλιβερού Παπαγιάννη (ενώ αυτός δεν είναι θλιβερός), που έκλεισε κατόπιν εορτής η εισαγγελεύς Ράϊκου που έκανε σωστά τη δουλειά της- έρχεται η ώρα των υπολοίπων».

.
Νέα τροπή δίνει η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) σε σημείωμά της προς τον πρόεδρο της Βουλής και τον νέο εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ι. Τέντε, καθώς αναφέρει ότι «η παράκαμψη της δικαστικής αρχής παραβιάζει τη νομιμότητα, αφού και τα εξωτερικά στοιχεία των επικοινωνιών (ταυτότητα, τόπος και χρόνος  επικοινωνίας, αριθμοί κλήσεων, διευθύνσεις, μηνύματα κ.ά.) ανήκουν στην προστατευτική σφαίρα του απορρήτου».

.
Σύμφωνα με τις πηγές από το υπ. Δικαιοσύνης «ΔΕΝ(διας) θα προωθηθεί νομοσχέδιο καθώς η κυβέρνηση καλύπτεται από την εισαγγελική γνωμοδότηση προς τις αρχές να συλλαμβάνουν παρανομούντες διαχειριστές μπλογκ όταν βρεθούν από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος».

.
Άλλες πηγές αναφέρουν ότι ο πρωθυπουργός έχει στα χέρια του γνωμοδότηση του υπ. Εσωτερικών για την κατάθεση ν/σ που θα εξουσιοδοτεί ΕΥΠ και Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος να δημιουργήσουν βάση δεδομένων μπλόγκερ, οι οποίοι σε περίπτωση παρεκτροπής (sic) θα παρακολουθούνται και θα τιμωρούνται με πρόστιμα από το ΕΣΡ!

___

Τι να σχολιάσουμε επιπλέον σ’ αυτό το μπουρδούκλωμα που τα τσουβαλιάζει όλα σε μια συσκευασία. Και κυρίως, έχει επισημανθεί παλιότερα από πολλούς μπλόγκερ, αυτοί που θα μας κουβαλήσουν την «τάξη και ασφάλεια», ή αν θέλετε το Law & Order αμερικανιστί, στα μπλογκ, θα είναι οι δημοσιογράφοι...

Βρίσε, κορόιδεψε, κατηγόρησε: έτσι σβήνουν οι φωτιές;

Καθώς έχουμε μπει σε μια φάση deja-vu για τις φωτιές, διαβάζω δεξιά κι αριστερά ποστ οργισμένα (δικαίως) αλλά αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι μια περισσή χολή κι επιθετικότητα προς τις περσινές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας.

Προφανώς οι διαδηλώσεις δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Σιγά μην το έφερναν δηλαδή. Αλλά δεν είναι αυτό το περίεργο. Οι περσινές διαδηλώσεις στο Σύνταγμα ήταν αποτέλεσμα μιας τεράστιας συναισθηματικής φόρτισης κι οργής και είχαν την αξία τους (μεγάλη αξία) στο ότι ήταν η πρώτη φορά που βλέπαμε στη χώρα μας να ξεκινάει κάτι από το διαδίκτυο και να καταλήγει στους δρόμους. Κι εκεί κάπου τελειώνει αυτή η αξία. Και πάμε παρακάτω, πάμε προς το να κάνουμε ουσιαστικές προτάσεις. Ο Παναγιώτης κατέθεσε μία.

Εγώ λέω κάτι άλλο. Να απαιτήσουμε μια ρύθμιση που θα κάνει τη δημοσίευση των οικοδομικών αδειών, και των αγοραπωλησιών γης,  δημόσια κι υποχρεωτικά αναρτήσιμη στο ίντερνετ, με στοιχεία κάθε φορά για το οικοδομήσιμο οικόπεδο, και τους ιδιοκτήτες, χωρίς όμως  οικονομικές αξίες.

Έτσι θα μπορεί να διασταυρωθεί αν βρίσκεται στα καμμένα και, αν ναι, όποιος θέλει να καταθέτει αγωγές για το γεγονός.

Τέλος πάντων, δεν ξέρω αν είναι μια εφικτή πρόταση και την υποβάλω δημόσια για να φανεί από την κριτική που θα τις ασκηθεί αν είναι εφικτή.

