Tag Archives: Creative Commons

Johnnie Society: μυθιστόρημα σε Creative Commons – Update

Το έλαβα μέσω email από φίλο αναγνώστη. Δεν το έχω διαβάσει αλλά το ποστάρω γιατί είναι μια ενδιαφέρουσα κίνηση.

Update: Το υποσχέθηκα και το τηρώ: να κι η πρώτη κριτική αναγνώστη (coolplatanos) για το βιβλίο!

Creative Commons κινητικότητα

  1. Ζητούνται μεταφραστές: Εθελοντές εννοείται, για να τελειώσουν την ελληνική μετάφραση των αδειών.
  2. Πνευματική Ιδιοκτησία και ανταλλαγή αρχείων πνευματικών έργων μέσω διαδικτύου: επιστημονική συνάντηση που διοργανώνει η Ένωση  Προστασίας Πνευματικής Ιδιοκτησίας  την Δευτέρα 27 Απριλίου 2009 και ώρα 18.30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (Ακαδημίας 60) με εισηγητή τον κο Χαράλαμπο Γεωργακόπουλο, Δικηγόρο – Δ.Ν
  3. Επιχείρησις Ιουδίθ: βιβλίο του Περικλή Κοροβέση, ελεύθερο για  download με άδεια creative commons. Το δεύτερο αν δεν κάνω λάθος βιβλίο, μετά το βιβλίο του Μίμη Ανδρουλάκη που διατίθεται με όμοιο τρόπο.

ioudith

Η Απογευματινη με Creative Commons και … Copyright -Update

Αναδημοσίευση από το foititakos.gr

Καθώς τσέκαρα τον rss reader μου, έπεσα πάνω σε ένα ενδιαφέρον άρθρο της “Απογευματινής“, το οποίο θα ήθελα πολύ να δω δημοσιευμένο και σε αυτό το blog. Το πρόβλημα με τα άρθρα των “παραδοσιακών μέσων”, είναι πως ποτέ δεν επιτρέπεται να τα χρησιμοποιήσεις… Έχω βαρεθεί να βλέπω στους όρους χρήσης πως “απαγορεύεταιη αναδημοσίευση, ολοκλήρου ή μέρους του κειμένου, χωρίς έγγραφη άδεια από τον εκδότη”. Αυτό είναι η πλέον οπισθοδρομική διατύπωση, μιας και στην εποχή του google, όλοι στο ίντερνετ παρακαλάμε να μας αναδημοσιεύσουν, αρκεί να μας δώσουν ένα link να ανέβει λίγο το pagerank μας…

Μάλιστα, συνήθως απαγορεύεται και η “κατά παράφραση αναδημοσίευση”, δηλαδή ουσιαστικά απαγορεύουν αναδημοσίευση οποιασδήποτε είδησης, παρακινώντας παράλληλα χωρίς να το θέλουν, τους χρήστες να διαδόσουν την είδηση χωρίς να τους δώσουν τα credits, που για εμάς αυτά ακούνε στο όνομα “αναφορά πηγής” (link στην πηγή).

Αυτό που με ξάφνιασε στην επίσκεψή μου στην ιστοσελίδα της “Απογευματινής” (η οποία είναι blog με wordpress για cms) λοιπόν, ήταν η ένδειξη στο κάτω μέρος της σελίδας, “Creative Commons“. Τα Creative Commons για όσους δεν ξέρουν, είναι μία νομική πρωτοβουλία του ακαδημαϊκού Lawrence Lessig, με σκοπό να διευκολυνθούν οι χρήστες στη διάχυση της πληροφορίας…

Η σύμβαση της “Απογευματινής“, επιτρέπει την αναδημοσίευση και τη διανομή της πληροφορίας, χωρίς ιδιαίτερους περιορισμούς και αυτό είναι πολύ ευχάριστο. Μάλλον είναι η πρώτη ελληνική εφημερίδα με Creative Commons, διορθώστε με αν κάνω λάθος.

