Tag Archives: gmail

Gmail, gfail και αλεξίπτωτα σωτηρίας

Σήμερα το gmail γνώρισε ημέρες δόξης από την ανάποδη. Άγνωστο πόσοι χρήστες ανά την υφήλιο έμειναν ξαφνικά στα κρύα του λουτρού.

gfail

Κι ενώ τη στιγμή έχει ήδη αρχίσει να επανέρχεται, ακούγονται ήδη πολλές φωνές κριτικής για το gmail, την google, το cloud computing, το software as a service, την απόδραση Παλαιοκώστα .. ώπα, αυτό είναι απ’ αλλού 🙂

Κατά προτροπή ενός φίλου στο twitter, είπα να γράψω 2-3 τρόπους αποφυγής της ‘καταστροφής’ σε μελλοντική τέτοια περιπέτεια.

α. POP/IMAP

Οκ, καλό το web interface του gmail αλλά έχε καβάτζα και κανένα email client (Outlook, Thunderbird, apple mail, evolution κτλ).  Σημειωτέον ότι παρότι το gmail web interface δεν δούλευε, όσοι χρησιμοποιούσαν client, συνέχισαν να δουλεύουν. Άσε που τουλάχιστον έχεις τα παλιά σου μηνύματα διαθέσιμα.

Μπορείς να ρυθμίσεις λοιπόν,  τον client σου να παίρνει το email από τον server του gmail με δύο τρόπους: pop ή imap.

enable_pop

imap_enable

β.  Offline access

Για πρόσβαση στα παλαιότερα email χωρίς σύνδεση, εδώ και λίγο καιρό το gmail προσφέρει την δυνατότητα αυτή μέσω Gears. Χρειάζεστε ένα browser που να υποστηρίζει gears (οι περισσότεροι γνωστοί υποστηρίζουν).

Εγκαταστήστε το Gears στον browser και μετά, κάποια καλή μέρα που δουλεύει το gmail,  και μετά:

  1. Click Settings and click the Labs tab.
  2. Select Enable next to Offline Gmail.
  3. Click Save Changes.
  4. After your browser reloads, you’ll see a new “Offline0.1” link in the upper righthand corner of your account, next to your username. Click this link to start the offline set up process and download Gears if you don’t already have it.

γ. Email forwarding

Γενικά είναι καλή ιδέα να μην εξαρτάστε από ένα και μόνο πάροχο. Αν μπορείτε κάντε όλα τα email από το gmail forward σε κάποιο λογαριασμό άλλου παρόχου (αρκεί να έχει την χωρητικότητα που απαιτείται. Το gmail δίνει 7+ GB αυτή τη στιγμή).

Πηγαίνουμε και πάλι Settings>Forwarding and POP/IMAP>Forwrding

forward

Αυτά, έτσι στα γρήγορα (ακολουθώ την αρχή του Corry Doctorow που λέει “αν σκέφτεσαι να γράψεις κάτι, μην καθυστερείς για να το διορθώσεις ή να το συμπληρώσεις. Οι αναγνώστες σου θα το κάνουν καλύτερα από σένα”).

To sync αλλάζει (update)

new-sync.jpgΈχουμε καινούργιο Sync! Η διεύθυνση sync.gr δεν ανακατευθύνει στο blogs.sync.gr πλέον, αλλά σε ξεχωριστή σελίδα που, αφού συνδεθείς, στο κέντρο της βλέπεις το live, αριστερά τους ‘φίλους” και δεξιά ένα είδος news feed αλα facebook.
Ενδιαφέρουσες προσθήκες: διασυνδέσεις με Instant Messengers (Gtalk, MSN και Skype) και με άλλα κοινωνικά δίκτυα/web 2.0 εφαρμογές (del.icio.us, Flickr , lastfm, Twitter, Youtube), καθώς και διαμόρφωση προσωπικής σελίδας με widgets απ’ αυτά τα δίκτυα. (Έχει παίξει αρκετό jquery εδώ, που μου το κάνει ακόμα πιο συμπαθές γιατί το jquery είναι η αγαπημένη μου javascript library).

Το ‘μάζεμα’ αυτό ακολουθεί μια τάση που υπάρχει κι αλλού (βλέπε pownce ή jaiku) που προέρχεται από μια απαίτηση των χρηστών για διαλειτουργικότητα και ενοποίηση.