Όμως δεν μπορώ να μην σχολιάσω κάποια πράγματα που μου έκαναν εξαιρετικά αρνητική εντύπωση:

Ο Πιτσιρίκος καταρχήν μ’ ένα ποστ του, xλευάζει τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας (περσινές; φετινές; αδιευκρίνιστο). Ποιος χλευάζει; Ο Πιτσιρίκος που στις αρχές Ιουνίου μας πρότεινε να κλείσουμε μια Τράπεζα. Είδε πόσο αποτελεσματική ήταν η πρότασή του και πόσο απήχηση βρήκε και τώρα μπορεί να χλευάζει τους όποιους, έστω άτσαλα ασχολούνται με συγκεντρώσεις.

Αλλά κι εδώ μετράω βρισιές και κοροϊδίες στις μισές λέξεις του πόστ. Σίγουρα αυτός είναι ο τρόπος να αποτραπούν οι πυρκαγιές: να βρίζεις του μπλογκερς! 

Αλλά, σοβαρά, τι υπονοούν αυτές οι στάσεις; Μήπως ότι για να γίνει κάτι πρέπει να μπούμε σε κάποιο κομματικό μαντρί γιατί μόνο τα συντεταγμένα αρνιά μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο;

Αν όχι αυτό, τότε δεν υπονοούν τίποτα, γιατί ελλείψει πρότασης όλα τ’ άλλα είναι φτηνή μαγκιά. Κι απ’ αυτήν έχουμε πλεόνασμα.

Διαφήμιση στα μπλογκ: ας την χωνέψουμε γιατί είναι εδώ για να μείνει

Update: Βλέπω και τον Μπούλη να μπαίνει στη συζήτηση. Και με απόψεις που εν πολλοίς συμφωνώ. Άξιο προσοχής το περί advertorial σημείο.

Υπάρχει (ακόμα) μια δικαιολογημένη δυσπιστία στην ελληνική μπλογκόσφαιρα για το θέμα της διαφήμισης στα μπλογκ.
Τελευταίο παράδειγμα που υπέπεσε στην αντίληψή μου είναι αυτό, και παρότι βλέπω με συμπάθεια την διάθεση να μην γίνει η διαφήμιση νόρμα και στα μπλογκ, δεν μπορώ παρά να  διαφωνήσω για δύο λόγους:

Ανεξαρτησία (οικονομική) στα μπλογκ σημαίνει αναγκαστικά κι ερασιτεχνισμό. Χρησιμοποιώ τον όρο όχι με τον αρνητική του φόρτιση, αλλά με την πραγματική έννοια, ότι η ενασχόληση με το μπλογκιν θα είναι χόμπυ κι όχι επάγγελμα. Και βέβαια για προσωπικές σκέψεις και φιλολογικές προσπάθειες, δεν μπορεί παρά να είναι έτσι. Τα μπλογκ όμως έχουν ένα άλλο ρόλο να εκπληρώσουν: την εναλλακτική ενημέρωση, μια ενημέρωση τις αποφάσεις για την οποία δεν θα λαμβάνουν κάποια (λίγα) εκδοτικά κέντρα αλλά  πολλοί αυτόνομοι μικροί εκδοτικοί πυρήνες (κάτι στο οποίο τα μπλογκ μπορούν να εξελιχθούν). Για να υπάρξει όμως εναλλακτική ενημέρωση πρέπει να υπάρξουν και επαγγελματίες μπλογκερς. Πολλοί. Ίσως όχι μόνιμης απασχόλησης αλλά, σίγουρα, αμοιβόμενοι γι αυτό που κάνουν. Και το λέω αυτό έχοντας πλήρη επίγνωση πόσο χρόνο καταναλώνει η στοιχειώδης έρευνα για να παρουσιάσεις ένα θέμα με κάποια πληρότητα κι αξιοπρέπεια και κυρίως με αντικειμενικότητα. Τέτοια έρευνα σε σταθερή βάση, δεν μπορεί να γίνεται από χομπίστες για τον απλούστατο λόγο ότι κάπως πρέπει να ζήσουν κι η μέριμνα για τον επιούσιο δεν αφήνει τον χρόνο που απαιτεί η προσπάθεια για ενημέρωση.

