Tag Archives: feeds

With a little shared feeds from my friends

Ξυπνάω σήμερα, και κατά την καθημερινή ψυχαναγκαστική συνήθεια, ανοίγω τον Google Reader για να δω τίποτα φρέσκο στα feeds (‘τίποτα’ που λέει ο λόγος γιατί συνήθως είναι καμιά χιλιοστή) και με περιμένει μια έκπληξη: κάτι σαν splash screen αναγγέλει ότι μπορώ να μοιράζομαι πλέον με τους ‘φίλους μου’ τα shared items μου. Ωπα, λέω,η socialnetworkοποίηση της Google συνεχίζεται. Και πάω για ψώνια έχοντας κατά νου να το δω αργότερα.

Γυρνάω στο PC μεσημέρι, και στον Google Reader που δεν έχω κλείσει από το πρωί, φιγουράρουν ήδη τα πρώτα shared items φίλων.

Big deal; Ναι. Και να σας πω γιατί. Το μεγάλο πρόβλημα στο internet είναι να ιεραρχήσεις, να φιλτράρεις και ν’  αξιολογήσεις το περιεχόμενο. Όποιος βρίσκει κάποιο τρόπο, γίνεται πλούσιος (λέγε με Google Pagerank, λέγε με Digg).

Όσο τα μεγάλα Πανεπιστήμια ψάχνουν έξυπνους νέους αλγορίθμους και οι startup προσπαθούν να φέρουν αυτές τις ιδέες στην αγορά, εμείς μένουμε με τους γνωστούς αποδεκτούς τρόπους.

friendshareditemsΤελευταία, διαβάζοντας μια σειρά Ελλήνων bloggers σε θέματα τεχνολογίας, παρατήρησα το εξής: λόγω της θεματικής συγγένειας αλλά και της διαφορετικής προσέγγισης, οι 10-20 αυτοί άνθρωποι, είτε μέσα από πληροφορία που φιλτράριζαν σε ποστ τους, είτε μέσα από links που έβαζαν στο twitter, είτε μέσα από Shared items (Google Reader, Bloglines κτλ) επιτελούσαν για μένα μια λειτουργία φιλτραρίσματος της πληροφορίας γενικά, πληροφορίας που έπαιρνα μεν πρωτογενώς από τα feed στα οποία είμαι γραμμένος αλλά που δεν πρόφτανα ν’ αξιολογήσω. Έτσι μπορούσα να μένω σχετικά καλά ενήμερος, χωρίς να ανατρέχω στις μακροσκελέστερες πηγές.

Αυτή η κατάσταση μπορεί να τύχει συνειδητής αξιοποίησης. Πως; Με το να οργανωθεί συστηματικά αυτή η δυνατότητα που μου δίνει ο Google Reader. Να μαζέψω δηλαδή ως ΄φίλους’  αυτούς τους ανθρώπους, και να παρακολουθώ τι μοιράζονται. Έτσι σχηματ
ίζω ένα social graph ο οποίος έχει αξία και δεν είναι απλώς ένα βιβλίο διευθύνσεων. Ακόμα καλύτερα θα είναι να μπορέσω να σχηματίσω 2-3-4 social graphs ανάλογα με το αντικείμενο: ένα για πολιτικά θέματα, ένα για επιχειρηματικότητα, ένα για καλλιτεχνικά κτλ

Το όλο σύστημα είναι ένα σύστημα εμπιστοσύνης και γι αυτό δουλεύει. Προσθέτω στο graph αυτό, μόνο αυτούς των οποίων εμπιστεύομαι την άποψη αλλά που δεν είναι ίδιας άποψης όλοι, γιατί τότε χάνω πληροφορία.

Από το ‘παιχνίδι’ κερδίζω και έμμεσα, γιατί αυτές οι επιλογές τροφοδοτούν το recommendation engine κι έτσι έχω κι αυτόματα προτάσεις για μπλογκ που μπορεί να ενδιαφέρουν. Τώρα ξέρετε ποιο θάταν το φοβερό; Αντί να βλέπω τα shared items των φίλων μόνο χωριστά, να τα βλέπω κι έμμεσα: να βλέπω δηλαδή ένα ποστ να εμφανίζεται με διαφορετικό χρώμα όταν προτείνεται από φίλο, και κάπου με ψιλά γραμματάκια, κάτω από το θέμα να αναγράφονται τα ονόματα των φίλων. Μπορεί κανείς να το σφυρίξει στη Google, please;

Τέλος, μια παράκληση προς τους φίλους που δεν χρησιμοποιούν το share. Κάντε το. Αξίζει.

