Tag Archives: email

Spam: μια παλιά αντιγνωμία κι ένας κώδικας συμπεριφοράς

eMail
Image by Esparta via Flickr

Με αφορμή ένα σχόλιο μου στο twitter για το πως αρκετοί νέοι έλληνες χρήστες στο twitter δρουν σαν spammers κάνοντας follow πολλές εκατοντάδες  άλλους έχοντας μόνο ‘αφήσει το ίχνος τους’ μια χούφτα φορές, ο giannoug μου αντέτεινε ότι αυτό δεν είναι spamming γιατί δεν ενοχλεί, κι εξ αυτού θυμήθηκα μια παλιά συζήτηση, νομίζω με τον Νίκο Δραντάκη και τον Στέφανο Κοφόπουλο, για το κατά πόσο υπάρχουν spammers στο twitter.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά:

Ο κλασσικός ορισμός του spam είναι ‘ανεπιθήμητο email που σκοπό έχει να διαφήμισει προϊόν ή υπηρεσία στην καλύτερη περίπτωση, ή να παρασύρει και να παγιδεύσει ανίδεο χρήστη στη χειρότερη’.

Το πρόβλημα με το spam είναι ότι δεν μπορείς να το εξαφανίσεις, γιατί σαν ιός, μεταλλάσεται συνεχώς: ο αποστολέας εμφανίζεται διαφορετικός, το κείμενο κι ο τίτλος παραλλάσουν, και μπορεί τη μια φορά να έχει εικόνες την άλλη όχι.

Ένα σταθερής μορφής μήνυμα είναι εύκολο να το μπλοκάρεις μ’ ένα φίλτρο, αλλά ένα μεταλλασόμενο μήνυμα μόνο ειδικά αντιspamming εργαλεία το πιάνουν, κι αυτά όχι πάντα.

Στο twitter τώρα, όταν κάποιος χρήστης μας κάνει follow,  έχουμε την επιλογή να τον αγνοήσουμε ή να τον μπλοκάρουμε. Ακριβώς γι αυτό το λόγο το following  δεν θεωρείται spam κι ο giannoug κι οι παλιοί μου συζητητές έχουν εκ πρώτης όψεως δίκιο.

Αν δούμε όμως λίγο καλύτερα τη σειρά των ενεργειών:

  • Κάποιος μας κάνει follow
  • Ένα μήνυμα φτάνει στο mail μας που μας ειδοποιεί συνοπτικά για το γεγονός και μ’ ένα σύνδεσμο παραπέμπει στην σελίδα του χρήστη
  • Επειδή δεν μπορούμε να ξέρουμε εκ των προτέρων ποιός είναι αυτός, πηγαίνουμε στην σελίδα του προφίλ του για να πληροφορηθούμε
  • Μια κατάλληλα κατασκευασμένη τέτοια σελίδα, κάλλιστα λειτουργεί σαν διαφημιστικό μήνυμα και μπορεί να περιέχει κι άλλο σύνδεσμο που να μας προτρέπει να πάμε παρακάτω.

Η διαδικασία προσφέρεται θαυμάσια για spam,  πραγματικό spam, και μάλιστα είναι αποτελεσματικότερη από το παραδοσιακό spam στο να φτάσει το μήνυμα σε μας γιατί στο τελευταίο τις περισσότερες φορές αναγνωρίζουμε το ανεπιθύμητο μήνυμα από τον τίτλο κι η μόνη ενέργεια που υποχρεωνόμαστε είναι το  delete ή το mark as spam.

Κι αν αποφασίσουμε να μπλοκάρουμε το χρήστη; Κακό που του κάναμε! Επενδύεται μια νέα ταυτότητα και φτου κι απ’ την αρχή.

Όμως δεν εννοούσα ότι οι νέοι έλληνες χρήστες είναι spammers μ’ αυτήν την έννοια. Όχι. Ελάχιστους τέτοιους έχω δει.

Δεν είναι spammers γιατί επιδιώκουν την προσοχή μας, αλλά γιατί επιδιώκουν την προσοχή γενικώς: προσπαθώντας να κάνουν φίλους μερικές εκατοντάδες ή χιλιάδες παλιότερους χρήστες φανερώνουν ότι στην πραγματικότητα δεν θέλουν φίλους αλλά ακροατές. Κι έχουν ένα πολύ ισχυρό σύμματο στο να το πετύχουν: την ματαιοδοξία μας. Γιατί, ναι, όλοι βεντετίζουμε λίγο ή πολύ και καμαρώνουμε που έχουμε ‘κοινό’, όταν κάποιος επιδιώκει να γίνει ‘φίλος’ μας.

