Tag Archives: feed

Ποιοί είστε;

whoru

Κοιτάζω τον μετρητή του feedburner που μου λέει ότι οι συνδρομητές του feed αυτού του  μπλογκ πλησιάζουν τους χίλιους κι απορώ. Αν κάνω την αριθμητική είναι καμιά 30αριά οι πιο συχνοί σχολιαστές εδώ. Πες ότι ξέρω κι άλλους εκατό από διάφορα άλλα μέσα, πάμε στους εκατόν τριάντα. Άντε και καμιά εικοσαριά να είναι μηχανές, aggregators, κάτι δικοί μου λογαριασμοί σε άλλα δίκτυα, φτάνουμε τους εκατόν πενήντα.

Για εκατόν πενήντα έχω μια ιδέα τι γίνεται λοιπόν.

Οι υπόλοιποι 850 ποιοί είστε;

Πόσοι διαβάζετε αυτό το μπλογκ και δεν έχετε δηλώσει ποτέ με κάποιο τρόπο την παρουσία σας; Και γιατί εξακολουθείτε να μένετε στο σκοτάδι; Δικαίωμά σας βέβαια, αλλά τα  social media είναι αμφίδρομα. Ο καθένας αφήνει το ίχνος του.

Σας προσκαλώ / προκαλώ λοιπόν: όσοι δεν έχετε σχολιάσει ή εμφανιστεί ποτέ, κάντε μια εξαίρεση. Δηλώστε το. Δεν ζητάω ονοματεπώνυμο. Μπορείτε να σχολιάσετε και τελείως ανώνυμα. Απλά αφήστε ένα σημάδι. Για να πιστέψω ότι υπάρχετε. Αλλιώς θα νομίζω ότι με διαβάζουν φαντάσματα 🙂

Photo by  sinéad marguerite

H καλύτερη δουλειά κι οι αναδουλειές στις ειδήσεις

Διαβάζω ταχτικά το feed που φέρνει από το Google news τις ειδήσεις από τα ελληνικά media που γράφουν για μπλογκς. Τώρα που άνοιξα τον Google Reader όμως κι είδα αυτή την εικόνα αναρωτιέμαι μήπως τα μπλογκ δεν είναι απλά άλλη μια γραφική είδηση.

Δείτε πόσα μέσα αναπαράγουν την είδηση (με ίτρινο αστεράκι)  για τη θέση  φύλακα – μπλόγκερ σε κάποιο εξωτικό νησί…

Δεν λέω, πλάκα έχει. Αλλά δεν είναι και το σοβαρότερο θέμα του κόσμου.

2009-01-14_2329

“Περάστε κι απ’ αυτό το μπλογκ…”

Αφορμή για το παρόν είναι ένας εκνευρισμός του απογεύματος που προκλήθηκε από mail που μου ανήγγηλε ποιό είναι το νέο ποστ σε κάποιο μπλογκ. Είναι σαφές ότι ούτε είχα ρωτήσει, ούτε και  μ’ ενδιέφερε.

Αφού έγραψα στο  twitter πως, από δω και μπρος,  ότι παρόμοιο λαμβάνω   θα το στέλνω στον Καιάδα, είπα να το δω λίγο πιο ψύχραιμα. Γιατί τελικά νομίζω ότι στις περισσότερες περιπτώσεις επικρατεί άγνοια συνδιασμένη με επιθυμία για γρήγορη ανάδειξη, κι όχι πραγματικά κάποια σκοτεινή πρόθεση.

Γι αυτό θα προσπαθήσω να πω γιατί, κατά τη γνώμη μου, αυτή η μέθοδος προσέγγισης αναγνωστών σε ένα μπλογκ είναι λάθος και πρέπει να αποφεύγεται.

Όπως αυτός που μιλάει συνέχεια για τον εαυτό του έχει μικρή πιθανότητα να γίνει αγαπητός σε μια παρέα, έτσι κι ένα μπλογκ που προσπαθεί να προωθήσει τη δική του ατζέντα και μόνο, γεννά ανάλογα συναισθήματα.