Πολλά καλούδια από Google

Ενώ το hype αυτό τον καιρό έχει κινηθεί προς τα social networks, με το Facebook να πρωταγωνιστεί στην επικαιρότητα (αρνητικά τελευταία, λόγω των επικρίσεων που ακούγονται για το Beacon) η ακούραστη Google ανακοινώνει μια σειρά από πιο παραδοσιακά αλλά πολύ χρήσιμα νέα χαρακτηριστικά στις υπηρεσίες της.

1. Στο Blogger Draft έχει ξεκινήσει πειραματικά η χρήση του Openid.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι χρήστες άλλων υπηρεσιών (π.χ wordpress.com ή το δικό μας, me.gr) μπορούν να σχολιάζουν στα μπλογκ του blogger κάνοντας χρήση του URL τους σαν στοιχείου ταυτότητας. Σε δεύτερη φάση το ίδιο το URL ενός blogger blog, θα γίνει openid.

Η ανακοίνωση είναι πολύ σημαντική γιατί μπορεί να αλλάξει άρδην το τοπίο της ανωνυμίας στη μπλογκόσφαιρα. Ενεργοποιώντας τη δεύτερη επιλογή, όπως φαίνεται παρακάτω, ένας μπλόγκερ μπορεί στην ουσία να επιτρέπει μόνο σε ‘γνωστούς’ άλλους να σχολιάζουν στο μπλογκ του πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη συμπεριφορά (πάνε τα γνωστά ανώνυμα ξεκατινιάσματα) αλλά και σε λιγώτερη ελευθερία έκφρασης. Γιατί ναι, κάποιες φορές η ανωνυμία βοηθάει σ’ αυτό.

Blogger allows openid commentors

Έχω την εντύπωση ότι αυτή η αλλαγή πλεύσης της Google (γιατί πολύ καιρό υπήρχε η συζήτηση αν και γιατί δεν υποστηρίζει openid) έχει σχέση με τις επιδιώξεις της στο χώρο των social networks. Δεν θα εντυπωσιαστώ να δω να συνδιάζεται με το OpenSocial σε μια γενικώτερη στρατηγική.

Update: Μάλλον η πρόβλεψή μου για το OpenSocial θα βγει σωστή. Διαβάζω στο TechCrunch ότι ο Brad Fitzpatrick,ο mister LiveJournal,  εμπνευστής του OpenId και ευαγγελιστής του "μεταφέρσιμου" κοινωνικού γράφου, έχει προσχωρήσει στη Google από τον περασμένο Αύγουστο.

It doesn’t take Sherlock Holmes to know who is driving this, and Google even drops a hint in the example link: “http://brad.livejournal.com/”; LiveJournal founder and former SixApart employee Brad Fitzpatrick joined Google in August and is credited as the founder of OpenID.

Επίσης άλλο ένα νέο χαρακτηριστικό είναι η προσθήκη drag ana drop λειτουργικότητας για αναδιάταξη &#
964;ων feed από φάκελλο σε φάκελλο. Χρήσιμο αλλά τίποτα ιδιαίτερο.