Προφανώς δεν έχω φάρμακο για τις αδυναμίες του ανθρώπινου χαρακτήρα από καταβολής κόσμου, αλλά αν κάποιος νέος χρήστης του twitter θα ήθελε να ακούσει μια συμβουλή για το τουϊτερικό σαβουάρ βιβρ, θα του πρότεινα τα εξής:

  1. Πρώτα φτιάξε την σελίδα του προφίλ σου έτσι που να είναι αποκαλύπτική του ποιός είσαι και ποιά είναι τα ενδιαφέροντά σου.
  2. Γράψε λίγα tweets ακόμα κι αν δεν έχεις κανένα που να σ’ ακολουθεί για να δώσεις ένα στίγμα και για ν’ ασκηθείς λίγο.
  3. Έπειτα ακολούθα 10-20 ανθρώπους που γνωρίζεις ή που έχεις ακούσει ότι μιλάνε για πράγματα που σ’ ενδιαφέρουν και προσπάθησε να μπεις στην ‘συζήτηση’ σχολιάζοντας, προσθέτοντας πληροφορίες και γενικά συνεισφέροντας.
  4. Δες με ποιούς συνδιαλέγονται και ακολούθα σιγά σιγά αυτούς που σ’ ενδιαφέρουν. Είναι σίγουρο ότι αρκετοί θα σε ακολουθήσουν επίσης.

Από κει και πέρα θα βρεις τα υπόλοιπα μόνος χωρίς να γίνεσαι ενοχλητικός.

Reblog this post [with Zemanta]

Gmail, gfail και αλεξίπτωτα σωτηρίας

Σήμερα το gmail γνώρισε ημέρες δόξης από την ανάποδη. Άγνωστο πόσοι χρήστες ανά την υφήλιο έμειναν ξαφνικά στα κρύα του λουτρού.

gfail

Κι ενώ τη στιγμή έχει ήδη αρχίσει να επανέρχεται, ακούγονται ήδη πολλές φωνές κριτικής για το gmail, την google, το cloud computing, το software as a service, την απόδραση Παλαιοκώστα .. ώπα, αυτό είναι απ’ αλλού 🙂

Κατά προτροπή ενός φίλου στο twitter, είπα να γράψω 2-3 τρόπους αποφυγής της ‘καταστροφής’ σε μελλοντική τέτοια περιπέτεια.

α. POP/IMAP

Οκ, καλό το web interface του gmail αλλά έχε καβάτζα και κανένα email client (Outlook, Thunderbird, apple mail, evolution κτλ).  Σημειωτέον ότι παρότι το gmail web interface δεν δούλευε, όσοι χρησιμοποιούσαν client, συνέχισαν να δουλεύουν. Άσε που τουλάχιστον έχεις τα παλιά σου μηνύματα διαθέσιμα.

Μπορείς να ρυθμίσεις λοιπόν,  τον client σου να παίρνει το email από τον server του gmail με δύο τρόπους: pop ή imap.

enable_pop

imap_enable

β.  Offline access

Για πρόσβαση στα παλαιότερα email χωρίς σύνδεση, εδώ και λίγο καιρό το gmail προσφέρει την δυνατότητα αυτή μέσω Gears. Χρειάζεστε ένα browser που να υποστηρίζει gears (οι περισσότεροι γνωστοί υποστηρίζουν).

Εγκαταστήστε το Gears στον browser και μετά, κάποια καλή μέρα που δουλεύει το gmail,  και μετά:

  1. Click Settings and click the Labs tab.
  2. Select Enable next to Offline Gmail.
  3. Click Save Changes.
  4. After your browser reloads, you’ll see a new “Offline0.1” link in the upper righthand corner of your account, next to your username. Click this link to start the offline set up process and download Gears if you don’t already have it.

γ. Email forwarding

Γενικά είναι καλή ιδέα να μην εξαρτάστε από ένα και μόνο πάροχο. Αν μπορείτε κάντε όλα τα email από το gmail forward σε κάποιο λογαριασμό άλλου παρόχου (αρκεί να έχει την χωρητικότητα που απαιτείται. Το gmail δίνει 7+ GB αυτή τη στιγμή).

