Tag Archives: google

Αποφάσεις με τη βοήθεια του διαδικτύου

Το να ζητήσει κανείς μια συμβουλή φίλου, γνωστού, οικείου ή ακόμα κι άσχετου είναι τόσο κοινό που ελάχιστα ενδιαφέρει κανένα για να το σχολιάσει.

Όταν μπαίνει όμως  ένα ‘εργαλείο’ που διαμεσολαβεί την ερώτηση τότε το πράγμα γίνεται πιο ενδιαφέρον:  μπορεί να σε φέρνει σ’ επαφή με κόσμο που γνωρίζει την απάντηση αλλά που κανονικά δεν θα είχες τη δυνατότητα ποτέ να συναντήσεις για να συμβουλευτείς. Μπορεί γι αυτό  ν’ ανοίγει την όρεξη για περισσότερες ερωτήσεις.  Μπορεί απλώς και να κουράζει με τη συσσώρευση των ανούσιων συμβουλών. Κάπως έτσι είναι η γκάμα των αντιδράσεων μου στην έκθεση των μέσω υποβοήθησης αποφάσεων που λέω να παρουσιάσω παρακάτω.  Ανακαλύψτε  τις δικές σας.

Aardvark

landing_step2Είναι μια συμπαθητική υπηρεσία που δουλεύει μέσω messenger (οι περισσότεροι γνωστοί κάνουν). Όταν εγγράφεσαι δηλώνεις τις θεματικές κατηγορίες που θες να λαμβάνεις ερωτήσεις και που μπορείς να απαντήσεις, δημιουργείς κι ένα εικονικό contact, τον aarvark, στο messenger, κι αυτός ότι ερώτηση του κάνεις αναλαμβάνει να την προωθήσει σ’ όλους τους εγγεγραμμένους αναλόγως με τη περιοχή της ειδίκευσής τους.

Πλεονέκτημα; Το άμεσο της διαδικασίας ερώτηση/απάντηση. Μειονέκτημα;  Ο διάλογος γίνεται στ’ αγγλικά. Και προφανώς η ποιότητα των απαντήσεων εξαρτάται από το θέμα και το πόσοι έχουν δηλώσει ότι το γνωρίζουν που πάλι είναι συνάρτηση από το πόσοι είναι χρήστες της υπηρεσίας.

Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: εγγράφεσαι μόνο με πρόσκληση (διαθέτω αφθονες, όποιος θέλει μου στέλνει ένα μηνυμα με το mail που θέλει να χρησιμοποιήσει για την υπηρεσία).

Hunch

hunch

To hunch ξεκίνησε μόλις πριν δυο βδομάδες τη λειτουργία του κι αν σας θυμίσει λίγο Flickr είναι γιατί ανάμεσα στους δημιουργούς του συγκαταλέγεται η Caterina Fake,  συνδημιουργός του Flickr.

Η προσέγγιση που ακολουθεί το hunch είναι κι αυτή social (με τη συμβολή του κόσμου δηλαδή οι απαντήσεις) αλλά το φαγητό είναι προτηγανισμένο: για μια ερώτηση υπάρχει ένα δέντρο ερωτήσεων/απαντήσεων που σε οδηγεί στο σωστό συμπέρασμα/απόφαση/απάντηση. Κάθε βήμα μπορεί να αλλάξει, να εμπλουτιστεί να σχολιαστεί και να αξιολογηθεί από τρίτους. Έτσι η διαδικασία αποκτάει περισσότερη βαρύτητα κι αντικειμενικότητα.

Γενικά βρήκα το concept ενδιαφέρον αλλά η ποιότητα των ερωτήσεων μέχρις στιγμής είναι χαμηλή έως βλακώδης. Π.χ. η ερώτηση “Είμαι άνδρας ή γυναίκα;”  μόνο ψυχικά διαταραγμένους μπορεί να ενδιαφέρει.

Υπάρχουν όμως κι εργαλεία αποφάσεων που δεν έχουν ‘social’ χαρακτήρα. Να δυό φρέσκα από δυο πολύ μεγάλες εταιρείες.

Bing

bing

Πολλές αποφάσεις δεν χρειάζονται τη συμβουλή άλλων απαραίτητα, αλλά αρκεί  μιας σύγκριση κάποιων δεδομένων: π.χ. αν θέλω ν’ αγοράσω μια ψηφιακή μηχανή και ξέρω πάνω κάτω  τα χαρακτηριστικά που επιθυμώ, τότε συγκρίνοντας τις τιμές μπορώ να καταλήξω γρήγορα σε συμπέρασμα.    Τέτοιες μηχανές αναζήτησης για price comparison υπάρχουν ήδη από τα μέσα του 90.  Το ‘δικό μα’ς Scroutz είναι ένα καλό παράδειγμα.