2. Recommendations στον Google Reader.

Το γνωστό πρόβλημα στην μπλογκόσφαιρα αλλά και στο ίντερνετ γενικώτερα είναι το πως ανακαλύπτεις νέα πράγματα που μπορεί να σ’ ενδιαφέρουν. Στο κομμάτι του feedreading είχαμε ως τώρα κάποιες προσπάθειες (περιλαμβανομένης της ελληνικής feeds2 και του σχετικά πρόσφατου feehub). Εφεξής στην Αρχική σελίδα του Google Reader θα βρείτε Recommendations, προτάσεις δηλαδή για feed που ταιριάζουν Google Reader Recommendationsστα ενδιαφέροντά σας και τις αναγνωστικές σας συνήθειες και στα οποία δεν έχετε εγγραφεί ήδη. Μπορείτε να δείτε αναλυτικά τα προτεινόμενα feed πατώντας το View All από την πρώτη σελίδα, ή το Discover από το αριστερό sidebar, και να υιοθετήσετε ή απορρίψετε τις προτάσεις. Το ενδιαφέρον στοιχείο στην προσέγγιση της Google σε σχέση με της προηγούμενες είναι η προσθήκη μιας πολύ σημαντικής παραμέτρου στην στάθμιση των ενδιαφερόντων μας. Ενώ οι άλλες προσπάθειες μέχρι τώρα χρησιμοποιούσαν είτε μια ανάλυση των κειμένων που διαβάζουμε (εντοπισμός λέξεων κλειδιών, patterns κτλ), είτε μια ανάλυση των ενεργειών μας (Star, Share κτλ), τα Recommendations στον Google Reader λαμβάνουν υπόψιν και το web history μέρος του οποίου είναι το search history! Με τη χρήση αυτής της έξτρα πληροφορίας που διαθέτει σχεδόν μονοπωλιακά η Google, νομίζω ότι κάπου το παιχνίδι των recommendations οδεύει προς το τέλος του.

Μια άλλη σημαντική διαφορά με το feedhub, ας πούμε, είναι ότι εδώ έχουμε προτάσεις για ολόκληρα feed, όχι για μεμονωμένα πόστ. Αυτό μάλλον θα είναι το επόμενο βήμα για τη Google.

3. To Gmail υφίσταται μπαράζ αναβαθμίσεων

Gmail Group ChatΜετά την καινούργια έκδοση, την αύξηση του χώρου στα 20GB, τη ενεργοποίηση του IMAP, σειρά έχει το ομαδικό chat. O μικρός instant messenger, ο ενσωματωμένος στο gmail, γίνεται … πολυχρηστικός. Αν και γενικά δεν πολυσυμπα&
#952;ώ τους instant messengers, γιατί όποτε τους έχω χρησιμοποιήσει καταλήγω να μην κάνω τίποτα άλλο στη διάρκεια της μέρας, το chat μέσα στο email είναι διαφορετικό: μπαίνεις να δείς τα νέα σου μηνύματα κι ώπ, να κι αυτοί που στα ‘στειλαν οnline. Μπορείς γρήγορα κι άτυπα να απαντήσεις χωρίς να μπαίνεις στην πιο τυπική διαδικασία συγγραφής email. Με το νέο χαρακτηριστικό, μπορείς να κάνεις κι ένα online meeting με τους εμπλεκόμενους και να ξεπετάξεις θέματα στα γρήγογα.

Η Web 2.0 wish list μου

Θέλω:

  1. Να γράφω
    • και η αποθήκευση στο διαδίκτυο να μην παίρνει πάνω από 2”.
    • και να χρησιμοποιώ ΕΝΑΝ editor που να μην είναι αυτοί οι σαχλοί javascript, που να μην χρειάζεται να καταφεύγω σε HTML tags, που να μην χρειάζεται να τρέξω κάποια desktop εφαρμογή και να κάνω copy paste μετά, που να μπορώ να το βρίσκω online οπουδήποτε.
    • ΜΟΝΟ στο μπλογκ μου και να έχω την επιλογή να δημοσιεύεται σε όλα τα microblogging ή social network services που συμμετέχω ταυτόχρονα.
    • και να εισάγω στα κείμενά μου φωτογραφίες, αρχεία ήχου, βίντεο ή απλά συνδέσμους από το διαδίκτυο με μόνο drag and drop και να αποθηκεύονται κι όλα τους τα metadata και να αποθηκεύονται και στις online τοποθεσίες που έχω επιλέξει για να μην τρώω το bandwidth τρίτων.
    • και να εισάγω στα κείμενά μου δικές μου φωτογραφίες, αρχεία ήχου, βίντεο δικά μου και να αποθηκεύονται αυτόματα στις υπηρεσίες που έχω επιλέξει (flickr, youtube κτλ).
  2. Να μπαίνω σε όλες τις υπηρεσίες που μπαίνω, χρησιμοποιώντας ένα κωδικό (τύπου openid) που θα έχω μόνο εγώ πάνω μου σε κάποιο token, κινητό ή άλλη συσκευή.
  3. Τ’ αρχεία ήχου και βίντεο, να τα λαμβάνουν οι αναγνώστες μου από το feed μου στη μορφή που τους βολεύει τόσο από άποψη κωδικοποίησης όσο κι από άποψη ποιότητας.
  4. Ο κοινωνικός γράφος μου να αποθηκεύεται στο μπλογκ μου, να ‘συνομιλεί’ με τα social networks που είμαι ή γίνομαι μέλος, να τα ενημερώνει αυτόματα, να βρίσκει τους ‘φίλους’ μου αυτόματα και να με βρίσκουν κι εκείνοι αυτόματα.
  5. Να παρακολουθώ όλους όσους διαβάζω, ακούω ή βλέπω από ένα διαδικτυακό feedreader και μόνο ανεξάρτητα από τη συσκευή που χρησιμοποιώ.
  6. Να σχολιάζω σε άλλα μπλογκ και τα σχόλιά μου μαζί με την αναφορά του ποστ στο οποίο σχολιάζω, να εμφανίζονται σε ειδική σελίδα του μπλογκ μου. Να μπορώ από κει να δω και τα άλλα σχόλια και τις απαντήσεις στα δικά μου.
  7. Να περνάω στα bookmarks μου κάτι μια φορά και να πηγαίνει είτε σε blogroll, είτε σε απλά bookmarks, είτε σε social bookmarking sites. με χρήση μόνο κάποιου tag.
  8. Να κάνω όλα τα παραπάνω χρησιμοποιώντας ένα εργαλείο ή υπηρεσία, που θα είναι μορφής open source και που θα μπορώ να τροποποιήσω όπου κι αν μπορώ, κατά βούληση.

Ξέρω πως κάποια από τα παραπάνω πράγματα μπορούν να γίνουν ήδη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αλλά δεν είναι διάφανα στο χρήστη. Πρέπει να διαβάσει, να ψάξει, να μάθει, να συνδιάσει, να προσπαθήσει κι ενίοτε να τα πετύχει. Δεν είναι κοινωνικός ιστός αυτό. Ο κοινωνικός ιστός θα έχει φτάσει στην ολοκλήρωσή του όταν θα τον χρησιμοποιούν όλοι και κανείς δεν θα τον αναγνωρίζει και δεν θα μιλάει γι αυτόν.

Aggregated Feed metrics: Ένα δύσκολο πρόβλημα

Πριν λίγο καιρό άλλαξα τη δομή του blog έτσι που στο κύριο μενού (οριζόντια μπάρα κάτω στο header, να εμφανίζονται οι βασικές κατηγορίες περιεχομένου του blog. Παράλληλα δημιουργησα και ξεχωριστά feed στον Feedburner για κάθε μία απ’ αυτές για όσους ενδιαφέρονται μόνο γι μέρος του περιεχομένου.

Μετά από ένα μήνα περίπου το feed του podcast έχει ένα σεβαστό αριθμό συνδρομητών.

Το ερώτημα  που έχω και που πιθανόν να έχουν κι άλλοι, είναι πώς μπορώ να διακρίνω αν υπάρχουν subscribers κοινοί και στα δύο feed. Γιατί αν δεν υπάρχουν το σύνολο των subscribers είναι το άθροισμα των δύο (ή παραπάνω feed).

Έχει κανείς καμιά λύση;

Κόντρες με … feed!

Δυo νέοι μπλόγκερς αναρωτήθηκαν ποιός μπορεί να αποκτήσει τις περισσότερες εγγραφές στο feed του μπλογκ του. Το συζήτησαν, το έψαξαν και κατέληξαν να το κάνουν σαν ένα είδος επίσημου διαγωνισμού με έπαθλα και για το νικητή και για τον χαμένο.
Πρόκειται για τους ιδιοκτήτες των μπλογκ akyro.net εναντίον newsfilter.gr .

Οι όροι του διαγωνισμού είναι απλοί. Ξεκινώντας από σήμερα (11/10/2007), όποιο από τα 2 blog καταφέρει να κερδίσει τους περισσότερους νέους RSS readers μέσα σε διάστημα ενός μήνα (13/11/2007), κερδίζει.

