Αρχείο ετικέτας citizen journalism

Βιντεοσχόλια: ναι ή όχι;

Από χτες τα μπλογκ έχουν μια καινούργια δυνατότητα. Χάρη στο Seesmic (δείτε το παραπάνω βίντεο για εξηγήσεις περί του τι είναι το Seesmic) και σ’ ένα wordpress plugin που έφτιαξαν, μπορεί πια κανείς αντί για γραπτό σχόλιο να αφήνει ένα βίντεο-σχόλιο σε ένα ποστ (δείτε το βίντεο στο τέλος του ποστ για εξηγήσεις του πως λειτουργεί το βιντεοσχόλιο).

Το Techcrunch ήδη ενεργοποιήσε τη δυνατότητα κι ο Michael Arrignton ζητάει γνώμες μέσω twitter για το κατά πόσο οι αναγνώστες του το θεωρούν χρήσιμο. Αλλά και στα καθ’ ημάς πρώτος ο Νίκος στο Nylon ενεργοποίησε τη σχετική δυνατότητα.

Πρόσθεσα κι εγώ σιωπηλά το plugin, με διστακτικότητα ομολογώ, γιατί δεν είμαι πολύ του να γράφω τη ‘φατσα’ μου στο βίντεο, και περιμένω να δω αν και ποιος θα τολμήσει να αφήσει βιντεοσχόλια.

 

Από τεχνική άποψη για τον σχολιαστή δεν απαιτούνται πολλά πράγματα: πρέπει να διαθέτει μια κάμερα κι ένα μικρόφωνο στον υπολογιστή του βέβαια. Το plugin δίνει τη δυνατότητα να βιντεοσχολιάσει κανείς χωρίς να είναι γραμμένος στο seesmic.

Επι της ουσίας τώρα: το ReadWriteWeb με ένα ποστ συνοψίζει τις αντιρρήσεις στη χρήση του βίντεο στα σχόλια σε 5 σημεία:

  • Δεν ‘σκανάρονται’
  • Κάνουν το moderation δυσκολώτερο
  • Δεν είναι προσβάσιμα (λέγε με search)
  • Δεν επιτρέπουν να αφήσεις links
  • Αυξάνουν το χρόνο φορτώματος της σελίδας

Αν σ’ αυτά προσθέσουμε το γεγονός ότι πιο δύσκολα κάποιος (καθαρά από ψυχολογία) βγάζει την όψη του στο internet κι, επίσης, ότι οι περισσότεροι αναγνώστες των μπλογκ δεν είναι τεχνικά καταρτισμένοι και θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν προβλήματα ακόμα και με τη σχετικά απλή ενέργεια της καταγραφής του σχολίου τους σε βίντεο, αναρωτιέται κανείς αν τελικά υπάρχει κάτι στο οποίο τα βιντεοσχόλια μπορούν να φανούν χρήσιμα.

Έχω σκεφτεί τα ακόλουθα:

  • Καταρχήν, όταν υπάρχει δυνατότητα για βιντεοσχόλια υπάρχει αυτόματα και για  audioσχόλιο. Αν κάποιος δεν θέλει να δείξει το πρόσωπό του, κλείνει την κάμερα ή την στρέφει αλλού κι απλά καταγράφει τη φωνή του.
  • Για μακροσκελή σχόλια ή σχόλια που αποπειρώνται να απαντήσουν σε πολλούς ταυτόχρονα θα μπορούσε να είναι χρήσιμο για το σχολιαστή, αλλά παραμένει προβληματικό για τον ακροατή.
  • Οι πιο καταρτισμένοι χρήστες μπορούν να ενσωματώσουν στο σχόλιό τους εικόνες ή κομμάτια από άλλα βίντεο που ισχυροποιούν αυτό που θέλουν να πουν. Ισχύει το μια εικόνα χίλιες λέξεις.
  • Μπορεί να αποτελέσουν βήμα για μια ιδιάζουσα μορφή βίντεο citizen journalism ειδικά αν βρεθεί εύκολος τρόπος να γράφεις το βίντεο από το κινητό κατευθείαν στο σχόλιο.
  • Τέλος, επειδή το seesmic δίνει τη δυνατότητα για threaded συζητήσεις εμφανίζεται μια ενδιαφέρουσα νέα δυνατότητα: μια συζήτηση που αποτελεί ένα thread στο seesmic να εμφανίζεται σαν διάσπαρτα βιντεοσχόλια σε διάφορα μπλογκ (δεν ξέρω πόσο είναι εφικτό τώρα, αλλά εύκολα θα μπορούσε να γίνει). Έτσι μια συζήτηση που εξελίσεται μεταξύ διαφόρων μπλογκ (με trackbacks ας πούμε) συμπληρώνεται από μιαν άλλη με βίντεο.