Βρίσκω επίσης πολύ ενδιαφέρουσα τη δυνατότητα για crossposting από το live στον twitter. Μακάρι να ίσχυε και το ανάποδο.

Οι βασικές λειτουργίες του social networking θυμίζουν πολύ facebook (διόλου περίεργο αυτό), με αιτήσεις για να γίνεις φίλος,wall για μηνύματα στην προσωπική σου σελίδα, privacy settings για το ποιός μπορεί να βλέπει την προσωπική σου σελίδα, και το news stream στην πρώτη σελίδα, που ήδη ανέφερα.

Η κίνηση δείχνει σαφέστατα ότι το βάρος στο sync πια δεν είναι στους aggregators (blogs, podcast) αλλά στο social network στοιχείο που είχε έτσι κι αλλιώς, αλλά που τώρα τονίζεται. Σωστή κίνηση σε κάθε περίπτωση. Ακολουθεί και την τάση των καιρών αλλά κυρίως δίνει μια νέα διάστα;η γιατί, η χρησιμότητα των aggregators όταν πια έχεις 30χιλ. μπλογκ, είναι πολύ μικρή.

Για να το φιλοσοφήσουμε και λίγο το πράγμα: λένε ότι για να έχει επιτυχία ένα κοινωνικό δίκτυο πρέπει να δημιουργείται γύρω από ένα Social Object, κι ο Ν. Δραντάκης έχει γράψει γι αυτό παλαιότερα.

Διαθέτει social object το sync και ποιό ή ποιά; Η απάντηση είναι στην ιστορία του: επειδή ήταν aggregator κι ο κόσμος που έμπαινε ήταν βασικά για να βρει ποστ και podcast, τα social object είναι ακριβώς αυτό (το blogging και το podcasting). Η προσθήκη του live έφερε και το microblogging στο προσκήνιο. Εκτιμώ ότι στο βαθμό που αυτό γίνει αντιληπτό γενικά, το sync θα είναι το social network των bloggers. Κι αυτή η προοπτική βέβαια έχει ένα τέλος γιατί αν γενικευτεί η τάση να έχει ο καθένας μπλογκ, τότε θα είναι σαν να μιλάμε για το social network αυτών που αναπνέουν 😉 Αλλά σίγουρα μέχρι τότε υπάρχει αρκετός χρόνος να μεταξελιχθεί πάλι.

Εύχομαι καλή επιτυχία στο sync κι αναμένουμε κι άλλα.

Πολλά καλούδια από Google

Ενώ το hype αυτό τον καιρό έχει κινηθεί προς τα social networks, με το Facebook να πρωταγωνιστεί στην επικαιρότητα (αρνητικά τελευταία, λόγω των επικρίσεων που ακούγονται για το Beacon) η ακούραστη Google ανακοινώνει μια σειρά από πιο παραδοσιακά αλλά πολύ χρήσιμα νέα χαρακτηριστικά στις υπηρεσίες της.

1. Στο Blogger Draft έχει ξεκινήσει πειραματικά η χρήση του Openid.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι χρήστες άλλων υπηρεσιών (π.χ wordpress.com ή το δικό μας, me.gr) μπορούν να σχολιάζουν στα μπλογκ του blogger κάνοντας χρήση του URL τους σαν στοιχείου ταυτότητας. Σε δεύτερη φάση το ίδιο το URL ενός blogger blog, θα γίνει openid.

Η ανακοίνωση είναι πολύ σημαντική γιατί μπορεί να αλλάξει άρδην το τοπίο της ανωνυμίας στη μπλογκόσφαιρα. Ενεργοποιώντας τη δεύτερη επιλογή, όπως φαίνεται παρακάτω, ένας μπλόγκερ μπορεί στην ουσία να επιτρέπει μόνο σε ‘γνωστούς’ άλλους να σχολιάζουν στο μπλογκ του πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη συμπεριφορά (πάνε τα γνωστά ανώνυμα ξεκατινιάσματα) αλλά και σε λιγώτερη ελευθερία έκφρασης. Γιατί ναι, κάποιες φορές η ανωνυμία βοηθάει σ’ αυτό.