Τελευταία άφιξη σ’ αυτό το χώρο είναι το bing, μια γενική μηχανή αναζήτησης που είναι εφοδιασμένη όμως και με  λειτουργίες price comparison.  Όπως φαίνεται κι από την εικόνα μιλάμε για γνωστές γενικές κατηγορίες που ενδιαφέρουν τον πολύ κόσμο.

Οι λειτουργίες αυτές εμφανίζονται προς το παρόν μόνο σε Αμερική  αλλά μπορείτε να πάρετε μια γεύση αλλάζοντας τη ‘χώρα’ σας στη σελίδα του bing (πάνω δεξιά).

Σαν κίνητρο για χρησιμοποίηση του bing υπάρχει το πρόγραμμα cashback που στην ουσία επιστρέφει λεφτά για αγορές που θα γίνουν σε επιλεγμένα προϊόντα που βρέθηκαν μέσα από το Bing.

Προσωπικά δεν μ’ έχει εντυπωσιάσει παρότι διαβάζω κι ακούω καλές κριτικές από διάφορους χρήστες.

Google Squared

googlesquqred

Αν έχετε διάθεση για περισσότερη περιπέτεια και λιγότερο μασημένη τροφή, η αντίπαλη μηχανή αναζήτησης ξεκίνησε μια καινούργια υπηρεσία που προσφέρει τη δυνατότητα εξαγωγής αποτελεσμάτων σε μορφή πίνακα (αθάνατο excelακι)!

Οι κολώνες είναι επεξεργάσιμες (προσθέτεις ή αφαιρείς κατά βούληση με βάση κάποιο χαρακτηριστικό) και μπορεί να περιέχουν και εικόνα. Τα αποτελέσματα αφού δεν τα έχει δει άνθρωπος πριν, μπορεί να μην είναι μεγάλης ακριβειας όλες τις φορές, είναι όμως ψυχαγωγικά στην αστοχία τους. Όπως η παρακάτω αναζήτηση για πολύτιμους λίθους που μας πληροφορεί ότι η εικόνα του διαμαντιού είναι ένα κινητό τηλέφωνο!

gsquare

Reblog this post [with Zemanta]

Αναζητώντας την αναζήτηση

magnifyingglass

Έχω καιρό να γράψω ένα λίγο πιο τεχνολογικό ποστ, κι αυτό το έχω μέρες στο μυαλό μου. Ας αξιωθώ λοιπόν:

Παρακολουθώ αρκετό καιρό τώρα τις διάφορες προσπάθειες που γίνονται στον τομέα της αναζήτησης στο web.   Γιατί, θα ρωτούσε κανείς, αφού υπάρχει η Google; Τι προσπαθείς να βρεις;

Δεν προσπαθώ να βρω κάτι αλλά θέλω να δω αν θα επιβεβαιωθεί μια διαίσθησή μου: ότι οι μεγάλες αλλαγές που θα ανατρέψουν το σκηνικό της επιρροής και της δύναμης στην τεχνολογία (=Google) ΔΕΝ θα έρθουν από την αναζήτηση.

Η ανατροπή έγινε μια φορά και δεν θα επαναληφθεί. Η Google ξεπετάχτηκε από κει που κανείς δεν το περίμενε και γιγαντώθηκε γιατί οι μεγάλοι (= Microsoft) δεν είχαν εκεί την προσοχή τους. Και τώρα τρέχουν καταϊδρωμένοι να καλύψουν την απόσταση που όλο και μεγαλώνει.

Λίγη ιστορία:

Με περίπου αυτή τη σειρά πρέπει να έχουν ανακοινωθεί μια σειρά από σημαντικές εξελίξεις στην αναζήτηση:

  • Real time web search:  Προέκυψε από το summize (που κατόπιν αγοράστηκε από το twitter κι ενσωματώθηκε ως search.twitter.com) και το search του friendfeed. Αφορά την δυνατότητα αναζήτησης θεμάτων που μόλις έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο web. Πολλοί μιλήσαν για την νέα διάσταση στην αναζήτηση, την οποία δεν κατέχει ακόμα η Google και που συνεπώς κινδυνεύει απ’ αυτήν. Είναι αλήθεια πως ο παλαιότερος αλγόριθμος της Google βασιζόταν σε ιστορικά στοιχεία (αριθμός συνδέσμων προς ιστοσελίδα) για να δημιουργήσει κατάταξη και συνεπώς δεν έφερνε νεώτερα πράγματα γρήγορα και μπροστά. Αυτό βέβαια δεν ίσχυε για υπηρεσίες όπως Google News και Blogsearch. Πρόσφατα η βασική μηχανή αναζήτησης έχει προσαρμοστεί να φέρνει πάνω πάνω στ’ αποτελέσματα και ευρήματα από εγγραφές της ίδια μέρας. Η απόσταση που έχει να καλύψει η Google είναι μικρή και νομίζω ότι θα την καλύψει.
  • Audio indexing: το να μπορεί μια μηχανή αναζήτησης να ανακαλύψει λέξεις μέσα σε αρχεία ήχου είναι αρκετά δύσκολο τεχνολογικά. Το περασμένο φθινόπωρο η  Google λανσάρισε για τις αμερικάνικες εκλογές μια υπηρεσία που  έκανε ακριβώς αυτό αλλά μόνο για πολιτικές ομιλίες στα μεγάλα media.
  • Wolfram Alpha:  Οι αναζητήσεις της Google δεν φέρνουν πάντα σαφή αποτελέσματα κι  εξαρτώνται από λέξεις που μπορεί να έχουν διαφορετικό σημασιολογικό περιεχόμενο αναλόγως των συμφραζομένων. Για να αντλήσει βέβαιες και σίγουρες πληροφορίες που απαιτούν μια κάποια μαθηματική επεξεργασία, η  WA εισάγει την έννοια της ‘υπολογιστικής αναζήτησης’. Το ερώτημα προς τη μηχανή είναι το πρώτο μέλος μιας ισότητας, και το αποτέλεσμα το δεύτερο. Παρά την μεγάλη φασαρία που έγινε γύρω από την WA δεν μπορώ να διακρίνω τα σημαντικά πλεονεκτήματα της που θα την έκαναν να κερδίσει μερίδιο από την Google. Στην καλύτερη περίπτωση θα μείνει μια niche μηχανή αναζήτησης.
  • Bing: Η μηχανή αποφάσεων, όπως την θέλει η Microsoft. Πέραν από την κλασσική αναζήτηση, περιέχει ειδικές κατηγορίες (ταξίδια, αγορές κτλ) για τις οποίες παρέχει συγκριτικά αποτελέσματα (τιμών, χαρακτηριστικών κτλ) που βοηθούν τον χρήστη να κάνει αυτό που λέει ο χαρακτηρισμός της μηχανής: να πάρει μια απόφαση, συνήθως για αγορά. Επειδή τα αποτελέσματα είναι κονσέρβα, κι επειδή έχουν μεγάλη σημασία για τις αποφάσεις για αγορές, βλέπω με μεγάλη καχυποψία την συγκεκριμένη μηχανή, γιατί εύκολα μπορεί να γίνει ένα εργαλείο γκρίζου μάρκετιν. Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορώ να δω ποιά είναι η δυσκολία να ακολουθήσει κι αυτό το παράδειγμα η Google, αν υποτεθεί ότι είναι πετυχημένο.
  • Facebook search: Το μεγάλο social network είχε ως τώρα μια εντυπωσιακή έλλειψη: καθώς ήταν κλειστό, δεν επέτρεπε στις μηχανές αναζήτησης να το συμπεριλάβουν στ.΄αποτελέσματά τους. Το ίδιο δε, δεν παρείχε κανενός είδους δυνατότητα αναζήτησης πέραν των προσώπων. Μέχρι χτες που ανακοίνωσε την έναρξη της πειραματικής χρήσης του νέου search. Το νέο search θα αναζητήσει μια θέση στον ήλιο του real time search αλλά θα γίνει κι εργαλείο για μέτρηση buzz.
  • Τέλος, χρειάζεται μια γενική μνειά στις σημασιολογικές (semantic) μηχανές αναζήτησης που ανακοινώνονται και ξανακοινώνονται καιρό τώρα, χωρίς όμως να έχουμε δει κάτι εντυπωσιακό ακόμα, αφού το αποτέλεσμα εξαρτάται από την δόμηση του περιεχομένου περισσότερο, παρά από την ίδια τη μηχανή αναζήτησης.

Είναι προφανές ότι η αναζήτηση έχει αλλάξει. Έχει εμπλουτιστεί. Διαθέτει νέες παραμέτρους. Όμως ο μόνος τρόπος για να μπορέσει να κρατηθεί κανείς μπροστά από τη Google σ΄αυτό το χώρο είναι η αναζήτηση σε κλειδωμένο περιεχόμενο που συνεπάγεται πολλά δυσάρεστα. Είναι λάθος λοιπόν ν’ αναζητά κανείς την πρωτοπορία σ’ ένα χώρο που κάποιος άλλος διαθέτει προβάδισμα, τεράστιους πόρους και στρατό ταλέντων. Η επόμενη  Google δεν θα γεννηθεί με κλονοποίηση.