Πηγαίνουμε και πάλι Settings>Forwarding and POP/IMAP>Forwrding

forward

Αυτά, έτσι στα γρήγορα (ακολουθώ την αρχή του Corry Doctorow που λέει “αν σκέφτεσαι να γράψεις κάτι, μην καθυστερείς για να το διορθώσεις ή να το συμπληρώσεις. Οι αναγνώστες σου θα το κάνουν καλύτερα από σένα”).

Απώλεια ρυθμίσεων από το facebook (update)

Εδώ και λίγες μέρες είχα πάψει να παίρνω ειδοποιήσεις για γεγονότα στo facebook. Μόλις δε τώρα έλαβα το παρακάτω email:

Unfortunately, the settings that control which email notifications get sent to you were lost. We’re sorry for the inconvenience.

To reset your email notification settings, go to:

http://www.facebook.com/editaccount.php?notifications

Thanks,
The Facebook Team

Δυσκολεύομαι να καταλάβω τι έχει συμβεί, κυρίως γιατί αφορά ειδοποιήσεις με mail, μια ευαίσθητη περιοχή που αν παραβιαστεί μπορεί να γίνει μια θαυμάσια μηχανή για σπαμ.
Άλλοι με παρόμοιο πρόβλημα;

Update: Τελικά το πρόβλημα και είναι γενικώτερο και το έχουν ανακαλύψει άλλοι πριν από μένα.

Reblog this post [with Zemanta]

Το “μυστήριο” με το σπαμ

Τελευταία όταν ανοίγω το εταιρικό μου mailbox, έρχομαι αντιμέτωπος με 50 τουλάχιστον μηνύματα που θέλουν να με πείσουν ότι το έχω μικρό και μόνο με Viagra μπορώ να ικανοποιήσω την ερωτική μου σύντροφο. Τίποτα καινούργιο στο περιεχόμενο αλλά μεγάλη διαφορά στο πλήθος. Γιατί και στο παρελθόν το ίδιο spam λάμβανα αλλά σε δόσεις που μπορούσα να κάνω πλάκα γι αυτό. Το να σβήνω κάθε τρεις και λίγο αυτά τα άθλια μηνύματα δεν είναι μόνο κουραστικό κι εξοργιστικό, κατατείνει τελικά να μη θέλω να χρησιμοποιώ το email καθόλου.

Πάντως, κι αυτό το λέω χωρίς ίχνος διαφημιστικής πρόθεσης, η εικόνα στα mailbox του Gmail, είναι τελείως διαφορετική. Σπάνια, βλέπω ανεπιθύμητα μηνύματα. Το antispam της Google κάνει πραγματικά καλή δουλειά, σε βαθμό που, αν γινόταν, θα μετέφέρα το εταιρικό μου email σε gmail (διατηρώντας βέβαια το domain μου).

Spam Chart

Πηγή: Official Google Blog

Αλλά οι λύσεις που δίνει η Google στο θέμα  είναι για μεγάλους παίκτες απ’ όσο ξέρω.

Ενα ακόμα ενδιαφέρον με το Gmail antispam σύστημα είναι ότι πια χρησιμοποιεί και OCR (Optical Character Recognition) τεχνολογίες για να αναγνωρίζει τα μηνύματα που στέλνονται με μορφή εικόνας. Κι άλλοι το κάνουν, αλλά αυτό που εντυπωσιάζει στη Google είναι οι εσωτερικές συνέργιες που έχει με τα άλλα προϊόντα της. Το OCR, για παράδειγμα, προέρχεται από την συσσωρευμένη εμπειρία ψηφιοποιήσεων για τα Google Books. Πόσο αποτελεσματικό είναι, μόνο από το αποτέλεσμα μπορεί να το κρίνει κάποιος που δεν έχει πρόσβαση στα άδυτα της Google. Και το αποτέλσμα είναι θετικό, αλλά δεν επέρχεται μόνο από μια ταχτική αντιμετώπισης του σπαμ (:OCR).