Blogger allows openid commentors

Έχω την εντύπωση ότι αυτή η αλλαγή πλεύσης της Google (γιατί πολύ καιρό υπήρχε η συζήτηση αν και γιατί δεν υποστηρίζει openid) έχει σχέση με τις επιδιώξεις της στο χώρο των social networks. Δεν θα εντυπωσιαστώ να δω να συνδιάζεται με το OpenSocial σε μια γενικώτερη στρατηγική.

Update: Μάλλον η πρόβλεψή μου για το OpenSocial θα βγει σωστή. Διαβάζω στο TechCrunch ότι ο Brad Fitzpatrick,ο mister LiveJournal,  εμπνευστής του OpenId και ευαγγελιστής του "μεταφέρσιμου" κοινωνικού γράφου, έχει προσχωρήσει στη Google από τον περασμένο Αύγουστο.

It doesn’t take Sherlock Holmes to know who is driving this, and Google even drops a hint in the example link: “http://brad.livejournal.com/”; LiveJournal founder and former SixApart employee Brad Fitzpatrick joined Google in August and is credited as the founder of OpenID.

Επίσης άλλο ένα νέο χαρακτηριστικό είναι η προσθήκη drag ana drop λειτουργικότητας για αναδιάταξη &#
964;ων feed από φάκελλο σε φάκελλο. Χρήσιμο αλλά τίποτα ιδιαίτερο.

2. Recommendations στον Google Reader.

Το γνωστό πρόβλημα στην μπλογκόσφαιρα αλλά και στο ίντερνετ γενικώτερα είναι το πως ανακαλύπτεις νέα πράγματα που μπορεί να σ’ ενδιαφέρουν. Στο κομμάτι του feedreading είχαμε ως τώρα κάποιες προσπάθειες (περιλαμβανομένης της ελληνικής feeds2 και του σχετικά πρόσφατου feehub). Εφεξής στην Αρχική σελίδα του Google Reader θα βρείτε Recommendations, προτάσεις δηλαδή για feed που ταιριάζουν Google Reader Recommendationsστα ενδιαφέροντά σας και τις αναγνωστικές σας συνήθειες και στα οποία δεν έχετε εγγραφεί ήδη. Μπορείτε να δείτε αναλυτικά τα προτεινόμενα feed πατώντας το View All από την πρώτη σελίδα, ή το Discover από το αριστερό sidebar, και να υιοθετήσετε ή απορρίψετε τις προτάσεις. Το ενδιαφέρον στοιχείο στην προσέγγιση της Google σε σχέση με της προηγούμενες είναι η προσθήκη μιας πολύ σημαντικής παραμέτρου στην στάθμιση των ενδιαφερόντων μας. Ενώ οι άλλες προσπάθειες μέχρι τώρα χρησιμοποιούσαν είτε μια ανάλυση των κειμένων που διαβάζουμε (εντοπισμός λέξεων κλειδιών, patterns κτλ), είτε μια ανάλυση των ενεργειών μας (Star, Share κτλ), τα Recommendations στον Google Reader λαμβάνουν υπόψιν και το web history μέρος του οποίου είναι το search history! Με τη χρήση αυτής της έξτρα πληροφορίας που διαθέτει σχεδόν μονοπωλιακά η Google, νομίζω ότι κάπου το παιχνίδι των recommendations οδεύει προς το τέλος του.

Μια άλλη σημαντική διαφορά με το feedhub, ας πούμε, είναι ότι εδώ έχουμε προτάσεις για ολόκληρα feed, όχι για μεμονωμένα πόστ. Αυτό μάλλον θα είναι το επόμενο βήμα για τη Google.

3. To Gmail υφίσταται μπαράζ αναβαθμίσεων

Gmail Group ChatΜετά την καινούργια έκδοση, την αύξηση του χώρου στα 20GB, τη ενεργοποίηση του IMAP, σειρά έχει το ομαδικό chat. O μικρός instant messenger, ο ενσωματωμένος στο gmail, γίνεται … πολυχρηστικός. Αν και γενικά δεν πολυσυμπα&
#952;ώ τους instant messengers, γιατί όποτε τους έχω χρησιμοποιήσει καταλήγω να μην κάνω τίποτα άλλο στη διάρκεια της μέρας, το chat μέσα στο email είναι διαφορετικό: μπαίνεις να δείς τα νέα σου μηνύματα κι ώπ, να κι αυτοί που στα ‘στειλαν οnline. Μπορείς γρήγορα κι άτυπα να απαντήσεις χωρίς να μπαίνεις στην πιο τυπική διαδικασία συγγραφής email. Με το νέο χαρακτηριστικό, μπορείς να κάνεις κι ένα online meeting με τους εμπλεκόμενους και να ξεπετάξεις θέματα στα γρήγογα.