Photo by Jeffrey Beall

Κατασκευάζοντας ένα Pirate Bay

Δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με το να βλέπω ταινίες ή να συλλέγω μουσικά αρχεία γι αυτό και δεν έχω ιδιαίτερη γνώση σε ότι αφορά τον εντοπισμό και το κατέβασμα αρχείων μέσω torrent. Διαβάζοντας όμως ένα ποστ της ArsTechnica για την δίκη του PirateBay, μου άνοιξαν τα μάτια σ’ αυτή την καθολική δυνατότητα που έχουμε όλοι όσοι θέλουμε να εντοπίσουμε torrent files: μας τα παρέχει απλόχερα η Google. Πως; Απλά βάζοντας μετά τις λέξεις κλειδιά στην αναζήτησή μας το επίθεμα filetype: torrent όπως στην παρακάτω εικόνα.
2009-04-30_2037
Το θέμα ανέκυψε στην επιχειρηματολογία υπεράσπισης του Pirate Bay με το σκεπτικό ότι η Google κάνει index torrent files, τι διαφορά έχει από το Pirate Bay. Το επιχείρημα δεν έπεισε μεν τους δικαστές, άνοιξε το δρόμο όμως για το Pirate Google που δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια Google Custom Search Engine (CSE) που ψάχνει μόνο αρχεία torrent.
Η CSE τράβηξε γρήγορα την προσοχή του κόσμου και μέσα σε μια βδομάδα από τη λειτουργία της (ξεκίνησε την 21/4) είχε πάνω από ένα εκατομύριο επισκέπτες. Ο δημιουργός του, μας πληροφορεί η ArsTechnica,  ισχυρίζεται ότι το έκανε για να εντείνει το διάλογο για τα θέματα του copyright  και του net neutrality.

Προσωπικά δεν ασπάζομαι την επιχειρηματολογία του Pirate Bay: η Google δεν φιλοξενεί αρχεία torrent, απλά δείχνει που βρίσκονται. Κι αντίστοιχα βέβαια το Pirate Bay δεν φιλοξενεί ταινίες και μουσική, αλλά μέσω των torrent δείχνει που βρίσκονται.  Είναι όμως μια διαφορετικής πρόθεσης και ποιότητας ενέργεια.

Αυτό που με εντυπωσίασε και γράφω αυτό το ποστ, είναι το πόσο εύκολο τελικά είναι να εντοπίσεις torrent αρχεία και τους φιλοξενητές τους, πόσα πολλά είναι κι αυτά κι αυτοί. Κι αυτό που σκέφτομαι είναι πως οι επόμενες γενιές δεν θα κατανοούν καν την επιχειρηματολογία της πλευράς των υποστηρικτών του  copyright γιατί θα θεωρούν την αναζήτηση, εύρεση, αντιγραφή και κατανάλωση του ψηφιακού περιεχομένου, κάτι τόσο απλό όσο  το να κατεβάσεις ένα βιβλίο από το ράφι.

Και τι θα γίνει τότε; Θα διώκονται οι πάντες;

Reblog this post [with Zemanta]

Facebook Open Stream API

Image representing Facebook as depicted in Cru...
Image via CrunchBase

Δεν πρόλαβα να γράψω χτες αλλά πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη στα Social Media και κάτι που αναμενόταν μεν αλλά σφραγίζει μια νέα περίοδο που έχει δρομολογηθεί εδώ και δυό μήνες περίπου στο μεγαλύτερο  social network. Μιλάω για την χτεσινή ανακοίνωση για την διάθεση προς Developers του API για το  Facebook  Stream (= κύρια ροή πληροφοριών στο Facebook, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μετά τους τελευταίους ανασχεδιασμούς του interface του).

Η ανακοίνωση αυτή αφορά καταρχήν τους παραγωγούς εφαρμογών, σημειοδοτεί όμως κι ένα άνοιγμα του Facebook, που για αρκετά χρόνια παράμενε ερμητικά κλειστό προς τον έξω κόσμο.

Φέρνει στο μυαλό επίσης έντονα το twitter και τον τεράστιο αριθμό developers που έχει προσελκύσει. Σε κάτι ανάλογο φαίνεται να αποσκοπεί και το facebook. Την υποψία αυτή ενδυναμώνει το γεγονός ότι σαν επιλεγμένος συνεργάτης για το τεστ του API χρησιμοποιήθηκε το Seesmic Desktop που είναι μια εφαρμογή twitter client χτισμένη σε Adobe Air, όπως και πολλές άλλες, αλλά και το ότι η ομάδα του API έχει ετοιμάσει μια  ‘παραδειγματική’ εφαρμογή σε  Adobe Air για το Facebook.

Η ανακοίνωση συνοδεύεται κι από μια άλλη σημαντική για το περαιτέρω άνοιγμα του facebook:

  • Την δυνατότητα σύνδεσης (login)  με OpenId παρόχων όπως Google, MySpace, Yahoo κτλ.

Οι κινήσεις αυτές βέβαια είναι επιχειρηματικές κινήσεις γιατί αφενός προσπαθούν να ανακόψουν την ορμή του twitter κι αφετέρου να βελτιώσουν την δημόσια εικόνα του facebook  όχι μόνο προς τους χρήστες του αλλά και προς τους bloggers/δημοσιογράφους  που επηρεάζουν την δημόσια γνώμη για το facebook.

Reblog this post [with Zemanta]

Τα 10 πρώτα website brands στους νέους

Από δελτίο τύπου του Ζοο έμαθα για “την έρευνα της Synovate για το Youth Marketing και τα Best Brands των νέων στην Ελλάδα σε όλες τις θεματικές κατηγορίες”. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό adbusiness No 633.