Μία εφημερίδα του “συντηριτικού” χώρου, δείχνει το δρόμο για το μέλλον των ελληνικών μέσων, βάζοντας τα γυαλιά στους “προοδευτικούς”. Και πάλι συγχαρητήρια.

Ομολογώ κι εμένα με ξάφνιασε, αλλά, κοιτώντας το site της εφημερίδας, βλέπω αυτή την εικόνα:
apogevmatini
Copyright notice δίπλα δίπλα με τα Creative Commons. Ή παρανόηση είναι ή το CC ξέμεινε από το wordpress theme. Μακάρι πάντως να ισχύει.

Update: Όπως παρατήρησε ο Αστέρης στα σχόλια, το copyright έχει φύγει από το υποσέλιδο της Απογευματινής μετά την χτεσινή αρθρογραφία στα μπλογκ για το θέμα.

apogevmatini1

Κι αυτό οδηγεί στο βάσιμο μάλλον συμπέρασμα ότι, ναι, η Απογευματινή συνειδητά παίζει με Creative Commons!

Είναι επίσης δυό πράγματα ακόμα άξια παρατήρησης:

α. Αυτό το ποστ διαμορφώθηκε (-νεται) συλλογικά: Ο Γιώργος Γκριτζάλας παρατήρησε τα creative commons, εγώ την αντίφαση κι ο Αστέρης τη διόρθωση. Κι αυτό κατά τη γνώμη μου δείχνει τη δύναμη της μπλογκόσφαιρας. Κανένας μας δεν είναι ‘ιδιοκτήτης’ ενός θέματος. Η συζήτηση τα αναδεικνύει και τα καθαρίζει. Κι αυτό δεν παλεύεται από καμιά δημοσιογραφία.

β. Η χρήση web 2.0 εργαλείων από τους οργανισμούς έχει το πλεονέκτημα ότι τους κρατάει γρήγορα ενήμερους και τους επιτρέπει να κάνουν ταχείες διορθωτικές κινήσεις. Προφανώς, κάποιος στην  Απογευματινή είδε τα pingback από τα blog κι έψαξε το θέμα. Αν η Απογευματινή δεν χρησιμοποιούσε wordpress αλλά ήταν ένα παραδοσιακό site, τα  pingback θα ήταν χτυπήματα στου κουφού την πόρτα. Για να αντιληφθεί ότι κάτι συζητιέται γι αυτήν στην μπλογκόσφαιρα θα έπρεπε να είχε καταφύγει σε κάποιου είδους monitoring  που και ακριβό είναι, και δύσκολο (και απαραίτητο, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα).

Way to go, Web two O!

Radiocommons 5: για μουσική ο λόγος

Μιλάμε για το ccmixter, το jamendo και τη magnatune και παίζουμε ανάλογη μουσική:

Οι Σκοπιανοί ζητάνε τουρίστες

… και προσπαθούν να τους προσελκύσουν μ’ αυτό το μικρό βίντεο που η πρωτοτυπία του είναι ότι κυκλοφορεί με άδεια Creative Commons. Προφανώς το όνομα της χώρας που αναγράφουν στο βίντεο δεν είναι ‘Σκόπια’.
Έχω περιέργεια για το κατά πόσο ένα τέτοιο βίντεο, που κόστισε 190χιλ Ευρώ, με τέτοια διακίνηση μπορεί να έχει αποτέλεσμα.

Οι ίδιο οι Σκοπιανοί εμφανίζονται αρκετά επικριτικοί κι απαισιόδοξοι.

Reblog this post [with Zemanta]

Το τέλος του DRM στη μουσική.

itunesplus20090106

Χτες στο Macworld η Apple έδωσε το τελειωτικό και πολυαναμενόμενο χτύπημα στην τεχνολογία που λέγεται DRM (Digital Rights Management) και που υποτίθεται ότι αποτρέπει την αντιγραφή ενός ψηφιακού έργου: προσφέρει πλέον όλα τα τραγούδια της από το μουσικό κατάστημα iTunes, χωρίς ενσωματωμένο DRM (κλείδωμα, για να το πούμε απλά).