Όπως σπάνια ακούμε τον τυχαίο τύπο που αγορεύει στο δρόμο, ή τον περίεργο που μας πιάνει απρόσκλητος συζήτηση, έτσι συμβαίνει και μ’   ένα μπλογκ που προσκαλεί αναγνώστες μέσω email.

Χρησιμοποιώ επίτηδες αυτές τις αναλογίες με δυσάρεστα πρόσωπα, γιατί τα μπλογκ είναι κατεξοχήν προσωπικός τρόπος έκφρασης. Μιλάει ο μπλογκερ, δεν είναι δελτίο ειδήσεων, ακόμα κι αν το αντικείμενο είναι ειδησεογραφικό. Για να μιλήσεις και να μην είσαι ο τρελός του δρόμου, ο γελοίος της παρέας, ο ενοχλητικός, πρέπει πρώτα να μπεις στην συζήτηση, δηλαδή να ακούσεις.

Πως να θεωρήσω ότι έχει ‘ακούσει’ κάποιος που με καλεί να διαβάσω κάτι για θεματικό αντικείμενο για το οποίο ποτέ δεν έχω ενδιαφερθεί, διαβάσει  ή σχολιάσει, σε μπλογκ ή σε άλλο social medium;

Για να μπεις στη συζήτηση, γιατί όλη η μπλογκόσφαιρα ένα δίχτυ συζητήσεων είναι, πρέπει πρώτα να ακούσεις. Να δεις τι συζητιέται, τι ταιριάζει στα ενδιαφέροντά σου και ‘ποιός’ το εκφωνεί. Να διαβάσεις, να σχολιάσεις, να παρακολουθήσεις.

Αν σχολιάσεις έντιμα και καταθέσεις την άποψη σου σε παρόμοιας θεματικής με σένα μπλογκ , κάποιοι θα σε δουν, θα δουν τι λες κι αν το βρουν ενδιαφέρον, θα έρθουν στο μπλογκ σου, θα γραφτούν στο feed σου και θα σε σχολιάσουν με τη σειρά τους.

Αν θες να είσαι πιο in, πήγαινε σε νέα εργαλεία συζήτησης: μπες στο twitter, στο friendfeed, στο sync live, μοιράσου ποστ από το google reader, μοιράσου links στο delicious, προμοτάρησε ότι νομίζεις ότι αξίζει σε site  σαν το buzz, το blogz, το foracamp, το digg, το freestuff κ.α.

Αναζήτησε το τι θεωρούν οι άλλοι ενδιαφέρον σ’ αυτά τα social bookmarking εργαλεία και σχολίασε.

Η λογική του να προωθώ το περιεχόμενο που δημιουργώ με email είναι ξένη στους μπλόγκερς. Είναι πολύ web 1.0. Θυμίζει καμπάνια μάρκετιν, απ’ αυτές που επιχειρούν οι μικρότερες συνήθως εταιρείες και που είναι με το ένα πόδι στο σπαμ.

Ένα μπλογκ δεν είναι portal. Δεν υπάρχει για να έχει επισκέπτες. Υπάρχει για να καταθέτει μια άποψη. Υπάρχει για να συζητά. Υπάρχει για να έχει αναγνώστες. Κι οι αναγνώστες είναι συμμέτοχοι, δεν είναι πελάτες. Είναι ισότιμοι, αν όχι καλύτεροι.

Δεν υπάρχουν τρικ και κόλπα για γρήγορη ανάδειξη στη μπλογκόσφαιρα. Για όσους προτιμούν τα κόλπα υπάρχει το τσίρκο…

Η φωτογραφία από τον Roadsidepictures.

Reblog this post [with Zemanta]

Μικρές αγγελίες αλα Web 2.0

Μια από τις πρώτες πετυχημένες εφαρμογές αυτού που έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε Web 2.0 ήταν το περιβόητο πια Craigslist, το site που οι χρήστες του μπορούσαν να δημοσιεύουν ελεύθερα μικρές αγγελίες παντός είδους.