Αυτές είναι οι πρώτες μου σκέψεις. Καμιά άλλη ιδέα ή αντίρρηση κανείς;

 

mbr-18 Going Live

Είχα υποσχεθεί ένα δεύτερο post για τη live συνέντευξη του Τσίπρα. Δεν μου βγήκε ποστ, αλλά podcast. Και δεν μου βγήκε ειδικά για τη συνέντευξη αλλά γενικά για το streaming.

Show notes, εδώ: del.icio.us/metablogging/mbr-18

Το Reuters γίνεται … Youtube

Κοιτάζοντας τα friends shared items στον Google Reader, είδα στα του Νίκου Δραντάκη αυτό που με οδήγησε στην ανακάλυψη αυτής της εντυπωσιακής κατά τη γνώμη μου εξέλιξης :

το Reuters επιτρέπει πλέον να κάνει κανείς νόμιμα embed τα βίντεο του στην όποια ιστοσελίδα. Δείτε το παρακάτω βίντεο για την Μπεναζίρ Μπούτο και βρείτε πλειάδα άλλων εδώ.

Peter Gabriel : The Hub, ένα youtube για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Ο πρώτος δίσκος που αγόρασα στη ζωή μου ήταν το διπλό LP των Genesis, ” The Lamb lies down on Broadway”. Ο ενθουσιασμός της εφηβείας,τα λίγα αγγλικά που καταλάβαινα τότε και οι εφιαλτικές μεταμφιέσεις του Peter Gabriel, πρώτου τραγουδιστή των Genesis, χάραξαν στη μνήμη μου εμβληματικές μαγικές εικόνες και συνετέλεσαν ώστε να μην ξεχάσω ποτέ ούτε το δίσκο, ούτε τον Peter Gabriel. Γι αυτό είναι, όχι χωρίς ενθουσιασμό, που διάβασα στο blog του Lawrence Lessig για τη νέα προσπάθεια του Gabriel που έχει να κάνει με ανθρώπινα δικαιώματα και citizen journalism: το site TheHub φιλοδοξεί να γίνει το κέντρο του citizen journalism γύρω από τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πρόκειται για ένα site φιλοξενίας βίντεο που, κατά τα λόγια των δημιουργών του, είναι

 a place for you to view and contribute human rights-related media, and to take action on what you see.

Το υλικό που έχει το site είναι λίγο ακόμα, αλλά αυτό αναμένεται γιατί το υλικό υποτίθεται ότι θα το συνεισφέρουν οι χρήστες. Όσοι ενδιαφέρονται να συνεισφέρουν, ας πάνε εδώ.
Εγώ πάντως σίγουρα θα κρατήσω το hub στο radar μου.

N95 και Citizen Journalism: Μια προσωπική δικαίωση

Όταν αποφάσισα να πάρω το N95 της Nokia δεν ήταν γιατί ήθελα ένα ακριβό gadget, ούτε γιατί είχα παρασυρθεί από τη αντιπαράθεση με το i-phone. Ο βασικός λόγος ήταν γιατί τα χαρακτηριστικά του το έκαναν μια ιδανική συσκευή για Citizen Journalism: μπορείς να ηχογραφήσεις, φωτογραφήσεις και βιντεοσκοπήσεις οπουδήποτε κι οτιδήποτε και μπορείς να στείλεις τα αρχεία σου στο internet μέσα από κάποιο wlan ή, αν αντέχει η τσέπη μου από 3G που είναι και ευρύτερα διαθέσιμο.

Δεν είχα πολυσυζητήσει αυτό το σκεφτικό γιατί, ομολογώ, φοβόμουν ότι θα με παίρνανε για ψώνιο.