Κι ενώ η διαφήμιση συμπαρασύρει μαζί της σχέσεις εξάρτησης και συνεπώς φίμωση, το χαρακτηριστικό της πληθώρας και της διαφορετικότητας των μπλογκ μπορεί να λειτουργήσει εξισσοροπητικά κι αντισταθμιστικά, γιατί είναι απίθανο ένας μεγάλος διαφημιζόμενος να εξαγοράσει όλους τους μπλογκερς, ενώ εύκολα μπορεί να το κάνει με δυο τρια μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα (βλέπε την ασυλία που χαίρουν οι τράπεζες απ’ αυτά).

Το επιχειρείν γενικώτερα στο internet περνάει μέσα από τη διαφήμιση. Εκτός αν πουλάς κάτι (βιβλία, υπολογιστές, μουσική κτλ) και χρησιμοποιείς το internet σαν μέσο παραγγελιοληψίας, όλες οι άλλες περιπτώσεις επιχειρηματικής δραστηριοποίησης αφορούν παροχή πληροφορίας ή πνευματικού περιεχομένου. Πληροφορία και περιεχόμενο για τα οποία σπάνια υπάρχει κάποιος  διατεθιμένος να πληρώσει με μορφή συνδρομής (εκτός κι αν πρόκειται για ειδική επαγγελματική πληροφόρηση).
Η μοναδική πηγή εσόδων λοιπών παραμένει η διαφήμιση. Και θα έβρισκα πιο γόνιμη μια συζήτηση για το πως μπορεί κανείς να ζήσει μ’ αυτήν παρά χωρίς αυτήν.

Αν θέλετε μια πιο κοντινή ματιά στις εξελίξεις, δείτε κι αυτό το άρθο των Financial Times για την ιντερνετική διαφήμιση κι αυτό το άρθρο της WSJ για την δημιουργία εργατικού συνδικάτου μπλογκερς.

Γελλάς: Εφημερίδα από bloggers. Γιατί;

Από τον arammos πήρα είδηση την έκδοση της συγκεκριμένης σατυρικής εφημερίδας την Κυριακή που μας πέρασε. Έψαξα στο Technorati κι είδα ότι το ζήτημα έχει συζητηθεί αρκετά ως τώρα αλλά οι ουσιαστικές πληροφορίες είναι ελάχιστες. Δεν την έχω βρει/δει/διαβάσει κι έτσι δεν θα επιχειρήσω καμιά κριτική επί του περιεχομένου. Επίσης δεν έχω καμιά πληροφορία για το ποιος έβαλε τα λεφτά, που και γιατί βρήκε αυτούς που βρήκε, οπότε κι επ’ αυτού δεν έχω τίποτα να πω.

Αλλά…

Εν αρχή ήν ο Μαραθιάς που εξέδωσε τους πρώτους μπλογκερς και τον ευχαριστούμε γιατί συντέλεσε έτσι και το ενδιαφέρον για το ιστολογείν να αυξηθεί κι ο κόσμος να πάρει πληκτρολόγια με την ελπίδα να εκδοθεί κι αυτός.

Μετά ήταν το Lifo που έφτιαξε ολόκληρη συντακτική ομάδα από bloggers.

Μετά, νομίζω, το Άρθρο, που επιχείρησε κάτι ανάλογο αλλά δεν πέτυχε.

Μετά δεν θυμάμαι ποιος άλλος και τώρα μια εφημερίδα σατυρική που γράφεται από μπλογκερς.

Κάτι δεν πάει καλά. Γιατί τα new media υποτίθεται πως υποκαθιστούν τα old media ενώ εδώ βλέπουμε μια ανάποδη κίνηση: τα old media να στρατολογούν κόσμο στα new media. Και καλά κάνουν. Γιατί δε χρειάζεται να προσλάβουν κάποιον και να τον ρίξουν στη φωτιά για να δουν πως γράφει. Αξιολογούν από το μπλογκ του.
Αν δε έχει κι επισκεψιμότητα, ποντάρουν και στο να τραβήξουν αναγνώστες απ’ αυτόν.