Πως μετριώνται οι εγγεγραμμένοι; Από τον Feedburner μιας και τα δύο μπλογκ έχουν ανατατεθύνει το feed τους στον feedburner.


VS

Εξίσου απλά είναι και τα “έπαθλα”. Ο χαμένος θα κρεμάσει μία επιγραφή στην sidebar του blog που θα λέει “I am a loser, έχασα στον πρώτο RSS διαγωνισμό από το newsfilter.gr/akyro.net” και θα συνοδεύεται από ανάλογη εικόνα, ενώ ο νικητής θα κρεμάσει παρόμοια εικόνα που θα λέει “I am winner, νίκησα στον πρώτο RSS διαγωνισμό το newsfilter.gr/akyro.net”.

Τώρα εγώ τι ρόλο παίζω; Μάλλον ενός είδους διαιτητή: τα παιδιά θέλαν να φιλοξενηθεί η ανακοίνωση του διαγωνισμού σε ουδέτερο έδαφος κι επειδή εγώ είμαι έδαφος, …μπαρντόν, ουδέτερος ήθελα να πω, αλλά κι επειδή όλο για μπλογκ και για feed γράφω, θεωρήθηκα κατάλληλο θύμα… μπαρντόν, πρόσωπο ήθελα να πω.

Όσοι θέλετε να κάνετε τον διαγωνισμό πιό ενδιαφέροντα μπορείτε να φιλοξενήσετε μπανεράκια σαν το κάτωθι στο μπλογκ σας.

Ο κώδικας για το μπανεράκι είναι:

Κατηγοριοποιηθήκαμε!

Μια απλή ματιά στο πάνω μέρος του μπλογκ φανερώνει τη καινούργια ‘κατηγοριακή’ διάσταση.

Καιρό το ονειρευόμουν αυτό, γιατί είχα πάντα την αίσθηση ότι το metablogging.gr το διαβάζουν για διαφορετικούς λόγους οι αναγνώστες του. Έτσι, όπως έλεγα χτες, οι κατηγορίες του περιεχομένου θα είναι διακριτές και ξεχωριστά προσβάσιμες:

Tech –> δηλαδή όλα τα θέματα που έχουν τεχνική (geek) διάσταση.Social –> Πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα που εγείρονται ή αφορούν την μπλογκόσφαιρα και τα social media.

Pro –> θέματα οικονομικής εκμετάλλευσης των social media, επιχειρηματικότητας στο web 2.0, κι εταιρικού blogging.

Podcast
μιας και το podcast μας φιλοξενείται στο μπλογκ.

Κάθε κατηγορία στο μενού έχει αριστερά της το εικονίδιο για το ιδιαίτερο feed της. Έτσι όποιος θέλει να παρακολουθεί τα πάντα επιλέγει το εικονίδιο δίπλα στο All, όποιος τα τεχνολογικά μόνο, το εικονίδιο δίπλα στο Tech. κ.ο.κ
Άν απλώς θέλει να διαβάζει από το μπλογκ κι όχι μέσα από feedreader δεν έχει παρά να κάνει κλίκ στο κείμενο κι όχι στο εικονίδιο (All, Tech, Social, Pro, Podcast).

H Tech κατηγορία καθιστά πλέον περιττή την ύπαρξη του Tech.metablogging.gr. Για τους εγγεγραμμένους στο feed του, δεν θα υπάρξει πρόβλημα αφού το έχω ανακατευθύνει στο feed της κατηγορίας tech. Τα σχόλια δυστυχώς δεν έχω βρεί εύκολο τρόπο τα μεταφέρω. Θα αφήσω το blog αυτό ζωντανό για λίγο καιρό ακόμα και μετά θα το σβήσω.