Δεν θυμάμαι/γνωρίζω αν το concept της δωρεάν μικρής αγγελίας από τους χρήστες για τους χρήστες είχε δοκιμαστεί και πριν, αλλά σίγουρα η προσπάθεια του Craiglist ήταν η πρώτη τόσο επιτυχημένη.

Τέτοιου τύπου παραδείγματα δεν έχουμε δει πολλά στο ελληνικό web 2.0 στερέωμα σε αντίθεση με social bookmarking, blogs, social networks ή user generated content something sites. Γιατί άραγε; ΄Ισως γιατί δεν υπήρχαν πολλές (ή απλά καλές) open source λύσεις και που να μπαίνεις στον κόπο να δημιουργήσεις κάτι 🙂

Τελευταία έχω δει δύο όμως που αξίζουν αναφοράς. Τις πιάνω με τη σειρά που τις αντιλήφθηκα (και με πολύ καθυστέρηση).

To GreekEstate είναι ένα site αγγελιών για ακίνητα. Οι αγγελίες ακινήτων παραδοσιακά ήταν πολύ φτωχές σε τρόπο παρουσίασης στις εφημερίδες (μικρό κειμενάκι με λίγες λέξεις) αλλά αποτελούσαν ένα καλό εισόδημα γι αυτές. Η υπηρεσία όμως που πρόσφεραν προς τους χρήστες ήταν μειωμένη γιατί οι περισσότερες προέρχονταν από μεσιτικά και έμοιαζαν απελπιστικά μεταξύ τους. Αυτός που αναζητά σπίτι, πριν αρχίσει να παίρνει τους δρόμους, θέλει μια καλυτερη εικόνα για το τι πρόκειται να βρεί.

Ο παγκόσμιος ιστός έλυσε αρχικά το πρόβλημα του πλούσιου περιεχομένου, επιτρέποντας εμφάνιση αγγελιών συνοδευόμενες από φωτογραφίες και χάρτες, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις αντέγραψε τη λογική των εφημερίδων για την πληρωμένη καταχώρηση. Τώρα που κι οι εφημερίδες επιτρέπουν τη δωρεάν καταχώρηση, το νε επιμείνουν οι ιστοσελίδες στο παλιό μοντέλο θα ήταν υπερβολικά πασσέ για το ίντερνετ.

Το GreekEstate ακολουθεί τη βασική λογική του Web 2.0 “από τον κόσμο για τον κόσμο”. Όποιος θέλει μπορεί να καταχωρήσει κι όποιος θέλει μπορεί να αναζητήσει. Χρησιμοποιεί ajax σε διάφορα σημεία (αναμενόμενο) όπως στις φόρμες αναζήτησης π.χ. Για χάρτες χρησιμοποιεί, τι άλλο, Google Maps.

Σημαντικό είναι ότι λειτουργεί βασικά με τη λογική της αναζήτησης (απλής και δομημένης) κι όχι με ατελείωτες λίστες ακινήτων που πρέπει να σκανάρεις με το μάτι. Επιπλέον προσφέρει και feed για τις αναζητήσεις, πράγμα που επιτρέπει στο χρήστη να μην επιστρέφει ξανά και ξανά αλλά να ειδοποιείται όποτε υπάρχει νέα πληροφορία.

Το business model του είναι monetization από πληρωμή καταχωρήσεων ακινήτων και διαφήμιση (adsense, banners κτλ), προς το παρόν τουλάχιστον.

Έχω την εντύπωση ότι δεν έχει πολύ περιεχόμενο ακόμα κι αυτό μάλλον οφείλεται στο internet illiteracy των ανθρώπων που ασχολούνται με τα σπίτια. Κρίμα γιατί είναι μια προσπάθεια που μπορεί να αποβεί πολύ χρήσιμη.

Έγραψαν επίσης

Το jobsite, είναι ένα site αγγελιών προσφορά κι ευρέσεως εργασίας πολύ πιο πρόσφατο από το GreekEstate (βδομάδες αντί για μήνες). Είναι δημιούργημα του web designer Πέτρου Δημητριάδη και της nohsys.net. Να πω ότι τη γραφιστική δουλειά του Δημητριάδη την παρακολουθώ και την βρίσκω σαν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες που κυκλοφοράνε εν Ελλάδι. Το jobsite δεν ξεφεύγει από τον κανόνα.