Αλλά οι μπλόγκερς αυτό θέλουν; Μια θέση στον ‘ήλιο’ των media; Μια δουλειά δηλαδή; ΟΑΕΔ είναι η μπλογκόσφαιρα;

Κι από την άλλη, όταν προσπαθεί κανείς να εκμεταλλευτεί οικονομικά το μπλογκ του, στην καλύτερη περίπτωση, να αντιμετωπίζεται ως παιδί ενός κατώτερου Θεού, και, στη χειρότερη, να χλευάζεται;

Δηλαδή το να βγάζεις λεφτά αξιοποιώντας την ετικέττα μπλογκερ είναι θεμιτό, αλλά το να αξιοποιείς τα ίδια τα μπλογκ είναι αθέμιτο;

Μήπως τόχουμε πάρει λάθος το άθλημα; Μήπως, ως μπλογκόσφαιρα, θάπρεπε να στοχεύουμε σε αυτοδυναμία κι όχι σε νεο-εξάρτηση; Μήπως αντί να λοιδωρούμε τον επαγγελματισμό και να να ζητιανεύουμε δημοσιεύσεις σε έντυπα, θα έπρεπε να κάνουμε ότι κάνει όλος ο κόσμος πια; Να γίνουμε μικρές αυτόνομες κι αυτοδύναμες εκδοτικές φωνές;
Και τα προβλήματα που φέρνει μια τέτοια ιστορία (εξάρτηση από διαφημιζόμενους, οικονομικές πιέσεις κτλ) θάπρεπε να τα βάλουμε πάνω στο τραπέζι και να τα συζητάμε, κι όχι να τα χρησιμοποιούμε κάτω από το τραπέζι;

Λέω, μήπως;

Ξανακλείνει το PirateBay;

Police BlockΤο γνωστό site που φιλοξενεί torrents για software, βίντεο, παιχνίδια και μουσική, και που είχε κλείσει πέρσι η σουηδική αστυνομία, για να ξανανοίξει εν μία νυκτί, απειλείται πάλι με μπλοκάρισμα από τη σουηδική αστυνομία.
Τι σημαίνει αυτό; Με τη δικαιολογία του ότι περιέχει παιδική πορνογραφία κατόπιν χαρακτηρισμού από τη Σουηδική αστυνομία, οι ISP της Σουηδίας θα μπλοκάρουν τους Σουηδούς κυβερνοναύτες που επιχειρούν να το επισκεφτούν (εικόνα).

Το κόμμα Piratpartiet που αποτελεί πολιτικό και ιδεολογικό βάθρο των υποστηρικτών του piratebay (κι όχι μόνο), ισχυρίζεται ότι πρόκειται για άνομη κι αδικαιολόγητη ενέργεια που απλά προσπαθεί να φιμώσει το piratebay, υπακούοντας στα κελεύσματα του ‘κατεστημένου’. Το ίδιο και οι άνθρωποι του piratebay οι οποίοι πληροφορήθηκαν το επαπειλούμενο μπλοκάρισμα από ιντερνετικούς φίλους.
Αν αληθεύει η πληροφορία, και δεδομένου ότι δεν έχει υπάρξει προηγούμενη όχληση της αστυνομίας προς το piratebay για περιεχόμενο με παιδική πορνογραφία, τότε πράγματι η περίπτωση θυμίζει πια Κίνα και Σαουδική Αραβία, όπως λέει και το Piratpartiet. Και το ζήτημα του ελέγχου του ιντερνετ προβάλει άλλη μια φορά με αντινομία. Γιατί πως να ελέγξεις αυτό που δεν ανήκει σε κανένα;

Powered by ScribeFire.

A-list bloggers στο στόχαστρο της κριτικής

gigaom

Τι σας λέει η παραπάνω διαφήμιση της Microsoft; Πιθανώς τίποτα, αλλά αν προσέξετε τη δομή της θα δείτε ενδιαφέροντα πράγματα. Aριστερά υπάρχει ένα ερώτημα:
Πότε κατάλαβες ότι η επιχείρησή σου ήταν ‘ανθρωποεστιασμένη’ (κακή μετάφραση του people ready)”.

People ready λέει η Microsoft το όραμά της που σχετίζεται με μια σειρά προϊόντων για επιχειρήσεις που αποσκοπούν στο να ενδυναμώσουν το σημαντικώτερο πόρο τους: τον ανθρώπινο.

Σ’ αυτό το όραμα/σειρά προϊόντων/καμπάνια αναφέρεται το αριστερό μέρος της διαφήμισης.