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, και πολύ θα ήθελα να το μάθω. Εμένα πάντως αυτή η εξέλιξη με χαροποίησε ιδιαίτερα…

Πλήρες ή μερικό feed;

Αν σας απασχολεί το θέμα του feed του blog σας (και δεν φαίνεται να απασχολεί σοβαρά πολλούς έλληνες μπλογκερς), σίγουρα θα έχετε αναρωτηθεί πώς πρέπει να το ‘δίνετε‘: ολόκληρο ή κουτσουρεμένο; Ξέρετε, αυτό το “διαβάστε περισσότερα εδώ κτλ“.
Όσοι βάζουν διαφημίσεις στο μπλογκ τους τείνουν να προτιμούν τη δεύτερη λύση γιατί θεωρούν ότι όποιος τους διαβάζει μέσα από το feed μόνο, δεν προσθέτει στην επισκεψιμότητα του μπλογκ τους, κι άρα μειώνεται η πιθανότητα να κάνει το πολυπόθητο κλικ/pageview κτλ.
Ομολογώ ότι φλερτάρησα στο παρελθόν μ’ αυτή την άποψη μέχρι που την πέταξα οριστικά στα σκουπίδια. Το feed πρέπει να δίνεται ολόκληρο ή καθόλου. Είναι θέμα απλής εντιμότητας προς τον αναγνώστη σου. Αλλιώς ξεπέφτει το feed σου σε ένα απλό διαφημιστικό δόλωμα. Αλλά το feed σου είναι το περιεχόμενο του μπλογκ σου, δηλαδή η ουσία του όλου πράγματος. Αν το περιεχόμενο του μπλογκ σου είναι δόλωμα για διαφήμιση τότε μάλλον έχει πάρεις λάθος δρόμο. Η διαφήμιση υπάρχει για να συμπληρώνει το περιεχόμενο κι όχι το περιεχόμενο τη διαφήμιση.

Οι σκέψεις αυτές γυροφέρνουν στο μυαλό μου κάποιο καιρό, αλλά ως συνήθως, περίμεναν την αφορμή για να πάρουν την άγουσα προς ποστ. Κι η αφορμή ήταν μια μικρή δημοσκόπηση από το Problogger blog.
Φαίνεται πως η πλειονότητα του μπλογκόκοσμου (αυτού τουλάχιστον που συμμετείχε στην δημοσκόπηση) συμφωνεί με τη ‘σοφία’ μου: το 75% λέει ναι στο full feed. Ιδού το γράφημα:

Blog Overload

Έλειψα 10 μέρες, είχα ελάχιστη επαφή με ίντερνετ ενδιάμεσα (όχι επειδή το ήθελα, αλλά επειδή δεν γινόταν) και επιστρέφοντας βρήκα πάνω από 1000 νέα ποστ στον Google Reader (1000+ έγραφε ο Google Reader κι αλήθεια δεν καταλαβαίνω γιατί δεν λέει το ακριβές νούμερο).
Είναι αδύνατο να γυρίσεις πίσω και να ενημερωθείς για όλα αυτά κι έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες, σκανάρισα γύρω στα 130 και τα υπόλοιπα πέσαν στον Καιάδα.
Δεν θα έγραφα τίποτα για όλα αυτά, αν δεν έβλεπα αυτό το ποστ του Robert Scoble.
Ο RS τεστάρει μια νέα υπηρεσία, το Feedhub, που προσπαθεί να γίνει το Techmeme των προσωπικών αναγνωστικών μας συνηθειών.
To Techmeme κάνει μια πολύ καλή δουλειά για κάποιον που θέλει να πάρει γρήγορα μυρωδιά τι συζητιέται γύρω από τεχνικά θέματα σε μπλογκ και ειδησεογραφικές ιστοσελίδες. Πολλές φορές σκέφτηκα “τι καλά που θα ήταν να είχαμε κάτι ανάλογο στα Ελληνικά”. Μάλιστα, στο τελευταίο OpenCoffee event, στη συζήτηση που προκάλεσε ο Νίκος Δραντάκης, με θέμα το τι θέλαμε να δούμε σαν καινούργιο χαρακτηριστικό στο Sync, με διάφορες παραλλαγές, ήταν μακράν το πρώτο ζητούμενο.
Και πραγματικά, η ‘συζήτηση’ είναι η δύναμη των μπλογκ αλλά ταυτόχρονα κι η μεγάλη αδυναμία της: δύναμη γιατί προσφέρει τη σφαιρικότητα γύρω από ένα θέμα, κι αδυναμία γιατί κατακερματίζει τις πηγές λήψης αυτής της πληροφορίας.

