Tag Archives: LeWeb10

LeWeb10: η δεύτερη μέρα

Κανονικά αυτό το ποστ θα ‘πρεπε να το αφιερώσω σε γκρίνια. Κι όχι αδικαιολόγητα. Το να βρίσκεσαι σε μια ξένη πόλη, σε άσχημες καιρικές συνθήκες κι οι ντόπιοι ταξιτζήδες ν’ αποφασίζουν ότι είναι επικίνδυνο να κυκλοφορούν (δεν ήταν) οδηγεί σε τραγελαφικές καταστάσεις: χτες αναγκαστήκαμε με τον Παναγιώτη τον Βρυώνη να περπατήσουμε από τη μια άκρη του Παρισιού ως την άλλη, μες τη νύχτα, μες το κρύο, πάνω σε πάγο, και υπό την γενική αδιαφορία των ταξιτζήδων για δύο ολόκληρες ώρες για να φτάσουμε στα ξενοδοχεία μας. Και δεν ήταν αυτό που με πείραξε τόσο, όσο το γεγονός ότι εξ αιτίας αυτού, δεν μπόρεσα να ξυπνήσω στην ώρα που έπρεπε, ούτε είχα δύναμη να παρακολουθήσω τα sessions που ήθελα.
Παρόλαυτα, νομίζω ότι το καλύτερο δεν το έχασα. Ήταν οι ομιλίες της Ariel Garten και του Salim Ismail για τις οποίες έγραψα αρκετά ήδη στο twitter. Και μ΄αυτές και μόνο φεύγω για μια ακόμα φορά ευχαριστημένος από το LeWeb.

Εδώ σας τις παραδίδω να τις απολαύσετε:

Arien Garten, Thought Controlled Computing

Salim Ismail: Singularity Univarsity

LeWeb 10: τέλος πρώτης μέρας

Με πολλά προβλήματα (χαλασμένο τροφοδοτικό του λαπτοπ, χαλασμένο φερμουάρ του μπουφάν κι ένα τρελό χιόνι να πέφτει και να έχει παγώσει τους δρόμους και να κάνει τη μετακίνηση πολύ δύσκολη), μισοέβγαλα την πρώτη μέρα του leweb.

Απ’ όσα είδα, τα πράγματα που μου έμειναν στο μυαλό είναι δύο, και μάλιστα δύο διαμετρικά αντίθετα:

Η πρώτη ομιλία (του  Carlos Ghosn της Renault Nissan) κι η συζήτηση του Loic le Meur με τον ιδρυτή του Foursquare  Denis Crowley.

Γιατί; Ο πρώτος ήταν το παράδειγμα ενός ηγέτη παραδοσικού κλάδου με ανοιχτό μυαλό, που προσπαθεί ν’ προλάβει το μέλλον (το ηλεκτρικό αυτόκίνητο και το αυτοκίνητο ως πλατφόρμα, όπως το τοποθέτησε) αλλά που τον ‘δενουν’ χιλιάδες προβλήματα.

Κι ο άλλος, ένας πιτσιρικάς 24 χρονών, που έχει ήδη πουλήσει μια εταιρεία στη Google και ξεκίνησε μια δεύτερη, κυριολεκτικά για πλάκα. Κι αυτή ακριβώς η ‘πλάκα’ είναι που έχει το ενδιαφέρον: η διάθεση για περιπέτεια, παιχνίδι κι ανακάλυψη και τα απρόοπτα που φέρνει στη διαδρομή της.

Σε δυο χρόνια, το Foursquare  έφτασε τα 5εκ. χρήστες, απέρριψε μια πρόταση εξαγοράς από το Facebook και βαδίζει με -όχι σιγουριά- αλλά άνεση, προς το μέλλον. Μιλάμε για μια εταιρεία που μόλις πρόσφατα έγινε 40 ατόμων και που έχει πάρει δυό γύρους χρηματοδότησης (1 και 10 εκατομύρια δολάρια) και που, κι εδώ είναι το καταπληκτικό, δεν είχε καν στην πρόθεση της να γίνει  μια πλατφόρμα για μάρκετιν, αλλά αυτό προέκυψε από τους χρήστες εμπόρους/καταστηματάρχες που είδαν την ευκαριία και της το  πρότειναν.