Έχει ήδη 52 αγγελίες εργασίας (τη στιγμή που γράφεται το παρόν), μάλλον λίγο geeky οι περισσότερες, αλλά αυτό απλά λέει ότι το πήραν είδηση πρώτοι ήταν οι του συναφιού. Ή, ίσως, ότι στην πληροφορική βιάζεται ο κόσμος να αλλάξει δουλειά 🙂

Κι εδώ υπάρχει η λογική της αναζήτησης Google like, και με δυνατότητα για περαιτέρω refining με advanced αναζήτηση, αλλά δεν λείπουν κι οι λίστες. Κι εδώ ajax κι RSS Feed, κι επίσης, όπως λέει και στο logo, διασύνδεση με Google Maps (δεν μπόρεσα να την κάνω να δουλέψει. My bad?)

Μου έκανε εντύπωση ότι από γεννησιμιού του προσπαθεί να δημιουργήσει fan base πουλόντας μπλουζάκια, καπέλλα,κούπες κι άλλα με το logo του κι αυτό συνάδει με το ότι τo jobsite δεν είναι εμπορικό εγχείρημα, δεν αποσκοπεί, δηλαδή, στο κέρδος κι αυτό σίγουρα θα του κερδίσει φίλους.

Είμαι σίγουρος ότι έχουμε να δούμε κι άλλες λειτουργίες από το jobsite στο μέλλον.

Έγραψαν επίσης

Καλή επιτυχία αμφότεροι!

Η διαδικτυακή αθανασία

  • Με αφορμή αυτό το βίντεο από το Seesmic (o διάλογος είναι μόλις χτεσινός)

γύρω από τη δημιουργία μιας δυνητικής (virtual) αθανασίας μέσα στο διαδίκτυο,

  • με αφορμή αυτό το ποστ  για την ανεξίτηλη κακή φήμη που θα ακολουθεί μια ομάδα εφήβων που ξυλοκόπησαν μια κοπέλλα, βιντεοσκόπησαν τον ξυλοδαρμό και ανέβασαν το βίντεο στο youtube,
  • με αφορμή το ποστ και τα σχόλια του Αλέξανδου απ’ όπου φαίνεται πως κάποια ελληνάκια (~13 χρονών) έχουν την αφέλεια να ανεβάζουν γυμνές ή ημίγυμνες φωτογραφίες τους στο hi5,

θέλω να θυμήσω και να θυμηθώ πως ότι κάνουμε, ότι γράφουμε, ότι ανεβάζουμε σαν φωνή, φωτογραφία ή βίντεο στο διαδίκτυο, δεν σβήνει.

Δυνητικά μπορεί να μην σβήσει ποτέ, ακόμα κι αν έχουμε την αφέλεια να νομίζουμε ότι εξαφανίζοντας ένα δυο λογαριασμούς στο blogger ή στο flickr, καθαρίσαμε.

Πέραν των υπόγειων διαδρομών του περιεχομένου στους ίδιους τους παρόχους (backup, redundant συστήματα κτλ), πέραν των cache των μηχανών αναζήτησης, το περιεχόμενο στις περισσότερες περιπτώσεις έχει ταξιδέψει μέσα από κάποιο feed κι έχει πολλαπλασιαστεί, αναπαραχθεί κι αποθηκευτεί σε άγνωστο πόσες μεριές.

Μπορεί, λοιπόν, να μη μας ενδιαφέρει η δυνητική αθανασία, αλλά σίγουρα σας απασχολεί η υστεροφημία, ακόμα κι όταν αφορά το περιορισμένο ‘κοινό’ της οικογένειας και των απογόνων μας.

Ότι δεν θα σας άρεσε να σας ακολουθεί σα διαδικτυακό στίγμα ες αεί, σβήστε το στο μόνο μέρος που μπορεί να σβηστεί αποτελεσματικά: στο μυαλό σας πριν φτάσει στο πληκτρολόγιο.