Εν κατακλείδι όμως το ερώτημα δεν είναι ποιές τεχνολογίες αντισπάμ είναι οι καλύτερες. Δεν είναι καν το γιατί στέλνονται αυτά τα μηνύματα ούτε το ποιοί τα στέλνουν. Το ερώτημα είναι γιατί δεν τους πιάνουν. Όταν ένα μήνυμα σε καλεί σε οικονομική δοσοληψία, κάπου πρέπει να υπάρχει ένα αποδέκτης. Δεν είναι προφανές ότι κυνηγώντας αυτόν που επωφελείται από το σπαμ, κυνηγάς τελικά το ίδιο το σπαμ; Δεν ξέρω αν υπάρχει νομικό κενό ή κενό βούλησης. Κι αν υπάρχει κενό βούλησης, γιατί υπάρχει; Προστατεύονται οι σπάμμερς από υψηλά ιστάμενους; (Δεν μιλάω ειδικά για Ελλάδα, για να μην παρεξηγηθώ). Ή προστατεύονται από την αδράνεια και την αμέλειά τους (και μας);

Ο θάνατος του email

Μια φορά κι ένα καιρό το πρώτο πράγμα που έκανε κανείς όταν αποκτούσε πρόσβαση στο Ίντερνετ, ήταν να ανοίξει κάποιο λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και να αρχίσει να επικοινωνεί για προσωπικούς κι επαγγελματικούς σκοπούς.
Η πρώτη δική μου εμπειρία, ήταν μ’ ένα εταιρικό email σ’ ένα παλιο VAX, στο οποίο έμπαινα με dialup σύνδεση στην Ολλανδία! Αυτά ένα χρόνο πριν το 1995 και την άφιξη των browsers στην αγορά που ‘εκδημοκράτησε’ το ίντερνετ.
Από τότε μέχρι σήμερα δοκίμασα δεκάδες mail clients και web συστήματα (Eudora, Netscape, Outlook, Thunderbird, Κmail, yahoo mail, gmail, hotmail, netscape mail κ.α.) για να φτάσω σήμερα να έχω 7-8 λογαριασμούς για διάφορους σκοπούς όπου το 90% των μηνυμάτων που λαμβάνω είναι σπαμ!

Διαβάζοντας λοιπόν την είδηση ότι οι σπάμμερς βρήκαν τρόπο να δημιουργούν αυτόματα ταχυδρομικές θυρίδες στο yahoo mail και στο hotmail, το πήρα απόφαση: Δεν υπάρχει μέλλον γι αυτή τη μορφή επικοινωνίας. Ακόμα κι αν η είδηση δεν αληθεύει, η ουσία παραμένει η ίδια. Η τόσο ευρεία εκμετάλλευση αυτής της μορφής επικοινωνίας για ηλίθιους διαφημιστικούς σκοπούς και για phishing δεν προμηνύει τίποτα καλό για το μέλλον της. Κι η άποψη αυτή δεν είναι μόνο προσωπική. Την μοιράζονται κι άλλοι που έχουν νοιώσει το πρόβλημα καλύτερα.

Τι θα γίνει λοιπόν; Πως θα επικοινωνούμε στο ιντερνετ;
Καταρχήν η εταιρική επικοινωνία που έρχεται με τη σπαστική μορφή των newsletter είναι τελείως για τα μπάζα. Το πιο απλό που έχουν να κάνουν τα τμήματα μάρκετιν των εταιρειών, είναι να αντικαταστήσουν τα newsletter με ένα feed από το τμήμα των ειδήσεων της ιστοσελίδας τους ή, αν έχουν μπει βαθειά στο νόημα, από το εταιρικό μπλογκ.
Για την προσωπική επικοινωνία, μιας κι ο περισσότερος κόσμος πια είναι σε κάποιο social network ή έχει κάποιο μπλογκ ή προσωπική ιστοσελίδα, η φόρμα επαφής (contact form) είναι μια προσωρινή λύση. Δεν σ’ αναγκάζει να δημοσιεύσεις διεύθυνση email που γρήγορα θα γίνει βορά των σπάμμερς, ενώ με το CAPTCHA, κρατάει ακόμα μια απόσταση ασφαλείας. Αλλά αυτό ισχύει κυρίως για επικοινωνία με αγνώστους, γιατί οι προσωπικές επικοινωνίες έχουν άλλο κανάλι εδώ και πολύ καιρό: τα προγράμματα instant messaging. Για να μη μιλήσω για τα SMS

Το email  είναι πια  το αντίστοιχο του τηλέγραφου στην εποχή του fax. Και δυστυχώς χωρίς τους ρομαντισμούς των  τηλεγραφόξυλων της άγριας Δύσης…