Στα δεξιά όμως βλέπουμε μια φράση του Om Malik, γνωστού πρώην δημοσιογράφου και blogger που μιλάει για το ίδιο θέμα, την σημασία του ανθρώπινου παράγοντα στην επιχείρηση.
Έτσι συνταιριασμένες οι δυο πλευρές δίνουν την εντύπωση ότι ο Om Malik συντάσεται με το όραμα της Microsoft κι αυτή η εντύπωση ήταν, προφανώς, και το ζητούμενο της διαφήμισης.
Η φράση του Om Malik όμως προέρχεται από ελαφρά διαφορετικό context: ρωτήθηκε να σχολιάσει το people ready, ότι το όραμα της Microsoft, γνώριζε όμως ότι η γνώμη του θα χρησιμοποιηθεί στην καμπάνια. Conversational marketing το λένε. Εν γνώσει του blogger λοιπόν, όπως κι άλλων πολύ γνωστών (των Michael Arrington του Techcrunch, Paul Kedrosky και Matt Marshall του Venture Beat, καθώς και του Fred Wilson του επενδυτή των μπλογκ κ.α.), η διαφήμιση ‘έπαιξε’ και στο μπλογκ του κι αλλού, πράγμα που επέσυρε την μήνι άλλων μπλογκερ και ξεκίνησε μια τεράστια συζήτηση στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού.

Ο Om Malik μετάνοιωσε και βγήκε και το παραδέχτηκε δημόσια αλλά όχι πολύ καθαρά. Πάντως η καταληκτική φράση του σχετικού ποστ του είναι ενδεικτική: “In the future I shall focus on what I know best – reporting and writing”. Άλλοι του προσάπτουν ότι βιάστηκε να παραδεχτεί λάθος εκεί που δεν υπήρχε κι ότι μαζί με μια αμφίσημη δήλωση του John Battelle, CEO της FM Publishing έρριξε αδικαιολόγητα λάδι στη φωτιά.

Παρακολουθώ την ιστορία με ανάμικτα συναισθήματα. Η FM Publishing είναι μια πρωτοπορειακή εταιρεία.
Κατάφερε να βάλει στα χέρια των μπλογκερ πολύ περισσότερα έσοδα απ’ αυτά που δέχονταν να τους μοιράσουν τα παραδοσιακά μέσα. Συνάσπισε γύρω της κορυφαίους blogger σε πολλαπλούς τομείς κι άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στο θέμα διαφήμιση. Τι γίνεται όμως τώρα;
Αφενός φαίνεται να επαληθεύονται αυτοί που προφητεύουν ότι και τα νέα μέσα θα πάρουν την άγουσα των παλαιών και θα γίνουν κι αυτά φερέφωνα επιχειρηματικών συμφερόντων, αφετέρου βλέπω την αντίδραση στο γεγονός απ’ αυτά τα ίδια νέα μέσα, και την συνεπακόλουθη ευρεία δημόσια συζήτηση, σαν μια αντίδραση υγιή και αντάξια του ονόματός τους (αν θέλουμε να μιλάμε για ανεξαρτησία γνώμης και αντικειμενικότητα ενημέρωσης των μπλογκ).

Που θα πάει το πράγμα; Εσείς τι λέτε;

 

Πρόταση: Linux + αλληλοδιδασκαλία

Διάβασα στο in.gr το ενδιαφέρον άρθρο του Νίκου Βασιλάκου περί της Δίκης του blogme.gr με τίτλο “Oχι στην Ποινικοποίηση των RSS” λένε οι Χρήστες, έτσι έμαθα για την Ένωση Ελλήνων Χρηστών Internet και μπήκα στη σελίδα τους. Εκεί, διάβασα ότι:

Η Ένωση Ελλήνων Χρηστών Internet θα είναι μάρτυρας υπεράσπισης του δικαιώματος του κ. Τσιπρόπουλου αλλά και όλων των Ελλήνων blogger να περιλαμβάνουν παραπομπές σε άλλους δικτυακούς τόπους απλής (με υπερσύνδεσμο) ή αυτόματης (με RSS) μορφής.

..βρήκα και μια ανακοίνωση για το Σεμινάριο Linux στις 3/7 και αναρωτήθηκα.. Γιατί να μην υπάρχει κάποιου τύπου αλληλοδιδασκαλία για τη ψηφιακή γνώση; Καθένας μας γνωρίζει κάτι που μπορεί να διδάξει σε κάποιον άλλο και να μάθει από εκείνον κάτι που χρειάζεται.

Δυο bloggers προβληματίζονται

Ο Ανέστης παρουσιάζει με ενδιαφέροντα τρόπο Τα blogs ως “κοινωνία των πολιτών”

Ο Στάθης Χαϊκάλης επισημαίνει στην Ελληνική μπλογκόσφαιρα: τρία λάθη, μια αδυναμία και πολλές ευκαιρίες…

Εχουμε να κερδίσουμε από τη μελέτη αυτών των δυο ποστ.