Εν τω μεταξύ, επειδή κάθε μέρα δεν είναι citizen journalism μέρα (για την ακρίβεια πολύ λίγες είναι), βρήκα άλλες χρήσεις για να μην κάθεται το N95 αργόμισθο: άκουσμα podcast στο τραίνο και στο δρόμο, γρήγορη ματιά στο email και στον google reader mobile, facebook mobile κτλ. Γι αυτά μόνο όμως που είναι κι οι λειτουργίες που προσφέρει το iPhone με καλύτερο interface, δεν θα έδινα τα λεφτά που κοστίζουν ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Πριν λίγες μέρες με χαρά κι έκπληξη είδα πως την ιδέα ότι το N95 είναι μια συσκευή για Citizen Journalism την είχαν ‘ασπαστεί’, ούτε λίγο, ούτε πολύ, η ίδια η Nokia και το Reuters! Πως; Σε μια συνεργασία που ανακοίνωσαν, το Reuters πρόκειται να προμηθεύσει επιλεγμένους δημοσιογράφους του με ένα κιτ που αποτελείται από N95, βάση στήριξης για βιντεοσκόπηση, εξωτερικό κατευθυντικό μικρόφωνο, εξωτερικό πληκτρολόγιο (bluetooth) και ηλιακό φορτιστή. Η πρακτική αυτή ενέχει μια ενδιαφέρουσα αντιστροφή: η mainstream δημοσιογραφία αντιγράφει πρακτικές της δημοσιογραφίας των πολιτών. Κι εγώ … χμ, πολύ θα ήθελα τον τρίποδα και τον φορτιστή του κιτ!

Και μιας και μιλάω για το N95 δεν μπορώ να μην κάνω εύφημο μνεία στον vrypan για το hack του wordpress που το κάνει OPML manager για το N95. Άλλωστε είμαστε στο ίδιο (Ν95) στρατόπεδο.

myenet: Ελευθεροτυπία και Citizen Journalism

myenet1.pngΕδώ και λίγες μέρες (από τις 28/8 συγκεκριμένα) η εφημερίδα Ελευθεροτυπία ξεκίνησε τη λειτουργία ένος μπλογκ (myEnet.gr) με στόχο να το κάνει βήμα δημοσιογραφίας πολιτών, μεταξύ άλλων.

Από τεχνολογικής απόψεως το μπλογκ δεν είναι κάτι ιδιαίτερο (ένα ακόμα μπλογκ βασισμένο στο wordpress) δεν ήταν όμως και στις προθέσεις των δημιουργών του να αποτελεί καινοτομία.
Η εστίαση του μπλογκ (προς το παρόν τουλάχιστον) είναι οι επικείμενες εκλογές. Η δε συμμετοχή των πολιτών γίνεται μέσω … email!

Είναι καταρχήν θετικό ότι μια μεγάλη εφημερίδα δείχνει να αντιλαμβάνεται την αξία των social media και του citizen journalism και κάνει ένα βήμα προς την αξιοποίησή τους. Η υλοποίηση όμως χωλαίνει. Και χωλαίνει γιατί φανερώνει είτε έλλειψη θάρρους είτε έλλειψη μελέτης. Εξηγούμαι: τα μπλογκ φέρνουν έντονα την προσωπική σφραγίδα των συντακτών, ακόμα και τα ομαδικά. Η ανάγνωσή τους μεταδίδει το συναίσθημα ότι από την απέναντι πλευρά, υπάρχει ένα πρόσωπο ακόμα κι αν πρόκειται για περσόνα. Ότι μπορείς να αναπτύξεις ένα διάλογο μαζί του με πάθος και ζωντάνια. Στην περίπτωση του myEnet ποια είναι τα πρόσωπα; Ο et (υποθέτω από το ελευθεροτυπία) κι ο admin, κατεξοχήν απρόσωπες οντότητες.

Αλλά κι ο λόγος είναι καθόλα δημοσιογραφικός. Δεν διαφέρει από τη λοιπή αρθρογραφία της εφημερίδας. Με τέτοιο λόγο δεν δημιουργούνται σχέσεις. Τα διαβάζουμε και έντυπα αυτά. Δεν υπάρχει ανάγκη να βρίσκονται σε μπλογκ.