Η πρώτη δεκάδα για  websites brands στους Έλληνες νέους είναι τα εξής:
1. Google
2. Facebook
3. Yahoo
4. In.gr
5. YouTube
6. Zoo.gr
7. Hi5
8. Contra.gr
9. MySpace
10. Ebay

Δύο παρατηρήσεις:

  • υπάρχουν τρία ελληνικά site στη δεκάδα (in, zoo και contra), αρκετά παρήγορο για το ελληνικό internet.
  • μου κάνει εντύπωση που βρίσκεται το ebay στη 10η θέση. Δεν είναι ούτε νέο site, ούτε νεανικό, ούτε έχει κάποια συγκεκριμένη δραστηριότητα που να είναι θελκτική στις νεαρές ηλικίες. Ή μήπως έχει;

Interest based advertising από Google adsense

Η Google έστειλε σε όσους χρησιμοποιούν adsense (=διαφημίσεις google στην ιστοσελίδα τους) μια ειδοποίηση ότι ξεκινάει ένα νέο είδος διαφήμισης, τη διαφήμιση βάσει ενδιαφέροντος (interest based advertising).
Τι σημαίνει αυτό; Πρακτικά ότι θα προβάλει διαφημίσεις με βάσει τα ενδιαφέροντα του επισκέπτη μιας σελίδας τα οποία θα συνάγει από τα ιστορικά στοιχεία που κρατάει (τι και ποιές σελίδες έχει επισκεφτεί, πόσο συχνά κτλ).
Προφανώς από διαφημιστική άποψη αυτό είναι απόλυτα λογικό κι είναι στον πυρήνα της διαφήμισης να προσπαθεί να είναι στοχευμένη, να προβάλει δηλαδή το διαφημιστικό μήνυμα στο σωστό κοινό.
Η πρακτική της Google όμως σημαίνει στην πράξη ότι τα συνεργαζόμενα site θα γίνονται συνεργοί της στην συλλογή πληροφοριών κι αυτό γεννά πιθανώς κάποια νομικά θέματα ανάλογα με το νομικό καθεστώς της χώρας στο οποίο υπάγεται η ιστοσελίδα πράγμα που απαιτεί αλλαγές στους όρους χρήσης της σελίδας που η  Google ζητάει να έχουν γίνει μέχρι τις 8/4.
Συγκεκριμένα, όταν κάποιος θα επισκέπτεται πλέον μια ιστοσελίδα που ανήκει στο Google Content Network, δηλαδή σ’ όσους συμμετέχουν στο πρόγραμμα adsense, τότε η ιστοσελίδα θα αφήνει το λεγόμενο DART cookie στον browser του  επισκέπτη. Το Doubleclick DART Cookie χρησιμοποιείται για τη συλλογή της πληροφορίας του ποιά διαφήμιση βλέπει ή κάνει κλικ ο επισκέπτης.
Οι ιστοσελίδες συνεργάτες της Google έχουν την δυνατότητα να αρνηθούν την χρήση του   DART cookie (opt out).

Το θέμα είναι ότι οι περισσέτεροι συνεργάτες της Google στην Ελλάδα είναι μικρές ιστοσελίδες, χωρίς νομική συνδρομή (πόσες φορές έχετε δει όρους χρήσης σε ένα ελληνικό μπλογκ, ας πούμε) και η όποια αλλαγή απαιτείται μάλλον θα περάσει στο  ντούκου.
Καλό θα ήταν οι δικηγόροι της  μπλογκόσφαιρας να ετοίμαζαν ένα γενικό κείμενο που θα μπορούσε να έχει εφαργογή στην πλειονότητα των ιστοσελίδων και να το μοίραζαν ελεύθερα.

Επέκταση Friend Connect και στον Blogger. Τι σημαίνει

Ας τα πάρουμε από την αρχή:

Υπάρχει το λεγόμενο Data Portability,  που είναι συγχρόνως μια πρωτοβουλία και διακήρυξη αρχών.  Περί τίνος πρόκειται;

Για την δυνατότητα να μπορεί ένας χρήστης να χρησιμοποιεί τα στοιχεία ταυτοποίησης του, τα δεδομένα του και τον κοινωνικό του γράφο από ένα ιστοτόπο σε άλλον.  Ο επίσημος ορισμός;

Data Portability is the option to use your personal data between trusted applications and vendors.

Αυτή την γενική πρόθεση κι αρχή προσπαθούν να υλοποιήσουν βασικά 4 μεγάλοι παίκτες: το Facebook, που τραβούσε μέχρι πρόσφατα ανεξάρτητο δρόμο, η Google, οι  εμπνευσμένοι μηχανικοί της LiveJournal που έφεραν τις  τεχνολογίες Openid και OAuth,  και το MySpace.

Η πρωτοβουλία της Google η σχετική με το dataportability λέγεται Friend Connect, και τις τελευταίες μέρες αρχίζει να παίρνει σχήμα.