“Τα πρώτα μου λεφτά σαν μπλόγκερ”

MakingMoneyΔιάβασα χτες ένα πολύ αστείο ποστάκι στον Ίνδικτο με τον ίδιο τίτλο όπως το παρόν. Παρότι το βρήκα διασκεδαστικό, ήταν και μια αφορμή για μερικές πιο σοβαρές σκέψεις.

Υπάρχει μια διάχυτη (και δικαιολογημένη) καχυποψία στη μπλογκόσφαιρα σε ότι έχει να κάνει με λεφτά.

Το θέμα είναι αν αυτή η καχυποψία οφείλεται στο πολύ βάσιμο ερώτημα “τι σχέσεις διαπλοκής μπορεί να δημιουργήσει η οικονομική εκμετάλλευση ενός μπλογκ”, ή απλώς σε μια νεφελώδη και ρομαντική άποψη αφιλοκέρδιας.

Για τη δεύτερη περίπτωση δεν έχω να πω πολλά. Καθένας μπορεί να θέλει ότι θέλει και το να είσαι ερασιτέχνης κι όχι επαγγελματίας σίγουρα έχει πιο πολύ απόλαυση και σου επιτρέπει να βάζεις πιο πολύ αγάπη σ’ αυτό που κάνεις.

Η πρώτη περίπτωση όμως χρήζει μιας έρευνας.

Τι δυνατότητες οικονομικής αξιοποίησης του μπλογκ του έχει ένας έλληνας μπλογκερ σήμερα; Την εξής μια: να μπει στο χορό της διαφήμισης.

Και για τι διαφημίσεις μιλάμε;

  • Έχουμε διαφημίσεις τύπου Adsense, της Google.
  • Έχουμε διαφημιστικά μπάνερ που μπορεί να προέρχονται κατευθείαν από τους διαφημιζόμενους ή μέσω ενός δικτύου που κάνει αυτή τη δουλειά.
  • Ένταξη σε κάποιο affiliate σχήμα.
  • Συγκεκριμένες χορηγίες.
  • Και τέλος, το χειρότερο, έχουμε ανταλλάγματα για να γράψει κανείς κάτι ευνοϊκό για πρόσωπο, εταιρεία ή άλλο.

Για την περίπτωση του Adsense δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί σοβαρά ότι μπορούν να δημιουργηθούν σχέσεις διαπλοκής. Οι διαφημίσεις που προβάλονται δεν είναι εκ των προτέρων σε γνώση ούτε του διαφημιζόμενου (δεν ξέρει που προβάλλονται) ούτε του μπλόγκερ (δεν ξέρει τι θα προβληθεί). Τα έσοδα όμως είναι ψίχουλα κι εξαρτώνται κι από τη θεματολογία ενός μπλογκ. Όσοι πιο εστιασμένο είναι ένα μπλογκ, τόσο πιο σχετικές διαφημίσεις μπορούν να προβληθούν κι άρα τόσο μεγαλύτερα προσδοκώμενα έσοδα. Αρκεί να υπάρχουν αρκετοί σχετικοί διαφημιζόμενοι, πράγμα που είναι ακόμα ζητούμενο στην Ελλάδα. Γενικά χρειάζεται πολύ μεγάλη επισκεψιμότητα για να πετύχει. Στο metablogging.gr, μετά από τεσσερεις μήνες τα ‘έσοδα’ είναι 10 δολάρια, τρίχες δηλαδή.

Στην περίπτωση διαφημιστικού μπάνερ που δεν προέρχεται από κάποιο δίκτυο, έχουμε πιθανή διαπλοκή. Ο διαφημιζόμενος θα ‘απαιτήσει’ ευνοϊκή ή τουλάχιστον όχι εχθρική αντιμετώπιση από τον μπλογκερ. Κάτι τέτοιο μάλλον δεν ισχύει στη περίπτωση τύπου δικτύου αλα doubleclick, που είναι πια της Google κι αυτό, κι έτσι μάλλον θα περιμένουμε όπου νάναι να φανεί κι εδώ. Σε κάθε περίπτωση όμως αυτά τα δίκτυα αναζητούν ιστοσελίδες με μεγάλη επισκεψιμότητα κι έτσι μάλλον τα περισσότερα ελληνικά μπλογκ δεν θα είχαν τύχη.