Όπως και στη διαμόρφωση του twitter  από τους χρήστες, βλέπουμε κι εδώ κάτι ανάλογο: οι νέου τύπου εταιρείες είναι ανοιχτές κι υπό διαμόρφωση κι ο περίγυρός τους έχει ένα ρόλο σ’ αυτό. Open source company; Οpen source business model; Πείτε το όπως θέλετε αλλά το σίγουρο είναι ότι η λέξη που λείπει από αυτούς τους όρους είναι κι η πιο σημαντική: μέλλον.

LeWeb 2010

Για τρίτη φορά φέτος θα είμαι παρόν στο LeWeb, το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό συνέδριο για το internet, τα social media και τα startups.

Την πρώτη φορά, πριν δύο χρόνια, είχα επιλεγεί ως official blogger αλλά έκανα πολύ μικρή κάλυψη γιατί οι μέρες του συνεδρίου συνέπεσαν με τον ξεσηκωμό στην Αθήνα και το ενδιαφέρον του κόσμου οπωσδήποτε δεν ήταν εκεί.

Πέρσι, πήγα όχι  ως official blogger αλλά απλά ως blogger και μέσω της σχέσης που είχα δημιουργήσει με το  Ευρωπαϊκό Techcrunch. Το ενδιαφέρον συνεπώς δεν ήταν τόσο στην κάλυψη του συνεδρίου όσο στις επαφές και το networking που και πάλι δε μου βγήκε πολύ γιατί και τις δύο μέρες ένοιωθα κάτι σαν αρρώστια να περιτριγυρίζει και να μου κόβει τις δυνάμεις.

Φέτος, για τρίτη φορά κι άνευ απροόπτου, θα είμαι πάλι εκεί κι ελπίζω να μην αντιμετωπίσω πάλι κάποια αναποδιά.

Όμως φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά κυρίως για ένα λόγο: δεν οφείλω την πρόσκληση μου σε κάτι που έκανα εγώ αλλά σε κάτι που έκαναν οι διαδικτυακοί μου φίλοι. Αυτοί με πρότειναν και χάρη στη δική τους πρόταση βρίσκομαι προσκεκλημένος. Κατά συνέπειαν δεν θεωρώ αυτό το LeWeb δικό μου LeWeb  αλλά δικό τους, και θέλω μέσα από τη συμμετοχή μου να πάρουν εκείνοι (και κατά συνέπεια όλοι όσοι με διαβάζουν και με στηρίζουν έτσι τα τελευταία χρόνια) ότι θεωρούν πως πάει περισσότερο προς τα ενδιαφέροντα τους από ένα τέτοιο συνέδριο.

Γι αυτό θα ρωτήσω και μπορείτε να μου απαντήσετε με σχόλιο εδώ, ή με tweet ή με σχόλιο στο facebook  ή ακόμα και με email, τι θα σας ενδιέφερε περισσότερο. Για βοήθεια παραθέτω μια λίστα από επιλογές.

  • Κάλυψη των τεκταινόμενων στην κύρια σκηνή (είναι βασικά ομιλίες γενικότερου ενδιαφέροντος από γνωστές προσωπικότητες του Web)
  • Κάλυψη της συμμετοχής των startups και του startup competition
  • Τυχόν συνεντεύξεις των ομιλητών
  • Συνεντεύξεις από τα  startups
  • Συνεντεύξεις από τρίτους παριστάμενους
  • Κάλυψη των  παρασκηνίων και των μετασυνεδριακών εκδηλώσεων (οκ, δεν είναι το φόρτε μου αυτά, είναι περισσότερο για  gossip bloggers αλλά θα κάνω ότι μπορώ προσπαθώντας καταρχήν να μείνω αρκετά νηφάλιος ώστε να τα καταγράψω).
  • Άλλο

Για να προλάβω την απάντηση ‘όλα τα παραπάνω’, να σας πω ότι απλά δε γίνεται. Το  LeWeb είναι τεράστιο event με χιλιάδες συμμετέχοντες όπου τύπος και bloggers διαγκωνίζονται για συνεντεύξεις και κάλυψη. Χωρίς εστίαση και σχεδιασμό απλά κάνεις μια τρύπα στο νερό.

Περιμένω τις προτάσεις σας από τώρα ως την ημέρα του συνεδρίου στις 8/12 και για να σας το θυμίζω, θα βλέπετε ένα μπανεράκι LeWeb στη δεξιά στήλη (που είναι και τυπική μου υποχρέωση).

Ένα μεγάλο ευχαριστώ και πάλι σ΄όσους με πρότειναν. You rock!