Από τον περασμένο Ιούνιο που πρωοεμφανίστηκε το FriendConnect, πειραματικά στο  blog της Orl Yakuel,  μέχρι σήμερα, δεν είχαμε δει ιδιαίτερη χρησιμότητα (αν διαβάσετε τα σχόλιά μου, κι άλλων φίλων, στην Social Bar στην κορυφή της σελίδας του blog). Με την εγκατάσταση του σχετικού Friend Connect κώδικα σε ένα μπλογκ, οι επισκέπτες που είναι εγγεγραμμένοι σε κάποιο από τους δικτυακούς τόπους όπως Google, Yahoo, AOL, Twitter, Plaxo και Orkut,  μπορούν να γίνονται ‘μέλη του μπλογκ’ και να συνάπτουν ‘φιλίες’ με τους άλλους χρήστες. Το Friend Connect μετατρέπει στην ουσία κάθε δικτυακό τόπο σε ένα μίνι Social Network. Υπάρχει δε widget  στο οποίο εμφανίζονται τα μέλη του μπλογκ  με τα εικονίδια που χρησιμοποιούν στον δικτυακό τόπο τα στοιχεία ταυτότητας του οποίου επέλεξαν για να γίνουν μέλη στο μπλογκ. (Η Social Bar είναι ένα τέτοιο widget).

Παράλληλα, από τον περασμένο Αύγουστο, η Google έδωσε στην διάθεση των χρηστών του blogger/blogspot την δυνατότητα να κάνουν follow τα blog που διαβάζουν και τους αρέσουν, και στους κατόχους των μπλογκ τη δυνατότητα να ‘επιδεικνύουν’ στην πλαινή μπάρα όσους τους ‘ακολουθούν’.

Αν με έχετε παρακολουθήσει ως εδώ, θα έχετε αναγνωρίσει τις ομοιότητες μεταξύ του  Friend Connect και του Following στον  blogger, οπότε θα φαντάζεστε και το επόμενο λογικό βήμα, που είναι η ενοποίηση τους. Κι αυτό ακριβώς εξήγγηλε 3 μέρες πριν η Google.

Τι πρέπει να περιμένουμε; Να δούμε τη δυνατότητα δημοσιεύσεων στα Friend Connect widgets των δεδομένων που έχει κανείς στη διάθεσή του. Όχι μόνο σχόλια, αλλά και φωτογραφίες και βίντεο και audio.
Θα πρέπει επίσης να περιμένουμε την αυτόματη αναγνώριση των ‘φίλων’: ανάλογα με τα στοιχεία ταυτότητας που χρησιμοποιούμε, θα μπορούμε να αναγνωρίζουμε ποιοί από τα ήδη μέλη του ιστοτόπου στον οποίο γινόμαστε κι εμείς μέλη, είναι ήδη διασυνδεδεμένοι μαζί μας αλλού. Social Graph portability.
Και στο βαθμό που όλο και περισσότεροι θα χρησιμοποιούν αυτές τις δυνατότητες, το τοπίο του internet θα αλλάζει. Αν μπορώ να χρησιμοποιήσω μια αναλογία: θα αστικοποιείται.

Reblog this post [with Zemanta]

Gmail, gfail και αλεξίπτωτα σωτηρίας

Σήμερα το gmail γνώρισε ημέρες δόξης από την ανάποδη. Άγνωστο πόσοι χρήστες ανά την υφήλιο έμειναν ξαφνικά στα κρύα του λουτρού.

gfail

Κι ενώ τη στιγμή έχει ήδη αρχίσει να επανέρχεται, ακούγονται ήδη πολλές φωνές κριτικής για το gmail, την google, το cloud computing, το software as a service, την απόδραση Παλαιοκώστα .. ώπα, αυτό είναι απ’ αλλού 🙂

Κατά προτροπή ενός φίλου στο twitter, είπα να γράψω 2-3 τρόπους αποφυγής της ‘καταστροφής’ σε μελλοντική τέτοια περιπέτεια.

α. POP/IMAP

Οκ, καλό το web interface του gmail αλλά έχε καβάτζα και κανένα email client (Outlook, Thunderbird, apple mail, evolution κτλ).  Σημειωτέον ότι παρότι το gmail web interface δεν δούλευε, όσοι χρησιμοποιούσαν client, συνέχισαν να δουλεύουν. Άσε που τουλάχιστον έχεις τα παλιά σου μηνύματα διαθέσιμα.

Μπορείς να ρυθμίσεις λοιπόν,  τον client σου να παίρνει το email από τον server του gmail με δύο τρόπους: pop ή imap.

enable_pop

imap_enable

β.  Offline access

Για πρόσβαση στα παλαιότερα email χωρίς σύνδεση, εδώ και λίγο καιρό το gmail προσφέρει την δυνατότητα αυτή μέσω Gears. Χρειάζεστε ένα browser που να υποστηρίζει gears (οι περισσότεροι γνωστοί υποστηρίζουν).