Προσφέρει επίσης την δυνατότητα αναβάθμισης όλων των ήδη αγορασμένων τραγουδιών που είχαν DRM σε ελεύθερα, έναντι αντιτίμου .30$ ανά τραγούδι. Οκ, αυτό δεν ακούγεται πολύ ωραίο, να πληρώσει δηλαδή κανείς 30% επιπλέον σε ότι έχει ήδη πληρώσει για να απελευθερώσει το προϊόν που έχει αγοράσει στο παρελθόν από τις αγκυλώσεις του. Αλλά, λένε, πως αυτό ήταν μέρος του συμβιβασμού που έγινε με τη μουσική βιομηχανία για να δεχτεί την άρση του DRM.

Για τους καταναλωτές είναι μεγάλη υπόθεση γιατί δεν έχουν πια να ακολουθούν περίπλοκες διαδικασίες για να μεταφέρουν το νόμιμα αγορασμένο μουσικό προϊόν από την μια συσκευή τους στην άλλη, ούτε σε περίπτωση βλάβης, να κινδυνεύουν να την χάσουν.

Αλλά τα γεγονότα δείχνουν ότι πιθανώτατα είναι καλά νέα και για τους παραγωγούς και τους μουσικούς. Όσο ανεξήγητο κι αν φαίνεται, το άλμπουμ που αναδείχθηκε best seller για το 2008 στο αντίστοιχο ηλεκτρονικό μουσικό κατάστημα της Amazon,  ήταν το Ghosts I-IV των Nine Inch Nails που παραδόξως προσφερόνταν από το ίδιο το συγκρότημα για ελεύθερο κατέβασμα μέσω bit torrent.

Τι εξηγεί αυτή την παράδοξη συμπεριφορά του κόσμου που προτιμά να πληρώσει κάτι που μπορεί να αποκτήσει ελεύθερα; Μάλλον δύο πράγματα: η ευκολία απόκτησης (κι όποιος έχει αγοράσει μουσική από το iTunes καταλαβαίνει τι σημαίνει αυτό) και το γεγονός ότι οι πραγματικοί φίλοι ενός καλλιτέχνη θέλουν να τον ανταμείψουν για την δουλειά του. Κι αυτοί οι δύο παράγοντες, αν προσμετρηθούν σωστά δικαιώνουν τα καλά νέα για τους παραγωγούς και τους μουσικούς.

Το DRM τελειώνει οριστικά για τη μουσική λοιπόν, αλλά υπάρχουν ακόμα είδη στα οποία παραμένει: Τα audiobooks  κι οι ταινίες.  Για πόσο;

Reblog this post [with Zemanta]

Radiocommons 2: Κινηματογράφος

Στη δεύτερη αυτή εκπομπή μιλάμε για κινηματογράφο.

Κανονικές ταινίες
Ιστορία – Star Wreck , υπάρχει soundtrack, δεν διατίθεται δωρεάν
Cafune (info )

Μικρού μήκους
lo que tú quieras oír (info )

Προσεχώς:
Iron Sky
A Swarm of Angels // Remixing cinema
Ντοκυμαντέρ
Good Copy Bad Copy (info )
Steal this film I & II (info )
Publishing Open Content (info)

Κινούμενα Σχέδια
Big Buck Bunny
Elephant’s Dream
BloodSpell

Φεστιβάλ
100 seconds film festival
OneDotZero


Μουσική που ακούγεται
Pornophonique – Space Invaders
Eva Garcia – Mellow
After The Ice – It happens all the time
Klassick production – If I die
Bezed – Revolution
Archanthropoi – Αινίγματα και Μυστικά

Video : A Shared Culture

http://creativecommons.org/asharedculture/

Radiocommons, εκπομπή 1η

Όπως έλεγα το πρωί, η εκπομπή θα παίξει και στο metablogging radio.  Ιδού λοιπόν.

Για τα show notes, θα σας υποβάλω στον κόπο να πάτε στο radiobubble μιας κι εκεί ανήκει δικαιωματικά η εκπομπή.