Tag Archives: digital archives

Post mortem

458366596_3427d51b4d_m Τι γίνεται η ψηφιακή μας παρουσία όταν αφήσουμε τον μάταιο τούτο κόσμο; Αυτό το μακάβριο κι άβολο ερώτημα έθεσε χτες ο Dave Winer με αφορμή το θάνατο ενός άλλου blogger, του Marc Orchant (από το μπλογκ  us.blognation) και ξεκίνησε μια μεγάλη διεθνή συζήτηση.

Και βέβαια το ερώτημα δεν περιορίζεται στους bloggers αλλά είναι γενικώτερο. Για το ψηφιακό μας κληροδότημα στις επόμενες γενιές δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη σε αντίθεση με το τι θα συμβεί και στο παραμικρό χαρτάκι το οποίο θα αφήσουμε πίσω μας. Και για πολλές περιπτώσεις, θα έλεγε κανείς, δεν έχει νόημα να προβληματιζόμαστε, γιατί χους (από bytes) ήν και εις χουν απελεύσει.

Σε αντίθεση με οτιδήποτε υλικό αφήνουμε πίσω μας, τα ψηφιακά μας χνάρια έχουν μια περίεργα δισυπόστατη φύση: είναι δυνητικά αθάνατα, με την έννοια ότι δεν τα φθείρει σκουριά ή υγρασία κι ότι αναπαράγονται απολύτως. Είναι όμως κι εξαιρετικά φθαρτά σε μια ενέργεια όπως το σβήσιμο ή η αστοχία ενός σκληρού δίσκου. Αλλά η μεγαλύτερη απειλή γι αυτά τα δεδομένα δεν είναι τέτοιας φύσης. Είναι οικονομική. Για να εξακολουθούν να υπάρχουν στον σέρβερ που τα φιλοξενεί κάποιος πρέπει να πληρώνει τους λογαριασμούς. Άμεσα ή έμμεσα. Άμεσα όταν πρόκειται για νοικιασμένο σέρβερ, κι έμμεσα όταν πρόκειται για κάποια υπηρεσία τύπου blogger.

Γιατί θα έπρεπε να ενδιαφόμαστε για το τι θα γίνουν τα δεδομένα που αφήνουμε πίσω μας; Μα γιατί είναι ένα δημιούργημα πολιτισμού. Στις περισσότερες περιπτώσεις απλού καθημερινού πολιτισμού, σε άλλες εξαιρετικού πολιτισμού. Όταν σταδιακά η ανθρωπότητα θα έχει περάσει στην απόλυτα ψηφιακή καταγραφή του λόγου, πως θα διατηρηθούν οι ηλεκτρονικές εγγραφές σαν ιστορικά τεκμήρια; Εί&#957
;αι μια συζήτηση που πρέπει ν’ ανοίξει.

Και για να μην ακούγονται θεωρητικά κι απομακρυσμένα όλ’ αυτά, θα σας πω το παράδειγμα που ήρθε στο μυαλό μου από την πρώτη γραμμή του ποστ του Winner: το μπλογκ της Αμαλίας απετέλεσε μια ιστορική στιγμή στην ελληνική μπλογκόσφαιρα. Από το θάνατό της και μετά, πέραν του ότι συνεχώς εξευτελίζεται με κάθε είδους χυδαία σχόλια, είναι στην διάθεση του όποιου διαθέτει τους κωδικούς πρόσβασης, του τυχαίου χάκερ και τελικά της Google.

Μια πρόχειρη πρόταση που μου έρχεται στο μυαλό είναι η δημιουργία εθνικών ψηφιακών αρχείων που θα καταγράφουν την εξέλιξη του διαδικτύου της χώρας. Σίγουρα θα υπάρχουν κι άλλες; Εσείς τι λέτε;