Οι τρόποι να φέρεις σε λογαριασμό αυτό το ‘χάος’ που έχουν δοκιμαστεί στην πράξη κι έχουν λειτουργήσει, είναι δύο ειδών:
α. Κάτι σαν το Techmeme και τα συναφή παρακλάδια του (WeSmirch: Automatic Dirt Digger, memeorandum: Political Web, Ballbug: MLB Buzz Bot )
β. κάτι σαν το Digg και τις παραλλαγές του.

Η πρώτη λύση έχει το υπέρ της αυτόματης σύνταξης των περιλήψεων με βάσει μια μεθοδολογία που χωλαίνει όμως στην επιλογή των μπλογκ που συμπεριλαμβάνει, καθώς αυτά επιλέγονται από τον δημιουργό του techmeme. Το πλήθος είναι τέτοιο πάντως που για γενική ενημέρωση δεν προκαλεί πρόβλημα. Είναι πρόβλημα αν θα θέλατε να δείτε κάποιο μπλογκ εκεί μέσα γιατί μετράει για σας, και δεν έχει συμπεριληφθεί.
Κάτι αντίστοιχο δεν υπάρχει για την Ελληνική μπλογκόσφαιρα πάντως σε κανένα θεματικό τομέα.

Η δεύτερη λύση επαφίεται στον κοινωνικό ιστό για να προαγάγει και να αναδείξει τα σημαντικά θέματα/ποστ. Εδώ πάμε καλύτερα μιας και τα 8 μέχρις στιγμής ελληνικά social bookmarking sites βοηθούν σ’ αυτήν την κατεύθυνση με διαφορετικούς βαθμούς επιτυχίας το καθένα. Πάντως το ελληνικό social bookmarking είναι ρηχό: οι 10-20 ψήφοι που χρειάζονται για να ανεβάσουν στην κορυφή ένα θέμα, δεν σημαίνουν τελικά και πολλά πράγματα, ειδικά αν οι περισσοτεροι προέρχονται από τους ίδιους σταθερούς χρήστες.

Και οι δύο περιπτώσεις πάντως δεν δίνουν λύση στο προσωπικό αναγνωστικό πρόβλημα: πως μπορώ να δω γρήγορα τι σημαντικό υπάρχει στα x feeds που παρακολουθώ, χωρίς να αναγκαστώ να τα διαβάσω όλα ένα προς ένα;

Υποτίθεται πως αυτό το πρόβλημα καλείται να λύσει το Feedhub, πράγμα που όμως μου θύμισε και την δική μας ελληνική πρόταση στο θέμα, το Feeds2.0. (Αλήθεια τι γίνεται; Υποτίθεται πως θα είχαμε εξελίξεις μες τον Σεπτέμβρη αν δεν κάνω λάθος).

 

Από μια γρήγορη ματιά στο Feedhub διακρίνω μια πρωτοτυπία: δεν είναι feedreader. Αντίθετα, δημιουργεί ένα ενοποιημένο feed με βάση τον reader που χρησιμοποιεί κανείς (Google, Bloglines κτλ). Σ’ αυτό μπορεί να συμπεριλάβει τα πάντα, να προσδιορίσει ποσοτικά πόσα ποστ θέλει να διαβάσει κάθε μέρα, ή να αφήσει το feedhub να του πει τι να διαβάσει. Προφανώς χρειάζεται μια ‘εκπαίδευση’ για να έλθει στα συγκαλά του και γι αυτό δεν έχω κάτι να πω ακόμα. Ελπίζω απλώς να δουλεύει. Τα ελληνικά πάντως δεν δουλεύουν σωστά. Αν δουλέψουν, θα επανέλθουμε…

Πόσοι Google Readers σας διαβάζουν;

Στο blogoscoped διάβασα σήμερα για την αλλαγή του interface στα Google Webmaster Tools και για την προσθήκη ενός καινούργιου στατιστικού: του αριθμού των αναγνωστών του feed μέσω προϊόντων Google (Reader, iGoogle, Orkut).

Περίμενα να βρω πάνω κάτω ότι και στον feedburner. Όμως όχι.
Στο feedburner σήμερα αυτοί που διαβάζουν το metablogging με Google Reader, αριθμούν 70, όπως φαίνεται παρακάτω.

Στα Webmaster Tools μόνο 26!