Vodafone: 1Mb τη μέρα, τριάμιση ευρώ το μήνα

Mobile phone evolutionΔεν ξέρω αν πρέπει να γκρινιάξω ή να πω κάτι καλό για τη χτεσινή ανακοίνωση της Vodafone ότι λανσάρει ένα καινούργιο πρόγραμμα για δεδομένα, με 3,5 Ευρώ το μήνα. Η προηγούμενη τιμολογιακή πολιτική (που, παρεμπιπτόντως, ισχύει και για πάνω από το 1Mb τη μέρα που δίνει με τα τριάμισι Ευρώ η Vodafone), είναι ότι πιο γελοίο έχω ακούσει σε τιμολογιακή πολιτική στη ζωή μου. Για να πάρετε μια αίσθηση, όταν η πρώτη σελίδα αυτού του μπλογκ φιλοξενούσε 10 αναρτήσεις κι όχι τρεις, όπως τώρα, “ζύγιζε” γύρω στο 1 Mb. Με το παλιό πλάνο, 1 pageview της πρώτης σελίδας κόστιζε περίπου 1,2 Ευρώ!! Αντε να σερφάρεις μετά. Μάλλον για βρέξιμο νυχιών μιλάμε.

Τέλος πάντων, το νέο πλάνο, αν και αρκετά “τσίπικο”, είναι a far cry σε σύγκριση με το παλιότερο. Και, δυστυχώς, το ξαναλέω, δυστυχώς, αν γράφω αυτό το κείμενο είναι για να σας πω να το υιοθετήσετε.

Κι ο λόγος είναι απλός: μόνο αν η μαρκετήερς της Vodafone (και των λοιπών) πειστούν ότι υπάρχει ζήτηση για πλάνα δεδομένων, υπάρχει ελπίδα να δούμε κάποιες καλύτερες μέρες. Γιατί τις διαμαρτυρίες μας και την δυσαρέσκεια μας τις έχουν γραμμένες στα παλιά τους τα παπούτσια.

Το θέμα είναι, θα μου πείτε, γιατί να πληρώσω έστω και 3.5 ευρώ, αν δεν μπορώ να πάρω κάτι που αξίζει τον κόπο.

Υπάρχουν κάποια πράγματα που αξίζουν τον κόπο κι εδώ μιλάει η (πικρή) πείρα.

  • Πρώτο πρώτο το killer application: email. Και προτιμότερο να χρησιμοποιήσετε την mobile έκδοση του Gmail, ας πούμε, παρά κάποιο προσωπικό, για να γλυτώσετε απώλειες bandwidth από spam.
  • Έπειτα, αν είστε bloggers, ή άνθρωποι που παρακολουθούν τα μπλογκ, υπάρχει η mobile έκδοση του Google Reader, που δουλεύει άψογα. Την χρησιμοποιώ 4 μήνες τώρα, μερικές φορές ακόμα κι όταν είμαι δίπλα σε PC γιατί είναι πιο άνετο να διαβάζεις καθισμένος σε πολυθρόνα, παρά σκυμμένος σε υπολογιστή (εννοείται, την χρησιμοποιώ μέσω Wlan, μην τρελαινόμαστε).
  • Search και χάρτες είναι πάντα χρήσιμο να τα έχεις στην παλάμη σου.
  • Και για τις στιγμές της πλήξης σε ουρές ή συγκοινωνίες, υπάρχουν τα twitter, jaiku και facebook mobile.