Metamarks plugin: version 0.4

Το wordpress plugin μας έφτασε στην 0.4 έκδοση. Η έκδοση ήταν αναγκαία γιατί έχουν διαφοροποιηθεί τα πράγματα στον χώρο του social bookmarking.

Συγκεκριμένα, δεν υπάρχουν πλέον τα Mindblog και Shootme.
Στη θέση τους θα βρείτε τα Blogspace και Freestuff που είχαν ζητηθεί στο παρελθόν.

Επίσης έχουμε δυο διεθνείς προσθήκες μιας κι είναι τόσο διαδεδομένες: το del.icio.us και το Google Bookmarks

Επισημαίνεται ότι οι τέσσερεις νέες υπηρεσίες που προστέθηκαν είναι απλό bookmarking κι όχι bookmarking με ψήφο, όπως οι λοιπές.

Από λειτουργική άποψη, υπάρχει πλέον η δυνατότητα να εμφανίζονται μόνο links αντί για εικονίδια.

Τέλος, μια μικρή αλλαγή στην παλιά συμβουλή για να μην εμφανίζονται τα εικονίδια στο feed, ούτως ώστε να μην δημιουργείται πρόβλημα όταν απενεργοποιείται το plugin (περίπτωση upgrade του wordpress):

Όποιος θέλει να το προσπαθήσει, ας κάνει τα ακόλουθα:

Ας εντοπίσει το αρχείο<το μπλογκ url>/wp-content/plugins/metamarks/metamarks.php,

ας πάει στη γραμμή 45 64 και ας την κάνει comment, κάπως έτσι:

//add_filter(’the_content’, ‘bm_frame’);

Έπειτα ας πάει στα δυο αρχεία στο theme του:

<το μπλογκ url>/wp-content/themes/το theme σας/index.php
<το μπλογκ url>/wp-content/themes/το theme σας/single.php

να εντοπίσει την γραμμή του κώδικα στο καθένα που είναι κάπως έτσι:

< ?php the_content('Read the rest of this entry »'); ?>

κι ας προσθέσει από κάτω τον εξής κώδικα:

< ?php echo bm_frame(null);?>

<?php if(function_exists(‘bm_frame’)) echo bm_frame(null);?>

Αυτό είν’ όλο…

Η οικονομική αξία ενός μπλογκ

Δεν έχουμε δει ακόμα αγοραπωλησίες μπλογκ στην Ελλάδα, αλλά επειδή κάποτε θα το δούμε κι αυτό, ας κάνουμε έτσι πολύ νωρίς το ερώτημα: με βάση τι θα αποτιμούσαμε την αξία ενός μπλογκ, αν θέλαμε να το πουλήσουμε (κι αν υπήρχε αγοραστής βέβαια);

Στον Problogger αναφέρονται μια πλειάδα από παράγοντες από τους οποίους αυτοί που κρατάω είναι οι ακόλουθοι:

  • Επισκέπτες και pageviews
  • Αριθμός συνδρομητών στο feed
  • Technorati Ranking
  • Αριθμός ποστ

Ο λόγος που κρατάω μόνο αυτούς είναι γιατί είναι ποσοτικοί και σχετικά επαληθεύσιμοι. Λέω σχετικά γιατί η επισκεψιμότητα παίρνει πολύ νερό κι ο αριθμός των εγγεγραμμένων στο feed είναι εντελώς σκοτεινό νούμερο, αφού δεν έχεις καμιά άλλη ένδειξη πέραν του τι είδους feed reader χρησιμοποιεί ο εγγεγραμμένος.

Αρκετά αντικειμενικό κι επαληθεύσιμο είναι το technorati ranking, γιατί μετράει links τα οποία κάποιος μπορεί να δει και να εκτιμήσει την ποιότητά τους.