Εγκαταστήστε το Gears στον browser και μετά, κάποια καλή μέρα που δουλεύει το gmail,  και μετά:

  1. Click Settings and click the Labs tab.
  2. Select Enable next to Offline Gmail.
  3. Click Save Changes.
  4. After your browser reloads, you’ll see a new “Offline0.1” link in the upper righthand corner of your account, next to your username. Click this link to start the offline set up process and download Gears if you don’t already have it.

γ. Email forwarding

Γενικά είναι καλή ιδέα να μην εξαρτάστε από ένα και μόνο πάροχο. Αν μπορείτε κάντε όλα τα email από το gmail forward σε κάποιο λογαριασμό άλλου παρόχου (αρκεί να έχει την χωρητικότητα που απαιτείται. Το gmail δίνει 7+ GB αυτή τη στιγμή).

Πηγαίνουμε και πάλι Settings>Forwarding and POP/IMAP>Forwrding

forward

Αυτά, έτσι στα γρήγορα (ακολουθώ την αρχή του Corry Doctorow που λέει “αν σκέφτεσαι να γράψεις κάτι, μην καθυστερείς για να το διορθώσεις ή να το συμπληρώσεις. Οι αναγνώστες σου θα το κάνουν καλύτερα από σένα”).

Δημοσιογραφικές πηγές λένε…

Ένα συνηθισμένο επιχείρημα που ακούγεται για την δημοσιογραφία είναι ότι σε σχέση με το blogging είναι αξιόπιστη, ότι υπάρχει κάποιος πάντα που αναλαμβάνει την ευθύνη της είδησης κτλ.
Για να δούμε στην παρακάτω περίπτωση (την οποία μου υπέδειξε ο ένας από τους συνεταίρους μου) πως λειτουργεί αυτό:

α. Ο χρήστης του phorum.gr με το ψευδώνυμο Sorentino, θέτει τον Μάρτιο του 2008 ένα ερώτημα στο forum για κάποια ταινία που προσπαθεί να θυμηθεί με τον Σταύρο Ξενίδη και τη Ρένα Βλαχοπούλου και δεν παίρνει απάντηση.
Σημείο προσοχής: ο Sorentino βάζει κάτω από κάθε καταχώρησή του στο phorum τη φράση ” φρόνιμα, είδες ο Κριστίνο ;”
β.Τον Μάιο του 2008 ο Σ. Ξενίδης, άπορος και με πολλά εγκεφαλικά, μπαίνει στο γηροκομείο Αθηνών όπου και παραμένει μέχρι τέλους.
γ. Στις αρχές Οκτωβρίο η Espresso του κάνει ένα αφιέρωμα μιλώντας για το δράμα του. Στο αφιέρωμα μεταξύ άλλων αναφέρεται:

Εχει υποδυθεί από τον συνταγματάρχη Κοντέλη στη «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, όπου έπαιξε μαζί με τη γυναίκα του (η κ. Μαργαρίτα υποδύθηκε την κ. Λάμπρου), μέχρι τον σύμβουλο στοιχημάτων που είπε στη Ρένα Βλαχοπούλου το αμίμητο «Φρόνιμα, είδες ο Κριστίνο;»

Τι έχει γίνει; Μας το εξηγεί ο ίδιος ο Sorentino σε νεώτερη καταχώρησή του στο phorum.

Το έχει πιάσει το google (ΣΣ: την προηγούμενη καταχώρηση) ως εξής:

Phorum.gr • Προβολή θέματος – Σταύρος Ξενίδης (Ελληνικές κωμωδίες)4 δημοσιεύσεις
Ο Ξενίδης με τη Βλαχοπούλου -νομίζω- υποδύεται τον σύμβουλο στοιχημάτων και λέει διάφορες οδηγίες. φρόνιμα, είδες ο Κριστίνο ;. Άβαταρ μέλους …
www.phorum.gr/viewtopic.php?f=11&t=116012 – 19k – Προσωρινά αποθηκευμένη – Παρόμοιες σελίδες

Στην πραγματικότητα δεν είναι με τη Βλαχοπούλου, ούτε έχουμε βρει ακόμα την ταινία που βρίσκεται.

Όλα λοιπον τα obituary των εφημερίδων για τον Σταύρο Ξενίδη γράφουν -με βάση αυτό το λήμμα- γι αυτήν την ταινία και μάλιστα προσέθεσαν και το “φρόνιμα είδες ο Κριστίνο” σαν ατάκα του Ξενίδη στο έργο ενώ δεν ήταν (είναι η υπογραφή του μέλους στο λήμμα) !!
Ο Ξενίδης με τη Βλαχοπούλου έχουν συνεργαστεί μόνο στη “Βουλευτίνα”.

Περαστικά μας.

Link Love Lost

This is how the PageRank works.