Η διαφορά δεν είναι στα όρια κανενός στατιστικού λάθους. Πρέπει να έχει κάποια άλλη εξήγηση.

Στο metablogging χρησιμοποιώ το plugin του Steve Smith (που είδαμε στο Greek Bloggers Camp) που ανακατευθύνει το feed του blog στον feedburner. Κι ενώ επί της ουσίας οι δύο διευθύνσεις feed (http://metablogging.gr/feed και http://feeds.feedburner.com/metablogginggr ) είναι ένα και το αυτό πράγμα, στα webmaster tools πρέπει να μετράει η μορφή της διεύθυνσης και, συνεπώς, μόνο όσοι χρησιμοποίησαν την πρώτη να λαμβάνονται υπόψιν.

Μια άλλη εξήγηση έχει να κάνει με το χρονολογική στοιχείο: πιθανόν οι 26 να εγγράφησαν συνδρομητές στο feed πριν την εγκατάσταση του plugin κι όλοι οι μετέπειτα να αγνοούνται.

Το σίγουρο είναι ότι η ολοκλήρωση του Feedburner δεν έχει προχωρήσει αρκετά.

Γιατί ο αριθμός των εγγεγραμμένων στο feed μας σκαμπανεβάζει;

Από την πρώτη στιγμή που γράφτηκα στον feedburner και πρόσθεσα το εικονίδιο με τους εγγεγραμμένους στο feed μου, μου έκανε εντύπωση η ‘αστάθεια’ του αριθμού. Βέβαια, σε μακροχρόνια βάση (μακροχρόνια εδώ σημαίνει μήνες) το νούμερο δείχνει σαφώς μια τάση: άνω, κάτω ή σταθερότητα.
Υπήρχαν όμως κάποιες ανωμαλίες που έχρηζαν εξήγησης: Κυριακές και αργίες ο αριθμός πέφτει πάντοτε. Αλλά και γενικώτερα μεταβάλεται ανορθόδοξα από μέρα σε μέρα. Δεν είναι πολύ πιθανό ας πούμε, να προσθέσουν το feed σου δέκα άνθρωποι σήμερα να το αφαιρέσουν αύριο και να το ξαναπροσθέσουν μεθαύριο.

Μπορούμε να καταλάβουμε ότι λιγότεροι ασχολούνται με τον υπολογιστή τους τις αργίες, αλλά ποια είναι η ακριβής εξήγηση;

Η εξήγηση έχει να κάνει, κατά κύριο λόγο, με τον τρόπο που διαβάζει κανείς το feed του μπλογκ μας: υπάρχουν stand alone feedreaders (το πρόγραμμα που χρησιμοποιείτε για email,όπως ο Thunderbird, είναι πιθανότατα ένας απ’ αυτούς, ο Newsgator για το Outlook ένας άλλος, ή τέλος ο ίδιος ο browser π.x. Firefox) και web based feed reader (όπως ο Google Reader, bloglines, netvibes κ.α.) Τέλος υπάρχουν κι οι aggregators.

Αυτοί που κάνουν τη διαφορά είναι οι standalone readers γιατί καθώς τα Σ/Κ οι υπολογιστές που τους φιλοξενούν είναι κλειστοί, δεν ‘ζητάνε’ το feed μας και έτσι δεν γίνονται αντιληπτοί από τον feedburner.

Μέχρις εδώ, με λίγη τεχνική γνώση και φαντασία, την εξήγηση μπορεί κανείς να την εξαγάγει μόνος του.

Υπάρχουν όμως κι άλλοι λόγοι, που συνοψίζονται σ’ αυτό το ποστ του Problogger.

Εδώ η εξήγηση έχει να κάνει με τις παλιές εκδόσεις του Firefox (μέχρι την 1.5.x), όπου η χρήση του browser ως feedreader δεν μπορούσε να γίνει διακριτή από την χρήση του browser σαν browser, καθώς και στις δύο περιπτώσεις ο firefox έστελνε (στον feedburner εν προκειμένω) την ίδια πληροφορία.

Στο ποστ του Problogger οι απαντήσεις προέρχονται από στέλεχος του feedburner οπότε με σχετική ασφάλεια μπορούμε να υποθέσουμε ότι είναι κι οι σωστές.