Ο αριθμός των ποστ είναι κάτι που αποκτά νόημα αν τα έχει διαβάσει κανείς (γιατί μπορεί να είναι μπούρδες) κι αν κάνει μια ανάλυση λέξεων κλειδιών, για να δει τι traffic από μηχανές αναζήτησης μπορεί να οδηγηθεί στο μπλογκ

Από μια ανάλυση, προκύπτει πάντως μια τιμή της τάξης των 30 Ευρώ ανά συνδρομητή. Με διακόσιους συνδρομητές, όπως έγραφε ο μετρητής πριν ‘μεθύσει’, θα έπιανα λοιπόν 6000 Ευρώ.

Καλά είναι;

Μπα. Δεν πουλιέμαι τόσο φτηνά 😉

Powered by ScribeFire.

Το μπλογκ του Δ. Αβραμόπουλου

Update: Το μπλογκ από τα νυν μπήκε στα προσεχώς, όπως πρόσεξε ένας σχολιαστής. Σωστά μεν, αλλά όλα τα σχόλια του κόσμου τι έγιναν; Τα έφαγε η μαργμάγκα;


Από μια, όχι και τόσο κολακευτική  αναφορά στο press-gr, αντιλήφθηκα την ύπαρξη του μπλογκ του Δημήτρη Αβραμόπουλου. Ο λόγος που στέκομαι και γράφω γι αυτό δεν έχει καμιά σχέση με πολιτική ή με το πρόσωπο του συγκεκριμένου πολιτικού, αλλά γιατί πιστεύω ότι το συγκεκριμένο μπλογκ είναι ‘μπλόγκ’ με εισαγωγικά.

Κι εξηγούμαι:

Ο κος Αβραμόπουλος επέλεξε να αναθέσει σε μια ελληνική εταιρεία κατασκευής ιστοσελίδων να του φτιάξει ένα μπλογκ, μάλλον για να διαφοροποιηθεί από τους πολιτικούς που  διαθέτουν όχι αυτόνομα μπλογκ, αλλά hosted σε κάποια γνωστή υπηρεσία. Η κατασκευή όμως μιας ιστοσελίδας δεν είναι κατασκευή μπλογκ.
Πέραν των βασικών μορφολογικών χαρακτηριστικών (ανάποδη χρονολογική σειρά στις καταχωρήσεις και δυνατότητα σχολιασμού) υπάρχουν μια σειρά από άλλα χαρακτηριστικά που κάνουν τα μπλογκ αυτό που είναι και που  δεν συναντάει κανείς στην ιστοσελίδα αυτή. Χαρακτηριστικά που έχει στη διάθεσή του άκοπα ο κάθε μπλόγκερ, παλιός ή νέος, που φτιάχνει ένα μπλογκ στις τρεις γνωστές στην Ελλάδα πλατφόρμες  (blogger, wordpress, pathfinder);

Επιλέγω τέσσερα πολύ βασικά  για να εξηγήσω αυτό που λέω.

  • Feed Το μπλογκ του κου Αβραμόπουλου δεν διαθέτει feed, ή τουλάχιστον δεν παρέχεται σε κάποια ορατή θέση. Πως ακριβώς περιμένει να παρακολουθούν τα ‘ποστ’ του ο κος Αβραμόπουλος ή ο κάθε πολιτικός που θα τον μιμηθεί (γιατί είμαι βέβαιος ότι θα δούμε κι άλλα τέτοια);  Τρέχοντας κάθε μέρα στη διεύθυνσή του μήπως κι  έγραψε κάτι; Ούτε καν σε έναν aggregator δεν θα εμφανίζεται. Συγκρίνετε αυτό με το μπλογκ του συναδέλφου του υπουργού κου Κ. Χατζηδάκη στον blogger. Το μπλογκ του κου Χατζηδάκη μπορεί να μην έχει σελίδες με βίντεο και φωτογραφίες (που εύκολα άλλωστε μπορεί να προσθέσει) αλλά επιτελεί απείρως καλύτερα την βασική του λειτουργία: να στέλνει το πολιτικό μήνυμα σε όσο δυνατόν σε περισσότερους και με τη μικρότερη δυνατή ενόχληση. Το μπλογκ δεν είναι προσωπική ιστοσελίδα. Είναι ένα μέσο διαλόγου κι ενεργούς συνδιαλλαγής με τους netizens και στην περίπτωση ενός πολιτικού, με την κοινωνία γενικώτερα.
  • SEO Οκ, θα μου πείτε. Δεν θα τον βρίσκουν από το feed τον κο Αβραμόπουλο. Θα τον βρίσκουν μέσω των μηχανών αναζήτησης. Αμ δε! Αναφέρω ένα στοιχειώδες SEO χαρακτηριστικό που λείπει, για παράδειγμα:
  • Ο τίτλος όλων των σελίδων (στα μάτια του browser και του GoogleBot) είναι ο ίδιος: “Blog – Δημήτρης Αβραμόπουλος. Αυτό γιατί προφανώς στο template των σελίδων το title tag δεν ενημερώνεται δυναμικά αλλά είναι hard coded :
    <TITLE>Blog - Δημήτρης ΑβραμόπουλοςTITLE>