Η περίπτωση των affiliates συναρτάται με το ηλεκτρονικό εμπόριο: μιλάω π.χ. για βιβλία στο μπλογκ μου, γίνομαι affiliate του amazon, προβάλω κάποια βιβλία από το amazon, κι αν κάποιος μπει στον πειρασμό να αγοράσει, παίρνω μια προμήθεια. Το σχήμα αυτό δουλεύει αρκετά καθαρά, δεν δημιουργεί διαπλοκή αλλά στην Ελλάδα, επειδή οι ντόπιοι ηλεκτρονικοί έμποροι δεν έχουν αναπτύξει ευρέως τέτοια προγράμματα, δεν έχει μεγάλο πεδίο εφαρμογής. Κι είναι κρίμα γιατί θα βοηθούσε συνολικά το ελληνικό ίντερνετ.

Οι συγκεκριμένες χορηγίες είναι σαφώς κάτι που ενέχει πιθανή διαπλοκή γιατί μια εταιρεία δεν ξοδεύει τα λεφτά της για να προωθήσει … την ελευθερία στο διαδίκτυο, ας πουμε. Υπάρχουν όμως και κάποιες ευκαιρίες που προκύπτουν από το γεγονός ότι πολλές εταιρείες θέλουν να προβάλουν ένα προφίλ: αν κάποιος γράφει για οικολογικά θέματα, πιθανώς μια εταιρεία να θελήσει να τον υποστηρίξει για να κερδίσει λίγο από το ‘καθαρό’ image που ο μπλογκερ έχει καταφέρει να κτίσει με τα γραπτά του. Αθέμιτο σα σκοπός, αλλά δεν επηρεάζει τον μπλογκερ, εκτός ίσως από το να του χαλάει την εικόνα.

Για την τελευταία περίπτωση δεν χρειάζεται να σχολιάσω. Είναι σαφές ότι όποιος ενδίδει, έχει μπει σε άλλα χωράφια και δεν έχει σχέση με το ρόλο που ευαγγελίζεται η μπλογκόσφαιρα σαν εναλλακτικό μέσο πληροφόρησης και βήμα κριτικής και διαλόγου. Το ζήτημα είναι ότι η περίπτωση υφίσταται και σίγουρα κάποιοι θα κληθούν να αποφασίσουν με .. ποιον θα πανε και ποιον θ’ αφήσουν.

Εν κατακλείδι, η ελληνική πραγματικότητα δε μου φαίνεται ώριμη να υποστηρίξει το με κάποιο ήθος ‘επαγγελματικό’ μπλογκιν ακόμα. Υπάρχουν ευκαιρίες για αρπαχτές, όχι όμως για μια σταθερή ροή εσόδων ικανή να στηρίξει την ανεξαρτησία και την βιωσιμότητα ενός νέου τύπου media.

Να σταματήσει το ρεζιλίκι!

Να σταματήσει το ρεζιλίκιΈτσι τιτλοφορείται (πια) το βίντεο στο Youtube με τον ξυλοδαρμό των Αλβανών που έχει προκαλέσει χαμό από την Παρασκευή που έγινε γνωστό.
Να σταματήσει το ρεζιλίκι της χώρας από τέτοιες πρακτικές λέω κι εγώ: 1849 διαφορετικές ιστοσελίδες ανά τον κόσμο έχουν ‘συνδεθεί’ με το βίντεο και περίπου 20000 άνθρωποι το έχουν δει ήδη. Κι αυτά μόνο από το Youtube, γιατί ως γνωστόν, μπορεί κανείς να κατεβάσει το βιντεάκι και να το ανεβάσει στη δική του ιστοσελίδα ή σε άλλο πάροχο φιλοξενίας βίντεο.
Με ένα μικρό υπολογισμό μπορούμε να φανταστούμε τη ζημιά στη δημόσια εικόνα της χώρας που μετά θα χρειαστεί ένα πακτωλός διαφημιστικών χρημάτων για να ξεπλύνει, και αν…

Έχουν αντιληφθεί οι κρατούντες ότι δεν είναι μόνοι πλέον, αλλά ότι η πόρτα είναι ανοιχτή κι όλος ο κόσμος κοιτάζει; Και πως με την παραμικρή ευκαιρία τα εν οίκω θα γίνονται εν δήμω … βούκινο;