Image via Wikipedia

Οι σύνδεσμοι είναι το νόμισμα του διαδικτύου. Μ’ αυτούς (ξε)πληρώνεις ότι θεωρείς ότι αξίζει. Μ’ αυτούς ‘ψηφίζεις’ ότι θεωρείς σημαντικό. Μ’ αυτούς διασυνδέεσαι μ’ ότι σ’ ενδιαφέρει. Αυτοί σημειοδοτούν ότι σε χαρακτηρίζει.

Στους συνδέσμους και το ειδικό βάρος τους βασίζεται το περιβόητο  page rank, ο αρχικός αλγόριθμος της Google που άλλαξε το τοπίο στην αναζήτηση ανακαλύπτοντας αυτό το κρυμμένο νόημα.

Με συνδέσμους επικοινωνούν τα μπλογκ μέσω του πρωτοκόλλου pingkback όπου κάθε σύνδεσμος που εισάγεται σε ένα άρθρο ειδοποιεί αυτόματα το διασυνδεόμενο μπλογκ, αφήνοντας ένα ίχνος σε μορφή σχολίου.

Κι αυτή η τελευταία λειτουργία είναι που αξιοποιείται από υπηρεσίες αξιολόγησης και κατάταξης μπλογκ, όπως το techmeme αλλά και το δικό μας sync.

Οι αλλαγές όμως στην τεχνολογία, τις συνήθειες των χρηστών και την κοινωνική δικτύωση, όπως και με το φυσικό νόμισμα, που υποκαθίσταται από πιστωτικές κάρτες, επιταγές κτλ  ‘αποϋλοποιούν’  σιγά σιγά και το δικτυακό νόμισμα.

Η παλιά συνήθεια να γράφουμε ένα ποστ που να παραπέμπει μ΄ ένα σύνδεσμο σε κάτι που διαβάσαμε, αντικαθίσταται σταδιακά από το να μοιραστούμε τον σύνδεσμο σε κάποια υπηρεσία social bookmarking (buzz, digg, delicious κτλ), σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο (facebook, zuni, ning κτλ), σε κάποιο microblogging εργαλείο (twitter, plurk ..)  ή απλά μέσω του feed reader μας ( βλέπε Google Reader) ή του lifestream aggregator μας (Friendfeed, Sociathing κτλ).

Επειδή δε η χρήση αυτών των εργαλείων αφορά περισσότερο το πιο υποψιασμένο τεχνολογικά τμήμα των εν δυνάμει αναγνωστών μπλογκ, που επηρεάζονται από τους early adopters, αυτή τη στιγμή μια διαφορά μεταξύ των επιπτώσεων της παληάς και των νέων τακτικών: στο βαθμό που οι αλγόριθμοι των μηχανών αναζήτησης και των σελίδων κατάταξης των μπλογκ, δεν έχουν προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα, πριμοδοτούνται μπλογκ με αναγνώστες τεχνολογικά συντηρητικούς.

Ένα παράδειγμα:

Ας υποθέσουμε ότι 10 διαφορετικοί bloggers διαβάζουν ένα ποστ που βρίσκουν αξιόλογο: με βάση την παλιά ταχτική κάποιοι θα το μοιραζόντουσαν με τους αναγνώστες τους κάνοντας μια αναφορά σε κάποιο ποστ, ας πούμε οι μισοί. Έτσι το άρθρο αυτό θα γεννούσε 5 νέους συνδέσμους προς το μπλογκ που το φιλοξενεί.

Οι νέοι αναγνώστες, πιθανότατα δεν θα γράψουν κάτι αλλά θα μοιραστούν το ποστ με κάποιο άλλο τρόπο: ας πούμε στο buzz ή στο twitter. Ανεξάρτητα πόσοι θα το καταχωρήσουν twitter ή ψηφίσουν στο buzz οι εισερχόμενοι σύνδεσμοι προς το μπλογκ θα είναι μόνο δύο.

Η σύγκριση είναι υπέρ της παλιάς ταχτικής αλλά αυτό είναι λάθος, γιατί οι δύο σύνδεσμοι της νέας έχουν διαφορετική αξία.

Αν λοιπόν αναζητάμε μια νέα μέθοδο κατάταξης των μπλογκ βάσει συνδέσμων αυτή θα πρέπει να σταθμίζει τον αριθμό των συνδέσμων με τους ψήφους μιας υπηρεσίας social bookmarking ή με τον αριθμό εμφάνισης μέσα σ’  ένα κοινωνικό δίκτυο ή εργαλείο microblogging.

Και γιατί πρέπει να αναζητάμε μεθόδους κατάταξης και ιεράρχησης; Γιατί αντίθετα από την κοινή πεποίθηση ότι κάτι τέτοιο υποκρύπτει ματαιοδοξίες, ο λόγος είναι για να βρεθεί και να προβληθεί το αξιόλογο περιεχόμενο που μέσα στον ωκεανό του διαδικτύου αλλιώς δεν μπορεί να τύχει προσοχής.


(Οι θεατρόφιλοι μπορεί να καταλάβουν το λογοπαίγνιο του τίτλου)

Reblog this post [with Zemanta]