    Όποια λοιπόν σελίδα του ‘μπλογκ’ και να βρει το GoogleBot θα την καταχωρήσει μ’ αυτό τον ελάχιστα περιγραφικό τίτλο. Τι ιεράρχηση και τι θεματικότητα μπορεί να προκύψει από κάτι τέτοιο;

  • Συμμόρφωση σε Trackback/Pingback  πρωτόκολλα:  Μια ουσιαστική λειτουργία των μπλογκ είναι ότι μέσα από τα  Trackback/Pingback ενημερώνεται ο μπλόγκερ για το πότε γράφουν άλλοι κάνοντας αναφορά σε κάποιο ποστ του. Στην περίπτωση ενός πολιτικού είναι εκ των ουκ ανευ να γνωρίζει κάτι τέτοιο και βέβαια να απαντά. Στο συγκεκριμένο μπλογκ δεν υπάρχει καμία ένδειξη τέτοιας δυνατότητας.
  • Στοιχεία  σχολιαστών: Η φόρμα καταχώρησης σχολίων (με τον πομπώδη τίτλο “Οι πολίτες εκφράζουν την άποψή τους”) αποτελείται από δύο πεδία: ένα απλό πεδίο text για το όνομα και ένα textarea για το σχόλιο. Στην πράξη αυτό ισοδυναμεί με  ανώνυμα σχόλια. Γιατί αν οι σχολιάζοντες είναι μπλογκερ ή διαθέτουν κάποια διεύθυνση ηλ. ταχυδρομείου, αυτά τα στοιχεία ούτε ζητούνται και κατά συνέπεια ούτε αξιοποιούνται. Το χειρότερο όμως είναι η εντύπωση που αφήνει αυτός ο τύπος σχολιασμού στο τυχαίο περαστικό: θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι fake σχόλια, φτιαγμένα από ένα επιτελείο έτσι ώστε να φαίνεται ότι το μπλογκ έχει κίνηση. Αυτό καθιστά το μπλογκ ελάχιστα πειστικό και μάλλον διώχνει τον καλοπροαίρετο σχολιαστή.
  • Τα μπλογκ είναι ένα μεγάλο χαρτί δημοκρατίας που μπορούν να παίξουν οι πολιτικοί. Είναι όμως ένα δύσκολο χαρτί και απαιτεί κάποια ενημέρωση πριν αποφασίσει κανείς να το ρίξει. Γιατί μπορεί και να του γυρίσει μπούμερανγκ…

    WordPress 2.3 με το καλημέρα

    Σήμερα βγήκε στον αέρα επίσημα η νέα έκδοση του wordpress, η 2.3. Και μιας κι έχω περάσει στις αναβαθμίσεις μέσω subversion είπα να περάσω γρήγορα στη νέα release. Ο βασικός λόγος της σπουδής ήταν η σημαντική αλλαγή στο θέμα της υποστήριξης των tags. Πλέον το wordpress έχει και κατηγορίες (categories) και ετικέττες (tags). (Την πλήρη λίστα των καινούργιων λειτουργιών μπορείτε να την βρείτε εδώ).

    Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς τις κατηγορίες για να χαρακτηρίσει με ιεραρχημένο τρόπο τις θεματικές ενότητες των ποστ του, και τις ετικέττες για να δώσει νοηματικό στίγμα, διασύνδεση κι άλλα.

    Πριν λίγο καιρό είχα ξεκινήσει την λειτουργία ενός sub-blog του tech.metablogging.gr κι είχα ανακοινώσει την πρόθεσή μου και γι άλλα δύο, γιατί ακριβώς ήθελα να διαφοροποιήσω τις γενικές κατηγορίες του περιεχομένου που περιλαμβάνονται στο metablogging, και, μιας και χρησιμοποιούσα τις κατηγορίες σαν ετικέττες, δεν είχα άλλο τρόπο.

    Τώρα πια η λειτουργία των subdomains/sub-blogs καθίσταται περιττή.

    Ευτυχώς η νέα έκδοση διαθέτει εργαλείο για μεταφορά των παλιών κατηγοριών στις νέες ετικέττες κι έτσι, πλέον, σε κάθε ποστ υπάρχει, κάτω από τον τίτλο, και μια λίστα από ετικέττες και η κατηγορία.

    Δυστυχώς δεν έχω βρεί τρόπο για μαζική ενημέρωση των παλιών ποστ στις νέες κατηγορίες κι υποπτεύομαι ότι με 500 περίπου ποστ, θα μου πάρει χρόνο να την φέρω σε πέρας.

    Οι κατηγορίες που επέλεξα για το metablogging από δω και μπρος, είναι τρεις, κι έχουν όλες αγγλικά ονόματα για συντομία:

    Tech –> δηλαδή όλα τα θέματα που έχουν τεχνική (geek) διάσταση.

    Social –> Πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα που εγείρονται ή αφορούν την μπλογκόσφαιρα και τα social media.

    Pro –> θέματα οικονομικής εκμετάλλευσης των social media, επιχειρηματικότητας στο web 2.0, κι εταιρικού blogging.

    Στις παραπάνω πρέπει να προστεθεί και μια τέταρτη:

    Podcast

    μιας και το podcast μας φιλοξενείται στο μπλογκ.

    Εν ευθέτω χρόνω, αυτές οι κατηγορίες θα εμφανιστούν σα μενού στην οριζόντια μπάρα κάτω από την κεφαλίδα (εκεί που ήταν μέχρι τώρα οι σελίδες), και θα αποκτήσουν το δικό τους ξεχωριστό feed.

    Οι παλιές σελίδες μετακινήθηκαν ήδη στη sidebar.

    Πάντως η διαδικασία της μετάπτωσης στην 2.3 δεν ήταν εύκολη. Βασικό πρόβλημα η μη συμβατότητα κάποιων plugin και οι αλλαγές που απαιτούντο στο theme. Παρεπιπτόντως, για όσους χρησιμοποιούν το default theme, οι αλλαγές γίνονται αυτόματα.

    Το σημαντικώτερο plugin που έχει πρόβλημα και θέλει αναβάθμιση είναι το sitemap plugin.

    Λόγω της νέας λειτουργίας που ειδοποιεί για τις νέες εκδόσεις των plugin παρασύρθηκα στο να κάνω αναβάθμιση και σε τρία ακόμα χωρίς να είναι απαραίτητο. Και βέβαια χάρηκα όταν διαπίστωσα ότι το metamarks plugin δεν έχει πρόβλημα με την 2.3

    Μετά από κάμποσες ώρες πειραματισμών και αλλαγών έμειναν ακόμα μερικά προβλήματα που δεν έλυσα:

    Το πρώτο ανώδυνο αλλά αισθητικά ενοχλητικό. Στο dashboard στην θέση των incoming links εμφανίζονται τα ποστ.

    Το δεύτερο πιο επώδυνο. Δεν μπορώ να αλλάξω τα widgets. Η συγκεκριμένη λειτουργία έχει παγώσει.

    Κατά τ’ άλλα μάλλον ενθουσιασμένος είμαι.

     Update: Τελικά το πρόβλημα με τα widgets δεν ήταν του wordpress αλλά των Firefox/Firebug.