Και με τη συμμετοχή του κόσμου τι γίνεται; Εδώ είναι το μέγα φαουλ:

 

Διαλέξτε τις πιο καλλιτεχνικές, πιο πρωτότυπες
φωτογραφίες που θα τραβήξετε στη διάρκεια των επόμενων ημερών.
Καταγράψτε σε ψηφιακή κάμερα τις εντυπώσεις σας. Γράψτε από την τοπική
τηλεόραση της καλύτερες ατάκες.
Στείλτε μας μαζί ονοματεπώνυμο, την πόλη και την ημερομηνία της
φωτογραφίας/βίντεο, μαζί με μια λεζάντα (πρόσωπα, χώρος κλπ). Μπορείτε
να στείλετε υλικό οποιασδήποτε μορφής (ακόμη και από κινητό) και
ανάλυσης αρκεί να είναι αρκετά καθαρή.

Δηλαδή ρε παιδιά, ο κόσμος να σας λέει το ονοματάκι του, να σας δίνει και το υλικό του (με email) χωρίς καμία εγγύηση ότι αυτό θα δημοσιευτεί, ας πούμε, ότι δεν θα αξιοποιηθεί εμπορικά, ή αν αξιοποιηθεί ότι ο αποστολέας θα έχει ένα όφελος κτλ. κι εσείς καν να μην του λέτε με ποιον μιλάει, σε ποιον απευθύνεται.

Τουλάχιστον ο Ελεύθερος Τύπος που ζητάει κάτι ανάλογο, έχει μπει στον κόπο να στήσει μια μικρή εφαρμογή γι αυτή τη δουλειά. Αν δεν είχατε το χρόνο ή τα μέσα, θα μπορούσατε να φτιάξετε ένα group στο flickr ή στο youtube.

Για να δημιουργήσεις μια σχέση με τον κόσμο (γιατί περί αυτού πρόκειται) πρέπει να δώσεις μια προκαταβολή καλής θέλησης. Τι ακριβώς δίνει στον κόσμο το myenet; Ένα βήμα να πει τις απόψεις του; Όχι. Ένα μέσο για προβολή; Ούτε. Μήπως πληροφόρηση που δεν μπορεί να βρει αλλού. Μπα.

Και τι ζητάει να του πάρει; Ότι καλύτερο έχει. Τσάμπα υλικό για την εφημερίδα. Δεν γίνονται έτσι αυτά τα πράγματα…

mbr-3: Διαφήμιση, flames, citizen journalism και moblogging my way

[display_podcast]

Links της συζήτησης για διαφήμιση

Weekendgeeks Επεισόδιο 63

(Papo ευχαριστώ για την αναφορά στο podcast μου. Θα έπρεπε να σ’ έχω ευχαριστήσει μέσα από το mbr, αλλά ήταν αργά, δεν μιλάω με σημειώσεις και … το ξέχασα. Για να μη λες ότι λέω μόνο τα ξινά).

Φώτης, “Τι έβγαλα από το adsense”

Η διαμάχη Calacanis Winer

Βίντεο στου Αγγελλόπουλου

Ο Καρίμ, ο Πούτιν κι οι ‘αντιστασιακοί’ μπλόγκερς

Δυό βιντεάκια που δείχνουν την εξουσία που φιμώνει και την αντίσταση κάποιων μπλογκερς.

Το πρώτο είναι από το Αλ Ζαζίρα κι έχει τρεις ιστορίες: την ιστορία του Καρίμ, την κατάσταση της δημοσιογραφίας στη Ρωσία του Πούτιν και την μάχη ενός μπλόγκερ μ’ ένα ραδιοφωνικό σταθμό που χρησιμοποιούσε ρατσιστικές προτροπές και χυδαία γλώσσα.

Στο δεύτερο ένας μπλόγκερ της Νέας Υόρκης (λίγο γραφικός) τα βάζει με τους πολιτισμάνους που παραβαίνουν το νόμο.

Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε στη θερινή ραστώνη.

Πρόσκληση σε vloggers (=video bloggers).

Το GroundReport.tv, η τηλεοπτική εκδοχή του GroundReport.com (social media και τα δύο που προάγουν την δημοσιογραφία των πολιτών) ζητάει συνεργάτες.

Αν έχετε ειδησιογραφικό ή ντοκυμαντερίστικο υλικό, και προτίθεστε να το διαθέσετε με άδεια Creative Commons, δεν έχετε παρά να στείλετε μήνυμα στο video@groundreport.com.

Σημειωτέον, το GroundReport.tv είναι τηλεόραση: εκπέμπει πρόγραμμα, πολλές φορές ζωντανό, και στο site του διαθέτει ένα πολύ όμορφο player (δες εικόνα).