Και κάπου εδώ τελειώνει το ημερήσιο συσσίτιο δεδομένων. Όλα τα παραπάνω είναι αρκετά ελαφριά για να χωράνε στο 1Mb με λελογισμένη χρήση.
Αν οι εταιρείες της κινητής είχαν κουκούτσι μυαλό, τι άλλο θα μπορούσατε να κάνετε; Nα στέλνετε φωτογραφίες στο flickr (το 1Mb αρκεί για μία δύο τη μέρα), να ανεβάζετε βίντεο στο youtube (με shozu γιατί αλλιώς είναι παίδεμα) και βέβαια να παρακολουθείτε τα αγαπημένα σας podcast και vidcast, εξαιρετικά data hungry συνήθειες. Που όμως αυτές είναι που θα καθήλωναν κι ένα χρήστη. Ναι, μπορείτε να κατεβάσετε βίντεο σε ικανοποιητικές ταχύτητες από το δίκτυο της κινητής στα σημεία που υπάρχει 3G κάλυψη. Το καλύτερο σημείο προς το παρόν είναι δίπλα στο γκισέ της Τράπεζας, ή στο αεροδρόμιο καθώς περιμένετε την one way πτήση σας για Βραζιλία

Το “μυστήριο” με το σπαμ

Τελευταία όταν ανοίγω το εταιρικό μου mailbox, έρχομαι αντιμέτωπος με 50 τουλάχιστον μηνύματα που θέλουν να με πείσουν ότι το έχω μικρό και μόνο με Viagra μπορώ να ικανοποιήσω την ερωτική μου σύντροφο. Τίποτα καινούργιο στο περιεχόμενο αλλά μεγάλη διαφορά στο πλήθος. Γιατί και στο παρελθόν το ίδιο spam λάμβανα αλλά σε δόσεις που μπορούσα να κάνω πλάκα γι αυτό. Το να σβήνω κάθε τρεις και λίγο αυτά τα άθλια μηνύματα δεν είναι μόνο κουραστικό κι εξοργιστικό, κατατείνει τελικά να μη θέλω να χρησιμοποιώ το email καθόλου.

Πάντως, κι αυτό το λέω χωρίς ίχνος διαφημιστικής πρόθεσης, η εικόνα στα mailbox του Gmail, είναι τελείως διαφορετική. Σπάνια, βλέπω ανεπιθύμητα μηνύματα. Το antispam της Google κάνει πραγματικά καλή δουλειά, σε βαθμό που, αν γινόταν, θα μετέφέρα το εταιρικό μου email σε gmail (διατηρώντας βέβαια το domain μου).

Spam Chart

Πηγή: Official Google Blog

Αλλά οι λύσεις που δίνει η Google στο θέμα  είναι για μεγάλους παίκτες απ’ όσο ξέρω.

Ενα ακόμα ενδιαφέρον με το Gmail antispam σύστημα είναι ότι πια χρησιμοποιεί και OCR (Optical Character Recognition) τεχνολογίες για να αναγνωρίζει τα μηνύματα που στέλνονται με μορφή εικόνας. Κι άλλοι το κάνουν, αλλά αυτό που εντυπωσιάζει στη Google είναι οι εσωτερικές συνέργιες που έχει με τα άλλα προϊόντα της. Το OCR, για παράδειγμα, προέρχεται από την συσσωρευμένη εμπειρία ψηφιοποιήσεων για τα Google Books. Πόσο αποτελεσματικό είναι, μόνο από το αποτέλεσμα μπορεί να το κρίνει κάποιος που δεν έχει πρόσβαση στα άδυτα της Google. Και το αποτέλσμα είναι θετικό, αλλά δεν επέρχεται μόνο από μια ταχτική αντιμετώπισης του σπαμ (:OCR).

Εν κατακλείδι όμως το ερώτημα δεν είναι ποιές τεχνολογίες αντισπάμ είναι οι καλύτερες. Δεν είναι καν το γιατί στέλνονται αυτά τα μηνύματα ούτε το ποιοί τα στέλνουν. Το ερώτημα είναι γιατί δεν τους πιάνουν. Όταν ένα μήνυμα σε καλεί σε οικονομική δοσοληψία, κάπου πρέπει να υπάρχει ένα αποδέκτης. Δεν είναι προφανές ότι κυνηγώντας αυτόν που επωφελείται από το σπαμ, κυνηγάς τελικά το ίδιο το σπαμ; Δεν ξέρω αν υπάρχει νομικό κενό ή κενό βούλησης. Κι αν υπάρχει κενό βούλησης, γιατί υπάρχει; Προστατεύονται οι σπάμμερς από υψηλά ιστάμενους; (Δεν μιλάω ειδικά για Ελλάδα, για να μην παρεξηγηθώ). Ή προστατεύονται από την αδράνεια και την αμέλειά τους (και μας);