Tag Archives: συζήτηση

deb8: Συζήτηση για τα προγράμματα των κομμάτων

deb8Τα προγράμματα των κομμάτων, ενώ, θεωρητικά, συνιστούν τη βάση για το να αποφασίσει κανείς αν θα ψηφίσει ένα κόμμα, είναι στην πραγματικότητα ο άγνωστος Χ του έλληνα ψηφοφόρου. Η πολιτική αντιπαράθεση εστιάζεται κυρίως σε ανταλλαγή κατηγοριών για σκάνδαλα (στα φανερά), και σε μοίρασμα υποσχέσεων (στα φανερά και στα κρυφά). Μπορεί η εικόνα ν’ αλλάξει;

Έτσι πιστεύουν οι δημιουργοί του deb8.gr που έστησαν σε μια wordpress πλατφόρμα, ένα τόπο συζήτησης για τα προγράμματα των κομμάτων. Η αρχή γίνεται με την πρόταση  του Συνασπισμού για το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και  θα ακολουθήσουν κι όλα τ’ άλλα κόμματα.

Το εγχείρημα είναι στοίχημα: διαθέτουμε ήθος, πολιτική σκέψη και πολιτικό λόγο για να κάνουμε ένα διάλογο αξιοπρεπή και παραγωγικό; Κι αν ναι, πόσοι;

Προφανώς το να συζητάνε 5-10 άνθρωποι δεν είναι επιτυχία. Αλλά ούτε βέβαια αναμένεται να συρρεύσουν τα πλήθη που έτσι κι αλλιώς θα καθιστούσαν τη συζήτηση χαοτική. Περισσότερο, μάλλον, το deb8 απευθύνεται σε μια μερίδα ενεργών πολιτών, τουλάχιστον καταρχήν, που έχουν ανάλογη πολιτική παιδεία.

Προσωπικά, δεν ξέρω πως κλιμακώνεται (κάνει scale, που λένε και στο χωριό μου) μια τέτοια προσπάθεια: πως μπορεί να μπει τάξη σε ένα μεγάλο διάλογο χιλιάδων ανθρώπων. Κι αυτή η απορία δεν αφορά μόνο το  deb8. Ίσως πάλι και να μην χρειάζεται να μπορεί να κλιμακωθεί ή να μπορεί να μπει τάξη. Ποιός ξέρει;

Καλή επιτυχία και καλή συζήτηση, όπως και νάχει!

Disclosure: Μου έχει ζητηθεί να συμμετάσχω στο εγχείρημα κι έχω την καλή διάθεση να το κάνω, αλλά νοιώθω και μια αμηχανία μιας και η πολιτική δεν είναι κάτι που παρακολουθώ με την ίδια τάξη και συνέπεια όπως η τεχνολογία.

Που πάει η συζήτηση;

Είναι μέρες που θέλω να γράψω γι αυτό το θέμα κι όλο το αναβάλω λέγοντας στον εαυτό μου πως πρέπει να το ερευνήσω καλύτερα. Αλλά επειδή το καλύτερα κινδυνεύει να γίνει ποτέ, ας ρίξω τουλάχιστον το σπόρο για μια … συζήτηση για το που πάει η συζήτηση και στην ελληνική μπλογκόσφαιρα.

Πριν λίγες μέρες η Sarah Perez έγραψε αυτό το πολύ ενδιαφέρον post στο ReadWriteWeb που ξεκίνησε μια μεγάλη συζήτηση.  Η σκέψη της συνοψίζεται στην εξής παρατήρηση: παλαιότερα όταν ένας μπλογκερ δημοσίευε ένα ποστ, η συζήτηση διαξεγόταν είτε στα σχόλια, είτε με pingbacks. Τώρα πλέον η συζήτηση διεξάγεται εκτός μπλογκόσφαιρας: στο twitter, στα social networks που μπορεί να τροφοδοτούνται από το feed του blog, ή, εσχάτως, στο friendfeed.

Είναι κάτι παράξενο αυτό; Κάτι απροσδόκητο;

Όχι, αν λάβουμε υπόψιν την επέκταση της διαδικτυακής μας παρουσίας: τραβάω ένα βίντεο με το κινητό μου, το ανεβάζω στο youtube κι ύστερα από κει στο blog μου. Όσοι το βλέπουν μπορούν να σχολιάσουν είτε στο youtube, είτε στο blog. Ή κι αλλού; Αν στείλω μέσω twitter μια ειδοποίηση ότι ανέβασα το συγκεκριμένο ποστ, μπορεί να λάβω σχολιασμό μέσω twitter. Κι αν κάποιος δει το συγκεκριμένο tweet μέσα από το friendfeed, τότε μπορεί να απαντήσει εκεί.

Το γεγονός ότι τα social media μέσω του μηχανισμού των feeds μπορούν να διασπείρουν τόσο εύκολα το περιεχόμενό τους, επιτρέπει στους ‘καταναλωτές’ αυτού του περιεχομένου να το σχολιάσουν εκεί που αισθάνονται βολικώτερα. Και γενικά σε ένα μέσο που η συζήτηση κυριαρχεί, όπου η συζήτηση είναι μια αέναη ροή (όπως στο twitter) ο σχολιασμός είναι ευκολώτερος. Σημερινό παράδειγμα το wikipolitics.gr. Ο Μίμης Ανδρουλάκης δημοσίευσε ένα ποστ με θέμα το wikipolitics.gr. Το ποστ προκάλεσε μεγάλη συζήτηση αλλά έχει μόνο τρία σχόλια. Που είναι η συζήτηση; Εδώ (φαίνονται λίγα μόνο από τα σχόλια, αλλά παίρνετε ιδέα).

Εσείς τι λέτε; Και, κυρίως, που το λέτε;

H φωτό είναι του  b_d_solis από το Flickr

 

Update: Το θέμα αρχίζει και απασχολεί γενικώτερα. Δείτε και τον προβληματισμό του Ν. Δραντάκη.

Συζήτηση για την ελευθερία του λόγου στο διαδίκτυο

Πολύ εκδήλωση ρε παιδί μου τελευταία. Ορίστε κι άλλη μια που συμμετέχει ο freeblogger Αστέρης Μασούρας. Και σίγουρα το θέμα ‘καίει’ : Ελευθερία Λόγου στο Διαδίκτυο. Όσοι Θεσσαλονικείς, προσέλθετε στο τμήμα στο Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου, αύριο στις 7μμ.

(Ευχαριστώ coolplatanos που μας το ‘σφύριξε‘).